Η πώς οι “πόλεις των 15 λεπτών” μπλέχτηκαν σε θεωρίες συνωμοσίας

Η ιδέα του πολεοδομικού σχεδιασμού των πόλεων των 15 λεπτών απολαμβάνει κάποια δημοτικότητα τον τελευταίο καιρό, καθώς τα δημοτικά συμβούλια σε όλο τον κόσμο εμπνέονται από την ιδέα. Αλλά έχει επίσης δεχθεί επιθέσεις και, σε ορισμένες περιπτώσεις, έχει εμπλακεί σε θεωρίες συνωμοσίας.

Τι είναι οι πόλεις των 15 λεπτών;

Η ιδέα είναι να ζουν όλοι σε απόσταση 15 λεπτών με τα πόδια ή με το ποδήλατο από όλες τις βασικές υπηρεσίες – είτε πρόκειται για σχολεία, είτε για κλινικές, είτε για πάρκα. Ο απώτερος στόχος είναι η μείωση της κυκλοφορίας και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Αρκετά συμβούλια στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν ενσωματώσει την ιδέα στα σχέδια πολιτικής τους. Όμως οι επικριτές υποστηρίζουν ότι τα αυτοκίνητα παραμένουν κεντρικά για τον βιοπορισμό πολλών ανθρώπων και ότι για πολλούς είναι ακόμη σχεδόν αδύνατο να έχουν πρόσβαση σε εναλλακτικές μορφές μεταφοράς.

Γιατί συζητείται τώρα;

Τη Δευτέρα, ο υπουργός Μεταφορών Μαρκ Χάρπερ δήλωσε: “Αυτό που δεν πρέπει να ανεχτούμε είναι η ιδέα ότι τα τοπικά συμβούλια μπορούν να αποφασίζουν πόσο συχνά πηγαίνετε στα καταστήματα και ότι ρυθμίζουν ποιος χρησιμοποιεί τους δρόμους και πότε, και ότι τα αστυνομεύουν όλα αυτά με CCTV”. Ωστόσο, αυτός δεν είναι ένας ακριβής χαρακτηρισμός της έννοιας.

Από πού προέρχονται λοιπόν αυτοί οι ισχυρισμοί;

Οι θεωρίες συνωμοσίας στο διαδίκτυο έχουν ανθίσει γύρω από το θέμα – πολλοί ισχυρίζονται ότι τα συστήματα έχουν σχεδιαστεί για να ελέγχουν τον πληθυσμό και να τον παγιδεύουν στα σπίτια του.

Τo κανάλι Telegram που είναι αφιερωμένo στη διάδοση θεωριών συνωμοσίας γύρω από το Covid-19 ή τον πόλεμο στην Ουκρανία, έχei συχνά διαδώσει ψευδείς ισχυρισμούς γύρω από την έννοια. Ωστόσο, κανένα συμβούλιο δεν σχεδιάζει να εμποδίσει τους ανθρώπους να ταξιδεύουν πέρα από την ακτίνα των 15 λεπτών- οι “πόλεις των 15 λεπτών” δεν δίνουν στα συμβούλια ειδικές εξουσίες για να περιορίζουν την ελευθερία μετακίνησης των ανθρώπων… και δεν εμποδίζουν τους ανθρώπους να χρησιμοποιούν άλλα μέσα μεταφοράς.

BBC

Ο Μισέλ Μπαρνιέ, πρώην επικεφαλής διαπραγματευτής της ΕΕ για το Brexit, πρότεινε ότι είναι πλέον η κατάλληλη στιγμή για το Ηνωμένο Βασίλειο και την ΕΕ να υπογράψουν μια συνθήκη για τη συνεργασία στον τομέα της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής.

