δικηγόρος – Art Point View https://artpointview.gr Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο Thu, 22 Jan 2015 15:14:19 +0000 en-US hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.9.4 https://artpointview.gr/wp-content/uploads/2021/06/cropped-198681555_595925154721720_6047423090799556279_n-32x32.png δικηγόρος – Art Point View https://artpointview.gr 32 32 97489809 Η ξανθιά δικηγόρος του Π. Βλαστού με τα ακριβά γούστα! https://artpointview.gr/2015/01/22/ Thu, 22 Jan 2015 15:14:19 +0000 http://www.globalview.gr/?p=10411 Η 35χρονη Αδαμαντία Αγγελέτου, κόρη βιοπαλαιστών από τον Πειραιά «έμπλεξε» με τον βαρυποινίτη Π. Βλαστό. Παρά το εντυπωσιακό της σεξαπίλ η ξανθιά δικηγόρος του Παναγιώτη Βλαστού, Αδαμαντία Αγγελέτου δεν κατάφερε να πείσει τους ανακριτές Διαφθοράς και τον αρμόδιο Εισαγγελέα Γνωμοδοτήσεων και κρίθηκε προφυλακιστέα.

 

Η 35χρονη Αδαμαντία κόρη βιοπαλαιστών από τον Πειραιά πέρασε το κατώφλι της Ευελπίδων την Τετάρτη το πρωί όχι για να υπερασπιστεί κάποιο υπόδικο, αλλά τον ίδιο της τον εαυτό.

Από την πρώτη στιγμή τα βλέμματα όλων έπεσαν πάνω στο στενό μαύρο φόρεμά της με το στενό άσπρο πουκάμισο που τόνιζαν το πληθωρικό της στήθος, αλλά και στις μαύρες γόβες με την χαρακτηριστική κόκκινη σόλα σήμα κατατεθέν του Christian Louboutin.

Οι περισσότεροι ήξεραν για το ακριβό της γούστο, χαρακτηριστικό είναι ένα παράδειγμα όταν κάποια στιγμή στο παρελθόν πήγε να μπει στη ΓΑΔΑ και εκεί μάλωσε με τους
φρουρούς αφού δεν έβγαζε από πάνω της το παλτό της μάρκας Burberry!

Κι, όμως η σέξι εμφάνισή της δεν ήταν εκείνη που τη βοήθησε στην καριέρα της, αφού όπως λένε άνθρωποι που την γνώριζαν από παλιά, «η Αδαμαντία ήταν ένα καλό παχουλό κορίτσι, που της άρεσε το διάβασμα». Ήταν αρκετά δραστήρια και πάντα συμμετείχε σε δραστηριότητες του Πανεπιστημίου, όταν σπούδαζε.

Το διαζύγιο των γονιών της την είχε επηρεάσει αρκετά. Έχασε τα παραπανίσια κιλά έκοψε τα μαλλιά της ενώ μόλις βρήκε την ευκαιρία έκανε τατουάζ ένα διαμάντι.

Από νωρίς διακρίθηκε μεταξύ άλλων δικηγόρων γεγονός που τη βοήθησε να συνεργαστεί με μεγάλο δικηγορικό γραφείο του Πειραιά, μέχρι που αποφάσισε να ανοίξει το δικό της γραφείο.

Όπως λένε άνθρωποι που την γνωρίζουν η Αδαμαντία εκτός από πολύ καλή δικηγόρος στον ελεύθερο χρόνο της τον περνούσε με φίλους, ενώ της άρεσε να φορά το κράνος της και να
κάνει βόλτες με τη μηχανή της. Άνθρωπος έξω καρδιά, όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες της στο Facebook διασκέδαζε αρκετά και χαιρόταν τη ζωή.

