Ο βετεράνος της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, Χένρι Κίσινγκερ συναντήθηκε με τον υπουργό Άμυνας της Κίνας σε αιφνιδιαστική επίσκεψη στο Πεκίνο.

Η συνάντηση του πρώην υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ με τον Λι Σανγκφού έρχεται εν μέσω ελπίδων για βελτίωση των δεσμών μεταξύ των δύο χωρών.

Σύμφωνα με ανακοίνωση την Τρίτη από το κινεζικό υπουργείο Άμυνας, ο Λι Σανγκφού δήλωσε ότι η “φιλική επικοινωνία” μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ είχε “καταστραφεί” επειδή “κάποιοι  στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν συναντήθηκαν με την Κίνα στα μισά του δρόμου”. Ο Κίσινγκερ δήλωσε ότι ήταν “φίλος της Κίνας” “Ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες ούτε η Κίνα έχουν την πολυτέλεια να αντιμετωπίζουν η μια την άλλη ως αντίπαλο. Αν οι δύο χώρες προχωρήσουν σε πόλεμο, αυτός πέραν των δεινών, δεν θα έχει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα για τους λαούς μας “, φέρεται να έχει δηλώσει ο Κίσσινγκερ.

Η αιφνιδιαστική επίσκεψη του πρώην υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ έρχεται την ώρα που ο Τζον Κέρι, ο απεσταλμένος των ΗΠΑ για το κλίμα, βρίσκεται στο Πεκίνο για να συναντηθεί με Κινέζους αξιωματούχους προκειμένου να συζητήσουν πώς οι δύο χώρες μπορούν να συνεργαστούν για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης. Ο Κέρι είναι ο τελευταίος από μια σειρά ανώτερων αξιωματούχων των ΗΠΑ που ταξίδεψαν στην Κίνα αυτό το καλοκαίρι, αφού ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν, ολοκλήρωσε ένα πολυαναμενόμενο ταξίδι τον Ιούνιο.

Οι σχέσεις μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων βρίσκονται σε καθοδική πορεία εδώ και μήνες, αλλά υπάρχει συγκρατημένη αισιοδοξία ότι μέσα από την επανέναρξη των επίσημων διαλόγων οι σχέσεις θα βελτιωθούν.

Η επίσκεψη του Κίσινγκερ, η οποία δεν είχε δημοσιοποιηθεί, είναι εκτός του επίσημου προγράμματος συναντήσεων. Έχουν περάσει 52 χρόνια από τη μυστική επίσκεψή του στο Πεκίνο τον Ιούλιο του 1971, η οποία άνοιξε τον δρόμο στον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον για την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. Περισσότερο από μισό αιώνα μετά, ο Κίσινγκερ εξακολουθεί να θεωρείται από πολλούς στο Πεκίνο ως “φίλος της Κίνας”. Τον Μάιο, η κρατική ταμπλόιντ εφημερίδα Global Times εξήρε το “κοφτερό” μυαλό του Κίσινγκερ

Ο Κίσινγκερ έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει για τις “καταστροφικές” συνέπειες μιας σύγκρουσης μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας.

Ο Λι είναι στη λίστα αμερικανικών κυρώσεων από το 2018. Οι κυρώσεις σχετίζονται με την αγορά μαχητικών αεροσκαφών από τον κύριο εξαγωγέα όπλων της Ρωσίας, γεγονός που το Πεκίνο επικαλείται ως λόγο για την άρνησή του να ανοίξει εκ νέου τους στρατιωτικούς διαλόγους με την Ουάσινγκτον. Τον περασμένο μήνα, ο Λι αρνήθηκε να συναντηθεί με τον Αμερικανό ομόλογό του, Λόιντ Όστιν, στο πλαίσιο του διαλόγου Shangri-La στη Σιγκαπούρη.

Με πληροφορίες από τον Guardian

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποκάλυψε χθες τη στρατηγική της για να αντιμετωπίσει με πιο ρωμαλέο τρόπο τους κινδύνους για αυτήν που ορίζει ως οικονομική ασφάλεια, που έχει στο στόχαστρο κυρίως την Κίνα.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, είχε αναφερθεί τον Μάρτιο, κατά τη διάρκεια ομιλίας της για τις σχέσεις ΕΕ/Κίνας, σε δυνητικούς περιορισμούς κάποιων επενδύσεων ή νευραλγικών εξαγωγών.

