διαφθορά – Art Point View

Διεθνής Διαφάνεια: Πρώτες στην κατάταξη, η Δανία, η Φινλανδία και η Νέα Ζηλανδία. Υστερεί η Ελλάδα.

bot — Mon, 14 Feb 2022 08:39:00 +0000

Διεθνής Διαφάνεια: Χάθηκαν 10 χρόνια λέει η Διεθνής Διαφάνεια στην ετήσια έκθεσή της για το 2021. «Καμία πρόοδος στην καταπολέμηση της διαφθοράς, των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στα μέτρα κατά της παρακμής της δημοκρατίας». Από τις 180 χώρες που εξετάζει η έρευνα, το 86% παρουσιάζουν μικρή ή καμία πρόοδο. Στη ζηλευτή κορυφή της λίστας βρίσκονται με την ίδια βαθμολογία (88/100) η Δανία, η Νέα Ζηλανδία και η Φινλανδία. Στον αντίποδα, η Σομαλία και η Συρία (13/100) και το Νότιο Σουδάν(11/100). Η Ελλάδα, αν και ανέβηκε μια θέση σε σχέση με το 2020 (58η με 49/100), κατατάσσεται στην κατηγορία των «ελαττωματικών δημοκρατιών».

SOURCE: transparency.org

Transparency International is a global movement with
one vision: a world in which government, business,
civil society and the daily lives of people are free of
corruption. With more than 100 chapters worldwide and
an international secretariat in Berlin, we are leading the
fight against corruption to turn this vision into reality.
#cpi2021
www.transparency.org/cp

Το διαβάσαμε στο newsletter της Δευτέρας του KReport.gr

Ερντογάν: Η «χρυσή» περιουσία του και τα αμέτρητα σκάνδαλα διαφθοράς

bot — Thu, 15 Jun 2017 06:33:07 +0000

Ένας πραγματικός κροίσος με περιουσία πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, τα οποία μόνο νόμιμα δεν απέκτησε, είναι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Το 2008 πήρε δωράκι ένα τάνκερ αξίας 25 εκ. δολαρίων από τον Αζέρο δισεκατομμυριούχο Μουμπαρίζ Μανσίμοφ, ο οποίος δύο χρόνια πριν και με παρότρυνση του ίδιου του Ερντογάν είχε πάρει την τουρκική υπηκοότητα αλλάζοντας το επώνυμό του σε Γκουρμπάνογλου.

Η συμφωνία είναι σύνθετη αλλά, με λίγα λόγια, συμβαίνει το εξής: Ο Μανσίμοφ αγόρασε ένα δεξαμενόπλοιο και σύστησε το 2007 μια εταιρεία για να το ελέγχει στη Μάλτα.

Τον Οκτώβριο του 2008, μια άλλη εταιρεία με έδρα τη Νήσο του Μαν που ανήκε στον γαμπρό του Ερντογάν και στον γιο του αγόρασε όλες τις μετοχές της έναντι 25 εκατ. δολαρίων.

Την επόμενη μέρα, η επιχείρηση αυτή έλαβε δάνειο ύψους 18,4 εκατ. δολαρίων από τον Μανσίμοφ. Όλα φυσιολογικά μέχρι στιγμής.

Ωστόσο, τα έγγραφα δείχνουν ότι ο Μανσίμοφ υποσχέθηκε να πληρώσει για ολόκληρο το επταετές δάνειο μαζί με τους τόκους, με αντάλλαγμα τα δικαιώματα εκμίσθωσης έως το 2015 (τα υπόλοιπα 7 εκατ. δολάρια της τιμής αγοράς πληρώθηκαν από στενό προσωπικό φίλο του Ερντογάν για άγνωστους λόγους).

Η εταιρεία του Μανσίμοφ, η οποία ελέγχει τα δύο τρίτα των θαλάσσιων μεταφορών πετρελαίου του Εύξεινου Πόντου, παρέτεινε τη μίσθωση μέχρι το 2020 για 1.2 εκατ. δολάρια τον χρόνο.

Έτσι, η συμφωνία ανέρχεται σε 21,2 εκατομμύρια δολάρια με μεταφορά μετρητών από τον Μανσίμοφ στην οικογένεια του Ερντογάν.

Παρά την υποτιθέμενη πώληση του δεξαμενόπλοιου στον στενό φίλο που πλήρωσε τα 7 εκατ. δολάρια το 2011, σε τρεις περιπτώσεις από τότε, ο γαμπρός του Ερντογάν υπέγραψε έγγραφα που βεβαιώνουν ότι είναι ο «μοναδικός πραγματικός ιδιοκτήτης» του δεξαμενόπλοιου.

