Την ώρα που ο άγριος και με άγνωστη κατάληξη πόλεμος στη Μέση Ανατολή μαίνεται, στον μικρόκοσμο της Ελλάδας – πάντα με ευθύνη της πιο ανεύθυνης αντιπολίτευσης – συζητούνται δύο θέματα: Η κατάρριψη από την Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας δύο ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων και τα μέτρα που λαμβάνουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες κατά της ακρίβειας στην ενέργεια. Για άλλη μια φορά περίσσεψαν τα ψέματα…

Σύμφωνα με ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και λοιπούς, η αντίδραση της ελληνικής πυροβολαρχίας κατευθυνόμενων βλημάτων Patriot, που υπάρχει εκεί βάσει ψηφισμένης στη Βουλή διακρατικής συμφωνίας (του 2021) και η κατάρριψη δύο πυραύλων του Ιράν δεν αποτελεί αμυντική ενέργεια, αλλά εμπλέκει τη χώρα μας στον πόλεμο. Και ότι η Ελληνική Δύναμη Σαουδικής Αραβίας δεν βρίσκεται εκεί για την άμυνα της συγκεκριμένης χώρας, αλλά για την προστασία των εγκαταστάσεων της Aramco, δηλαδή των… πετρελαιάδων καπιταλιστών.

Όταν μάλιστα τους λες ότι το 2024 ψήφισαν την Συμφωνία Αμυντικής Συνεργασίας με την Σαουδική Αραβία, απαντούν πως στη συμφωνία αυτή δεν υπήρχε πουθενά η… λέξη Patriot – λες και οι Patriot δεν ήταν ήδη εκεί ακριβώς με σκοπό την άμυνα!

Επιπλέον, επιτέθηκαν και στον υπουργό Νίκο Δένδια, διότι, όπως λένε, «καμάρωσε» για την επιτυχή ελληνική αντίδραση – λες και δεν είναι σημαντικό η χώρα μας να αποδεικνύει σε διεθνές επίπεδο και μάλιστα εν μέσω πολεμικής κρίσης το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεών της και να προβαίνει σε επιτυχημένες στρατιωτικές δράσεις που προστατεύουν την ενεργειακή ασφάλεια σε διεθνές επίπεδο.

Λες και αυτοί οι ιρανικοί πύραυλοι δεν θα σκότωναν ανθρώπους, λες και δεν μας ενδιαφέρει η άνοδος των τιμών του πετρελαίου και η ακρίβεια λόγω των καταστροφών που προκαλούν οι ιρανικοί πύραυλοι.

Δηλαδή και θέλουν να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της ακρίβειας, αλλά και να επιτρέπεται στο Ιράν να την προκαλεί!

Ομολογούν, βέβαια, ότι το πρόβλημά τους είναι πως ο υπουργός Άμυνας ανέδειξε την στρατιωτική μας υπεροπλία, ενώ, κατά τη γνώμη τους, έπρεπε όλα να γίνουν στα μουλωχτά.

Αποστολές χωρίς την άδεια της Βουλής

Για το ζήτημα γενικότερα της στάσης στον πόλεμο, η αντιπολίτευση προβάλλει και πάλι «το παράδειγμα της Ισπανίας», όπου ο Σάντσεθ ακολουθεί σκληρή γραμμή ως προς την συμμετοχή της χώρας του, «σώζοντας», όπως λένε, «την τιμή της Ευρώπης»!

Η Ισπανία, ως γνωστόν, έστειλε τελικά την φρεγάτα-στολίδι, όπως την αποκαλούν, «Χριστόφορος Κολόμβος» για την υπεράσπιση της Κύπρου. Στην απευκταία περίπτωση που θα κινδύνευε η Κύπρος, η ισπανική φρεγάτα θα λάβει μέρος στην άμυνα του νησιού.