Έχουν ήδη υιοθετηθεί σοβαρά μέτρα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέκρινε στις αρχές Ιουνίου τη δημιουργία κοινού εργαλείου τιμωρίας οποιασδήποτε χώρας χρησιμοποιεί οικονομικές κυρώσεις για να ασκεί πίεση σε οποιοδήποτε κράτος – μέλος της, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Κίνας σε βάρος της Λιθουανίας.

Έχουν προταθεί κι άλλα μέτρα, όπως η ενίσχυση του φιλτραρίσματος των ξένων επενδύσεων στην ΕΕ, η επιβολή ελέγχου σε νευραλγικές επενδύσεις και ελέγχου των επενδύσεων εκτός ΕΕ που εγείρουν κίνδυνο διαρροής τεχνολογιών, σύμφωνα με διπλωματική πηγή.

“Πρέπει να φροντίσουμε το κεφάλαιο, η εμπειρία και η τεχνογνωσία των επιχειρήσεών μας να μη χρησιμοποιηθούν για να ενισχυθούν στρατιωτικές και κατασκοπευτικές δυνατότητες αυτών που είναι επίσης συστημικοί αντίπαλοί μας”, είχε επιμείνει η κυρία φον ντερ Λάιεν.

Η στρατηγική που παρουσιάζεται σήμερα, την οποία η Κομισιόν δεν περιγράφει ρητά ως απάντηση στο Πεκίνο, αναφέρεται σε οικονομικούς κινδύνους που αντιμετωπίζει η ΕΕ και πιθανές λύσεις για την αντιμετώπισή της.

Το σχέδιο αυτό, που απέχει παρασάγγας από τη συνήθη ευρωπαϊκή προσέγγιση του ελεύθερου εμπορίου, του ανοίγματος στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, γεννά ανησυχίες σε κράτη – μέλη, που διαβλέπουν άνοδο του προστατευτισμού. Ωστόσο οι ενέργειες που θα εισηγηθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα είναι “αναλογικά, συγκεκριμένα και στοχευμένα”, διευκρίνισε ευρωπαϊκή πηγή.

Η πανδημία του νέου κορονοϊού, που παρέλυσε τις αλυσίδες εφοδιασμού στην Ασίας σε βαθμό που έφερε σε δυσκολία την ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία, καθώς και οι γεωπολιτικές εντάσεις γύρω από την Κίνα, άλλαξαν τις αντιλήψεις στην ΕΕ.

Οι Ευρωπαίοι συνειδητοποίησαν την ανάγκη να αγωνιστούν κατά των εξαρτήσεών τους, κυρίως όσον αφορά τις δραστικές ουσίες φαρμάκων, τους ημιαγωγούς, τα μέταλλα που είναι απαραίτητα για την ενεργειακή μετάβαση.

Στο κείμενο επισημαίνεται επίσης ότι «οι κίνδυνοι που παρουσιάζονται από ορισμένους οικονομικούς δεσμούς εξελίσσονται γρήγορα στο σημερινό γεωπολιτικό και τεχνολογικό περιβάλλον και συγχωνεύονται όλο και περισσότερο με ανησυχίες για την ασφάλεια».

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο «η ΕΕ πρέπει να αναπτύξει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση προκειμένου να εντοπίζει από κοινού, να αξιολογεί και να διαχειρίζεται τους κινδύνους για την οικονομική της ασφάλεια».

Η στρατηγική προτείνει τη διεξαγωγή διεξοδικής αξιολόγησης για την οικονομική ασφάλεια σχετικά με τους κινδύνους:

• για την ανθεκτικότητα των αλυσίδων εφοδιασμού, συμπεριλαμβανομένης της ενεργειακής ασφάλειας
• για την κυβερνοασφάλεια κρίσιμων υποδομών
• για την ασφάλεια της τεχνολογίας
• για την «οπλοποίηση» των οικονομικών εξαρτήσεων

Επί της ουσίας μέσω της στρατηγικής προτείνεται μια μεθοδολογία για την αξιολόγηση κινδύνων. Αυτή η αξιολόγηση θα διενεργείται από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη σε συνεργασία με τον Yπατο Εκπρόσωπο, κατά περίπτωση, και με τη συμβολή του ιδιωτικού τομέα. Θα πρέπει, όπως επισημαίνεται, να είναι μια δυναμική και συνεχής διαδικασία.

