Διεθνη – Art Point View https://artpointview.gr Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο Tue, 23 Jun 2026 07:44:22 +0000 en-US hourly 1 https://wordpress.org/?v=7.0 https://artpointview.gr/wp-content/uploads/2021/06/cropped-198681555_595925154721720_6047423090799556279_n-32x32.png Διεθνη – Art Point View https://artpointview.gr 32 32 97489809 «Σκοτώνουν τα άλογα, αν δεν νικάνε» https://artpointview.gr/2026/06/23/skotonoun-ta-aloga-an-den-nikane/ Tue, 23 Jun 2026 07:44:22 +0000 https://artpointview.gr/?p=257815

«Σκοτώνουν τα άλογα, αν δεν νικάνε»

Οι Εργατικοί αποφάσισαν να αλλάξουν τα «άλογα»

Μιχάλης Ψύλος /ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ 

Η παραίτηση του Βρετανού  πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ ήταν αναμενόμενη εδώ και μήνες.

Αναμφίβολα όμως φαντάζει περίεργο το γεγονός ότι αναγκάστηκε να παραιτηθεί μόλις δύο χρόνια μετά τη σαρωτική νίκη του Εργατικού κόμματος στις εκλογές, που έβαλε τέλος σε 14 χρόνια διακυβέρνησης των Συντηρητικών.

Κι όμως! Ο Στάρμερ παραιτήθηκε μετά από μήνες αδιάκοπων πιέσεων από το εσωτερικό του κόμματός του και εν μέσω κατακόρυφης πτώσης της δημοτικότητάς του, αλλά και της συντριβής των ποσοστών των Εργατικών στις δημοσκοπήσεις, που έχουν υποχωρήσει στο 17%. Την ώρα που το εθνικιστικό κόμμα Reform UK. του ακροδεξιού Νάιτζελ Φάρατζ προηγείται σχεδόν με 30% σε όλες τις έρευνες.

Η αδύναμη οικονομία, το υψηλό κόστος διαβίωσης και οι υπό κατάρρευση, δημόσιες υπηρεσίες, είχαν αντίκτυπο στην κυβέρνηση. Παράλληλα με μια πολιτική περικοπών κοινωνικών δαπανών που αποσκοπούσε στην εξισορρόπηση του προϋπολογισμού- την οποία αναγκάστηκε να αντιστρέψει λόγω της αντίδρασης των βουλευτών του- ο Στάρμερ εφάρμοσε μια σκληρή πολιτική κατά της παράτυπης μετανάστευσης, η οποία, σύμφωνα με πολλές ανθρωπιστικές οργανώσεις και την αριστερή πτέρυγα του κόμματος, ουσιαστικά αντικατόπτριζε τις πολιτικές της ακροδεξιάς, εναντίον της οποίας ισχυριζόταν ότι αγωνιζόταν εκλογικά.

Στη γωνία

Η κατάρρευση του Εργατικού Κόμματος στις τοπικές εκλογές στην Αγγλία και στις περιφερειακές εκλογές στη Σκωτία και την Ουαλία στις 7 Μαΐου έβαλε οριστικά τον νυν πρωθυπουργό στη γωνία.

Ο Στάρμερ  φάνηκε πως δεν ήταν ο ικανός να αντιμετωπίσει τη διπλή απειλή που αντιμετωπίζουν οι Βρετανοί Εργατικοί: την άνοδο του ακροδεξιού Νάιτζελ Φάρατζ, αλλά και τον νέο αριστερό Πράσινο κόμμα  του χαρισματικού ηγέτη του, Ζακ Πολάνσκι.

Αντιμέτωποι με το εκλογικό λουτρό αίματος που υπέστησαν οι Εργατικοί, όλοι μέσα στο κόμμα κοιτάχτηκαν και είπαν: αν πάμε στις επόμενες γενικές εκλογές με τον Στάρμερ ως ηγέτη, θα υποστούμε συντριβή.

Αποφάσισαν λοιπόν, να «σκοτώσουν ένα άλογο, που δεν μπορεί να νικήσει». Με την ελπίδα ότι ο νέος ηγέτης-ο πιο δημοφιλής Αντι Μπέρναμ, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις-θα δώσει νέα πνοή στο κόμμα.

Με απλά λόγια: Οι Εργατικοί αποφάσισαν να αλλάξουν τα «άλογα». Αλλά, φυσικά, η αλλαγή αλόγων δεν σημαίνει αυτόματα αλλαγή φυλής.

Ηγέτες χωρίς αφήγημα

Στη Βρετανία, όπως σχεδόν σε όλη την Ευρώπη , κυριαρχεί πλέον μια εποχή, με εύθραυστους, μη χαρισματικούς ηγέτες , χωρίς όραμα που να συγκινεί τους περισσότερους πολίτες.

Βλέπουμε για παράδειγμα, στη Γερμανία, όπου ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς αμφισβητείται όλο και περισσότερο-ακόμη και στο ίδιο του το κόμμα-καθώς αδυνατεί να δώσει πνοή στην πάλαι ποτέ, οικονομική ατμομηχανή της Ευρώπης.

Αλλά και στη Γαλλία, ο Εμμανουέλ Μακρόν παραμένει απλά πρόεδρος μέχρι τη λήξη της θητείας του, χωρίς να μπορεί να πείσει τους συμπατριώτες του ότι μπορεί να βελτιώσει την καθημερινότητά τους.

Χωρίς υπερβολή, ζούμε σε μια εποχή που καταβροχθίζει ηγέτες χωρίς αφήγηση.

Ακόμη κι αν φαίνονται να κάνουν τη δουλειά τους, αδυνατούν να διατηρήσουν μια συναισθηματική και πολιτική σύνδεση με τους ψηφοφόρους. Και αργά ή γρήγορα πληρώνουν το τίμημα.

Ο Κιρ Στάρμερ απέτυχε κυρίως λόγω της δικής του ανικανότητας, όχι του κόμματός του.

 

]]> 257815 ΗΠΑ: Με Κλίντον, Μπους και Μπάιντεν τα εγκαίνια του Κέντρου Ομπάμα – Τα μηνύματα προς τον απόντα Τραμπ https://artpointview.gr/2026/06/19/ipa-me-klinton-bous-kai-bainten-ta-egkainia-tou-kentrou-obama-ta-minymata-pros-ton-aponta-trab/ Fri, 19 Jun 2026 09:21:49 +0000 https://artpointview.gr/?p=257801 ΗΠΑ: Με Κλίντον, Μπους και Μπάιντεν τα εγκαίνια του Κέντρου Ομπάμα – Τα μηνύματα προς τον απόντα Τραμπ

Το Προεδρικό Κέντρο του Μπαράκ Ομπάμα άνοιξε επίσημα τις πύλες του στο Σικάγο την Πέμπτη, έπειτα από περισσότερα από δέκα χρόνια σχεδιασμού και κατασκευής.

Η τελετή εγκαινίων του Κέντρου Ομπάμα, συνοδεύτηκε από μουσικές εμφανίσεις μεγάλων ονομάτων και ομιλίες με έντονες αναφορές στις δημοκρατικές αξίες, σε μια εκδήλωση που πολλοί θεώρησαν έμμεση απάντηση στον Ντόναλντ Τραμπ.

Με τη συμμετοχή διάσημων καλλιτεχνών και πολιτικών προσώπων από μια λιγότερο πολωμένη πολιτική εποχή, η βραδιά έμοιαζε να αντιπαραβάλλεται με το πρόσφατο θέαμα των αγώνων UFC στον Λευκό Οίκο.

ΗΠΑ: Με Κλίντον, Μπους και Μπάιντεν τα εγκαίνια του Κέντρου Ομπάμα - Τα μηνύματα προς τον απόντα Τραμπmagnifing glass

Μπάρακ & Μισέλ Ομπάμα: Οι ευθείες αιχμές προς τον Ντόναλντ Τραμπ

Χωρίς να κατονομάσουν τον Ντόναλντ Τραμπ, ο Μπαράκ και η Μισέλ Ομπάμα εξαπέλυσαν ευθείες αιχμές κατά όσων χαρακτήρισαν αυταρχικές πρακτικές που έρχονται σε σύγκρουση με τις αμερικανικές αξίες.

