Διεθνη – Art Point View

Ο Τραμπ μετέτρεψε τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ σε προσωπική πολιτική σκηνή

bot — Thu, 09 Jul 2026 00:02:38 +0000

Ο Τραμπ μετέτρεψε τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ σε προσωπική πολιτική σκηνή

Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα εξελίχθηκε σε ένα ακόμη «σόου Τραμπ», καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος κυριάρχησε στην ατζέντα με μια σειρά επιθετικών παρεμβάσεων απέναντι σε συμμάχους και αντιπάλους, επισκιάζοντας τις εργασίες της Συμμαχίας.

Σύμφωνα με το Axios, ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε ιδιαίτερα ενοχλημένος από τη στάση ευρωπαϊκών χωρών που δεν στήριξαν τις αμερικανικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, ενώ άφησε να εννοηθεί ότι θεωρεί την εκεχειρία με την Τεχεράνη ουσιαστικά λήξασα.

Κατά τη σύντομη παρουσία του στην Άγκυρα, προχώρησε σε μια σειρά δηλώσεων που προκάλεσαν αίσθηση:

απείλησε την Ισπανία με διακοπή κάθε εμπορικής συνεργασίας, χαρακτηρίζοντάς την «χαμένη υπόθεση»,
δήλωσε ότι οι συνομιλίες με το Ιράν αποτελούν «χάσιμο χρόνου», αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να πλήξουν οποιονδήποτε στρατηγικό στόχο στη χώρα,
επανέφερε τη γνωστή θέση του περί απόκτησης της Γροιλανδίας,
εξέφρασε τον θαυμασμό του προς τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ,
ενώ επανέλαβε τη στενή προσωπική σχέση του με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, παρά τις αντιρρήσεις του Ισραήλ.

Παράλληλα, δεν έκρυψε για ακόμη μία φορά τη δυσφορία του απέναντι στο ΝΑΤΟ, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι «δεν είμαι ευχαριστημένος με τη Συμμαχία».

Ωστόσο, παρά τις εμφανείς εντάσεις, οι ηγέτες των κρατών-μελών επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους στην αρχή της συλλογικής άμυνας και υπογράμμισαν την αταλάντευτη στήριξή τους προς την Ουκρανία, τόσο σε επίπεδο ασφάλειας όσο και χρηματοδότησης.

Η σημαντικότερη πρακτική απόφαση της Συνόδου προήλθε από τη συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα χορηγήσουν άδεια στην Ουκρανία να κατασκευάζει στο έδαφός της αναχαιτιστικούς πυραύλους του συστήματος αεράμυνας Patriot, ένα πάγιο αίτημα του Κιέβου τα τελευταία χρόνια.

Παρά τη σκληρή ρητορική του Αμερικανού προέδρου, το βασικό μήνυμα της Συνόδου παρέμεινε η προσπάθεια διατήρησης της συνοχής της Συμμαχίας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι σχέσεις ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες δοκιμάζονται εκ νέου.

Axios

Ενα βίντεο από τη Βενεζουέλα

bot — Sat, 27 Jun 2026 08:10:42 +0000

Kάτοικος της Βενεζουέλας βιντεοσκόπησε τον εαυτό του να ανεβαίνει τρέχοντας τις σκάλες της πολυκατοικίας του, καθώς δύο ισχυροί σεισμοί έπληξαν τη χώρα. Το βίντεο δείχνει σημαντικές ρωγμές στο κλιμακοστάσιο. Το ενδιαφέρον του βίντεο είναι ότι ενώ στους πάνω ορόφους η εικόνα είναι σχεδόν κανονική, όσο κατεβαίνει προς το ισόγειο, η εικόνα γίνεται τραγική και δείχνει ένα κτίριο έτοιμο να καταρρεύσει.

https://artpointview.gr/wp-content/uploads/2026/06/0e84686a-b4ef-4605-9f8e-d7d2d16e8b14.mp4

«Σκοτώνουν τα άλογα, αν δεν νικάνε»

bot — Tue, 23 Jun 2026 07:44:22 +0000

«Σκοτώνουν τα άλογα, αν δεν νικάνε»

Οι Εργατικοί αποφάσισαν να αλλάξουν τα «άλογα»

Μιχάλης Ψύλος /ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Η παραίτηση του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ ήταν αναμενόμενη εδώ και μήνες.

Αναμφίβολα όμως φαντάζει περίεργο το γεγονός ότι αναγκάστηκε να παραιτηθεί μόλις δύο χρόνια μετά τη σαρωτική νίκη του Εργατικού κόμματος στις εκλογές, που έβαλε τέλος σε 14 χρόνια διακυβέρνησης των Συντηρητικών.

Κι όμως! Ο Στάρμερ παραιτήθηκε μετά από μήνες αδιάκοπων πιέσεων από το εσωτερικό του κόμματός του και εν μέσω κατακόρυφης πτώσης της δημοτικότητάς του, αλλά και της συντριβής των ποσοστών των Εργατικών στις δημοσκοπήσεις, που έχουν υποχωρήσει στο 17%. Την ώρα που το εθνικιστικό κόμμα Reform UK. του ακροδεξιού Νάιτζελ Φάρατζ προηγείται σχεδόν με 30% σε όλες τις έρευνες.

Η αδύναμη οικονομία, το υψηλό κόστος διαβίωσης και οι υπό κατάρρευση, δημόσιες υπηρεσίες, είχαν αντίκτυπο στην κυβέρνηση. Παράλληλα με μια πολιτική περικοπών κοινωνικών δαπανών που αποσκοπούσε στην εξισορρόπηση του προϋπολογισμού- την οποία αναγκάστηκε να αντιστρέψει λόγω της αντίδρασης των βουλευτών του- ο Στάρμερ εφάρμοσε μια σκληρή πολιτική κατά της παράτυπης μετανάστευσης, η οποία, σύμφωνα με πολλές ανθρωπιστικές οργανώσεις και την αριστερή πτέρυγα του κόμματος, ουσιαστικά αντικατόπτριζε τις πολιτικές της ακροδεξιάς, εναντίον της οποίας ισχυριζόταν ότι αγωνιζόταν εκλογικά.

Στη γωνία

Η κατάρρευση του Εργατικού Κόμματος στις τοπικές εκλογές στην Αγγλία και στις περιφερειακές εκλογές στη Σκωτία και την Ουαλία στις 7 Μαΐου έβαλε οριστικά τον νυν πρωθυπουργό στη γωνία.

Αντιμέτωποι με το εκλογικό λουτρό αίματος που υπέστησαν οι Εργατικοί, όλοι μέσα στο κόμμα κοιτάχτηκαν και είπαν: αν πάμε στις επόμενες γενικές εκλογές με τον Στάρμερ ως ηγέτη, θα υποστούμε συντριβή.