Το μονοπάτι μέσα σε αυτό το μπλεγμένο δίκτυο συναλλαγών ξεκινά από τα «Malta Files», μιας έρευνας που διεξάγεται από το EIC, με βάση μια διαρροή 150.000 κρυφών εγγράφων από έναν πάροχο νομικών, χρηματοπιστωτικών και εταιρικών υπηρεσιών με έδρα τη Μάλτα, μαζί με μια περιορισμένη έκδοση του δημόσιου μητρώου επιχειρήσεων της Μάλτας.

Συνολικά, περιλαμβάνονται περισσότερες από 50.000 εταιρείες. Το έργο έφερε κοντά 49 δημοσιογράφους από 13 οργανισμούς μέσων μαζικής ενημέρωσης σε 16 χώρες, όπως οι Intercept Brasil, L’ Espresso, Le Soir, NRC, Der Spiegel, Romanian Centre for Investigative Journalism/TheBlackSea.eu, Mediapart, Politiken, NewsWeek Serbia, El Mundo, Expresso, Dagens Nyheter, Malta Today και Agência Sportlight.

Οι φήμες αλλά και οι υποψίες λένε ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι σήμερα ένας εξαιρετικά πλούσιος άνδρας με περιουσία ύψους αρκετών δισεκατομμυρίων ευρώ.

Την περιουσία του την απέκτησε από το 2003 και μετά, όταν πήρε την εξουσία στην Τουρκία.

Τα σκάνδαλα της οικογένειας Ερντογάν άρχισαν να βγαίνουν στη φόρα τον Δεκέμβριο του 2013, εξαιτίας των αποκαλύψεων για τις σχέσεις του ισχυρού άνδρα της Τουρκίας με τον Αζέρο ιρανικής υπηκοότητας επιχειρηματία Ρέζα Ζαράμπ και τη μεγάλη υπόθεση δωροδοκίας τεσσάρων Τούρκων υπουργών.

Ο Ζαράμπ συνελήφθη από τις διωκτικές Αρχές στην Κωνσταντινούπολη με κατηγορίες για δωροδοκία και λαθρεμπόριο, αλλά σύντομα απελευθερώθηκε.

Η εισαγγελική έρευνα δεν προχώρησε ποτέ γιατί ο Ερντογάν κατηγόρησε ότι πίσω της βρισκόταν το δίκτυο του αυτοεξόριστου ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν που επιχείρησε να τον ανατρέψει με σκανδαλολογία.

Τότε το καθεστώς Ερντογάν άρχισε να αποκαλεί τους γκιουλενιστές «παράλληλο κράτος» και έτσι ξεκίνησε το «μίσος» μεταξύ Ερντογάν και Γκιουλέν, που μέχρι πριν ήταν σύμμαχοι.

Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016, ο γκιουλενιστές βαφτίστηκαν εκ νέου από το τουρκικό καθεστώς ως «τρομοκρατική οργάνωση FETO».

Η αποκάλυψη των σκανδάλων του Ερντογάν το 2013 θεωρείται από τους προπαγανδιστές του καθεστώτος ως η πρώτη απόπειρα πραξικοπήματος των γκιουλενιστών.

Τελικά ο Ρέζα Ζαράμπ συνελήφθη από τις αμερικανικές Αρχές στο Μαϊάμι τρία χρόνια αργότερα, στις 19 Μαρτίου του 2016, κατηγορούμενος για παραβίαση του εμπάργκο εναντίον του Ιράν και για ξέπλυμα «βρώμικου χρήματος».

Ο Ζαράμπ έχει στενές σχέσεις με την οικογένεια Ερντογάν, καθώς μεταξύ άλλων προσέφερε ποσό 4,5 εκατομμυρίων δολαρίων σε φιλανθρωπικό οργανισμό που ίδρυσε η σύζυγος του Τούρκου προέδρου, Εμινέ.

Στα τέλη Μαρτίου 2017 συνελήφθη στις ΗΠΑ και ο αντιπρόεδρος της μεγαλύτερης τουρκικής κρατικής τράπεζας Halkbank, Mεχμέτ Χακάν Ατίλα, σχετικά με την υπόθεση των παράνομων συναλλαγών με το Ιράν όπου εμπλέκεται ο Ρέζα Ζαράμπ.

Ο συλληφθείς Ατίλα φέρεται να είναι ο «ταμίας» του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Και ο Μεχμέτ Χακάν Ατίλα είχε εμπλακεί στο μεγάλο σκάνδαλο δωροδοκίας των τεσσάρων Τούρκων υπουργών το 2013.

Και οι τέσσερις οδηγήθηκαν σε παραίτηση, αλλά δεν τιμωρήθηκαν ποτέ. Όταν παραιτήθηκαν οι υπουργοί του, ο Ερντογάν ήταν ακόμα πρωθυπουργός.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής είχε υποστηρίξει ότι έπεσαν «θύματα συνωμοσίας» του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν.