Τα πιο αιχμηρά σχόλια προήλθαν από τη Μισέλ Ομπάμα, λίγες ημέρες μετά την προσβλητική αναφορά αθλητή του UFC προς το πρόσωπό της κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στον Λευκό Οίκο για τα 250 χρόνια από την ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στην ομιλία της, η πρώην πρώτη κυρία εξήρε τη θητεία του συζύγου της στον Λευκό Οίκο και αναφέρθηκε στις θεωρίες συνωμοσίας που είχαν διακινηθεί για τον τόπο γέννησής του. Υπενθύμισε τις ψευδείς κατηγορίες ότι ο Ομπάμα δεν είχε γεννηθεί στις ΗΠΑ και άρα δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για να γίνει πρόεδρος, μια θεωρία που είχε προωθήσει επί χρόνια ο Ντόναλντ Τραμπ. Παράλληλα σημείωσε ότι η οικογένεια Ομπάμα εξακολουθεί να αποτελεί συχνό στόχο επιθέσεων από τον σημερινό πρόεδρο.

 

“Πόσο παράλογο είναι να φανταστεί κανείς ότι θα λύγιζες κάτω από αυτή την πίεση. Πόσο παράλογο είναι να πιστεύει κάποιος ότι θα μπορούσες να κάνεις οτιδήποτε άλλο πέρα από το να κάνεις την οικογένειά μας και ολόκληρη τη χώρα περήφανη”, είπε απευθυνόμενη στον σύζυγό της.

Η Μισέλ Ομπάμα αναφέρθηκε ακόμη στα επιτεύγματα της προεδρίας του, μιλώντας για τον τερματισμό πολεμικών συγκρούσεων, τη βράβευσή του με Νόμπελ Ειρήνης και την προσήλωσή του στην επιστήμη, σε μια αποτίμηση που αρκετοί θεώρησαν έμμεση κριτική προς τον Ντόναλντ Τραμπ.

 

Ο ίδιος ο Μπαράκ Ομπάμα επέλεξε έναν πιο συγκρατημένο τόνο, χωρίς ωστόσο να αποφύγει τις αιχμές. Περιγράφοντας τις βασικές αρχές της αμερικανικής δημοκρατίας, υπογράμμισε ότι ο στρατός και οι διωκτικές αρχές οφείλουν πίστη όχι σε έναν πρόεδρο ή ένα πολιτικό κόμμα, αλλά στον λαό και στο Σύνταγμα, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της ειρηνικής μεταβίβασης της εξουσίας μετά από ελεύθερες και δίκαιες εκλογές.

 

OBAMAmagnifing glass

 

Παρουσία του Τζορτζ Μπους και της συζύγου του Λόρα, ο πρώην πρόεδρος εξήρε την ανάγκη διακομματικής συνεργασίας, μνημονεύοντας προσωπικότητες όπως οι Τζον Μακέιν και Μιτ Ρόμνεϊ.

“Κάθε πρόεδρος που βρίσκεται σήμερα εδώ, όσο διαφορετικοί κι αν είμαστε, προσπάθησε να υπερασπιστεί αξίες στις οποίες πίστευαν ο Τζον Μακέιν και ο Μιτ Ρόμνεϊ, όπως ακριβώς κι εγώ”, δήλωσε, αναφερόμενος σε αρχές όπως ο χαρακτήρας, η εντιμότητα, η ακεραιότητα, η καλοσύνη, η συμπόνια, το αίσθημα καθήκοντος και η τιμή.

 

ομπαμα 4 προεδροιmagnifing glass

 

“Αυτές είναι οι αξίες και οι παραδόσεις στις οποίες πιστεύω. Δεν είναι ούτε Ρεπουμπλικανικές ούτε Δημοκρατικές. Είναι αμερικανικές αξίες που μπορούμε όλοι να μοιραζόμαστε”, πρόσθεσε.

Αναφερόμενος στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ο Ομπάμα παραδέχθηκε ότι η χώρα του έχει διαπράξει λάθη στο παρελθόν, υποστηρίζοντας ωστόσο ότι στις καλύτερες στιγμές της αποτέλεσε δύναμη θετικής επιρροής στον κόσμο.

“Όταν ενθαρρύνουμε τη συνεργασία μεταξύ των κρατών αντί να επιδιώκουμε την κυριαρχία και τον εκφοβισμό, και όταν δείχνουμε με το παράδειγμά μας ότι ακόμη και μια τόσο μεγάλη και πολυπολιτισμική χώρα μπορεί να κάνει τη δημοκρατία να λειτουργήσει, τότε όλες οι χώρες, συμπεριλαμβανομένης της δικής μας, γίνονται πιο ασφαλείς και πιο ευημερούσες”, τόνισε.

Στην τελετή παρευρέθηκαν οι πρώην πρόεδροι Τζο Μπάιντεν, Μπιλ Κλίντον και Τζορτζ Μπους, καθώς και η Χίλαρι Κλίντον. Παρόντες ήταν επίσης προβεβλημένοι Δημοκρατικοί πολιτικοί, μεταξύ των οποίων οι κυβερνήτες της Καλιφόρνιας και του Ιλινόις, Γκάβιν Νιούσομ και Τζέι Μπι Πρίτζκερ.

 

OBAMAmagnifing glass

Το “παρών” έδωσαν ακόμη διεθνείς προσωπικότητες όπως η πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, ο πρώην πρωθυπουργός του Καναδά Τζάστιν Τριντό και ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι.

Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα περιλάμβανε εμφανίσεις των Bruce Springsteen, Bono και The Edge των U2, Stevie Wonder, Jennifer Hudson, John Legend, Common και Christina Aguilera, μετατρέποντας τα εγκαίνια του Κέντρου Ομπάμα σε μία από τις πιο λαμπερές πολιτικές εκδηλώσεις των τελευταίων ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες.

ΠΗΓΗ 

]]> 257801 ​ Βρετανός υπουργός εμφανίζεται «πολύ αισιόδοξος» για την επίτευξη τριπλής συμφωνίας ανανέωσης των σχέσεων με την ΕΕ τον Ιούλιο. https://artpointview.gr/2026/06/18/vretanos-ypourgos-emfanizetai-poly-aisiodoxos-gia-tin-epitefxi-triplis-symfonias-ananeosis-ton-scheseon-me-tin-ee-ton-ioulio/ Thu, 18 Jun 2026 08:38:44 +0000 https://artpointview.gr/?p=257782 ​
Βρετανός υπουργός εμφανίζεται «πολύ αισιόδοξος» για την επίτευξη τριπλής συμφωνίας ανανέωσης των σχέσεων με την ΕΕ τον Ιούλιο.

Ο υπουργός για τις σχέσεις με την ΕΕ, Νικ Τόμας-Σίμοντς δήλωσε στο Euronews ότι είναι «πολύ αισιόδοξος» καθώς Λονδίνο και Βρυξέλλες θα συνάψουν νέες συμφωνίες σχετικά με τις εξαγωγές γεωργικών και διατροφικών προϊόντων, την ηλεκτρική ενέργεια και την κινητικότητα των νέων, όταν συναντηθούν σε σύνοδο κορυφής τον Ιούλιο, εν μέσω αυξανόμενης εσωτερικής πίεσης προς την κυβέρνησή του τόσο από το ίδιο του το κόμμα όσο και από την αντιπολίτευση.

Ποιες είναι οι τρεις συμφωνίες

Αγροτικά και τρόφιμα (Agri-food deal)

Στόχος είναι να μειωθούν οι γραφειοκρατικοί έλεγχοι και τα εμπόδια που δημιουργήθηκαν μετά το Brexit για εξαγωγές τροφίμων, ποτών και αγροτικών προϊόντων.

Η συμφωνία θα βασίζεται στην ευθυγράμμιση υγειονομικών και φυτοϋγειονομικών κανόνων (SPS agreement), ώστε να περιοριστούν οι έλεγχοι στα σύνορα και να διευκολυνθεί το εμπόριο.

 Ηλεκτρική ενέργεια

Το Λονδίνο επιδιώκει να επανενταχθεί σε τμήματα της εσωτερικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας της ΕΕ.