Αποφάσισαν λοιπόν, να «σκοτώσουν ένα άλογο, που δεν μπορεί να νικήσει». Με την ελπίδα ότι ο νέος ηγέτης-ο πιο δημοφιλής Αντι Μπέρναμ, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις-θα δώσει νέα πνοή στο κόμμα.

Με απλά λόγια: Οι Εργατικοί αποφάσισαν να αλλάξουν τα «άλογα». Αλλά, φυσικά, η αλλαγή αλόγων δεν σημαίνει αυτόματα αλλαγή φυλής.

Ηγέτες χωρίς αφήγημα

Στη Βρετανία, όπως σχεδόν σε όλη την Ευρώπη , κυριαρχεί πλέον μια εποχή, με εύθραυστους, μη χαρισματικούς ηγέτες , χωρίς όραμα που να συγκινεί τους περισσότερους πολίτες.

Βλέπουμε για παράδειγμα, στη Γερμανία, όπου ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς αμφισβητείται όλο και περισσότερο-ακόμη και στο ίδιο του το κόμμα-καθώς αδυνατεί να δώσει πνοή στην πάλαι ποτέ, οικονομική ατμομηχανή της Ευρώπης.

Αλλά και στη Γαλλία, ο Εμμανουέλ Μακρόν παραμένει απλά πρόεδρος μέχρι τη λήξη της θητείας του, χωρίς να μπορεί να πείσει τους συμπατριώτες του ότι μπορεί να βελτιώσει την καθημερινότητά τους.

Χωρίς υπερβολή, ζούμε σε μια εποχή που καταβροχθίζει ηγέτες χωρίς αφήγηση.

Ακόμη κι αν φαίνονται να κάνουν τη δουλειά τους, αδυνατούν να διατηρήσουν μια συναισθηματική και πολιτική σύνδεση με τους ψηφοφόρους. Και αργά ή γρήγορα πληρώνουν το τίμημα.

Ο Κιρ Στάρμερ απέτυχε κυρίως λόγω της δικής του ανικανότητας, όχι του κόμματός του.

ΗΠΑ: Με Κλίντον, Μπους και Μπάιντεν τα εγκαίνια του Κέντρου Ομπάμα – Τα μηνύματα προς τον απόντα Τραμπ

bot — Fri, 19 Jun 2026 09:21:49 +0000

ΗΠΑ: Με Κλίντον, Μπους και Μπάιντεν τα εγκαίνια του Κέντρου Ομπάμα – Τα μηνύματα προς τον απόντα Τραμπ

Το Προεδρικό Κέντρο του Μπαράκ Ομπάμα άνοιξε επίσημα τις πύλες του στο Σικάγο την Πέμπτη, έπειτα από περισσότερα από δέκα χρόνια σχεδιασμού και κατασκευής.

Η τελετή εγκαινίων του Κέντρου Ομπάμα, συνοδεύτηκε από μουσικές εμφανίσεις μεγάλων ονομάτων και ομιλίες με έντονες αναφορές στις δημοκρατικές αξίες, σε μια εκδήλωση που πολλοί θεώρησαν έμμεση απάντηση στον Ντόναλντ Τραμπ.

Με τη συμμετοχή διάσημων καλλιτεχνών και πολιτικών προσώπων από μια λιγότερο πολωμένη πολιτική εποχή, η βραδιά έμοιαζε να αντιπαραβάλλεται με το πρόσφατο θέαμα των αγώνων UFC στον Λευκό Οίκο.

Μπάρακ & Μισέλ Ομπάμα: Οι ευθείες αιχμές προς τον Ντόναλντ Τραμπ

Χωρίς να κατονομάσουν τον Ντόναλντ Τραμπ, ο Μπαράκ και η Μισέλ Ομπάμα εξαπέλυσαν ευθείες αιχμές κατά όσων χαρακτήρισαν αυταρχικές πρακτικές που έρχονται σε σύγκρουση με τις αμερικανικές αξίες.

Τα πιο αιχμηρά σχόλια προήλθαν από τη Μισέλ Ομπάμα, λίγες ημέρες μετά την προσβλητική αναφορά αθλητή του UFC προς το πρόσωπό της κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στον Λευκό Οίκο για τα 250 χρόνια από την ίδρυση των Ηνωμένων Πολιτειών.

Στην ομιλία της, η πρώην πρώτη κυρία εξήρε τη θητεία του συζύγου της στον Λευκό Οίκο και αναφέρθηκε στις θεωρίες συνωμοσίας που είχαν διακινηθεί για τον τόπο γέννησής του. Υπενθύμισε τις ψευδείς κατηγορίες ότι ο Ομπάμα δεν είχε γεννηθεί στις ΗΠΑ και άρα δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για να γίνει πρόεδρος, μια θεωρία που είχε προωθήσει επί χρόνια ο Ντόναλντ Τραμπ. Παράλληλα σημείωσε ότι η οικογένεια Ομπάμα εξακολουθεί να αποτελεί συχνό στόχο επιθέσεων από τον σημερινό πρόεδρο.

“Πόσο παράλογο είναι να φανταστεί κανείς ότι θα λύγιζες κάτω από αυτή την πίεση. Πόσο παράλογο είναι να πιστεύει κάποιος ότι θα μπορούσες να κάνεις οτιδήποτε άλλο πέρα από το να κάνεις την οικογένειά μας και ολόκληρη τη χώρα περήφανη”, είπε απευθυνόμενη στον σύζυγό της.

Η Μισέλ Ομπάμα αναφέρθηκε ακόμη στα επιτεύγματα της προεδρίας του, μιλώντας για τον τερματισμό πολεμικών συγκρούσεων, τη βράβευσή του με Νόμπελ Ειρήνης και την προσήλωσή του στην επιστήμη, σε μια αποτίμηση που αρκετοί θεώρησαν έμμεση κριτική προς τον Ντόναλντ Τραμπ.

Ο ίδιος ο Μπαράκ Ομπάμα επέλεξε έναν πιο συγκρατημένο τόνο, χωρίς ωστόσο να αποφύγει τις αιχμές. Περιγράφοντας τις βασικές αρχές της αμερικανικής δημοκρατίας, υπογράμμισε ότι ο στρατός και οι διωκτικές αρχές οφείλουν πίστη όχι σε έναν πρόεδρο ή ένα πολιτικό κόμμα, αλλά στον λαό και στο Σύνταγμα, ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της ειρηνικής μεταβίβασης της εξουσίας μετά από ελεύθερες και δίκαιες εκλογές.

Παρουσία του Τζορτζ Μπους και της συζύγου του Λόρα, ο πρώην πρόεδρος εξήρε την ανάγκη διακομματικής συνεργασίας, μνημονεύοντας προσωπικότητες όπως οι Τζον Μακέιν και Μιτ Ρόμνεϊ.

