Ο Ντόναλντ Τραμπ αποδίδει τις πρωτοφανείς μαθητικές κινητοποιήσεις στη Γαλλία στη μαζική μετανάστευση και το Ισλάμ. Οι μαθητές όμως μιλούν για κάτι διαφορετικό: σχολεία χωρίς αρκετούς καθηγητές, υπερπλήρεις τάξεις, κτίρια που καταρρέουν και ένα εκπαιδευτικό σύστημα που, όπως υποστηρίζουν, τους έχει εγκαταλείψει.

Η Γαλλία ζει μία από τις μεγαλύτερες μαθητικές αναταραχές των τελευταίων δεκαετιών. Εκατοντάδες σχολεία έχουν αποκλειστεί ή κλείσει, μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί έχουν κατέβει στους δρόμους και οι συγκρούσεις με την αστυνομία έχουν πάρει σε αρκετές πόλεις βίαιη τροπή. Και μέσα σε αυτή την έκρυθμη κατάσταση παρενέβη ο Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Αμερικανός πρόεδρος απέδωσε όσα συμβαίνουν στη Γαλλία στην «ανεξέλεγκτη μαζική μετανάστευση» και προχώρησε ακόμη περισσότερο, γράφοντας στο Truth Social ότι «δεν πρόκειται για τα σχολεία» αλλά για το Ισλάμ που, κατά την άποψή του, επιχειρεί να κυριαρχήσει σε μια χώρα που κάποτε υπήρξε μεγάλη. Η δήλωση ήταν αρκετή για να μεταφέρει αμέσως τη γαλλική εκπαιδευτική κρίση σε ένα πολύ ευρύτερο —και εξαιρετικά φορτισμένο— πολιτικό πεδίο: εκείνο της μετανάστευσης, της θρησκείας και της ταυτότητας της σημερινής Ευρώπης. Μόνο που οι ίδιοι οι μαθητές λένε κάτι διαφορετικό.

Τι ζητούν οι μαθητές

Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο από τα φτωχότερα προάστια του Παρισιού και εξαπλώθηκαν γρήγορα σε ολόκληρη τη χώρα. Οι μαθητές διαμαρτύρονται για την έλλειψη καθηγητών, τις υπερπλήρεις τάξεις, την ανεπαρκή χρηματοδότηση και την κατάσταση πολλών σχολικών κτιρίων. Σε ορισμένα σχολεία καταγγέλλονται ακόμη και διαρροές νερού ή προβλήματα με τρωκτικά.

Στο Seine-Saint-Denis, μια από τις φτωχότερες περιοχές γύρω από το Παρίσι, τα προβλήματα είναι ιδιαίτερα έντονα. Μαθητές υποστηρίζουν ότι χάνουν ώρες διδασκαλίας επειδή δεν υπάρχουν εκπαιδευτικοί, ενώ καθηγητές μιλούν και για ελλείψεις νοσηλευτών και κοινωνικών λειτουργών.

Μια 17χρονη μαθήτρια, η Maisa περιέγραψε στο Reuters ότι έφτασε να δώσει εξετάσεις στα γαλλικά την προηγούμενη χρονιά χωρίς να έχει καθηγητή γαλλικών. «Αυτές δεν είναι συνθήκες για να σπουδάζεις», είπε.

Η μετανάστευση και η θρησκεία δεν περιλαμβάνονται στα αιτήματα που έχουν διατυπώσει οι μαθητές. Η αρχική διαμαρτυρία για την εκπαίδευση, ωστόσο, έχει πλέον εξελιχθεί σε πολύ μεγαλύτερη κρίση. Στις 6 Οκτωβρίου περισσότεροι από 250.000 άνθρωποι, σύμφωνα με το γαλλικό υπουργείο Εσωτερικών, συμμετείχαν σε διαδηλώσεις σε δεκάδες πόλεις. Οι διοργανωτές ανέβασαν τον αριθμό στις 450.000. Περισσότερα από τα μισά λύκεια της χώρας έκλεισαν ή αποκλείστηκαν, σύμφωνα με τη μαθητική ένωση. Στο Παρίσι, στο Στρασβούργο, στη Ρεν και στην Τουλούζη σημειώθηκαν συγκρούσεις. Η αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα και αύρες νερού, ενώ διαδηλωτές έβαλαν φωτιές και εκτόξευσαν αντικείμενα εναντίον των δυνάμεων ασφαλείας.