Αυτό θεωρείται κρίσιμο τόσο για τη σταθερότητα των τιμών όσο και για την ενεργειακή ασφάλεια, ιδιαίτερα μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις αναταράξεις στην ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας.

Κινητικότητα νέων (Youth Mobility)

Πρόκειται για το πιο πολιτικά ευαίσθητο θέμα.

Η ΕΕ ζητά ένα πρόγραμμα που θα επιτρέπει σε νέους έως 30 ετών να εργάζονται, να σπουδάζουν ή να ταξιδεύουν ευκολότερα μεταξύ Βρετανίας και κρατών-μελών.

Η βρετανική κυβέρνηση αποφεύγει να το παρουσιάσει ως επαναφορά της ελεύθερης μετακίνησης, όμως οι Βρυξέλλες θεωρούν το πρόγραμμα κεντρικό στοιχείο της νέας σχέσης. Οι διαπραγματεύσεις αφορούν τη διάρκεια παραμονής, τα όρια συμμετοχής και τα δίδακτρα των Ευρωπαίων φοιτητών στα βρετανικά πανεπιστήμια.

euronews

]]> 257782 Μια διαδικασία, όχι ένα γεγονός: αλλά το «Brejoin» είναι στον αέρα https://artpointview.gr/2026/06/06/mia-diadikasia-ochi-ena-gegonos-alla-to-brejoin-einai-ston-aera/ Sat, 06 Jun 2026 12:00:28 +0000 https://artpointview.gr/?p=257707 Μια διαδικασία, όχι ένα γεγονός: αλλά το «Brejoin» είναι στον αέρα

Του Benjamin Fox, Λονδίνο, 25 Μαΐου 2026

Το «Brejoin» — η επανένταξη της Βρετανίας στην ΕΕ — είναι στον αέρα στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου οι Γουές Στρίτινγκ και Άντι Μπέρναμ, οι δύο πολιτικοί του Εργατικού Κόμματος που είναι πιθανότεροι διάδοχοι του βαθιά κλονισμένου πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ, δηλώνουν ότι θέλουν η χώρα να επανενταχθεί στην ΕΕ. Ο Στρίτινγκ μάλιστα χαρακτήρισε το Brexit «καταστροφικό λάθος».

Η κυβέρνηση Στάρμερ, εν τω μεταξύ, πρόσφερε την είσοδο στην ενιαία αγορά σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου, αλλά προσωρινά απορρίφθηκε από την ΕΕ. Η προσφορά αυτή διέρρευσε πιθανώς σκόπιμα από το γραφείο του Στάρμερ, ως ένδειξη ότι και εκείνος επιθυμεί να φέρει το Ηνωμένο Βασίλειο πιο κοντά στην Ευρώπη.

Το 2016, το δημοψήφισμα για το Brexit παρουσιάστηκε από τον τότε πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον ως ένα «εφάπαξ γεγονός» που θα έδινε οριστική απάντηση στο ζήτημα των τεταμένων σχέσεων της Βρετανίας με την ΕΕ. Αυτός ο ισχυρισμός δεν πείθει. Σχεδόν όλη την τελευταία δεκαετία, η πλειοψηφία των Βρετανών δηλώνει στις δημοσκοπήσεις ότι το Brexit ήταν λάθος.

Αλλά είναι πιθανό το «Brejoin» σύντομα; Μάλλον όχι.

Το Εργατικό Κόμμα αντιμετωπίζει σκληρή μάχη απέναντι στο Ριφόρμ του Νάιτζελ Φάρατζ σε πολλές εκλογικές περιφέρειες του βορρά και των Μίντλαντς της Αγγλίας, που ψήφισαν υπέρ της αποχώρησης. Και παρά την πλειοψηφία που τάσσεται υπέρ της ΕΕ, δεν έχουν αλλάξει γνώμη πολλοί — πιθανώς μόνο το 10-20% των ψηφοφόρων από το 2016. Το αίσθημα ότι τα κεντρώα κόμματα δεν ακούν τη «λησμονημένη» Βρετανία δεν έχει εξαλειφθεί, και είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον Μπέρναμ ή τον Στρίτινγκ να ρισκάρουν τις εκλογικές τύχες του κόμματός τους ενόψει των εκλογών του 2028 ή 2029, δείχνοντας την πόρτα σε όσους ψήφισαν Brexit.

Εξάλλου, δεδομένου του πόσο η εκστρατεία του 2016 δηλητηρίασε για χρόνια τη βρετανική πολιτική ζωή, θα χρειαζόταν τεράστιο θάρρος από έναν πρωθυπουργό Μπέρναμ ή Στρίτινγκ για να διακινδυνεύσει νέο δημοψήφισμα.

Υπάρχουν επίσης οι όροι επανένταξης. Η Βρετανία, όπως η Σουηδία και η Δανία, δεν θα αναμενόταν πιθανώς να υιοθετήσει το ευρώ — είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια εκστρατεία «Επανένταξης» να κερδίσει αν το ευρώ ήταν μέρος της συμφωνίας. Όμως το Λονδίνο δεν θα μπορούσε να διεκδικήσει τη διατήρηση της έκπτωσης από τον κοινοτικό προϋπολογισμό που κέρδισε η Μάργκαρετ Θάτσερ το 1981 και την οποία κράτησαν με νύχια και με δόντια οι διαδοχικές κυβερνήσεις. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα επέστρεφε πιθανώς ως ο δεύτερος μεγαλύτερος καθαρός εισφοροδότης μετά τη Γερμανία, αν και η Ολλανδία και άλλες χώρες θα συνεισέφεραν περισσότερο κατά κεφαλήν.

Και φυσικά, όλα αυτά προϋποθέτουν ότι οι ηγέτες της ΕΕ θα καλωσόριζαν πίσω την «ασώτη» Βρετανία.

Το Σάββατο (24 Μαΐου), κορυφαία στελέχη του Ρασεμπλεμάν Νασιονάλ της Μαρίν Λεπέν — που αντιτίθεται στη διεύρυνση της ΕΕ — δήλωσαν ότι η Βρετανία δεν πρέπει να επιτραπεί να επανενταχθεί χωρίς δημοψήφισμα. Αυτό θα απαιτούσε νίκη του Ρασεμπλεμάν στις προεδρικές εκλογές του επόμενου χρόνου, αλλά είναι ούτως ή άλλως μια υπενθύμιση του πόσο απρόβλεπτη μπορεί να είναι η διαδικασία προσχώρησης στην ΕΕ.

Αυτό που είναι πιο πιθανό είναι το «Brejoin» — αν και εφόσον πραγματοποιηθεί — να εξελιχθεί σε μια διαδικασία και όχι σε ένα εφάπαξ γεγονός, ως αποκορύφωμα χρόνων στενότερης συνεργασίας σε όλο το φάσμα των ευρωπαϊκών πολιτικών.

Επί πρωθυπουργίας Ρίσι Σούνακ, το Ηνωμένο Βασίλειο δέχτηκε να καταβάλλει 2,2 δισεκατομμύρια λίρες ετησίως για πρόσβαση στο Horizon Europe, το εμβληματικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα έρευνας και ανάπτυξης. Σε αυτό, η κυβέρνηση Στάρμερ πρόσθεσε 570 εκατομμύρια λίρες το χρόνο για πρόσβαση στο πρόγραμμα φοιτητικών ανταλλαγών Erasmus, και 766 εκατομμύρια ευρώ προς τη Γαλλία στο πλαίσιο τριετούς συμφωνίας για τον περιορισμό των παράνομων διελεύσεων στη Μάγχη με μικρά σκάφη.

Επόμενη κίνηση αναμένεται να είναι μια συμφωνία αμυντικής συνεργασίας που θα επιτρέπει στις βρετανικές εταιρείες πρόσβαση σε αμυντικές συμβάσεις στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος SAFE των 800 δισεκατομμυρίων ευρώ, ακολουθούμενη από συμφωνία για φυτοϋγειονομικά πρότυπα με στόχο την ενίσχυση του εμπορίου αγροτικών προϊόντων.