“Κάθε πρόεδρος που βρίσκεται σήμερα εδώ, όσο διαφορετικοί κι αν είμαστε, προσπάθησε να υπερασπιστεί αξίες στις οποίες πίστευαν ο Τζον Μακέιν και ο Μιτ Ρόμνεϊ, όπως ακριβώς κι εγώ”, δήλωσε, αναφερόμενος σε αρχές όπως ο χαρακτήρας, η εντιμότητα, η ακεραιότητα, η καλοσύνη, η συμπόνια, το αίσθημα καθήκοντος και η τιμή.

“Αυτές είναι οι αξίες και οι παραδόσεις στις οποίες πιστεύω. Δεν είναι ούτε Ρεπουμπλικανικές ούτε Δημοκρατικές. Είναι αμερικανικές αξίες που μπορούμε όλοι να μοιραζόμαστε”, πρόσθεσε.

Αναφερόμενος στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ο Ομπάμα παραδέχθηκε ότι η χώρα του έχει διαπράξει λάθη στο παρελθόν, υποστηρίζοντας ωστόσο ότι στις καλύτερες στιγμές της αποτέλεσε δύναμη θετικής επιρροής στον κόσμο.

“Όταν ενθαρρύνουμε τη συνεργασία μεταξύ των κρατών αντί να επιδιώκουμε την κυριαρχία και τον εκφοβισμό, και όταν δείχνουμε με το παράδειγμά μας ότι ακόμη και μια τόσο μεγάλη και πολυπολιτισμική χώρα μπορεί να κάνει τη δημοκρατία να λειτουργήσει, τότε όλες οι χώρες, συμπεριλαμβανομένης της δικής μας, γίνονται πιο ασφαλείς και πιο ευημερούσες”, τόνισε.

Στην τελετή παρευρέθηκαν οι πρώην πρόεδροι Τζο Μπάιντεν, Μπιλ Κλίντον και Τζορτζ Μπους, καθώς και η Χίλαρι Κλίντον. Παρόντες ήταν επίσης προβεβλημένοι Δημοκρατικοί πολιτικοί, μεταξύ των οποίων οι κυβερνήτες της Καλιφόρνιας και του Ιλινόις, Γκάβιν Νιούσομ και Τζέι Μπι Πρίτζκερ.

Το “παρών” έδωσαν ακόμη διεθνείς προσωπικότητες όπως η πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, ο πρώην πρωθυπουργός του Καναδά Τζάστιν Τριντό και ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι.

Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα περιλάμβανε εμφανίσεις των Bruce Springsteen, Bono και The Edge των U2, Stevie Wonder, Jennifer Hudson, John Legend, Common και Christina Aguilera, μετατρέποντας τα εγκαίνια του Κέντρου Ομπάμα σε μία από τις πιο λαμπερές πολιτικές εκδηλώσεις των τελευταίων ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Βρετανός υπουργός εμφανίζεται «πολύ αισιόδοξος» για την επίτευξη τριπλής συμφωνίας ανανέωσης των σχέσεων με την ΕΕ τον Ιούλιο.

bot — Thu, 18 Jun 2026 08:38:44 +0000

Βρετανός υπουργός εμφανίζεται «πολύ αισιόδοξος» για την επίτευξη τριπλής συμφωνίας ανανέωσης των σχέσεων με την ΕΕ τον Ιούλιο.

Ο υπουργός για τις σχέσεις με την ΕΕ, Νικ Τόμας-Σίμοντς δήλωσε στο Euronews ότι είναι «πολύ αισιόδοξος» καθώς Λονδίνο και Βρυξέλλες θα συνάψουν νέες συμφωνίες σχετικά με τις εξαγωγές γεωργικών και διατροφικών προϊόντων, την ηλεκτρική ενέργεια και την κινητικότητα των νέων, όταν συναντηθούν σε σύνοδο κορυφής τον Ιούλιο, εν μέσω αυξανόμενης εσωτερικής πίεσης προς την κυβέρνησή του τόσο από το ίδιο του το κόμμα όσο και από την αντιπολίτευση.

Ποιες είναι οι τρεις συμφωνίες

Αγροτικά και τρόφιμα (Agri-food deal)

Στόχος είναι να μειωθούν οι γραφειοκρατικοί έλεγχοι και τα εμπόδια που δημιουργήθηκαν μετά το Brexit για εξαγωγές τροφίμων, ποτών και αγροτικών προϊόντων.

Η συμφωνία θα βασίζεται στην ευθυγράμμιση υγειονομικών και φυτοϋγειονομικών κανόνων (SPS agreement), ώστε να περιοριστούν οι έλεγχοι στα σύνορα και να διευκολυνθεί το εμπόριο.

Ηλεκτρική ενέργεια

Το Λονδίνο επιδιώκει να επανενταχθεί σε τμήματα της εσωτερικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας της ΕΕ.

Αυτό θεωρείται κρίσιμο τόσο για τη σταθερότητα των τιμών όσο και για την ενεργειακή ασφάλεια, ιδιαίτερα μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις αναταράξεις στην ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας.

Κινητικότητα νέων (Youth Mobility)

Πρόκειται για το πιο πολιτικά ευαίσθητο θέμα.

Η ΕΕ ζητά ένα πρόγραμμα που θα επιτρέπει σε νέους έως 30 ετών να εργάζονται, να σπουδάζουν ή να ταξιδεύουν ευκολότερα μεταξύ Βρετανίας και κρατών-μελών.

Η βρετανική κυβέρνηση αποφεύγει να το παρουσιάσει ως επαναφορά της ελεύθερης μετακίνησης, όμως οι Βρυξέλλες θεωρούν το πρόγραμμα κεντρικό στοιχείο της νέας σχέσης. Οι διαπραγματεύσεις αφορούν τη διάρκεια παραμονής, τα όρια συμμετοχής και τα δίδακτρα των Ευρωπαίων φοιτητών στα βρετανικά πανεπιστήμια.

euronews

Μια διαδικασία, όχι ένα γεγονός: αλλά το «Brejoin» είναι στον αέρα

bot — Sat, 06 Jun 2026 12:00:28 +0000

Μια διαδικασία, όχι ένα γεγονός: αλλά το «Brejoin» είναι στον αέρα

Του Benjamin Fox, Λονδίνο, 25 Μαΐου 2026

Το «Brejoin» — η επανένταξη της Βρετανίας στην ΕΕ — είναι στον αέρα στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου οι Γουές Στρίτινγκ και Άντι Μπέρναμ, οι δύο πολιτικοί του Εργατικού Κόμματος που είναι πιθανότεροι διάδοχοι του βαθιά κλονισμένου πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ, δηλώνουν ότι θέλουν η χώρα να επανενταχθεί στην ΕΕ. Ο Στρίτινγκ μάλιστα χαρακτήρισε το Brexit «καταστροφικό λάθος».

Η κυβέρνηση Στάρμερ, εν τω μεταξύ, πρόσφερε την είσοδο στην ενιαία αγορά σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου, αλλά προσωρινά απορρίφθηκε από την ΕΕ. Η προσφορά αυτή διέρρευσε πιθανώς σκόπιμα από το γραφείο του Στάρμερ, ως ένδειξη ότι και εκείνος επιθυμεί να φέρει το Ηνωμένο Βασίλειο πιο κοντά στην Ευρώπη.

