Χθες, 2 Σεπτεμβρίου, στο άνοιγμα του 83ου Φεστιβάλ Βενετίας, ο 65χρονος Κλούνεϊ τιμήθηκε με Χρυσό Λέοντα για το σύνολο της καριέρας του. Και αντί για μια συμβατική ομιλία ευχαριστιών, μίλησε ευθέως για αυταρχισμό, φόβο, δημοσιογραφία, τέχνη και ελευθερία του λόγου.

Η φράση που σήκωσε ο Independent είναι η καρδιά της ομιλίας του. Ο Κλούνεϊ είπε ότι ζούμε σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι που βρίσκονται στην εξουσία και εκείνοι που διαθέτουν τα περισσότερα χρήματα μάς λένε να φοβόμαστε ο ένας τον άλλον. Και συνέδεσε ευθέως τον αυταρχισμό με την επίθεση στην ελεύθερη έκφραση: οι πρώτοι που προσπαθούν να φιμώσουν οι αυταρχικοί, είπε, δεν είναι οι πολιτικοί αλλά οι δημοσιογράφοι που κάνουν ερωτήσεις και οι καλλιτέχνες που αρνούνται τις εύκολες απαντήσεις.

«Οι ιστορίες είναι πάντα επικίνδυνες για όσους εμπορεύονται τον φόβο».

 Η συνέχεια της σκέψης του είναι ότι όσοι φοβούνται τα βιβλία, τη μουσική και τις ιστορίες δεν καταγράφονται ποτέ ως οι ήρωες της Ιστορίας. Και ότι ο κινηματογράφος μπορεί να μην σταματά πολέμους ούτε να διορθώνει εκλογές, αλλά μπορεί να μας θυμίζει ότι ο άγνωστος δεν είναι πραγματικά ξένος.

Και μάλιστα ο Κλούνεϊ δεν έμεινε εκεί. Συνέδεσε αυτή την «κακιστοκρατία» με τη σκληρότητα στη δημόσια ζωή, είπε ότι περιμένει τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ ως θεσμικό αντίβαρο και ελπίζει ότι το 2028 θα υπάρξει επιστροφή σε κάποια κανονικότητα.

Και είπε και κάτι για την ΤΝ: μίλησε για deepfakes του ίδιου και έθεσε το τρομακτικό υποθετικό παράδειγμα ενός πλαστού βίντεο του Πούτιν που ανακοινώνει πυρηνικό πρώτο πλήγμα. Το ερώτημά του ήταν ουσιαστικά: τι κάνει μια κυβέρνηση όταν δεν μπορεί πλέον να γνωρίζει εγκαίρως αν αυτό που βλέπει είναι αληθινό;