EUObserver 

]]> 257707 Το νέο κίνημα Λουδιτών https://artpointview.gr/2026/05/24/xxxxxto-neo-kinima-louditon/ Sun, 24 May 2026 08:33:50 +0000 https://artpointview.gr/?p=257585
Το νέο κίνημα Λουδιτών

Επιστρέφουν ιδέες που θεωρούνταν περιθωριακές: Νέες μορφές συνδικάτων, φορολόγηση του κεφαλαίου αντί της εργασίας, βασικό εγγυημένο εισόδημα

Της Camilla Cavendish

Η τεχνητή νοημοσύνη παρουσιάζεται από τους δημιουργούς της ως η επόμενη μεγάλη επανάσταση της ανθρωπότητας. Οι επικεφαλής των τεχνολογικών κολοσσών υπόσχονται επιστημονικά άλματα, θεραπεία ασθενειών, νέα παραγωγικότητα και έναν κόσμο όπου οι μηχανές θα απελευθερώσουν τον άνθρωπο από τη ρουτίνα. Όμως έξω από τη Silicon Valley, όλο και περισσότεροι πολίτες βλέπουν κάτι πολύ διαφορετικό: Aπώλεια θέσεων εργασίας, ψεύτικο περιεχόμενο, παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων, επιδείνωση ψυχικής υγείας και μια μικρή ελίτ που συσσωρεύει τεράστιο πλούτο και ισχύ.

Αυτό το χάσμα ανάμεσα στον τεχνολογικό ενθουσιασμό και τη δημόσια δυσπιστία αρχίζει να παίρνει πολιτικές διαστάσεις. Η ιστορική αναφορά στους Λουδίτες —τους εργάτες που στις αρχές του 19ου αιώνα κατέστρεφαν μηχανές επειδή απειλούσαν την εργασία τους— επιστρέφει σήμερα όχι ως γραφική ανάμνηση αλλά ως προειδοποίηση. Αν οι κυβερνήσεις δεν επιβάλουν όρια στην τεχνητή νοημοσύνη, η κοινωνική αντίδραση μπορεί να γίνει πολύ πιο επιθετική.

Οι φόβοι γύρω από την TN αυξάνονται σταθερά. Στις ΗΠΑ, μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης θεωρεί ότι η τεχνητή νοημοσύνη υπονομεύει τις ανθρώπινες σχέσεις και αναπτύσσεται υπερβολικά γρήγορα. Στη Βρετανία, μόλις ένα μικρό ποσοστό πολιτών πιστεύει πλέον ότι η TN θα ωφελήσει συνολικά την ανθρωπότητα, ενώ πολλοί φοιτητές θεωρούν πιθανή ακόμη και κοινωνική αναταραχή λόγω της μαζικής καταστροφής θέσεων εργασίας.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι και βαθιά πολιτικό και ηθικό. Πολλοί πολίτες βλέπουν ότι η τεχνολογική μετάβαση σχεδιάζεται κυρίως προς όφελος των ίδιων των τεχνολογικών εταιρειών. Οι ίδιες εταιρείες που μιλούν για «σωτηρία της ανθρωπότητας» επενδύουν κυρίως σε καταναλωτικά προϊόντα, διαφημιστικά μοντέλα και αυτοματοποίηση λευκών κολάρων, αντί να κατευθύνουν την τεχνολογία προς συλλογικούς στόχους, όπως η καθαρή ενέργεια, η ιατρική έρευνα ή η βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών.

Ταυτόχρονα, οι κίνδυνοι πολλαπλασιάζονται. Η ίδια η βιομηχανία αρχίζει να παραδέχεται ότι τα συστήματα TN μπορεί να γίνουν επικίνδυνα. Η απόφαση της Anthropic να περιορίσει την κυκλοφορία ενός προηγμένου μοντέλου της επειδή θεωρήθηκε υπερβολικά επικίνδυνο έδειξε πόσο κοντά μπορεί να βρίσκεται ο κόσμος σε σοβαρά ατυχήματα ή ανεξέλεγκτες χρήσεις της τεχνητής νοημοσύνης.

Παράλληλα, η αγορά εργασίας ήδη αλλάζει. Μεγάλες επιχειρήσεις ανακοινώνουν περικοπές χιλιάδων θέσεων στο όνομα της αυτοματοποίησης. Η Standard Chartered μίλησε ανοιχτά για αντικατάσταση «χαμηλότερης αξίας ανθρώπινου κεφαλαίου» με TN, προκαλώντας σοκ ακόμη και σε τμήματα του επιχειρηματικού κόσμου. Η συζήτηση δεν αφορά πλέον ένα μακρινό μέλλον αλλά μια διαδικασία που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, επιστρέφουν ιδέες που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν περιθωριακές: Νέες μορφές συνδικάτων, φορολόγηση του κεφαλαίου αντί της εργασίας, ακόμη και βασικό εγγυημένο εισόδημα. Υπάρχουν επίσης φωνές που ζητούν άμεσους περιορισμούς σε εφαρμογές όπως τα αυτόνομα οχήματα, επειδή απειλούν εκατομμύρια επαγγέλματα χωρίς σαφές κοινωνικό όφελος.

Ένας ακόμη παράγοντας κοινωνικής έντασης είναι το ενεργειακό αποτύπωμα της AI. Τα data centers καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας. Στην Ιρλανδία ήδη απορροφούν πάνω από το ένα πέμπτο της συνολικής κατανάλωσης ρεύματος της χώρας. Στις ΗΠΑ, αρκετές πολιτείες εξετάζουν περιορισμούς στην επέκταση νέων data centers, καθώς αυξάνονται οι φόβοι για το περιβαλλοντικό κόστος.

Το βαθύτερο πρόβλημα είναι ότι η τεχνολογική ελίτ μοιάζει να θεωρεί την κοινωνική αντίδραση είτε προσωρινή είτε αναπόφευκτη. Όμως η ιστορία δείχνει ότι όταν μεγάλες τεχνολογικές μεταβάσεις συνδυάζονται με ανασφάλεια, ανισότητες και αίσθημα απώλειας ελέγχου, οι κοινωνίες αντιδρούν βίαια. Οι νέοι «Λουδίτες» δεν θα είναι περιθωριακές ομάδες. Μπορεί να προέλθουν από τη μεσαία τάξη, τους εργαζομένους γραφείου, ακόμη και τους νέους πτυχιούχους που βλέπουν το μέλλον τους να συρρικνώνεται.

Η τεχνητή νοημοσύνη κινδυνεύει και από την ίδια την κοινωνία, αν οι πολίτες πειστούν ότι η τεχνολογική επανάσταση σχεδιάζεται χωρίς αυτούς και εις βάρος τους.

FT

K.Report.gr

The new Luddite movement

If governments don’t slow AI down, voters — like their predecessors — might take matters into their own hands
]]> 257585 Μάς «ξύπνησε» ο Στολίσκος για τη Γάζα; https://artpointview.gr/2026/05/21/mas-xypnise-o-stoliskos-gia-ti-gaza/ Thu, 21 May 2026 07:51:57 +0000 https://artpointview.gr/?p=257566 Παγκόσμια καταδίκη και κατακραυγή προκάλεσε η άθλια, δημόσια ταπείνωση  στο Ισραήλ των ακτιβιστών του Στολίσκου για τη Γάζα με εντολή του ακροδεξιού υπουργού Εθνικής Ασφάλειας, Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ.

Τίποτα δεν δικαιολογεί αυτό που είδαμε  το βίντεο που κυκλοφορεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: ελεύθεροι πολίτες 39 χωρών -και Ελληνες ανάμεσά τους -δεμένοι με χειροπέδες και αναγκασμένοι βίαια να σκύβουν  γονατιστοί το κεφάλι τους στη γη,μπροστά στην αλαζονεία του ακροδεξιού υπουργού και της συνοδείας του.

Η σύλληψή των ακτιβιστών σε διεθνή ύδατα και η μεταφορά τους, αλυσοδεμένοι, στο λιμάνι της Ασντόντ ως επικίνδυνοι εγκληματίες, αποτελεί ένα πολύ σκοτεινό κεφάλαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο των δημοκρατικών χωρών. Χρειάστηκε όμως δυστυχώς ο Στολίσκος, για να ξυπνήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη. Για να υπενθυμίσει ότι αυτός ο ακροδεξιός υπουργός και οι όμοιοί του, είναι εγκληματικοί στα λόγια και στις πράξεις τους.