Το 2016, το δημοψήφισμα για το Brexit παρουσιάστηκε από τον τότε πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον ως ένα «εφάπαξ γεγονός» που θα έδινε οριστική απάντηση στο ζήτημα των τεταμένων σχέσεων της Βρετανίας με την ΕΕ. Αυτός ο ισχυρισμός δεν πείθει. Σχεδόν όλη την τελευταία δεκαετία, η πλειοψηφία των Βρετανών δηλώνει στις δημοσκοπήσεις ότι το Brexit ήταν λάθος.

Αλλά είναι πιθανό το «Brejoin» σύντομα; Μάλλον όχι.

Το Εργατικό Κόμμα αντιμετωπίζει σκληρή μάχη απέναντι στο Ριφόρμ του Νάιτζελ Φάρατζ σε πολλές εκλογικές περιφέρειες του βορρά και των Μίντλαντς της Αγγλίας, που ψήφισαν υπέρ της αποχώρησης. Και παρά την πλειοψηφία που τάσσεται υπέρ της ΕΕ, δεν έχουν αλλάξει γνώμη πολλοί — πιθανώς μόνο το 10-20% των ψηφοφόρων από το 2016. Το αίσθημα ότι τα κεντρώα κόμματα δεν ακούν τη «λησμονημένη» Βρετανία δεν έχει εξαλειφθεί, και είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον Μπέρναμ ή τον Στρίτινγκ να ρισκάρουν τις εκλογικές τύχες του κόμματός τους ενόψει των εκλογών του 2028 ή 2029, δείχνοντας την πόρτα σε όσους ψήφισαν Brexit.

Εξάλλου, δεδομένου του πόσο η εκστρατεία του 2016 δηλητηρίασε για χρόνια τη βρετανική πολιτική ζωή, θα χρειαζόταν τεράστιο θάρρος από έναν πρωθυπουργό Μπέρναμ ή Στρίτινγκ για να διακινδυνεύσει νέο δημοψήφισμα.

Υπάρχουν επίσης οι όροι επανένταξης. Η Βρετανία, όπως η Σουηδία και η Δανία, δεν θα αναμενόταν πιθανώς να υιοθετήσει το ευρώ — είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια εκστρατεία «Επανένταξης» να κερδίσει αν το ευρώ ήταν μέρος της συμφωνίας. Όμως το Λονδίνο δεν θα μπορούσε να διεκδικήσει τη διατήρηση της έκπτωσης από τον κοινοτικό προϋπολογισμό που κέρδισε η Μάργκαρετ Θάτσερ το 1981 και την οποία κράτησαν με νύχια και με δόντια οι διαδοχικές κυβερνήσεις. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα επέστρεφε πιθανώς ως ο δεύτερος μεγαλύτερος καθαρός εισφοροδότης μετά τη Γερμανία, αν και η Ολλανδία και άλλες χώρες θα συνεισέφεραν περισσότερο κατά κεφαλήν.

Και φυσικά, όλα αυτά προϋποθέτουν ότι οι ηγέτες της ΕΕ θα καλωσόριζαν πίσω την «ασώτη» Βρετανία.

Το Σάββατο (24 Μαΐου), κορυφαία στελέχη του Ρασεμπλεμάν Νασιονάλ της Μαρίν Λεπέν — που αντιτίθεται στη διεύρυνση της ΕΕ — δήλωσαν ότι η Βρετανία δεν πρέπει να επιτραπεί να επανενταχθεί χωρίς δημοψήφισμα. Αυτό θα απαιτούσε νίκη του Ρασεμπλεμάν στις προεδρικές εκλογές του επόμενου χρόνου, αλλά είναι ούτως ή άλλως μια υπενθύμιση του πόσο απρόβλεπτη μπορεί να είναι η διαδικασία προσχώρησης στην ΕΕ.

Αυτό που είναι πιο πιθανό είναι το «Brejoin» — αν και εφόσον πραγματοποιηθεί — να εξελιχθεί σε μια διαδικασία και όχι σε ένα εφάπαξ γεγονός, ως αποκορύφωμα χρόνων στενότερης συνεργασίας σε όλο το φάσμα των ευρωπαϊκών πολιτικών.

Επί πρωθυπουργίας Ρίσι Σούνακ, το Ηνωμένο Βασίλειο δέχτηκε να καταβάλλει 2,2 δισεκατομμύρια λίρες ετησίως για πρόσβαση στο Horizon Europe, το εμβληματικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα έρευνας και ανάπτυξης. Σε αυτό, η κυβέρνηση Στάρμερ πρόσθεσε 570 εκατομμύρια λίρες το χρόνο για πρόσβαση στο πρόγραμμα φοιτητικών ανταλλαγών Erasmus, και 766 εκατομμύρια ευρώ προς τη Γαλλία στο πλαίσιο τριετούς συμφωνίας για τον περιορισμό των παράνομων διελεύσεων στη Μάγχη με μικρά σκάφη.

Επόμενη κίνηση αναμένεται να είναι μια συμφωνία αμυντικής συνεργασίας που θα επιτρέπει στις βρετανικές εταιρείες πρόσβαση σε αμυντικές συμβάσεις στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος SAFE των 800 δισεκατομμυρίων ευρώ, ακολουθούμενη από συμφωνία για φυτοϋγειονομικά πρότυπα με στόχο την ενίσχυση του εμπορίου αγροτικών προϊόντων.

EUObserver

Το νέο κίνημα Λουδιτών

bot — Sun, 24 May 2026 08:33:50 +0000

Το νέο κίνημα Λουδιτών

Επιστρέφουν ιδέες που θεωρούνταν περιθωριακές: Νέες μορφές συνδικάτων, φορολόγηση του κεφαλαίου αντί της εργασίας, βασικό εγγυημένο εισόδημα

Της Camilla Cavendish

Η τεχνητή νοημοσύνη παρουσιάζεται από τους δημιουργούς της ως η επόμενη μεγάλη επανάσταση της ανθρωπότητας. Οι επικεφαλής των τεχνολογικών κολοσσών υπόσχονται επιστημονικά άλματα, θεραπεία ασθενειών, νέα παραγωγικότητα και έναν κόσμο όπου οι μηχανές θα απελευθερώσουν τον άνθρωπο από τη ρουτίνα. Όμως έξω από τη Silicon Valley, όλο και περισσότεροι πολίτες βλέπουν κάτι πολύ διαφορετικό: Aπώλεια θέσεων εργασίας, ψεύτικο περιεχόμενο, παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων, επιδείνωση ψυχικής υγείας και μια μικρή ελίτ που συσσωρεύει τεράστιο πλούτο και ισχύ.