Το ανθρώπινο κόστος είναι ήδη μεγάλο. Εκατοντάδες μαθητές, εκπαιδευτικοί και αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί, ενώ εκατοντάδες συλλήψεις έγιναν μόνο κατά τη μεγάλη κινητοποίηση της Τρίτης. Μία ημέρα νωρίτερα, ένας 15χρονος έχασε το χέρι και μέρος του αντιβραχίονά του όταν εξερράγη αστυνομική χειροβομβίδα διασποράς που είχε σηκώσει από το έδαφος, σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές. Ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί μίλησε για το βαρύτερο τίμημα που έχει πληρώσει το γαλλικό σχολικό σύστημα εδώ και δεκαετίες.

Μια εκπαιδευτική κρίση έγινε πολιτική

Η κυβέρνηση αναγνωρίζει πλέον ότι υπάρχουν πραγματικά προβλήματα στα σχολεία. Ο Λεκορνί έχει ζητήσει από τους υπουργούς του προτάσεις για την αντικατάσταση των απόντων εκπαιδευτικών, την κατάσταση των παλαιών σχολικών κτιρίων, ακόμη και για το ιδιαίτερα μεγάλο σχολικό ωράριο ορισμένων μαθητών. Όμως τα περιθώρια δεν είναι μεγάλα.

Η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με υψηλό δημόσιο χρέος και δημοσιονομικό έλλειμμα και η κυβέρνηση προσπαθεί ταυτόχρονα να περιορίσει τις δαπάνες. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατά κεφαλήν δαπάνη για έναν μαθητή της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχει ουσιαστικά παραμείνει στάσιμη για περισσότερο από μία δεκαετία. Έτσι, μια εξέγερση που άρχισε από τις αίθουσες διδασκαλίας έχει μετατραπεί σε πολιτική δοκιμασία για τη Γαλλία, λίγους μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2027.

Και εδώ ακριβώς αποκτά ιδιαίτερο βάρος η παρέμβαση Τραμπ. Ο Αμερικανός πρόεδρος κοιτάζει τις εικόνες της γαλλικής αναταραχής μέσα από το πρίσμα μιας από τις κεντρικές πολιτικές του θέσεις: ότι η μαζική μετανάστευση μεταβάλλει βαθιά τις δυτικές κοινωνίες και δημιουργεί προβλήματα ασφάλειας και κοινωνικής συνοχής. Οι μαθητές, από την άλλη, επιμένουν ότι η δική τους εξέγερση έχει πολύ πιο πεζή αφετηρία: θέλουν καθηγητές στις τάξεις τους, σχολεία που λειτουργούν και τις ίδιες εκπαιδευτικές ευκαιρίες ανεξάρτητα από τη γειτονιά στην οποία γεννήθηκαν.

Ίσως γι’ αυτό η σημερινή γαλλική κρίση έχει ενδιαφέρον πέρα από τα επεισόδια που βλέπουμε στις οθόνες. Γιατί πάνω στους ίδιους δρόμους συγκρούονται πλέον όχι μόνο διαδηλωτές και αστυνομικοί, αλλά και δύο εντελώς διαφορετικές ερμηνείες για το τι ακριβώς συμβαίνει στη Γαλλία. Η μία μιλά για σχολεία, κοινωνικές ανισότητες και χρόνια υποχρηματοδότηση. Η άλλη μιλά για μετανάστευση, Ισλάμ και την ταυτότητα μιας χώρας που αλλάζει.

Με πληροφορίες από Reuters και Truth Social

Δεν είναι στην πρόθεσή του να προχωρήσει σε ρήξη με τους δανειστές, αλλά να λάβει χρόνο, ώστε να καταθέσει το δικό του μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ανάκαμψης, διαμηνύει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με δήλωσή του στο Bloomberg, σε μία προσπάθεια να περιορίσει τις όποιες αρνητικές εντυπώσεις δημιουργήθηκαν από την άρνηση της κυβέρνησης να δεχθεί στην Αθήνα την τρόικα και να ολοκληρώσει το μνημονιακό πρόγραμμα.