Ο Ερντογάν είχε κατηγορήσει το 2013 τον Γκιουλέν ότι επηρέαζε την Αστυνομία και τη Δικαιοσύνη, με στόχο να τον πλήξει προσωπικά και πολιτικά.

Ο Ερντογάν άσκησε ασφυκτικές και έντονες παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη. Οι διώξεις εναντίον των Τούρκων υπουργών αποσύρθηκαν και η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο.

Η Halkbank ελέγχεται απόλυτα από το περιβάλλον του Τούρκου προέδρου και είναι μέρος της οικονομικής πολιτικής που ασκεί η Τουρκία στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή.

Ο Ατίλα κατηγορείται από τον εισαγγελέα των ΗΠΑ πως βοήθησε τον συνέταιρο της οικογένειας Ερντογάν, τον Ρεζά Ζαράμπ να παρακάμψει τις κυρώσεις εναντίον του Ιράν και να σταλούν με παράνομο τρόπο εκατομμύρια δολάρια.

πηγη

Γιώργος Πρεβελάκης – Περί διαφθοράς

bot — Tue, 16 Dec 2014 07:36:02 +0000

Η Διεθνής Διαφάνεια- Ελλάς εφέτος, στο ετήσιο συνέδριό της, επικεντρώθηκε στο θέμα «Κράτος και Διαφθορά». Παρουσιάστηκε η έρευνα της Public Issue σε δείγμα ελληνικών οικογενειών, με ερώτημα αν συνάντησαν φαινόμενα διαφθοράς στις συναλλαγές τους με τον δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Ακολούθησαν εισηγήσεις σχετικές με την ακεραιότητα στην πολιτική και στις επιχειρήσεις, καθώς και με τις προσπάθειες για την καταπολέμηση της διαφθοράς.
Η Ελλάδα θεωρείται χώρα με υψηλό ποσοστό διαφθοράς· επίκαιρη έννοια για την οποία, όμως, δεν υπάρχει κοινός ορισμός, οροθέτηση ή κατηγοριοποίηση. Όταν ένας επιτηδευματίας αποφεύγει να εκδώσει απόδειξη είναι ένοχος διαφθοράς; Η μελέτη της Public Issue έδειξε ότι μεγάλο μέρος των ερωτωμένων αυτό πιστεύει. Η πελατειακή συμπεριφορά των πολιτικών πρέπει να θεωρηθεί διαφθορά; η εκλογική επιβράβευσή τους σημαίνει ότι η πλειονότητα των πολιτών καθίσταται συνεργός ; Μήπως μια τέτοια θέση οδηγεί σε αντιδημοκρατικά συμπεράσματα ; Είναι, τέλος, θεμιτό να εξισώνεται η συμμετοχή σε διεθνή δίκτυα, τα οποία δωροδοκούν ανώτατους κρατικούς λειτουργούς, με ευρύτατα διαδεδομένες πρακτικές, όπως το «γρηγορόσημο» ή το «φακελάκι»;
Συντελούνται σήμερα βαρύτατα εγκλήματα τα οποία, λόγω της παγκοσμιοποίησης, έχουν διαμορφώσει μια διεθνή της διαφθοράς, με ισχυρά κυκλώματα επαγγελματιών ενδιαμέσων· δηλαδή, μια παγκόσμια εγκληματική σφαίρα. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του ΟΟΣΑ, τα διεθνή αυτά δίκτυα διακινούν τεράστια ποσά. Καταλήγουν κατά 80% σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους· οι Υπουργοί και οι Αρχηγοί Κρατών απορροφούν το 11%. Η διαφθορά αυτή θίγει εξίσου αναπτυσσόμενες και ανεπτυγμένες χώρες- αντίθετα από την κυρίαρχη εντύπωση ότι αφορά κυρίως τις λιγότερο εξελιγμένες κοινωνίες.
Η διεθνοποιημένη διαφθορά απειλεί την ευημερία των λαών και την ανάπτυξη της καινοτομίας, όπως επισημαίνει η μελέτη του ΟΟΣΑ. Τι εμποδίζει, όμως, τα διεθνή εγκληματικά δίκτυα, τα οποία κρατούν και εκβιάζουν διεφθαρμένους αξιωματούχους με κρίσιμο ρόλο στις εθνικές αποφάσεις, να επεκτείνουν την δράση τους και στην κατασκοπία; Η συμμετοχή στην διεθνοποιημένη διαφθορά συνιστά δυνάμει προδοτική δραστηριότητα, υπό την στενή έννοια του όρου.
Στην ελληνική οικονομία, η οικογενειακή και η επιχειρηματική επιβίωση είναι δύσκολη, χωρίς κάποιους, μεγαλύτερους ή μικρότερους, συμβιβασμούς με παράνομες ή παράτυπες πρακτικές. Η έξοδος από την θλιβερή αυτή πραγματικότητα δεν επιτυγχάνεται ούτε με την δαιμονοποίηση ούτε με την καταστολή. Πώς να ελέγξουν οι αρμόδιες αρχές καταστάσεις οι οποίες απλώνονται στο μέγιστο τμήμα του πληθυσμού; Όποτε το Κράτος επεδίωξε να περιστείλει μαζικές παρανομίες, κατέληξε να εξευτελιστεί, όπως έγινε με την παράνομη δόμηση· συχνά, επίσης, στιγμάτισε αδιακρίτως μια επαγγελματική ομάδα, επί παραδείγματι τους « φοροφυγάδες μεγαλογιατρούς».
Η ορθή προσέγγιση συνεπάγεται αλλαγή στην λειτουργία της κρατικής μηχανής: περιορισμός της προσωπικής επικοινωνίας ανάμεσα στον δημόσιο υπάλληλο και τον πολίτη διά της τεχνολογίας· απλούστευση ή κατάργηση διαδικασιών· μείωση του αριθμού και καλύτερη αμοιβή των δημοσίων υπαλλήλων. Για την « μαζική διαφθορά» η λύση αναζητείται στην Διοικητική Μεταρρύθμιση και την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, όπως υπεγράμμισε ο αρμόδιος Υπουργός.
Εάν ως διαφθορά οριστούν οι εγκληματικές συμπεριφορές, με έμφαση στις διεθνοποιημένες, η Κοινή Γνώμη και η Πολιτεία μπορούν να εστιάσουν στο ουσιώδες. Οι ολίγοι εμπλεκόμενοι στην ουσιαστική διαφθορά επιδιώκουν την διεύρυνση του ορισμού, καθώς η αοριστία της « μαζικής διαφθοράς», εξισώνει τα σοβαρά εγκλήματα με τις μικρο-παρανομίες. Οι πολίτες αισθάνονται απειλούμενοι από τον γενικόλογο καταγγελτικό λόγο, με συνέπεια να καθίστανται ψυχολογικά αλληλλέγγυοι των μεγαλοδιεφθαρμένων- και μεγαλοδιαφθορέων. Έτσι συγκροτείται μια αποτελεσματική κοινωνική ασπίδα για τους εγκληματίες. Όπως επεσήμαναν πολλοί ομιλητές, η στάση της κοινής γνώμης αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την επιτυχή καταστολή.
Η εννοιολογική ακρίβεια δεν συνιστά απλή ακαδημαϊκή απαίτηση. Η ασάφεια, η σύγχυση, η έλλειψη διακρίσεων οδηγούν τις καλύτερες προθέσεις στα χειρότερα αποτελέσματα. Η κοινή αντίληψη για την διαφθορά πρέπει να διαφοροποιεί τους μεγαλόσχημους διεφθαρμένους από τους καθημερινούς παραβάτες, θύτες και θύματα ταυτοχρόνως, μιας κοινωνίας η οποία επί δεκαετίες διανύει ολισθηρούς δρόμους. Χρειάζεται, δηλαδή, να σταματήσουν να εξομοιώνονται οι παραβάσεις με τα εγκλήματα. Πρόκειται για αναγκαία, έστω και όχι ικανή, προϋπόθεση δικαιοσύνης και αποτελεσματικότητας.