Αυτό το χάσμα ανάμεσα στον τεχνολογικό ενθουσιασμό και τη δημόσια δυσπιστία αρχίζει να παίρνει πολιτικές διαστάσεις. Η ιστορική αναφορά στους Λουδίτες —τους εργάτες που στις αρχές του 19ου αιώνα κατέστρεφαν μηχανές επειδή απειλούσαν την εργασία τους— επιστρέφει σήμερα όχι ως γραφική ανάμνηση αλλά ως προειδοποίηση. Αν οι κυβερνήσεις δεν επιβάλουν όρια στην τεχνητή νοημοσύνη, η κοινωνική αντίδραση μπορεί να γίνει πολύ πιο επιθετική.

Οι φόβοι γύρω από την TN αυξάνονται σταθερά. Στις ΗΠΑ, μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης θεωρεί ότι η τεχνητή νοημοσύνη υπονομεύει τις ανθρώπινες σχέσεις και αναπτύσσεται υπερβολικά γρήγορα. Στη Βρετανία, μόλις ένα μικρό ποσοστό πολιτών πιστεύει πλέον ότι η TN θα ωφελήσει συνολικά την ανθρωπότητα, ενώ πολλοί φοιτητές θεωρούν πιθανή ακόμη και κοινωνική αναταραχή λόγω της μαζικής καταστροφής θέσεων εργασίας.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι και βαθιά πολιτικό και ηθικό. Πολλοί πολίτες βλέπουν ότι η τεχνολογική μετάβαση σχεδιάζεται κυρίως προς όφελος των ίδιων των τεχνολογικών εταιρειών. Οι ίδιες εταιρείες που μιλούν για «σωτηρία της ανθρωπότητας» επενδύουν κυρίως σε καταναλωτικά προϊόντα, διαφημιστικά μοντέλα και αυτοματοποίηση λευκών κολάρων, αντί να κατευθύνουν την τεχνολογία προς συλλογικούς στόχους, όπως η καθαρή ενέργεια, η ιατρική έρευνα ή η βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών.

Ταυτόχρονα, οι κίνδυνοι πολλαπλασιάζονται. Η ίδια η βιομηχανία αρχίζει να παραδέχεται ότι τα συστήματα TN μπορεί να γίνουν επικίνδυνα. Η απόφαση της Anthropic να περιορίσει την κυκλοφορία ενός προηγμένου μοντέλου της επειδή θεωρήθηκε υπερβολικά επικίνδυνο έδειξε πόσο κοντά μπορεί να βρίσκεται ο κόσμος σε σοβαρά ατυχήματα ή ανεξέλεγκτες χρήσεις της τεχνητής νοημοσύνης.

Παράλληλα, η αγορά εργασίας ήδη αλλάζει. Μεγάλες επιχειρήσεις ανακοινώνουν περικοπές χιλιάδων θέσεων στο όνομα της αυτοματοποίησης. Η Standard Chartered μίλησε ανοιχτά για αντικατάσταση «χαμηλότερης αξίας ανθρώπινου κεφαλαίου» με TN, προκαλώντας σοκ ακόμη και σε τμήματα του επιχειρηματικού κόσμου. Η συζήτηση δεν αφορά πλέον ένα μακρινό μέλλον αλλά μια διαδικασία που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, επιστρέφουν ιδέες που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν περιθωριακές: Νέες μορφές συνδικάτων, φορολόγηση του κεφαλαίου αντί της εργασίας, ακόμη και βασικό εγγυημένο εισόδημα. Υπάρχουν επίσης φωνές που ζητούν άμεσους περιορισμούς σε εφαρμογές όπως τα αυτόνομα οχήματα, επειδή απειλούν εκατομμύρια επαγγέλματα χωρίς σαφές κοινωνικό όφελος.

Ένας ακόμη παράγοντας κοινωνικής έντασης είναι το ενεργειακό αποτύπωμα της AI. Τα data centers καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας. Στην Ιρλανδία ήδη απορροφούν πάνω από το ένα πέμπτο της συνολικής κατανάλωσης ρεύματος της χώρας. Στις ΗΠΑ, αρκετές πολιτείες εξετάζουν περιορισμούς στην επέκταση νέων data centers, καθώς αυξάνονται οι φόβοι για το περιβαλλοντικό κόστος.

Το βαθύτερο πρόβλημα είναι ότι η τεχνολογική ελίτ μοιάζει να θεωρεί την κοινωνική αντίδραση είτε προσωρινή είτε αναπόφευκτη. Όμως η ιστορία δείχνει ότι όταν μεγάλες τεχνολογικές μεταβάσεις συνδυάζονται με ανασφάλεια, ανισότητες και αίσθημα απώλειας ελέγχου, οι κοινωνίες αντιδρούν βίαια. Οι νέοι «Λουδίτες» δεν θα είναι περιθωριακές ομάδες. Μπορεί να προέλθουν από τη μεσαία τάξη, τους εργαζομένους γραφείου, ακόμη και τους νέους πτυχιούχους που βλέπουν το μέλλον τους να συρρικνώνεται.

Η τεχνητή νοημοσύνη κινδυνεύει και από την ίδια την κοινωνία, αν οι πολίτες πειστούν ότι η τεχνολογική επανάσταση σχεδιάζεται χωρίς αυτούς και εις βάρος τους.

K.Report.gr

The new Luddite movement

If governments don’t slow AI down, voters — like their predecessors — might take matters into their own hands

Μάς «ξύπνησε» ο Στολίσκος για τη Γάζα;

bot — Thu, 21 May 2026 07:51:57 +0000

Παγκόσμια καταδίκη και κατακραυγή προκάλεσε η άθλια, δημόσια ταπείνωση στο Ισραήλ των ακτιβιστών του Στολίσκου για τη Γάζα με εντολή του ακροδεξιού υπουργού Εθνικής Ασφάλειας, Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ.

Τίποτα δεν δικαιολογεί αυτό που είδαμε το βίντεο που κυκλοφορεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: ελεύθεροι πολίτες 39 χωρών -και Ελληνες ανάμεσά τους -δεμένοι με χειροπέδες και αναγκασμένοι βίαια να σκύβουν γονατιστοί το κεφάλι τους στη γη,μπροστά στην αλαζονεία του ακροδεξιού υπουργού και της συνοδείας του.

Η σύλληψή των ακτιβιστών σε διεθνή ύδατα και η μεταφορά τους, αλυσοδεμένοι, στο λιμάνι της Ασντόντ ως επικίνδυνοι εγκληματίες, αποτελεί ένα πολύ σκοτεινό κεφάλαιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον κόσμο των δημοκρατικών χωρών. Χρειάστηκε όμως δυστυχώς ο Στολίσκος, για να ξυπνήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη. Για να υπενθυμίσει ότι αυτός ο ακροδεξιός υπουργός και οι όμοιοί του, είναι εγκληματικοί στα λόγια και στις πράξεις τους.