Αυτή είναι η πιο σαφής ένδειξη μέχρι στιγμής ότι η ΕΕ ενδιαφέρεται να καλλιεργήσει μια νέα και βελτιωμένη σχέση εξωτερικών υποθέσεων με το Ηνωμένο Βασίλειο μετά το Brexit. Τα κακά νέα, ωστόσο, είναι ότι τα σήματα καπνού από τις Βρυξέλλες είναι απίθανο να γίνουν θετικά δεκτά από την παρούσα κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Βρετανία απλώς δεν είναι διατεθειμένη να εξετάσει το ενδεχόμενο μιας επίσημης συνεργασίας σε αυτούς τους τομείς.

Όπως θα θυμάστε, οι κυβερνήσεις του Μπόρις Τζόνσον και της Λιζ Τρας είχαν μια μη βοηθητικά μαχητική προσέγγιση απέναντι στις Βρυξέλλες, καθιστώντας δύσκολη τη συζήτηση για συνεργασία.

Οι σχέσεις μεταξύ Λονδίνου και Βρυξελλών έχουν σίγουρα θερμανθεί υπό τον Ρίσι Σουνάκ, ιδίως μετά την υπογραφή του πλαισίου του Ουίνδσορ για την απλούστευση του λαβύρινθου των εμπορικών κανόνων μεταξύ της ΕΕ, της ηπειρωτικής Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας. Ακολούθησαν εμφανίσεις σε διμερείς και πολυμερείς συναντήσεις με Ευρωπαίους ηγέτες. Αυτό αναμφισβήτητα ανανέωσε τη διπλωματική ενέργεια μεταξύ των δύο πλευρών, ανοίγοντας την πόρτα σε νέες μορφές συνεργασίας μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και ΕΕ, ακόμη και εταιρικής σχέσης. Αλλά οι χειραψίες από μόνες τους δεν αρκούν σε έναν κόσμο όπου οι μεγάλες απειλές για την ασφάλεια είναι παγκόσμιες, από τον πόλεμο μέχρι την κυβερνοασφάλεια και την τρομοκρατία.

Το πρόβλημα είναι ότι η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου απλώς δεν είναι σε …κατάσταση ακρόασης. Παρά την έγκαιρη συμπερίληψη της εξωτερικής πολιτικής και της αμυντικής συνεργασίας στην αρχική πολιτική δήλωση του Οκτωβρίου 2019 σχετικά με τη μελλοντική σχέση Ηνωμένου Βασιλείου-ΕΕ, η κυβέρνηση του Βρετανίας άλλαξε στη συνέχεια γνώμη.  Μετεπειτα σκλήρυνε τη στάση της απέναντι σε κάθε μορφή επίσημου διαλόγου, εργαλείου ή φόρουμ που επιτρέπει τη συζήτηση γενικών εξωτερικών υποθέσεων του Ηνωμένου Βασιλείου και της ΕΕ.

Πράγματι, καθ’ όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για το Brexit, παρέμεινε τόσο σταθερά αδιάφορη, ώστε σκόπιμα κατασκεύασε τη συμφωνία-ορόσημο για το εμπόριο και τη συνεργασία μεταξύ ΕΕ και Ηνωμένου Βασιλείου (ΣΕΣ) μετά το Brexit με τρόπο που θα απέκλειε κάθε μορφή συνεργασίας σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, ασφάλειας και άμυνας. Η συμφωνία αναφέρει ρητά ότι η “επίσημη εξωτερική και αμυντική πολιτική” δεν αποτελεί μέρος της συμφωνίας.

Αντί για ένα θεσμικό πλαίσιο ή μια συμφωνία ενσωματωμένη σε μια συνθήκη – όπως η TCA – η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου επέλεξε μια εγγενώς κατά περίπτωση, ad-hoc προσέγγιση στην εξωτερική πολιτική, την ασφάλεια και την αμυντική συνεργασία μεταξύ Λονδίνου και Βρυξελλών. Η απόφαση αυτή μείωσε με μια μονοκονδυλιά κάθε δυνατότητα της Βρετανίας από το 2020 και μετά να αναπροσαρμοστεί επίσημα με τις Βρυξέλλες σε οποιονδήποτε από αυτούς τους τομείς μετά το Brexit. Και έτσι παρέμεινε.