Πριν από δυο χρόνια, όπως η ίδια υποστήριξε στην κατάθεσή της, της ανέθεσε η Εισαγγελία Πειραιά την υπεράσπιση του Παναγιώτη Βλαστού, με τον οποίο δεν είχε ποτέ ερωτική σχέση αλλά επαγγελματική. Η ίδια υποστήριξε επίσης πως βρέθηκε μπλεγμένη αφού η ξαδέρφη του Βλαστού, «Λίτσα» την είχε «άχτι» και κατέθεσε εναντίον της. Την ίδια άποψη έχει και ο πατέρας της Αδαμαντίας Εύανδρος ο οποίος μιλώντας αποκλειστικά στο protothema.gr είπε:

]]> 10411 Το Βρετανικό Μουσείο μόλις έχασε την επιχειρηματολογία του για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα https://artpointview.gr/2014/12/09/%cf%84%ce%bf-%ce%b2%cf%81%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%bc%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bc%cf%8c%ce%bb%ce%b9%cf%82-%ce%ad%cf%87%ce%b1%cf%83%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5/ Tue, 09 Dec 2014 11:50:02 +0000 http://www.globalview.gr/?p=5692
Geoffrey Robertson  ( άρθρο στον βρετανικό Ιντιπέντεντ στις 5 Δεκεμβρίου 2014)  This loan is welcome — in that it gives the game away

The British Museum has moved the river god Illisos from his plinth in the Duveen Gallery to St. Petersburg for a celebration of Russian art collection at the Hermitage.

This raises two issues: first, why give a propaganda windfall to President Putin at a time when his breaches of international law can only be deterred by sanctions that are beginning to bite? Second, if a part of the Marbles can now been seen for the next two months by visiting St. Petersburg, why should all surviving pieces of the greatest art in world history not be seen, reunited at the Acropolis Museum under a blue attic sky and in the shadow of the Parthenon?

The museum claims that “cultural diplomacy” can somehow discourage human rights violators. This is nonsense – it tends to embolden them. In 2010 the museum lent the Cyrus Cylinder to Iran, only to have it welcomed by a pageant staged by President Ahmadinejad, in which Cyrus wore the insignia of the Basij militia, which the previous year had brutally beaten and killed hundreds of “Green Movement” demonstrators.

This loan has done nothing to deter the hardliners: just ask the current occupants of Evin prison. It is not clear how Putin will capitalise on the naked torso of the River God after its unveiling – presumably not by striking the same pose, given its missing genitalia. But the event will be a cultural triumph for the man who a few years ago, closed down the British Council in St. Petersburg and had its Director arrested.

The arguments for “cultural diplomacy” of this kind are similar to the discredited claims for “sporting diplomacy” by those who wanted to play cricket with apartheid South Africa. In the case of Russia, still fomenting war in eastern Ukraine, isolating sanctions are the only realistic way that Europe can respond in an effort to save lives. In this context, and at this time, the action by Neil MacGregor and his Trustees might seem not merely naïve, but irresponsible.

The claim that the British Museum is totally independent is useful for government buck-passing when taxed at international conferences about return of the Parthenon Marbles. “That is a matter solely for the Trustees” is always its response. But since the Government has now permitted the River God to leave the UK, that excuse can no longer wash.

Which brings us to the second question raised by the loan and indeed to Neil MacGregor’s incautious confession as he posed for photographers whilst surveying Illisos in its new location: “It looks much better than it does in London”. Indeed it does. In London it is located in the Duveen Gallery where half the extant Marbles sit under white light as if in a morgue. This was at the insistence of Lord Duveen, a crooked art dealer who made his money by shady dealings with the Nazis and who insisted in 1938 on scouring some of the friezes, permanently damaging them. If the River God looks so much better at the Hermitage, how much better would he look – along with all the other statues captured by Lord Elgin – back with his counterparts in the New Acropolis Museum?

This loan, however, is welcome to the extent that it gives the Museum’s game away. It cannot sensibly or morally refuse the mediation offered by UNESCO, to which the British government has been asked to respond by 31 March next year. That response was always going to be, “It’s entirely a matter for the Trustees”. But now that the Trustees and the Government seem to have colluded in the departure of the River God, they can obviously agree for the Museum to proceed to a non-binding mediation which could result in some mutually satisfactory departure, even temporarily, of Lord Elgin’s loot.

The Parthenon Marbles are a unique snapshot of the beginning of human civilisation – a picture of conversation, laughter, embraces and lots of drinking, without violence other than resistance to satyrs who try to invade a wedding feast. But the picture is torn in half by the geographic separation of the friezes. It is in the interest of the world, and not just of Greece, that they be reunited.

Geoffrey Robertson QC has provided legal advice to the Greek government. His latest book is “An Inconvenient Genocide: Who Now Remembers The Armenians?”

]]> 5692