Αλλά δεν πρόκειται μόνο γι’ αυτό. Αν και βάσει της ισπανικής νομοθεσίας (νόμος του 2005 περί Εθνικής Άμυνας, επί σοσιαλιστή πρωθυπουργού Θαπατέρο) κάθε στρατιωτική παρουσία και δράση εκτός συνόρων πρέπει να ψηφίζεται από το ισπανικό Κοινοβούλιο, αυτό δεν συνέβη, καθώς ο πρωθυπουργός Σάντσεθ είναι επικεφαλής κυβέρνησης μειοψηφίας και γνώριζε ότι δεν θα ψηφιζόταν από τον εταίρο του, τη Sumar (ενωμένη αριστερά) και τους διάφορους συμμάχους του, στην ψήφο των οποίων στηρίζεται κατά περίσταση.

Ωστόσο, το άρθρο 4.2 του Νόμου για την Εθνική Άμυνα ορίζει ότι είναι ευθύνη της Βουλής των Αντιπροσώπων να «εξουσιοδοτεί, εκ των προτέρων, τη συμμετοχή των Ενόπλων Δυνάμεων σε αποστολές εκτός της εθνικής επικράτειας».

Και το άρθρο 17 αναφέρει: «Για να διατάξει επιχειρήσεις στο εξωτερικό που δεν σχετίζονται άμεσα με την άμυνα της Ισπανίας ή το εθνικό συμφέρον, η Κυβέρνηση θα διεξάγει προηγούμενη διαβούλευση και θα λάβει την άδεια της Βουλής των Αντιπροσώπων».

Αυτό το «εθνικό συμφέρον» επικαλείται ο κ. Σάντσεθ, προκειμένου να μην αντιμετωπίσει τις αντιδράσεις των ευκαιριακών συμμάχων του στο κοινοβούλιο.

Η Ισπανία διατηρεί στρατεύματα παντού

Από το Κονγκό ως το Μάλι, από το Τσαντ ως την Αϊτή, από το Αφγανιστάν ως τον Λίβανο, οι ισπανικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν συμμετάσχει σε δεκάδες αποστολές εκτός συνόρων, υπό διάφορες ομπρέλες (ΕΕ, ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, ΟΑΣΕ). Σε όλες τις περιπτώσεις οι συμμετοχές αυτές θα μπορούσαν να προκαλέσουν αντίποινα – από τους τζιχαντιστές, τους Ταλιμπάν και όλους τους τρομοκράτες της γης.

Από το 2018, η Ισπανία έχει στείλει πάνω από 40.000 στρατιωτικούς σε διάφορες γωνιές του πλανήτη – 21.696 επί Σάντσεθ. Πριν από το 2018, όλες οι ισπανικές κυβερνήσεις ζήτησαν και έλαβαν από το κοινοβούλιο 26 άδειες για ανάπτυξη στρατιωτικού προσωπικού και μέσων στο εξωτερικό. Αλλά όχι οι κυβερνήσεις Σάντσεθ, που είναι πάντα κυβερνήσεις συνεργασίας ή μειοψηφίας, οι οποίες σχηματίζονται παρά το γεγονός ότι τις εκλογές κερδίζει το Λαϊκό Κόμμα.

Η τελευταία φορά που το κοινοβούλιο ενέκρινε ισπανική διεθνή αποστολή ήταν τον Ιανουάριο του 2018, μόλις πέντε μήνες πριν από την έναρξη της πρώτης θητείας του Πέδρο Σάντσες. Εκείνη την εποχή, ο Μαριάνο Ραχόι (Λαϊκό Κόμμα) έφερε το ζήτημα της αύξησης των ισπανικών στρατευμάτων στην αποστολή της ΕΕ στο Μάλι ενώπιον της Επιτροπής Άμυνας.

Από τότε που ανέλαβε καθήκοντα ο Σάντσεθ, η κυβέρνηση θα έπρεπε να είχε ζητήσει την έγκριση του κοινοβουλίου για τουλάχιστον επτά αποστολές και τις αντίστοιχες παρατάσεις τους. Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα έπρεπε να είχε ζητήσει άδεια από το κοινοβούλιο σε 39 περιπτώσεις – για τους 700 Ισπανούς στρατιωτικούς στο Λίβανο ή για την αποστολή στο Ιράκ κατά του ISIS, όπου μάλιστα η Ισπανία αναλαμβάνει την διοίκηση τον προσεχή Μάιο, για τις παρατάσεις κατά της πειρατείας στον Ινδικό Ωκεανό, για τις αποστολές στη Σομαλία (όπου οι Ισπανοί στρατιώτες κινδυνεύουν από τους τρομοκράτες της Σεμπάμπ), το Μάλι, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, τη Λετονία, τη Σλοβακία, τη Ρουμανία.