Κάποια μετατόπιση έχει μετακινήσει το Συντηρητικό Κόμμα περισσότερο προς το κέντρο παρά προς τη σκληρή δεξιά στην επανεκτίμηση των σχέσεων με τις Βρυξέλλες, αλλά η κυβέρνηση παραμένει ακόμα ψυχρή σε οποιαδήποτε τέτοια ανοίγματα. Και έχουν προκύψει ευκαιρίες σε διάφορα φόρουμ, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας, και έχουν γίνει προτάσεις από ηγέτες της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Charles Michel, ότι η στενή συνεργασία είναι ζωτικής σημασίας.

Αλλά το Ηνωμένο Βασίλειο είχε αποκρούσει τέτοιες προσεγγίσεις. Φαίνεται ότι η κομματική πολιτική εξακολουθεί να κυριαρχεί, με αποτέλεσμα “οι εσωτερικές πολιτικές ανησυχίες του κυβερνώντος Συντηρητικού κόμματος σχετικά με το αν θα φανεί ότι κινείται πολύ κοντά στις Βρυξέλλες” να εξακολουθούν να είναι υψίστης σημασίας, όπως το έθεσε ένας αξιωματούχος του Ηνωμένου Βασιλείου. Αυτό αποκλείει κάθε πρόταση για μια συνθήκη και ακόμη και έναν χαλαρό διάλογο για την άμυνα.

Μια μεταβαλλόμενη εικόνα
Ωστόσο, όπως συμβαίνει με τόσα πολλά στις διεθνείς υποθέσεις, τα ευρύτερα γεγονότα συνηθίζουν να διαταράσσουν τα σχέδια. Σε μια γλυκόπικρη τροπή της μοίρας, η εισβολή στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022 ξεπέρασε την προτιμώμενη προσέγγιση του Ηνωμένου Βασιλείου για τις σχέσεις εξωτερικής πολιτικής με την ΕΕ.

Ο πόλεμος απαιτεί αποφασιστική διπλωματική, ασφαλιστική και αμυντική συνεργασία μεταξύ της Βρετανίασ και των Ευρωπαίων εταίρων, τόσο εντός όσο και πέραν του παραδοσιακού φόρουμ του ΝΑΤΟ. Από τη συνεργασία με την ΕΕ για την επιβολή κυρώσεων κατά της Ρωσίας, την παροχή θανατηφόρας και μη θανατηφόρας βοήθειας στην Ουκρανία, έως την υποστήριξη των ευρύτερων ευρωπαϊκών πολεμικών στόχων σε άλλα φόρουμ, συμπεριλαμβανομένης της G7, ο πόλεμος στην Ουκρανία βοήθησε να ” λειτουργήσουν τα σύρματα” μεταξύ του Λονδίνου, των Βρυξελλών και άλλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών. Μπορεί να μην υπάρξει συνθήκη, αλλά, στην πράξη, οι σχέσεις ασφαλείας έχουν εμβαθύνει.

Το Ηνωμένο Βασίλειο αισθάνθηκε αρκετά εμπλεκόμενο ώστε να δεσμευτεί στο Pesco (μόνιμη διαρθρωμένη συνεργασία). Αυτό το μακροχρόνιο σχέδιο της ΕΕ αποσκοπεί στην απλούστευση της υλικοτεχνικής υποδομής της μεταφοράς στρατευμάτων και υλικού διαμέσου της Ευρώπης. Η απόφαση του Λονδίνου να συμμετάσχει στα τέλη του 2022 είναι ενδεικτική της στενότερης αμυντικής συνεργασίας μέσω συγκεκριμένων έργων, αν όχι μέσω θεσμοθετημένων συμφωνιών.