Οι Παλαιστίνιοι στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη το γνώριζαν καλά, ακόμη και η δημοκρατική κοινωνία στο Ισραήλ το γνώριζε, αλλά οι περισσότερες κυβερνήσεις στην Ευρώπη-ανάμεσα τους και η ελληνική- φαίνεται να έπεσαν τώρα, από τα σύννεφα.

Όπως σημειώνει άλλωστε και η Haaretz, «η σημασία του στολίσκου δεν βασίστηκε ποτέ στην πρακτική του ικανότητα να παρέχει βοήθεια στη Γάζα. Η δύναμή του έγκειται στην ικανότητα να τραβήξει την προσοχή προς τη Γάζα, σε μια στιγμή που οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο φαίνεται όλο και περισσότερο να επενδύουν στο να μετατρέψουν την καταστροφή σε ρουτίνα»
Αυτός είναι άλλωστε ο στόχος όχι μόνο του άθλιου Μπεν Γκβιρ , αλλά και σύσσωμης της κυβέρνησης του Μπενιαμίν Νετανιάχου: Να ξεχαστεί το έγκλημα στη Γάζα , να πάψει να ασχολείται η παγκόσμια κοινή γνώμη με αυτή τη λωρίδα γης , που μετατράπηκε σε ερείπια, αφού πρώτα σκοτώθηκαν πάνω από 70.000 άνθρωποι .

Υποκριτική καταδίκη

Η καταδίκη της κτηνώδους αυτής συμπεριφοράς του κυβερνητικού του εταίρου Μπεν Γκβιρ και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό Νετανιάχου, δεν απαλύνει φυσικά ούτε στο ελάχιστο, την άθλια και κτηνώδη πράξη.

Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για αυτή τη μεταχείριση των ακτιβιστών ως «τρομοκράτες», το «έγκλημα» των οποίων ήταν ότι ήθελαν να μεταφέρουν τρόφιμα και φάρμακα στους λιμοκτονούντες Παλαιστινίους στη Λωρίδα της Γάζας. αναφερόμενοι περιφρονητικά σε αυτούς ως «τρομοκράτες».

Μόνο που ο τρόμος, αν μη τι άλλο, φαίνεται να κατοικεί και να ανθίζει στους κόλπους της κυβέρνησης Νετανιάχου, που επιβιώνει μόνο χάρη στη στήριξη των ακροδεξιών εταίρων του πρωθυπουργού

Ο Μπεν Γκβιρ «δεν είναι το πρόσωπο του Ισραήλ», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Γκιντεόν Σάαρ. Μα γιατί παραμένει ακόμη στην κυβέρνηση;

Η ντροπή για την κτηνώδη συμπεριφορά του Μπεν-Γκβιρ αναπόφευκτα καταλήγει να εμπλέκει την ισραηλινή κυβέρνηση, τουλάχιστον όσο ο Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας παραμένει στη θέση του.

Θα το «μπαλώσουν»;

Η αποστασιοποίηση του πρωθυπουργού Νετανιάχου από τον ακροδεξιό υπουργό του, αντιμέτωπος με την αγανάκτηση και την οργή των εμπλεκόμενων χωρών, φαίνεται να είναι ένα καθυστερημένο «μπάλωμα».

Ένα «μπάλωμα» σε πράξεις και συμπεριφορές που συνεχίζονται εδώ και αρκετό καιρό στο Ισραήλ, που δεν συνάδει με μια δημοκρατική κοινωνία που θέλει η πλειονότητα των ισραηλινών πολιτών.

Σε σχεδόν τέσσερα χρόνια, που ο Μπεν Γκβιρ και οι όμοιοί του βρίσκονται στην κυβέρνηση του «Μπίμπι» , ο πρωθυπουργός του Ισραήλ στηριζόταν πάντα σε αυτούς.
Και καθώς οι εκλογές πλησιάζουν στο Ισραήλ, ο Νετανιάχου γνωρίζει ότι για να παραμείνει στην εξουσία και να αποφύγει-ακόμη και τη φυλακή με την κατηγορία της διαφθοράς-θα χρειαστεί τον Μπεν-Γκβιρ. Από τη μία πλευρά, ο ακροδεξιός υπουργός απευθύνεται στο εκλογικό του σώμα.

Από την άλλη, θέτει τον Νετανιάχου μπροστά σε ένα δίλημμα: να ανεχθεί τον υπουργό του για να μην πέσει πρόωρα η κυβέρνηση ή να  διακινδυνεύσει  να μετατρέψει τον σύμμαχό του σε «πολιτικό μάρτυρα» της ακροδεξιάς. Μήπως τελικά, άμα  καταλαγιάσει ο θυμός και η οργή της παγκόσμιας κοινής γνώμης, ο Μπίμπι τον συγχωρήσει  για τις φανατικές γελοιότητες που προσελκύουν όμως κάποιους ψηφοφόρους προς την άκρα δεξιά Και θα συνεχίσει να ψηφίζει  μαζί του νόμους, όπως αυτός που εισήγαγε τη θανατική ποινή για πρώτη φορά τις τελευταίες εβδομάδες, με μια διατύπωση προσαρμοσμένη ώστε να ισχύει μόνο για τους Παλαιστίνιους;

Η στάση αυτή όμως,προκαλεί μη αναστρέψιμη ζημιά στο Ισραήλ, με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης Νετανιάχου.