Οι Παλαιστίνιοι στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη το γνώριζαν καλά, ακόμη και η δημοκρατική κοινωνία στο Ισραήλ το γνώριζε, αλλά οι περισσότερες κυβερνήσεις στην Ευρώπη-ανάμεσα τους και η ελληνική- φαίνεται να έπεσαν τώρα, από τα σύννεφα.

Όπως σημειώνει άλλωστε και η Haaretz, «η σημασία του στολίσκου δεν βασίστηκε ποτέ στην πρακτική του ικανότητα να παρέχει βοήθεια στη Γάζα. Η δύναμή του έγκειται στην ικανότητα να τραβήξει την προσοχή προς τη Γάζα, σε μια στιγμή που οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο φαίνεται όλο και περισσότερο να επενδύουν στο να μετατρέψουν την καταστροφή σε ρουτίνα»
Αυτός είναι άλλωστε ο στόχος όχι μόνο του άθλιου Μπεν Γκβιρ , αλλά και σύσσωμης της κυβέρνησης του Μπενιαμίν Νετανιάχου: Να ξεχαστεί το έγκλημα στη Γάζα , να πάψει να ασχολείται η παγκόσμια κοινή γνώμη με αυτή τη λωρίδα γης , που μετατράπηκε σε ερείπια, αφού πρώτα σκοτώθηκαν πάνω από 70.000 άνθρωποι .

Υποκριτική καταδίκη

Η καταδίκη της κτηνώδους αυτής συμπεριφοράς του κυβερνητικού του εταίρου Μπεν Γκβιρ και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό Νετανιάχου, δεν απαλύνει φυσικά ούτε στο ελάχιστο, την άθλια και κτηνώδη πράξη.

Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για αυτή τη μεταχείριση των ακτιβιστών ως «τρομοκράτες», το «έγκλημα» των οποίων ήταν ότι ήθελαν να μεταφέρουν τρόφιμα και φάρμακα στους λιμοκτονούντες Παλαιστινίους στη Λωρίδα της Γάζας. αναφερόμενοι περιφρονητικά σε αυτούς ως «τρομοκράτες».

Μόνο που ο τρόμος, αν μη τι άλλο, φαίνεται να κατοικεί και να ανθίζει στους κόλπους της κυβέρνησης Νετανιάχου, που επιβιώνει μόνο χάρη στη στήριξη των ακροδεξιών εταίρων του πρωθυπουργού

Ο Μπεν Γκβιρ «δεν είναι το πρόσωπο του Ισραήλ», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Γκιντεόν Σάαρ. Μα γιατί παραμένει ακόμη στην κυβέρνηση;

Η ντροπή για την κτηνώδη συμπεριφορά του Μπεν-Γκβιρ αναπόφευκτα καταλήγει να εμπλέκει την ισραηλινή κυβέρνηση, τουλάχιστον όσο ο Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας παραμένει στη θέση του.

Θα το «μπαλώσουν»;

Η αποστασιοποίηση του πρωθυπουργού Νετανιάχου από τον ακροδεξιό υπουργό του, αντιμέτωπος με την αγανάκτηση και την οργή των εμπλεκόμενων χωρών, φαίνεται να είναι ένα καθυστερημένο «μπάλωμα».

Ένα «μπάλωμα» σε πράξεις και συμπεριφορές που συνεχίζονται εδώ και αρκετό καιρό στο Ισραήλ, που δεν συνάδει με μια δημοκρατική κοινωνία που θέλει η πλειονότητα των ισραηλινών πολιτών.

Σε σχεδόν τέσσερα χρόνια, που ο Μπεν Γκβιρ και οι όμοιοί του βρίσκονται στην κυβέρνηση του «Μπίμπι» , ο πρωθυπουργός του Ισραήλ στηριζόταν πάντα σε αυτούς.
Και καθώς οι εκλογές πλησιάζουν στο Ισραήλ, ο Νετανιάχου γνωρίζει ότι για να παραμείνει στην εξουσία και να αποφύγει-ακόμη και τη φυλακή με την κατηγορία της διαφθοράς-θα χρειαστεί τον Μπεν-Γκβιρ. Από τη μία πλευρά, ο ακροδεξιός υπουργός απευθύνεται στο εκλογικό του σώμα.

Από την άλλη, θέτει τον Νετανιάχου μπροστά σε ένα δίλημμα: να ανεχθεί τον υπουργό του για να μην πέσει πρόωρα η κυβέρνηση ή να διακινδυνεύσει να μετατρέψει τον σύμμαχό του σε «πολιτικό μάρτυρα» της ακροδεξιάς. Μήπως τελικά, άμα καταλαγιάσει ο θυμός και η οργή της παγκόσμιας κοινής γνώμης, ο Μπίμπι τον συγχωρήσει για τις φανατικές γελοιότητες που προσελκύουν όμως κάποιους ψηφοφόρους προς την άκρα δεξιά Και θα συνεχίσει να ψηφίζει μαζί του νόμους, όπως αυτός που εισήγαγε τη θανατική ποινή για πρώτη φορά τις τελευταίες εβδομάδες, με μια διατύπωση προσαρμοσμένη ώστε να ισχύει μόνο για τους Παλαιστίνιους;

Η στάση αυτή όμως,προκαλεί μη αναστρέψιμη ζημιά στο Ισραήλ, με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης Νετανιάχου.

naftemporiki.gr

Tο επικοινωνιακό σκέλος της ρωσικής επίθεσης στην Ευρώπη

bot — Wed, 20 May 2026 08:17:06 +0000

Tο επικοινωνιακό σκέλος της ρωσικής επίθεσης στην Ευρώπη

Κάτι που ενδεχομένως θα σας φανεί χρήσιμο για να καταλάβετε ορισμένα πράγματα γύρω από τη ρωσική διείσδυση στην Ευρώπη. Εδώ παραθέτω τμήμα ενός μεγαλύτερου κειμένου που έχω συντάξει – που αφορά κυρίως τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η ρωσική προπαγάνδα στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. Εδώ παραθέτω τις διαφορές στην Ε.Ε. Δηλαδή το ποια διαφορετικά εργαλεία χρησιμοποιεί στις χώρες της Ευρώπης, σε αντίθεση με τις πρώην σοβιετικές χώρες. Εδώ μιλάμε μόνο για το επικοινωνιακό σκέλος της ρωσικής επίθεσης στην Ευρώπη, δεν μιλάνε δηλαδή για τα περιστατικά υβριδικού πολέμου, πρακτόρων κ.λπ.:

Στην Ε.Ε. ο στόχος δεν είναι απαραίτητα να γίνει μια χώρα «φιλορωσική» που είναι συνήθως αρκετά δύσκολο εγχείρημα. Ο πιο ρεαλιστικός στόχος είναι να γίνει περισσότερο εχθρική στην Ουκρανία, στην πράξη, λιγότερο πειθαρχημένη στις κυρώσεις, πιο καχύποπτη απέναντι στις Βρυξέλλες, πιο κουρασμένη από τον πόλεμο και πιο πρόθυμη να μπλοκάρει κοινές ευρωπαϊκές αποφάσεις. Δηλαδή, η Ρωσία δεν χρειάζεται να ελέγχει όλη την Ευρώπη. Της αρκεί να δημιουργεί αρκετά βέτο, αρκετή κόπωση και αρκετή σύγχυση ώστε η Ε.Ε. να κινείται αργά.