Μπορούν οι ανάγκες της Ουκρανίας, σε συνδυασμό με τις ευρύτερες περιφερειακές και παγκόσμιες απαιτήσεις ασφάλειας, και τα πρώτα βήματα προς την κατεύθυνση της αμυντικής συνεργασίας με την ΕΕ να συνδυαστούν ώστε να προκαλέσουν αλλαγή στάσης της βρετανικής κυβέρνησης; Ο Μπαρνιέ φαίνεται να το πιστεύει σίγουρα. Κατά την άποψή του, τόσο οι συνθήκες όσο και ο χρόνος είναι κατάλληλοι:

Εξετάζοντας την κατάσταση στην Αφρική, εξετάζοντας τον πόλεμο στην Ουκρανία, εξετάζοντας τις νέες προκλήσεις για την ασφάλειά μας και τη σταθερότητα της Ηπείρου, νομίζω ότι θα ήταν προς το κοινό μας συμφέρον να διαπραγματευτούμε μια νέα συνθήκη για την άμυνα, την εξωτερική πολιτική, την εξωτερική πολιτική και τη συνεργασία μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της ΕΕ.

Σίγουρα η διακαναλική συνεργασία έχει φθάσει σε νέα ικανοποιητικά συνεργατικά ύψη τους τελευταίους μήνες. Αλλά η ΣΕΣ – ουσιαστικά το μοναδικό θεμέλιο των σχέσεων Ηνωμένου Βασιλείου-ΕΕ μετά το Brexit – παραμένει ένα πολύπλοκο, ατελές εργαλείο.

Αποκλείει πολλά από την αστυνομική και δικαστική συνεργασία, με περιθώρια για συνεχείς ρήξεις και διαμάχες σε όλα τα θέματα, από την αλιεία έως το εμπόριο. Και σε αυτό το σημείο, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δεν φαίνεται να έχει μεγάλη όρεξη να καθιερώσει έναν εντελώς νέο διάλογο πέραν της ΣΕΣ για να συζητήσει οποιεσδήποτε μορφές διμερούς συνεργασίας. Η προγραμματισμένη αναθεώρηση της ΤΣΣ το 2025 μπορεί να αποτελέσει την επόμενη ευκαιρία, αλλά τα παγκόσμια γεγονότα μπορεί απλώς να μην περιμένουν τόσο πολύ.

Οι επικείμενες εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο (και στην ΕΕ), ωστόσο, μπορεί να αποδειχθούν καταλυτικές για την επανεκτίμηση της ανάγκης και του επείγοντος χαρακτήρα μιας πιο επίσημης και πρακτικής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας της Μ.Βρετανίας και της ΕΕ.

theconversation.com 

Σε 100.000 ανέρχεται ο αριθμός των μεταναστών που επιβιβάστηκαν σε πλοιάρια και από τις ευρωπαϊκές ακτές και διασχίζοντας τη Μάγχη έφτασαν στην Βρετανία. Ο συγκεκριμένος υπολογισμός ανατρέχει στο 2018, οπότε και ξεκίνησε η επίσημη καταγραφή εκ μέρους του βρετανικού υπουργείου Μετανάστευσης.

Με περισσότερους από 40 ανθρώπους που πιστεύεται ότι αποβιβάστηκαν στις ακτές του Ηνωμένου Βασιλείου με πλοιάρια νωρίτερα σήμερα, είναι πιθανό να έχει ξεπεραστεί το όριο των 100.000.

Τα στοιχεία δείχνουν τεράστια αύξηση από έτος σε έτος, με μόλις 299 αφίξεις μικρών σκαφών το 2018 σε σύγκριση με 28.526 το 2021 και 45.755 το 2022.