Η δράση της ισπανικής συστοιχίας Patriot στην Τουρκία

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Η Ισπανία διατηρεί στην Τουρκία μια συστοιχία Patriot, την οποία ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε έχει χαρακτηρίσει ως «κλειδί» για τη στρατηγική των ΗΠΑ  στη Μέση Ανατολή, καθώς προσφέρει υλικοτεχνική και αμυντική υποστήριξη που είναι κρίσιμη για την συνεργασία μεταξύ συμμάχων στην περιοχή.

Στις 4 Μαρτίου, αυτοί που εντόπισαν και προειδοποίησαν για τον πύραυλο που το Ιράν είχε εκτοξεύσει κατά της Τουρκίας ήταν οι Ισπανοί που μετέχουν στην εκεί δύναμη του ΝΑΤΟ. Ο πύραυλος καταρρίφθηκε τελικά από αμερικανικό αντιτορπιλικό. Επομένως – αν λάβουμε υπόψη τις εγχώριες ανοησίες – η Ισπανία έλαβε μέρος στον πόλεμο, εμποδίζοντας τον ιρανικό πύραυλο να πετύχει τον στόχο του!

Πάμε τώρα στα μέτρα για την αντιμετώπιση της ανόδου της τιμής του πετρελαίου, που τόσο διαφημίζει η αντιπολίτευση.

Καμιά χώρα δεν έκοψε λεφτά από τον τοίχο

Στην Ισπανία το πρόβλημα είναι ότι συνεχίζει να λειτουργεί με τον προϋπολογισμό του 2023, καθώς οι εταίροι στην κυβέρνηση δεν μπορούν να συμφωνήσουν. Τις προάλλες, ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι δεν θα φέρει τον προϋπολογισμό του 2026 στη Βουλή, διότι υπάρχουν άλλα επείγοντα θέματα, όπως η αντιμετώπιση της κρίσης. Η περασμένη εβδομάδα ήταν η ένατη συνεχόμενη εβδομάδα αύξησης των τιμών.

Την περασμένη Παρασκευή συνεδρίασε το υπουργικό συμβούλιο – με δύο ώρες καθυστέρηση και μετά από έναν τεράστιο καυγά μεταξύ των εταίρων, που οδήγησε σε κατ’ ιδίαν συνάντηση του πρωθυπουργού με την επικεφαλής της αριστεράς Γιολάντα Ντίαζ, που επέμενε στο Βασιλικό Διάταγμα για τα μέτρα να περιληφθεί και το πάγωμα των ενοικίων.

Τελικά αποφασίστηκε να εκδοθούν δύο Βασιλικά Διατάγματα – ένα για τα μέτρα αντιμετώπισης της ακρίβειας και ένα για τα ενοίκια (που είναι βέβαιο ότι δεν θα περάσει από τη Βουλή).

Τα «ψιλά γράμματα» στην Ισπανία

Τα δύο Βασιλικά Διατάγματα εκδόθηκαν τελικά σε ΦΕΚ το πρωί του Σαββάτου, οπότε αναζήτησαν όλοι τα «ψιλά γράμματα».