naftemporiki.gr

]]> 257566 Tο επικοινωνιακό σκέλος της ρωσικής επίθεσης στην Ευρώπη https://artpointview.gr/2026/05/20/to-epikoinoniako-skelos-tis-rosikis-epithesis-stin-evropi/ Wed, 20 May 2026 08:17:06 +0000 https://artpointview.gr/?p=257553
Tο επικοινωνιακό σκέλος της ρωσικής επίθεσης στην Ευρώπη
Κάτι που ενδεχομένως θα σας φανεί χρήσιμο για να καταλάβετε ορισμένα πράγματα γύρω από τη ρωσική διείσδυση στην Ευρώπη. Εδώ παραθέτω τμήμα ενός μεγαλύτερου κειμένου που έχω συντάξει – που αφορά κυρίως τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η ρωσική προπαγάνδα στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. Εδώ παραθέτω τις διαφορές στην Ε.Ε. Δηλαδή το ποια διαφορετικά εργαλεία χρησιμοποιεί στις χώρες της Ευρώπης, σε αντίθεση με τις πρώην σοβιετικές χώρες. Εδώ μιλάμε μόνο για το επικοινωνιακό σκέλος της ρωσικής επίθεσης στην Ευρώπη, δεν μιλάνε δηλαδή για τα περιστατικά υβριδικού πολέμου, πρακτόρων κ.λπ.:
Στην Ε.Ε. ο στόχος δεν είναι απαραίτητα να γίνει μια χώρα «φιλορωσική» που είναι συνήθως αρκετά δύσκολο εγχείρημα. Ο πιο ρεαλιστικός στόχος είναι να γίνει περισσότερο εχθρική στην Ουκρανία, στην πράξη, λιγότερο πειθαρχημένη στις κυρώσεις, πιο καχύποπτη απέναντι στις Βρυξέλλες, πιο κουρασμένη από τον πόλεμο και πιο πρόθυμη να μπλοκάρει κοινές ευρωπαϊκές αποφάσεις. Δηλαδή, η Ρωσία δεν χρειάζεται να ελέγχει όλη την Ευρώπη. Της αρκεί να δημιουργεί αρκετά βέτο, αρκετή κόπωση και αρκετή σύγχυση ώστε η Ε.Ε. να κινείται αργά.
Αυτά όσον αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία. Όσον αφορά τη γενική της τακτική έναντι της Ευρώπης – εκείνο που την ενδιαφέρει είναι η διάσπαση των κοινωνιών από μέσα με τη χρήση υπαρχόντων προβλημάτων και τη διόγκωσή τους στην αντίληψη των λαών. Παράλληλα, η «απλοποίηση των λύσεων» και η υπόδειξη των «ενόχων» στο πρόσωπο της ηεγσίας της Ε.Ε. και των νόμιμων κυβερνήσεων με στόχο την υπονόμευση της Ε.Ε. και την πρόκληση εσωτερικού χάους. Όσον αφορά λοιπόν τις διαφορές για τις χώρες της Ευρώπης – είναι μεταξύ άλλων οι παρακάτω οκτώ:
1. Η βασική διαφοροποίηση είναι ότι στις χώρες της Ε.Ε. το ρωσικό αφήγημα ντύνεται με ευρωπαϊκή γλώσσα. Δεν λέει «η Ρωσία έχει δίκιο» αλλά «η ειρήνη είναι πάνω απ’ όλα», «οι κυρώσεις βλάπτουν εμάς», «τα λεφτά να πάνε στους δικούς μας πολίτες», «η Ουκρανία είναι διεφθαρμένη», «οι Βρυξέλλες δεν σέβονται την εθνική κυριαρχία», «μας σέρνουν σε πόλεμο». Αυτά τα μηνύματα μπορούν να ακουστούν από αριστερά, δεξιά, ακροδεξιά ή δήθεν αντισυστημικά ακροατήρια.
2. Ένα δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η χρήση νόμιμων δημοκρατικών εργαλείων εναντίον της ίδιας της δημοκρατικής συνοχής. Στην Ε.Ε. οι ρώσοι ή οι φιλορωσικοί κύκλοι δεν χρειάζεται να στήσουν πάντα παράνομες δομές. Μπορούν να αξιοποιήσουν κόμματα, ευρωβουλευτές, δημοσιολόγους, μικρά ή μεγαλύτερα ΜΜΕ, think tanks, ΜΚΟ, ομάδες στο Facebook, κανάλια Telegram, «αντιπολεμικές» πρωτοβουλίες ή δήθεν ανεξάρτητους αναλυτές. Το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει επισημάνει ότι υπάρχουν αξιόπιστοι ισχυρισμοί για Ευρωπαίους πολιτικούς που πληρώθηκαν για να διαδίδουν ρωσική προπαγάνδα, ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ασχοληθεί επανειλημμένα με το θέμα της ξένης παρέμβασης στις ευρωπαϊκές δημοκρατικές διαδικασίες.
3. Στην Ε.Ε. η Μόσχα δουλεύει πολύ με το αίσθημα κόπωσης. Στον μετασοβιετικό χώρο λέει συχνά «η Δύση θα σας καταστρέψει». Στην Ε.Ε. λέει πιο συχνά «κουραστήκατε, πληρώνετε πολλά, οι δικοί σας πολιτικοί νοιάζονται περισσότερο για την Ουκρανία παρά για εσάς». Αυτό είναι πιο αποτελεσματικό σε κοινωνίες που έχουν πληθωρισμό, ακριβά ενοίκια, ενεργειακό άγχος, αγροτικές κινητοποιήσεις ή αίσθηση εγκατάλειψης από το κέντρο. Η Ουκρανία παρουσιάζεται όχι ως θύμα επίθεσης, αλλά ως βάρος.
4. Η Ρωσία προσαρμόζει το αφήγημα σε θέματα που έχουν απήχηση στην εκάστοτε χώρα. Στην Ουγγαρία, παίζει πολύ το θέμα της «ειρήνης», της κυριαρχίας απέναντι στις Βρυξέλλες και της προστασίας της χώρας από έναν πόλεμο που δήθεν προκαλεί η Δύση. Στη Σλοβακία ή σε τμήματα της Κεντρικής Ευρώπης, αξιοποιούνται παλιά φιλορωσικά ή αντιδυτικά αντανακλαστικά. Στη Γερμανία, το μήνυμα μπορεί να περνά μέσα από φόβο πυρηνικής κλιμάκωσης, ενεργειακό κόστος και νοσταλγία της Ostpolitik. Στη Γαλλία ή στην Ιταλία, μπορεί να συνδεθεί με αντι-αμερικανισμό και ιδέα «ευρωπαϊκής αυτονομίας» που όμως στην πράξη γίνεται άλλοθι αδράνειας. Στην Ελλάδα, πιθανά σημεία εισόδου είναι ο αντιδυτικισμός, η Ορθοδοξία, η καχυποψία απέναντι στις ΗΠΑ, η κόπωση από την ακρίβεια και η ιδέα ότι «δεν είναι δικός μας πόλεμος».
5. Μετά τις κυρώσεις κατά RT, Sputnik και άλλων ρωσικών κρατικών μέσων, το σύστημα έγινε πιο αποκεντρωμένο και καμουφλαρισμένο. Η Ε.Ε. είχε ήδη αναστείλει τη μετάδοση RT και Sputnik από το 2022, ενώ το 2024 κινήθηκε και εναντίον άλλων ρωσικών μέσων όπως Voice of Europe, RIA Novosti, Izvestija και Rossiyskaya Gazeta. Αυτό έσπρωξε τη ρωσική προπαγάνδα σε αντιγραφές περιεχομένου, sites – βιτρίνες, «ανεξάρτητες» πλατφόρμες, influencers, μεταφρασμένα αποσπάσματα και μικρά κανάλια που αναπαράγουν τα ίδια μοτίβα χωρίς να φαίνεται πάντα η αρχική πηγή.
Είναι ένα ενδιαφέρον θέμα το πως δημιουργούν τις «ειδήσεις» οι ρώσοι, για παράδειγμα αναπαράγοντας τις δηλώσεις ενός δήθεν «ανεξάρτητου» αναλυτή ως να ήταν γεγονός ή να ανήκε σε κάποια επίσημη πηγή. Ή αναφέροντας την πηγή της «αποκάλυψης» με τέτοιον τρόπο (π.χ. πολύ χαμηλά στο κείμενο) ώστε ελάχιστοι να τη διαβάσουν και οι περισσότεροι με μείνουν στον πηχαίο τίτλο. Είναι ολόκληρη «επιστήμη» αυτό, οι φίλοι του πιο Τίμιου Καναλιού με έχουν ακούσει πολλές φορές να αναφέρομαι σε αυτό.
6. Στις χώρες της Ε.Ε. η ρωσική επιρροή έχει συχνά στόχο το μπλοκάρισμα, όχι την κατάκτηση. Αρκεί ένα κράτος–μέλος να καθυστερήσει κυρώσεις προς τη ρωσία, να ζητήσει εξαιρέσεις, να μπλοκάρει πακέτο βοήθειας, να θολώσει μια κοινή δήλωση, να αποδυναμώσει την πολιτική βούληση. Όπως έκανε μέχρι πρότινος η Ουγγαρία. Η Ε.Ε. αποφασίζει συχνά με δύσκολες ισορροπίες.
7. Η Ρωσία στην Ε.Ε. εκμεταλλεύεται την πολυφωνία. Σε αυταρχικά περιβάλλοντα η προπαγάνδα είναι κάθετη: ένα κέντρο, ένα μήνυμα. Στην Ευρώπη γίνεται οριζόντια: πολλά μηνύματα, συχνά αντιφατικά. Σε έναν λέει «η Ρωσία είναι χριστιανικό ανάχωμα». Σε άλλον λέει «η Ρωσία αντιστέκεται στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό». Σε άλλον λέει «η Ουκρανία είναι φασιστική». Σε άλλον λέει «όλοι είναι διεφθαρμένοι, άρα μην ασχολείσαι». Δεν χρειάζεται οι άνθρωποι να πιστέψουν το ίδιο πράγμα. Αρκεί να μη μπορούν πια να συμφωνήσουν σε μια κοινή πραγματικότητα.
8. Στις ευρωπαϊκές χώρες γίνεται μεγάλη προσπάθεια να μετατραπεί η Ουκρανία από ηθικό ζήτημα σε εσωτερικό κομματικό πρόβλημα. Δηλαδή, η στάση απέναντι στην Ουκρανία παύει να είναι θέμα διεθνούς δικαίου και γίνεται εργαλείο εσωτερικής πόλωσης. Τα μηνύματα έχουν τη μορφή του ότι «οι ελίτ με την Ουκρανία, ο λαός με την ειρήνη», «οι παγκοσμιοποιητές με τον Ζελένσκι, οι πατριώτες με την ουδετερότητα». Αυτό είναι εξαιρετικά χρήσιμο για τη Μόσχα, γιατί σπάει τη διακομματική συναίνεση που χρειάζεται η μακροχρόνια στήριξη προς την Ουκρανία. Και εν τέλει αυτό είναι που διασπά τις κοινωνίες από μέσα και προκαλεί μακροχρόνια προβλήματα, τα οποία θα μείνουν σε αυτές τις χώρες υπονομεύοντας το μέλλον τους.
Σε αντίθεση με τις πρώην σοβιετικές χώρες, στις χώρες της Ε.Ε. η ρωσική δουλειά είναι πιο λεπτή. Δεν πουλάει τόσο τη Ρωσία όσο πουλάει την αμφιβολία για την Ευρώπη. Ζητάει δυσπιστία προς τις Βρυξέλλες, θυμό προς την Ουκρανία, φόβο για τον πόλεμο, κούραση από τις κυρώσεις και αποστροφή προς την ίδια την ιδέα της κοινής ευρωπαϊκής δράσης.
Kostas Onisenko Facebook 
]]> 257553 Η Google της Alphabet προσθέτει ένα εργασλεία τεχνητής νοημοσύνης https://artpointview.gr/2026/05/20/i-google-tis-alphabet-prosthetei-ena-ergasleia-technitis-noimosynis/ Wed, 20 May 2026 08:01:02 +0000 https://artpointview.gr/?p=257549 Η Google της Alphabet  επανασχεδίασε το εμβληματικό πεδίο αναζήτησής της και προσθέτει νέα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) για προγραμματισμό, στο πλαίσιο της προσπάθειάς της να ενισχύσει την επιρροή της στην εποχή της ΑΙ. (Bloomberg)