Για τον πρωθυπουργό Ρίσι Σουνάκ, ο τερματισμός των διελεύσεων και των αφίξεων επί βρετανικού εδάφους μεταναστών με βάρκες αποτελεί μια από τις πέντε βασικές προτεραιότητες της κυβέρνησής του. Ωστόσο, τα σχέδιά του για τη μείωση της παράνομης μετανάστευσης αντιμετωπίζουν δυσκολίες και καθυστερήσεις. Αυτήν την εβδομάδα 15 άνθρωποι μεταφέρθηκαν στη φορτηγίδα Bibby Stockholm, στο Ντόρσετ, αφού οι νομικές προκλήσεις εμπόδισαν τη μεταφορά άλλων 20 ατόμων στο πλοίο. Στο κατάλυμα αναμένεται να στεγαστούν 500 ανύπαντροι άνδρες – αν και αυτός ο αριθμός είναι λιγότερο από το 1% των μεταναστών αυτού του τύπου που περιμένουν να εκδικαστούν οι αιτήσεις παροχής ασύλου.

Εκτός από τις φορτηγίδες, η κυβέρνηση σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει σκηνές και στρατιωτικές βάσεις, εκτιμώντας ότι είναι πολύ φθηνότερες μορφές διανομής συγκριτικά με τα ξενοδοχεία, τα οποία, σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών, κοστίζουν στους φορολογούμενους 6 εκατομμύρια λίρες ημερησίως.

Ωστόσο, οι Εργατικοί υποστηρίζουν ότι οι νέοι χώροι θα χρησιμοποιηθούν επιπλέον των ξενοδοχείων, όχι αντί αυτών, και ότι οι υπουργοί θα πρέπει να επικεντρωθούν στο να μειωθούν οι καθυστερήσεις στα θέματα χορήγησης ασύλου, στοχεύοντας παράλληλα στην πάταξη των κυκλωμάτων των διακινητών.

Η κυβέρνηση θέλει τελικά να απελάσει στη Ρουάντα τους μετανάστες που φτάνουν στο έδαφος της Βρετανίας με βάρκες, αλλά το πρόγραμμα των 140 εκατομμυρίων λιρών έχει καθυστερήσει από τον περασμένο Ιούνιο εξαιτίας νομικών αμφισβητήσεων. Ο αναπληρωτής πρόεδρος των Τόρις Λι Άντερσον, ο οποίος ενεπλάκη σε καυγά αυτή την εβδομάδα αφού είπε ότι οι μετανάστες στους οποίους δεν αρέσουν οι φορτηγίδες θα πρέπει να “πάνε να γαμηθούν πίσω στη Γαλλία”, παραδέχθηκε ότι η κυβέρνηση αποτυγχάνει στο μεταναστευτικό.

Ωστόσο, οι υπουργοί υπερασπίστηκαν τη στρατηγική για τη μετανάστευση εν μέσω μιας σειράς ανακοινώσεων του Υπουργείου Εσωτερικών αυτή την εβδομάδα, όπως το κυνήγι των δικηγόρων μετανάστευσης που βοηθούν τους μετανάστες να “εκμεταλλευτούν” το σύστημα και μια νέα συνεργασία με την Τουρκία για την εξάρθρωση των κυκλωμάτων διακινητών.

Στο επίκεντρο της υπόσχεσης του πρωθυπουργού “σταματήστε τις βάρκες” βρίσκεται το αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο για την παράνομη μετανάστευση, το οποίο ψηφίστηκε τον περασμένο μήνα. Αυτό θα απαγορεύει σε οποιονδήποτε εισέρχεται στο Ηνωμένο Βασίλειο με μη εξουσιοδοτημένο τρόπο να ζητήσει άσυλο, παρέχοντας στην κυβέρνηση το δικαίωμα να τον απελάσει.

Οι αξιωματούχοι εξακολουθούν να εργάζονται για να τεθεί σε ισχύ η νομοθεσία. Παραμένουν ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσον το νομοσχέδιο θα είναι σύμφωνο με το διεθνές δίκαιο και πού θα στέλνονται οι συγκεκριμένοι μετανάστες εάν οι χώρες καταγωγής τους δεν είναι ασφαλείς και δεν υπάρχουν συμφωνίες επιστροφής.