Πρόκειται για ένα πακέτο 80 μέτρων κόστους 5 δις ευρώ, που βασίζονται στη μείωση φόρων και ΦΠΑ, όσον αφορά στα ενεργειακά προϊόντα. Τα μέτρα κρίθηκαν ανεπαρκή και ατελέσφορα από καταναλωτικές οργανώσεις, μεταφορείς, αγροτοκτηνοτρόφους, περιφέρειες. Το Βασκικό Κόμμα Bildu ανέφερε πως τα μέτρα δεν περιλαμβάνουν μείωση των τιμών στα τρόφιμα, η Καταλονία ανακοίνωσε πως θα εφαρμόσει δικά της μέτρα, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι μικρές επιχειρήσεις αποφάνθηκαν ότι ο θετικός αντίκτυπος στην περίπτωσή τους θα είναι πολύ μικρός, οι ενώσεις εργοδοτών CEOE και Cepyme εξέδωσαν ανακοίνωση, εκφράζοντας τη «βαθιά ανησυχία» τους για τη συμπερίληψη μέτρων «που προκύπτουν από ακατανόητη και επικίνδυνη πολιτική πίεση από μια φράξια εντός της κυβέρνησης».

Για να ενεργοποιηθούν τα μέτρα, η κυβέρνηση θα χρησιμοποιήσει τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή καυσίμων, ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο του προηγούμενου έτους. Η ενεργοποίηση θα υπάρξει μόνο αν ο ΔΤΚ αυξηθεί άνω του 15%. Τον Απρίλιο του 2025 ήταν 10,6%. Επιπλέον, για να παραμείνουν τα μέτρα σε ισχύ και τον προσεχή Ιούνιο, πρέπει τον Απρίλιο του 2026 ο ΔΤΚ να υπερβεί το 12,2%.

Και δεν είναι μόνο αυτά. Επειδή ο προϋπολογισμός (του 2023) είναι «κλειστός», τα 5 δις (ποσό που τελικά θα είναι πολύ μικρότερο), θα υπάρξουν περικοπές από διάφορα υπουργεία. Ο ίδιος ο Ισπανός πρωθυπουργός δήλωσε πως θα χρειαστεί να μειωθούν οι προϋπολογισμοί για υποτροφίες (υπουργείο Παιδείας), υγειονομική περίθαλψη και μονάδες μακροχρόνιας φροντίδας!

Ιταλία: Περικοπές από κρίσιμα υπουργεία

Πάμε στην Ιταλία, την οποία η αντιπολίτευση επίσης υπερπροβάλλει, υποστηρίζοντας πως πρόκειται για μέτρα προερχόμενα από δεξιά κυβέρνηση.

Το Διάταγμα δημοσιεύθηκε στις 19 Μαρτίου και προβλέπει μείωση 20 λεπτών το λίτρο. Αλλά υπάρχει μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: Για να χρηματοδοτηθούν αυτά τα μέτρα διάρκειας τριών εβδομάδων, θα χρησιμοποιηθούν κονδύλια που θα περικοπούν από άλλους τομείς: 127,5 εκ. ευρώ από το υπουργείο των Οικονομικών (δηλαδή από τον ΦΠΑ), 96,5 εκ. από περικοπές στο υπουργείο Υποδομών και 86 εκ. ευρώ από περικοπές στο υπουργείο Υγείας!

Διότι ούτε εκεί κόβονται λεφτά από τον τοίχο, εντάξει;

Αυστρία: Στη Βουλή απαιτείται πλειοψηφία 2/3

Ας δούμε τώρα τι γίνεται στην Αυστρία, όπου την περασμένη Τετάρτη ανακοινώθηκε ότι κατά την συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου της τρικομματικής κυβέρνησης επιτεύχθηκε συμφωνία για μείωση 10 λεπτών στο λίτρο. Τα μέτρα ανακοινώθηκαν από τον καγκελάριο Κρίστιαν Στόκερ (ÖVP, Λαϊκό Κόμμα), τον αντικαγκελάριος] Αντρέας Μπάμπλερ (SPÖ, Σοσιαλιστές) και την υπουργό Εξωτερικών Μπεάτε Μάινλ-Ράιζινγκερ (NEOS).

Οι Σοσιαλιστές ζητούσαν μεγαλύτερη μείωση, αλλά ο καγκελάριος επέμεινε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατον, διότι θα έθετε σε κίνδυνο την ασφάλεια του εφοδιασμού.

Τα μέτρα θα τεθούν σε ισχύ την 1η Απριλίου, αλλά προηγουμένως θα πρέπει να εγκριθούν από την Βουλή, όπου απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων. Δηλαδή θα χρειαστεί και η έγκριση ή του FPÖ (Ακροδεξιά) ή των Πρασίνων.