Η Google σχεδιάζει να αναβαθμίσει τη μηχανή αναζήτησης με agents (“πράκτορες” τεχνητής νοημοσύνης) που θα μπορούν να βοηθούν τους χρήστες να παρακολουθούν θέματα ενδιαφέροντος, να κάνουν κρατήσεις και να παρακολουθούν την υγεία τους, μεταξύ άλλων λειτουργιών, με ορισμένα χαρακτηριστικά να είναι διαθέσιμα μόνο σε συνδρομητές επί πληρωμή.

Η Google παρουσίασε επίσης αρκετά νέα εργαλεία για developers, ώστε να γράφουν κώδικα με τη βοήθεια AI και να διαχειρίζονται agents, ενώ αποκάλυψε και μια νέα έκδοση του κορυφαίου μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης της, Gemini 3.5 Flash, το οποίο χαρακτηρίζει ως το καλύτερο μοντέλο της μέχρι σήμερα για προγραμματισμό.

]]> 257549 Αναγκαία συνύπαρξη του «Αετού» με τον «Δράκο» https://artpointview.gr/2026/05/15/anagkaia-synyparxi-tou-aetou-me-ton-drako/ Fri, 15 May 2026 07:01:00 +0000 https://artpointview.gr/?p=257522

Αναγκαία συνύπαρξη του «Αετού» με τον «Δράκο»

Αναμφίβολα, η σχέση Τραμπ-Σι παραμένει δύσκολη. Μια σύνοδος κορυφής δύσκολα μπορεί να επιλύσει τις θεμελιώδεις συγκρούσεις

Μιχάλης Ψύλος • mpsilos@naftemporiki.gr

Είναι η συνάντηση της χρονιάς, που θα μπορούσε να διαμορφώσει το μέλλον όχι μόνο της Κίνας και των ΗΠΑ, αλλά ολόκληρου του κόσμου.

Η σύνοδος κορυφής στο Πεκίνο μεταξύ  του Ντόναλντ Τραμπ και του Σι Τζινπίνγκ φέρνει αντιμέτωπες δύο υπερδυνάμεις.

«Τα κοινά συμφέροντα μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ υπερτερούν των διαφορών τους», δήλωσε ο Σι, υποδεχόμενος τον Αμερικανό πρόεδρο. «Η σχέση μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ θα είναι καλύτερη από ποτέ», ανταπάντησε ο Τραμπ.

Αναμφίβολα, παρά τις διαφορές τους, οι δύο ηγέτες γνωρίζουν ότι οι χώρες τους εξαρτώνται η μία από την άλλη. Ως εκ τούτου, παρά το γεγονός ότι είναι ανταγωνιστές, Τραμπ και Σι δεν μπορούν να αποφύγουν μια εμπορική συμφωνία που θα περιλαμβάνει σπάνιες γαίες, δασμούς και υψηλή τεχνολογία.

Αυτό αποδεικνύεται από τη συμμετοχή των 17 επικεφαλής των ισχυρότερων αμερικανικών κολοσσών, που συνοδεύουν στο Πεκίνο τον πρόεδρο Τραμπ.

Το αποτέλεσμα της συνόδου κορυφής στην κινεζική πρωτεύουσα  θα καθοριστεί από τέσσερις παράγοντες, από τους οποίους θα εξαρτηθεί το μέλλον του κόσμου: Το εμπόριο και τους δασμούς, την Τεχνητή Νοημοσύνη, το Ιράν και την Ταϊβάν.

Ανάλογα με το τι θα συμφωνηθεί στο Πεκίνο για αυτά τα τέσσερα ζητήματα, θα μπορέσουμε να καταλάβουμε αν τα επόμενα χρόνια θα δούμε τουλάχιστον μια εκτόνωση της έντασης ή κλιμάκωση της αντιπαράθεσης ανάμεσα στις δυο υπερδυνάμεις.

Τι θέλουν οι δύο ηγέτες

Τόσο ο πρόεδρος Σι, όσο και ο Τραμπ επιδιώκουν τους δικούς τους στόχους. Και ο πήχης για το τι συνιστά επιτυχία έχει τεθεί σε διαφορετικά επίπεδα για τον καθένα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν συστημική εξάρτηση από τις κινεζικές σπάνιες γαίες και διάφορα φαρμακευτικά συστατικά. Το ίδιο ισχύει και για την Κίνα για ορισμένες προηγμένες τεχνολογίες ημιαγωγών. Επιπλέον, το Πεκίνο βασίζεται σε ξένες αγορές για να στηρίξει την οικονομία του.

Ο Αμερικανός πρόεδρος βρίσκεται επίσης υπό έντονη πίεση, ακόμη και εντός του κόμματός του, λόγω του πολέμου στο Ιράν. Έναν πόλεμο που ο ίδιος ο Τραμπ θέλει να τελειώσει και βλέπει ότι μόνο η Κίνα μπορεί να πείσει την Τεχεράνη να υποχωρήσει.

Οι εμπορικές σχέσεις

Οι εξαιρετικά τεταμένες εμπορικές σχέσεις μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ βρίσκονται επίσης, στο επίκεντρο της συνάντησης.

Η κλιμάκωση της δασμολογικής διαμάχης κατά την δεύτερη θητεία Τραμπ στον Λευκό Οίκο προκάλεσε κατακόρυφη πτώση του εμπορίου μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ. Η συμφωνία του Τραμπ με τον Σι στο Μπουσάν της Νότιας Κορέας στα τέλη του περασμένου Οκτωβρίου ανέστειλε τους υψηλούς δασμούς. Η αναστολή ισχύει μέχρι τον Νοέμβριο.

Οι Κινέζοι, με τους ελέγχους εξαγωγών των σπάνιων γαιών, έχουν ένα σημαντικό μοχλό για να  πιέσουν την Ουάσιγκτον. Αυτές οι πρώτες ύλες είναι απαραίτητες στην αμερικανική αμυντική βιομηχανία και σε πολλούς άλλους τομείς.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι για τον Κινέζο πρόεδρο Σι, η σύνοδος κορυφής θα είναι επιτυχημένη αν τελείωνε χωρίς ανοιχτή σύγκρουση. Δεν είναι απαραίτητη μια σημαντική πρόοδος. Ο κρίσιμος παράγοντας για το Πεκίνο είναι ο Τραμπ να μην δώσει συνέχεια σε νέους δασμούς ή τεχνολογικούς περιορισμούς.