Αυτά όσον αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία. Όσον αφορά τη γενική της τακτική έναντι της Ευρώπης – εκείνο που την ενδιαφέρει είναι η διάσπαση των κοινωνιών από μέσα με τη χρήση υπαρχόντων προβλημάτων και τη διόγκωσή τους στην αντίληψη των λαών. Παράλληλα, η «απλοποίηση των λύσεων» και η υπόδειξη των «ενόχων» στο πρόσωπο της ηεγσίας της Ε.Ε. και των νόμιμων κυβερνήσεων με στόχο την υπονόμευση της Ε.Ε. και την πρόκληση εσωτερικού χάους. Όσον αφορά λοιπόν τις διαφορές για τις χώρες της Ευρώπης – είναι μεταξύ άλλων οι παρακάτω οκτώ:

1. Η βασική διαφοροποίηση είναι ότι στις χώρες της Ε.Ε. το ρωσικό αφήγημα ντύνεται με ευρωπαϊκή γλώσσα. Δεν λέει «η Ρωσία έχει δίκιο» αλλά «η ειρήνη είναι πάνω απ’ όλα», «οι κυρώσεις βλάπτουν εμάς», «τα λεφτά να πάνε στους δικούς μας πολίτες», «η Ουκρανία είναι διεφθαρμένη», «οι Βρυξέλλες δεν σέβονται την εθνική κυριαρχία», «μας σέρνουν σε πόλεμο». Αυτά τα μηνύματα μπορούν να ακουστούν από αριστερά, δεξιά, ακροδεξιά ή δήθεν αντισυστημικά ακροατήρια.

2. Ένα δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η χρήση νόμιμων δημοκρατικών εργαλείων εναντίον της ίδιας της δημοκρατικής συνοχής. Στην Ε.Ε. οι ρώσοι ή οι φιλορωσικοί κύκλοι δεν χρειάζεται να στήσουν πάντα παράνομες δομές. Μπορούν να αξιοποιήσουν κόμματα, ευρωβουλευτές, δημοσιολόγους, μικρά ή μεγαλύτερα ΜΜΕ, think tanks, ΜΚΟ, ομάδες στο Facebook, κανάλια Telegram, «αντιπολεμικές» πρωτοβουλίες ή δήθεν ανεξάρτητους αναλυτές. Το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει επισημάνει ότι υπάρχουν αξιόπιστοι ισχυρισμοί για Ευρωπαίους πολιτικούς που πληρώθηκαν για να διαδίδουν ρωσική προπαγάνδα, ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ασχοληθεί επανειλημμένα με το θέμα της ξένης παρέμβασης στις ευρωπαϊκές δημοκρατικές διαδικασίες.

3. Στην Ε.Ε. η Μόσχα δουλεύει πολύ με το αίσθημα κόπωσης. Στον μετασοβιετικό χώρο λέει συχνά «η Δύση θα σας καταστρέψει». Στην Ε.Ε. λέει πιο συχνά «κουραστήκατε, πληρώνετε πολλά, οι δικοί σας πολιτικοί νοιάζονται περισσότερο για την Ουκρανία παρά για εσάς». Αυτό είναι πιο αποτελεσματικό σε κοινωνίες που έχουν πληθωρισμό, ακριβά ενοίκια, ενεργειακό άγχος, αγροτικές κινητοποιήσεις ή αίσθηση εγκατάλειψης από το κέντρο. Η Ουκρανία παρουσιάζεται όχι ως θύμα επίθεσης, αλλά ως βάρος.

4. Η Ρωσία προσαρμόζει το αφήγημα σε θέματα που έχουν απήχηση στην εκάστοτε χώρα. Στην Ουγγαρία, παίζει πολύ το θέμα της «ειρήνης», της κυριαρχίας απέναντι στις Βρυξέλλες και της προστασίας της χώρας από έναν πόλεμο που δήθεν προκαλεί η Δύση. Στη Σλοβακία ή σε τμήματα της Κεντρικής Ευρώπης, αξιοποιούνται παλιά φιλορωσικά ή αντιδυτικά αντανακλαστικά. Στη Γερμανία, το μήνυμα μπορεί να περνά μέσα από φόβο πυρηνικής κλιμάκωσης, ενεργειακό κόστος και νοσταλγία της Ostpolitik. Στη Γαλλία ή στην Ιταλία, μπορεί να συνδεθεί με αντι-αμερικανισμό και ιδέα «ευρωπαϊκής αυτονομίας» που όμως στην πράξη γίνεται άλλοθι αδράνειας. Στην Ελλάδα, πιθανά σημεία εισόδου είναι ο αντιδυτικισμός, η Ορθοδοξία, η καχυποψία απέναντι στις ΗΠΑ, η κόπωση από την ακρίβεια και η ιδέα ότι «δεν είναι δικός μας πόλεμος».

5. Μετά τις κυρώσεις κατά RT, Sputnik και άλλων ρωσικών κρατικών μέσων, το σύστημα έγινε πιο αποκεντρωμένο και καμουφλαρισμένο. Η Ε.Ε. είχε ήδη αναστείλει τη μετάδοση RT και Sputnik από το 2022, ενώ το 2024 κινήθηκε και εναντίον άλλων ρωσικών μέσων όπως Voice of Europe, RIA Novosti, Izvestija και Rossiyskaya Gazeta. Αυτό έσπρωξε τη ρωσική προπαγάνδα σε αντιγραφές περιεχομένου, sites – βιτρίνες, «ανεξάρτητες» πλατφόρμες, influencers, μεταφρασμένα αποσπάσματα και μικρά κανάλια που αναπαράγουν τα ίδια μοτίβα χωρίς να φαίνεται πάντα η αρχική πηγή.

Είναι ένα ενδιαφέρον θέμα το πως δημιουργούν τις «ειδήσεις» οι ρώσοι, για παράδειγμα αναπαράγοντας τις δηλώσεις ενός δήθεν «ανεξάρτητου» αναλυτή ως να ήταν γεγονός ή να ανήκε σε κάποια επίσημη πηγή. Ή αναφέροντας την πηγή της «αποκάλυψης» με τέτοιον τρόπο (π.χ. πολύ χαμηλά στο κείμενο) ώστε ελάχιστοι να τη διαβάσουν και οι περισσότεροι με μείνουν στον πηχαίο τίτλο. Είναι ολόκληρη «επιστήμη» αυτό, οι φίλοι του πιο Τίμιου Καναλιού με έχουν ακούσει πολλές φορές να αναφέρομαι σε αυτό.