«Χρειαζόμαστε χρόνο ώστε να αναπνεύσουμε και να δημιουργήσουμε το δικό μας μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ανάκαμψης, το οποίο –μεταξύ άλλων- θα ενσωματώνει τους στόχους των πρωτογενώς ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και των ριζικών μεταρρυθμίσεων, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα ζητήματα της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς και του πελατειακού κράτους» τονίζει ο κ. Τσίπρας.

Ολόκληρη η δήλωσή του στο διεθνές πρακτορείο ειδήσεων έχει ως εξής:

«Η διαβούλευση με τους Ευρωπαίους εταίρους μας μόλις ξεκίνησε.
Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, είμαι απολύτως βέβαιος ότι σύντομα θα καταφέρουμε να φτάσουμε σε μία αμοιβαίως επωφελή συμφωνία, τόσο για την Ελλάδα όσο και για ολόκληρη την Ευρώπη.
Καμιά πλευρά δεν επιδιώκει τη σύγκρουση και δεν ήταν ποτέ πρόθεσή μας να δράσουμε μονομερώς στο ζήτημα του ελληνικού χρέους.
Η υποχρέωσή μου να σεβαστώ την καθαρή εντολή του ελληνικού λαού για τέλος της λιτότητας και επιστροφή σε μία αναπτυξιακή ατζέντα, σε καμιά περίπτωση δεν περιλαμβάνει τη μη εκπλήρωση των δανειακών μας υποχρεώσεων μας απέναντι στην ΕΚΤ και στο ΔΝΤ.
Αντιθέτως, αυτό που σημαίνει είναι ότι χρειαζόμαστε χρόνο ώστε να αναπνεύσουμε και να δημιουργήσουμε το δικό μας μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ανάκαμψης, το οποίο –μεταξύ άλλων- θα ενσωματώνει τους στόχους των πρωτογενώς ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και των ριζικών μεταρρυθμίσεων, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα ζητήματα της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς και του πελατειακού κράτους.
Είμαι πεπεισμένος ότι μία συμφωνία σε αυτό το πλαίσιο θα γίνει αποδεκτή από τους εταίρους μας, αφού το κοινό μας συμφέρον είναι η οικονομική σταθερότητα και η ανάκαμψη γ

Αιφνιδίασε ο οικονομικός σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα και υποψήφιος στη Β΄Αθηνών Γιάννης Βαρουφάκης, με δηλώσεις του στις οποίες ανέφερε ότι αν δεν υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές για το χρέος στο πλαίσιο που έχει εξαγγείλει ο Σύριζα, τότε είναι προτιμότερος ο θάνατος.

Ο θάνατος ποίου; Της χώρας; Δηλαδή, χρεοκοπία;

Ο ίδιος απέφυγε να απαντήσει, περιοριζόμενος στην αόριστη φράση ότι επρόκειτο για αλληγορία…

Διαβάστε την ερώτηση της εφημερίδας Τribune και την απάντησή του:

– Αν, όμως, δεν είναι δυνατόν να καταλήξετε σε κάποια συμφωνία;

– Τότε, το λέω ξεκάθαρα: «ο θάνατος είναι προτιμότερος». Το αληθινό έλλειμμα της Ελλάδας δεν είναι χρηματικό, αλλά έλλειμμα αξιοπρέπειας. Εξαιτίας της έλλειψης αξιοπρέπειας δεχτήκαμε ανόητα μέτρα γεγονός που οδήγησε σ’ έναν φαύλο κύκλο αναξιοπρέπειας που με τη σειρά της καλλιέργησε τον φόβο και την δυσαρέσκεια. Αυτά όλα δεν είναι καλά στοιχεία. Πρέπει να ξαναβρούμε την αξιοπρέπεια μας, να ξαναβρούμε αυτό το πνεύμα που την 28η Οκτωβρίου του 1940 μας έκανε να πούμε «όχι» στον Μουσολίνι. Ούτε τότε είχαμε τα μέσα να αρνηθούμε, αλλά το κάναμε. Πρέπει να ξαναβρούμε το πνεύμα της 28ης Οκτωβρίου.

Ρωτήθηκε και τι θα ζητήσει ο Σύριζα από τους δανειστές και φάνηκε σίγουρος για το «ναι» του Σόιμπλε...