Το Πεκίνο θα μπορούσε να προσφέρει στον Τραμπ πρόσθετες αγορές αγροτικών προϊόντων ή αεροσκαφών Boeing, για παράδειγμα. Το κόστος θα ήταν διαχειρίσιμο για την Κίνα, καθώς ούτως ή άλλως χρειάζεται πολλά από αυτά τα είδη. Τα κέρδη, ωστόσο του Σι, θα ήταν σημαντικά: σταθερότητα στις σχέσεις με τις ΗΠΑ, χρόνος για την επίτευξη τεχνολογικής ανεξαρτησίας και η ευκαιρία να παρουσιαστεί η Κίνα στον κόσμο ως υπεύθυνη δύναμη.

Η σχέση παραμένει δύσκολη

Αναμφίβολα, η σχέση Τραμπ-Σι παραμένει δύσκολη. Μια σύνοδος κορυφής δύσκολα μπορεί να επιλύσει τις θεμελιώδεις συγκρούσεις. Οι ΗΠΑ θέλουν να μειώσουν το εμπορικό τους έλλειμμα με την Κίνα, να αποκτήσουν καλύτερη πρόσβαση στην κινεζική αγορά και ταυτόχρονα να περιορίσουν την τεχνολογική άνοδο της Κίνας. Αυτό περιλαμβάνει επίσης ζητήματα που είναι δύσκολο να διαπραγματευτούν – για παράδειγμα, ποιος θα ηγηθεί στην Τεχνητή Νοημοσύνη και σε άλλες βασικές τεχνολογίες στο μέλλον..

Το Πεκίνο, από την πλευρά του, δεν θέλει να αλλάξει ριζικά το οικονομικό του μοντέλο. Η ισχυρή βιομηχανική πολιτική, ο κρατικός έλεγχος και οι υψηλές επενδύσεις στην τεχνολογία αποτελούν ακρογωνιαίους λίθους των πολιτικών του Σι.

Το Πεκίνο θα επιχειρήσει βέβαια να κερδίσει από τις αδυναμίες των Ηνωμένων Πολιτειών –κυρίως από το γεγονός ότι ο Τραμπ  ξεκίνησε πολέμους εκεί που δεν έπρεπε. Αλλά και επέβαλε δασμούς πάλι εκεί που δεν έπρεπε.

Η Κίνα από την πλευρά της, χρειάζεται τεχνολογία και λιγότερη αβεβαιότητα στο παγκόσμιο πλαίσιο. Αμερικανικός «αετός» και ο Κινεζικός «Δράκος» είναι αναγκασμένοι να παραμείνουν στον ίδιο ανελκυστήρα. Μπορεί να μην αλληλοσυμπαθούνται κατά βάση, αλλά πρέπει να συνυπάρχουν για να βγουν ζωντανοί.

]]> 257522 Η προσφορά του Πούτιν https://artpointview.gr/2026/05/11/i-prosfora-tou-poutin/ Mon, 11 May 2026 05:50:05 +0000 https://artpointview.gr/?p=257512

Η προσφορά του Πούτιν

Η δήλωση Πούτιν είναι είδηση, ακόμα κι αν κανείς δεν έχει ακόμη κατανοήσει πλήρως τις πραγματικές προθέσεις του Ρώσου προέδρου

Ενα «κρυπτογραφημένο» μήνυμα έστειλε ο Βλάντιμιρ Πούτιν στο περιθώριο της παρέλασης στη Μόσχα για τον εορτασμό της 81ης επετείου της νίκης στον «Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο».

Ο Ρώσος πρόεδρος εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία πλησιάζει στο τέλος του.Δήλωσε μάλιστα έτοιμος για διάλογο με την Ευρώπη , απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου αναφορικά με την σχετική πρόταση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα. «Η Μόσχα δεν έχει αρνηθεί ποτέ τον διάλογο», είπε.

Ο Πούτιν πρόσθεσε ότι είναι έτοιμος να δεχτεί ως διαπραγματευτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης οποιονδήποτε ηγέτη που δεν έχει εκφράσει αρνητικές απόψεις για τη Ρωσία: «Ως υποψήφιο για τον ρόλο του διαπραγματευτή», πρόσθεσε, «θα προτιμούσε τον Γερμανό πρώην καγκελάριο Γκέρχαρντ Σρέντερ . Διαφορετικά, ας επιλέξουν έναν ηγέτη που εμπιστεύονται ».

Η ερμηνεία

Πώς μπορεί να ερμηνευτεί η κίνηση αυτή του Πούτιν; Ενα σημάδι αδυναμίας ή μια έμμεση επίδειξη δύναμης;
Θα μπορούσε να είναι μια καλή πρόθεση ή ένας καλά υπολογισμένος αντιπερισπασμός, που στοχεύει στην περαιτέρω διαίρεση της Δύσης;
Οσο και αν το Κρεμλίνο αρνείται επισήμως πάντως την παράταση της τρίημερης εκεχειρίας ,που  επιτεύχθηκε με παρέμβαση του πρόεδρου  Ντόναλντ Τραμπ , αλλά λήγει αύριο, δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά.

Η δήλωση Πούτιν είναι είδηση, ακόμα κι αν κανείς δεν έχει ακόμη κατανοήσει πλήρως τις πραγματικές προθέσεις του Ρώσου προέδρου. Και κυρίως, σε ποιες συγκεκριμένες βάσεις θα μπορούσαν να γίνουν σοβαρές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό ενός πολέμου που κρατά 50 μήνες.

Οι περισσότεροι αναλυτές υποστηρίζουν ότι η Ρωσία δεν σημειώνει μεγάλη «πρόοδο» στα Ουκρανικά μέτωπα , αλλά προχωρά αργά .
Υπάρχει επίσης έλλειψη έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού για τον πόλεμο  – φαίνεται όλο και πιο δύσκολο να βρεθούν εθελοντές. Και το κόστος στην οικονομία είναι μεγάλο, παρά τα κέρδη στο ρωσικό πετρέλαιο, λόγω της κρίσης στον Κόλπο.

Σε πιο δύσκολη θέση βρίσκεται όμως η Ουκρανία που  επιβιώνει μόνο χάρη στη βοήθεια των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.

Οι «27» ωστόσο, πρέπει να αντιμετωπίσουν μια κοινή γνώμη που είναι ολοένα και πιο σκεπτική για το ουκρανικό ζήτημα και τώρα φοβισμένη από την ιρανική κρίση.

Η δήλωση του Αντόνιο Κόστα για έναρξη διαλόγου με τη Μόσχα, αν και φωνή βοώντος εν τη ερήμω των φιλοπόλεμων κύκλων στις Βρυξέλλες, αρχίζει να κερδίζει έδαφος.

Ο τερματισμός του πολέμου στην Ουκρανία σίγουρα θα ωφελούσε όλους. Και την Ευρώπη επίσης που πληρώνει το μάρμαρο. Γιατί σύρθηκε σε μια σύγκρουση που ξεκίνησαν άλλοι.

Απροσδόκητη ευκαιρία με πολλά «αν»

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχει μια απροσδόκητη ευκαιρία  και πρέπει να την εκμεταλλευτεί.

Σίγουρα δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε εκ των προτέρων εάν η πρόταση Πούτιν είναι αξιόπιστη ή όχι. Αλλά δεν πρέπει να απορριφθεί  χωρίς διερεύνηση.

Σε κάθε περίπτωση, η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον απλώς να κάθεται και να παρακολουθεί τι αποφασίζουν οι «μεγάλες δυνάμεις».

Η ιρανική κρίση προκαλεί τα περισσότερα πλήγματα στην Ευρώπη, και έτσι οι Βρυξέλλες έχουν  επίσης συμφέρον να κλείσουν το ουκρανικό μέτωπο. Έστω  και  και μόνο επειδή η ΕΕ υποφέρει πολύ περισσότερο από άλλους από τη σύγκρουση στον Κόλπο, όσον αφορά το ενεργειακό κόστος.

Αναμφίβολα, υπάρχουν πολλά «αν» και «αλλά». Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι πλέον προς το συμφέρον κανενός στην Ευρώπη  να απορρίπτει  ειρηνευτικές προτάσεις.

Δεν μπορεί η ΕΕ να αγνοήσει μια προσφορά, αν ο Πούτιν θέλει  πραγματικά να συζητήσει το τέλος του πολέμου.

 Μιχάλης Ψύλος • psilosm@naftemporiki.gr

 

 

]]> 257512