6. Στις χώρες της Ε.Ε. η ρωσική επιρροή έχει συχνά στόχο το μπλοκάρισμα, όχι την κατάκτηση. Αρκεί ένα κράτος–μέλος να καθυστερήσει κυρώσεις προς τη ρωσία, να ζητήσει εξαιρέσεις, να μπλοκάρει πακέτο βοήθειας, να θολώσει μια κοινή δήλωση, να αποδυναμώσει την πολιτική βούληση. Όπως έκανε μέχρι πρότινος η Ουγγαρία. Η Ε.Ε. αποφασίζει συχνά με δύσκολες ισορροπίες.

7. Η Ρωσία στην Ε.Ε. εκμεταλλεύεται την πολυφωνία. Σε αυταρχικά περιβάλλοντα η προπαγάνδα είναι κάθετη: ένα κέντρο, ένα μήνυμα. Στην Ευρώπη γίνεται οριζόντια: πολλά μηνύματα, συχνά αντιφατικά. Σε έναν λέει «η Ρωσία είναι χριστιανικό ανάχωμα». Σε άλλον λέει «η Ρωσία αντιστέκεται στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό». Σε άλλον λέει «η Ουκρανία είναι φασιστική». Σε άλλον λέει «όλοι είναι διεφθαρμένοι, άρα μην ασχολείσαι». Δεν χρειάζεται οι άνθρωποι να πιστέψουν το ίδιο πράγμα. Αρκεί να μη μπορούν πια να συμφωνήσουν σε μια κοινή πραγματικότητα.

8. Στις ευρωπαϊκές χώρες γίνεται μεγάλη προσπάθεια να μετατραπεί η Ουκρανία από ηθικό ζήτημα σε εσωτερικό κομματικό πρόβλημα. Δηλαδή, η στάση απέναντι στην Ουκρανία παύει να είναι θέμα διεθνούς δικαίου και γίνεται εργαλείο εσωτερικής πόλωσης. Τα μηνύματα έχουν τη μορφή του ότι «οι ελίτ με την Ουκρανία, ο λαός με την ειρήνη», «οι παγκοσμιοποιητές με τον Ζελένσκι, οι πατριώτες με την ουδετερότητα». Αυτό είναι εξαιρετικά χρήσιμο για τη Μόσχα, γιατί σπάει τη διακομματική συναίνεση που χρειάζεται η μακροχρόνια στήριξη προς την Ουκρανία. Και εν τέλει αυτό είναι που διασπά τις κοινωνίες από μέσα και προκαλεί μακροχρόνια προβλήματα, τα οποία θα μείνουν σε αυτές τις χώρες υπονομεύοντας το μέλλον τους.

Σε αντίθεση με τις πρώην σοβιετικές χώρες, στις χώρες της Ε.Ε. η ρωσική δουλειά είναι πιο λεπτή. Δεν πουλάει τόσο τη Ρωσία όσο πουλάει την αμφιβολία για την Ευρώπη. Ζητάει δυσπιστία προς τις Βρυξέλλες, θυμό προς την Ουκρανία, φόβο για τον πόλεμο, κούραση από τις κυρώσεις και αποστροφή προς την ίδια την ιδέα της κοινής ευρωπαϊκής δράσης.

Kostas Onisenko Facebook

Η Google της Alphabet προσθέτει ένα εργασλεία τεχνητής νοημοσύνης

bot — Wed, 20 May 2026 08:01:02 +0000

Η Google της Alphabet επανασχεδίασε το εμβληματικό πεδίο αναζήτησής της και προσθέτει νέα εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ) για προγραμματισμό, στο πλαίσιο της προσπάθειάς της να ενισχύσει την επιρροή της στην εποχή της ΑΙ. (Bloomberg)

Η Google σχεδιάζει να αναβαθμίσει τη μηχανή αναζήτησης με agents (“πράκτορες” τεχνητής νοημοσύνης) που θα μπορούν να βοηθούν τους χρήστες να παρακολουθούν θέματα ενδιαφέροντος, να κάνουν κρατήσεις και να παρακολουθούν την υγεία τους, μεταξύ άλλων λειτουργιών, με ορισμένα χαρακτηριστικά να είναι διαθέσιμα μόνο σε συνδρομητές επί πληρωμή.

Η Google παρουσίασε επίσης αρκετά νέα εργαλεία για developers, ώστε να γράφουν κώδικα με τη βοήθεια AI και να διαχειρίζονται agents, ενώ αποκάλυψε και μια νέα έκδοση του κορυφαίου μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης της, Gemini 3.5 Flash, το οποίο χαρακτηρίζει ως το καλύτερο μοντέλο της μέχρι σήμερα για προγραμματισμό.

Διεθνη – Art Point View

Ο Τραμπ μετέτρεψε τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ σε προσωπική πολιτική σκηνή

Ο Τραμπ μετέτρεψε τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ σε προσωπική πολιτική σκηνή

Ενα βίντεο από τη Βενεζουέλα

«Σκοτώνουν τα άλογα, αν δεν νικάνε»

«Σκοτώνουν τα άλογα, αν δεν νικάνε»

Η παραίτηση του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ ήταν αναμενόμενη εδώ και μήνες.

Στη γωνία

Ηγέτες χωρίς αφήγημα

ΗΠΑ: Με Κλίντον, Μπους και Μπάιντεν τα εγκαίνια του Κέντρου Ομπάμα – Τα μηνύματα προς τον απόντα Τραμπ

ΗΠΑ: Με Κλίντον, Μπους και Μπάιντεν τα εγκαίνια του Κέντρου Ομπάμα – Τα μηνύματα προς τον απόντα Τραμπ

Μπάρακ & Μισέλ Ομπάμα: Οι ευθείες αιχμές προς τον Ντόναλντ Τραμπ

ΠΗΓΗ

​ Βρετανός υπουργός εμφανίζεται «πολύ αισιόδοξος» για την επίτευξη τριπλής συμφωνίας ανανέωσης των σχέσεων με την ΕΕ τον Ιούλιο.

Ποιες είναι οι τρεις συμφωνίες

Αγροτικά και τρόφιμα (Agri-food deal)

Ηλεκτρική ενέργεια

Κινητικότητα νέων (Youth Mobility)

euronews

Μια διαδικασία, όχι ένα γεγονός: αλλά το «Brejoin» είναι στον αέρα

Το νέο κίνημα Λουδιτών

The new Luddite movement

Μάς «ξύπνησε» ο Στολίσκος για τη Γάζα;

Tο επικοινωνιακό σκέλος της ρωσικής επίθεσης στην Ευρώπη

Η Google της Alphabet προσθέτει ένα εργασλεία τεχνητής νοημοσύνης

Βρετανός υπουργός εμφανίζεται «πολύ αισιόδοξος» για την επίτευξη τριπλής συμφωνίας ανανέωσης των σχέσεων με την ΕΕ τον Ιούλιο.