Οι υπουργοί έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι θα αποχωρήσουν από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΑΔ), μια συνθήκη που στηρίζει το καθήκον της χώρας να βοηθήσει τους μετανάστες, για την καλύτερη προστασία των συνόρων του Ηνωμένου Βασιλείου. Ωστόσο, σε δημοσιεύματα της Πέμπτης αναφέρθηκε ότι το υπουργικό συμβούλιο του Σουνάκ είναι διχασμένο επί του θέματος, καθώς η κίνηση αυτή θα έφερνε το Ηνωμένο Βασίλειο σε αντίθεση με την πλειονότητα των ευρωπαϊκών κρατών και θα μπορούσε να προκαλέσει επιπλοκές όσον αφορά τη λειτουργία της Συμφωνίας της Μεγάλης Παρασκευής στη Βόρεια Ιρλανδία και τις συμφωνίες με την ΕΕ μετά το Brexit.

πηγη skynews

Το ποσοστό των κατοίκων της Μεγάλης Βρετανίας οι οποίοι θεωρούν ότι η αποχώρηση της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν η λάθος επιλογή κατέγραψε νέο ιστορικό υψηλό τον τρέχοντα μήνα, όπως αποκαλύπτει δημοσκόπηση του ινστιτούτου YouGov για το Brexit.

Καθώς είναι ελάχιστα τα χειροπιαστά οικονομικά οφέλη μετά την ιστορική απόφαση στο δημοψήφισμα για το Brexit του Ιουνίου του 2016 η Βρετανία να αποχωρήσει από την ΕΕ, πλέον το 57% των Βρετανών κρίνει ότι η επιλογή αυτή ήταν λαθεμένη, ενώ μόλις το 32% επιμένει πως ήταν η σωστή.
Αξιοσημείωτα, το 55% του δείγματος δηλώνει πως θα ψήφιζε υπέρ της επανεισόδου της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην εντελώς θεωρητική περίπτωση που διεξαγόταν νέο δημοψήφισμα σήμερα, ενώ μόλις το 31% θα τασσόταν υπέρ της παραμονής του ΗΒ εκτός της ΕΕ.

Σύμφωνα με το YouGov, τα αποτελέσματα αυτά υποδεικνύουν πως έχει υπάρξει «μέτριου» εύρους, πάντως «μεταβολή» της κοινής γνώμης από τον Ιανουάριο του 2021, όταν το 49% δήλωνε πως θα τασσόταν υπέρ της επανένταξης και το 37% κατά.

Ο πρωθυπουργός Ρίσι Σούνακ διαβεβαίωνε τον Μάιο ότι το Brexit φέρνει κέρδη, επικαλούμενος το εμβληματικό μέτρο της κυβέρνησης των Συντηρητικών που ο ίδιος βάφτισε «freeports» (σ.σ. κυριολεκτικά «ελεύθερα λιμάνια», ειδικές ζώνες που συνδυάζουν απαλλαγές από φόρους και δασμούς και απλοποιημένες εμπορικές διαδικασίες) και τις μειώσεις του ΦΠΑ, που όπως διαβεβαίωσε θα κάνουν προϊόντα όπως η μπίρα ή τα είδη προσωπικής υγιεινής φθηνότερα.

Οικονομολόγοι αντιτείνουν πως η δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών είναι μάλλον απίθανο να τονώσουν τη βρετανική οικονομία στο σύνολό της, αν και μπορεί να έχουν κάποια περιορισμένη αξία για την περιφερειακή ανάπτυξη.

Η έρευνα του YouGov σε δείγμα 2.000 πολιτών υπέδειξε ακόμη πως το 63% των Βρετανών θεωρεί πως ο τρόπος που χειρίστηκαν το Brexit οι κυβερνήσεις των Τόρις ήταν μάλλον αποτυχημένος παρά μάλλον επιτυχημένος· μόλις το 12% εκφέρει την αντίθετη άποψη. Το 18% κρίνει πως δεν ήταν ούτε το ένα, ούτε το άλλο.