«Θα ζητήσουμε καταρχήν μια προθεσμία 10 έως 15 ημερών για να ολοκληρώσουμε το σχέδιό μας, το οποίο θέλουμε να είναι πολύ αναλυτικό, αλλά και πολύ πλήρες.Αυτό το σχέδιο θα βασίζεται σε τέσσερις πυλώνες: Ο πρώτος θα αφορά το ελληνικό χρέος. Θέλουμε να κάνουμε προτάσεις στον Βόλφγκαγκ Σόιμπλε, τις οποίες δεν θα μπορεί να αρνηθεί. Δεν θα υπάρξει κατά συνέπεια χρεοκοπία, ούτε περικοπές χρέους. Θα προτείνουμε μια φόρμουλα σύμφωνα με την οποία το χρέος θα εξαρτάται από την εξέλιξη της ονομαστικής αξίας του ΑΕΠ. Η ιδέα είναι ότι η Ευρώπη θα πρέπει να είναι εταίρος μας στην ανάπτυξη, και δεν θα πρέπει να ποντάρει στη μιζέρια μας. Ο δεύτερος πυλώνας θα είναι οι μεταρρυθμίσεις. Ο τρίτος πυλώνας θα είναι οι επενδύσεις

Όσο για το επενδυτικό σχέδιο Γιούνκερ και την πρωτοβουλία Ντράγκι, που βρίσκεται επί θύραις…

«Δεν σταματώ να εκπλήσσομαι από την ηλιθιότητα του σχεδίου  Γιούνκερ. Είναι σαν να δίνεις ασπιρίνη σε έναν νεκρό. Ομοίως, η ποσοτική χαλάρωση του Μάριο Ντράγκι δεν είναι πολύ καλή ιδέα. Αναμφίβολα, θα τροφοδοτήσει φούσκες στις οικονομικές αγορές. Ωστόσο, η Ευρώπη διαθέτει ένα όργανο αρμόδιο για τις επενδύσεις, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η οποία σήμερα είναι υπερβολικά λιγόψυχη στις δράσεις της, όχι μόνο επειδή φοβάται για την κατάταξή της από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, αλλά επειδή οι επενδυτές της πρέπει να είναι συγχρηματοδοτούμενοι. Πρέπει λοιπόν να απελευθερώσουμε τις δυνατότητες της Επενδυτικής Τράπεζας για να υπάρξει ένα πραγματικό «νέο δεδομένο» για την Ευρώπη και να διοχετεύσουμε 6-7% του ΑΕΠ της ευρωζώνης στην οικονομία. Και αν ο Μάριο Ντράγκι θέλει να αγοράσει δημόσιο χρέος, θα είναι πιο χρήσιμο να το πράξει στη δευτερογενή αγορά των μετοχών της Ευρωπαϊκής Επενδυτικής Τράπεζας. Θα είναι πολύ πιο χρήσιμο από την επαναγορά του γερμανικού χρέους».

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι ακραίες δηλώσεις από στελέχη της αντιπολίτευσης δημιουργούν μεγάλο πρόβλημα στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι αγορές την Ελλάδα. Από την άλλη πλευρά όμως οι δηλώσεις τύπου Βούλτεψη δεν αρμόζουν σε μία υπεύθυνη κυβέρνηση. Το αποκορύφωμα, όμως, όλων είναι οι δηλώσεις του κ. Στουρνάρα.

Τι πρέπει να κάνουν κύριε διοικητά οι αποταμιευτές όταν ακούν εσάς να τους λέτε ότι η ρευστότητα στην αγορά μειώνεται με ταχύ ρυθμό; Ποιά πρέπει να είναι η αντίδρασή του απλού κόσμου όταν ακούει τον καθ ύλην αρμόδιο να παίρνει μία τέτοια θέση;

Ο κ. Προβόπουλος είχε αποτρέψει την κρίση στα γκισέ των τραπεζών, φροντίζοντας να μην μείνει από ρευστότητα ούτε ένα κατάστημα. Ακόμη και στο πιο απομακρυσμένο σημείο της χώρας. Ο κ. Προβόπουλος φρόντισε να έρθουν χαρτονομίσματα με ειδικές αποστολές από την Ευρώπη μήνες πριν ξεσπάσει η κρίση. Δεν έκανε μία τέτοια δήλωση! Αλίμονο! Αυτά είναι αυτονόητα πράγματα για τον διοικητή μιας κεντρικής τράπεζας.

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@capital.gr