Τέλος – και επειδή η ελληνική σοσιαλαριστερά κοντεύει να… θεοποιήσει τον δεξιό Αυστριακό καγκελάριο – θυμίζω ότι ο κ. Στόκερ επιμένει να παγώσει η ευρωπαϊκή «Πράσινη Συμφωνία», να χαλαρώσουν τα μέτρα για το κλίμα και να καταργηθεί (έστω προσωρινά) ο «φόρος άνθρακα», δηλαδή ο φόρος που σκοπό έχει τον περιορισμό των εκπομπών αερίων και την προστασία του περιβάλλοντος.

Πορτογαλία: Μέτρα υπό όρους

Καταλήγω με την Πορτογαλία. Εκεί, την προηγούμενη Πέμπτη εγκρίθηκαν από το υπουργικό συμβούλιο μια σειρά μέτρα που θα ενεργοποιηθούν μόνο αν οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος αυξηθούν άνω του 70% ή ξεπεράσουν κατά 2,5 φορές τον μέσο όρο τιμής της τελευταίας πενταετίας, ξεπερνώντας τα 180 ευρώ ανά μεγαβατώρα.

Τα πολύ Στενά του Ορμούζ και οι ξερόλες του διαδικτύου

Βέβαια, όλα αυτά δεν έχουν καμιά σημασία ούτε για την ελληνική αντιπολίτευση, ούτε και για τους αγράμματους, ανιστόρητους, αγεωγράφητους, ανορθόγραφους και ανελλήνιστους ξερόλες του διαδικτύου.

Είναι όλοι αυτοί που κάνουν τους έξυπνους όταν η συζήτηση έρχεται στα Στενά του Ορμούζ, που ναι, είναι πολύ στενά. Γιατί μπορεί το πλάτος τους στο στενότερο σημείο τους να είναι 33 χλμ, αλλά οι ναυτιλιακοί τους διάδρομοι είναι μόλις 3 χλμ, ενώ είναι εξαιρετικά αβαθή (μέγιστο βάθος 200 μ.), άρα πολύ επικίνδυνα λόγω των ναρκών. Πώς να περάσουν από εκεί 3.200 πλοία που περιμένουν;

Προφανώς όλοι αυτοί θεωρούν ότι τα Στενά του Ορμούζ (συνδέουν τον Περσικό Κόλπο με τον Ινδικό Ωκεανό, συνορεύουν βόρεια με το Ιράν και νότια με τα ΗΑΕ και το Ομάν), είναι κάτι σαν τα Στενά της Φλόριντα (ανάμεσα στον Κόλπο του Μεξικού και τον Ατλαντικό), που στο στενότερο σημείο τους έχουν πλάτος 150 χλμ και το βάθος τους 1.800 μ.

Μπορεί να τα μπερδεύουν και με το Στενό του Γιβραλτάρ, που συνδέει την Μεσόγειο με τον Ατλαντικό, χωρίζει την Ευρώπη από την Αφρική και το μέγιστο πλάτος του είναι 45 χλμ. Και πάντως δεν γίνεται πόλεμος εκεί, ενώ διαθέτει πολλά και σημαντικά λιμάνια.

Τέλος, τα Στενά του Ελλησπόντου είναι μεν ακόμη πιο στενά (14,3 χλμ πλάτος) από αυτά του Ορμούζ, ωστόσο, ως το σημαντικότερο πέρασμα προς τον Εύξεινο Πόντο μέσω Βοσπόρου, φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού και διέπεται από πολύ αυστηρούς κανόνες ναυσιπλοΐας. Και βέβαια, το βάθος τους κυμαίνεται από 300 ως 900 μέτρα – και όχι 200 μέτρα που είναι το μέγιστο στο Ορμούζ.

Αλλά για τους ανόητους και αγράμματους, όλα είναι για να σπάνε πλάκα…

---

*Η Σοφία Βούλτεψη είναι Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών ΝΔ και δημοσιογράφος