Οι 17 πιο διεφθαρμένες χώρες στον πλανήτη

bot — Thu, 04 Dec 2014 05:48:52 +0000

Transparency International has published its 2014 Corruption Perceptions Index (CPI), which ranked 175 countries and territories based on how corrupt their administrative and political institutions are perceived to be on a scale from 0 (highly corrupt) and a 100 (very clean). Η Ελλάδα 69η σε 175 χώρες

Compiled from a combination of surveys and assessments of “the abuse of entrusted power for private gain,” the CPI is the most widely used indicator of corruption worldwide.

Here are the 17 most corrupt countries, according to the index:

Transparency International

Denmark (92), New Zealand (91), Finland (89), and Sweden (87) are listed as the four least corrupt countries while the U.S. came in 17th — along with Barbados, Hong Kong, and Ireland — with a rating of 74.

Top performers are found to have high levels of press freedom, open budget processes and strong accountability mechanisms.

The average country score this year is 43/100. Seychelles, Malta, Latvia, and South Korea are listed at 43.

Ukraine, which is fighting a Russian-backed separatist rebellion, came in 142 with a score of 26. Russia’s score is 27.

Reuters notes that Turkey and China’s rating have fallen steeply since last year. Turkey dropped five points to 45 after a corruption scandal rocked the ruling party AKP last December. China’s rating fell by four points to 36, even amid a anti-corruption drive that has purged dozens of officials.

Transparency International