“Να πάψουμε να είμαστε αφελείς”

Η Κίνα και οι ΗΠΑ κλείνουν. Πρέπει να πάψουμε να είμαστε αφελείς. Πρέπει να προστατευτούμε”, δήλωσε ευρωπαίος διπλωμάτης υπό τον όρο να μην κατονομαστεί, επισημαίνοντας για παράδειγμα τον αυξανόμενο αριθμό κινεζικών ηλεκτρικών αυτοκινήτων που πωλούνται στην ΕΕ.

Οι Βρυξέλλες θέλουν να διαμορφώσουν δική τους θέση απέναντι στο Πεκίνο, παρά τις πιέσεις που τους ασκούν οι ΗΠΑ να ευθυγραμμιστούν στη δική τους σκληρή γραμμή.

Ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ εκφράζουν την ανησυχία πως μπορεί να ξεσπάσει εμπορικός πόλεμος με την Κίνα, ενώ άλλα πλειοδοτούν, λένε πως είναι καιρός να αναληφθεί δράση για να προστατευθεί η ευρωπαϊκή οικονομική ασφάλεια.

“Αν αποτιμήσουμε τους κινδύνους από ευρωπαϊκή σκοπιά, οι διαχωριστικές γραμμές χαράζονται είτε στο Πεκίνο, ή στην Ουάσιγκτον”, δήλωνε η αντιπρόεδρος της Κομισιόν Μαργκρέιτε Βέστεϊγερ κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου τον Μάιο.

Για την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι Ευρωπαίοι οφείλουν να “επικεντρωθούν στη μείωση των κινδύνων και όχι στην αποστασιοποίηση”. Η Κίνα, εμπορικός εταίρος “εκ των ων ουκ άνευ”, χαρακτηρίζεται επίσης απόλυτα απαραίτητος σύμμαχος στον αγώνα εναντίον της κλιματικής αλλαγής.

Η ΕΕ εξάλλου θέλει να αξιοποιήσει τα διδάγματα που άντλησε από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, που αποκάλυψε την υπερβολικά μεγάλη εξάρτησή της από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα –πετρέλαιο, αέριο, άνθρακα– και την ανάγκασε να αποδυθεί σε αναζήτηση άλλων πόρων.

Η BusinessEurope (Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Επιχειρήσεων), η φωνή των εργοδοτών της Γηραιάς Ηπείρου, κάλεσε πάντως να ληφθούν “προσεκτικά” υπόψη τα συμφέροντα και η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης “προτού εφαρμοστούν περαιτέρω περιορισμοί στις εξαγωγές αγαθών και τεχνολογιών και στις ροές επενδύσεων”.

Η ΕΕ “πρέπει να βρει τη σωστή ισορροπία μεταξύ της προστασίας των συμφερόντων της ως προς την ασφάλεια και τη διατήρηση περιβάλλοντος ευνοϊκού για το εμπόριο και τις επενδύσεις”, επέμεινε.

Οι ευρωπαίοι ηγέτες αναμένεται να συζητήσουν την προτεινόμενη στρατηγική για την ευρωπαϊκή ασφάλεια της Κομισιόν στις Βρυξέλλες την επόμενη εβδομάδα.

Η παγκόσμια βιομηχανία τροφίμων έχει αναστατωθεί. Από τότε που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία τον περασμένο μήνα, οι παγκόσμιες τιμές σιταριού έχουν ξεπεράσει την οροφή και το ηλιέλαιο γίνεται μια σπάνια …λιχουδιά.

Η διαφαινόμενη παγκόσμια επισιτιστική κρίση είναι χρόνια σε εξέλιξη. Τα ακραία καιρικά φαινόμενα που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή και τα ζητήματα της εφοδιαστικής αλυσίδας που προκαλούνται από την πανδημία είχαν ήδη προκαλέσει ελλείψεις και εκτόξευσαν τις τιμές. Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει επιδεινώσει πολύ την κακή κατάσταση.

Αλλά πόσο άσχημα μπορεί να γίνουν τα πράγματα και ποιος κρατά όλα τα χαρτιά;

Ένας πόλεμος ανάμεσα σε δύο αγροτικούς γίγαντες. Ο πόλεμος στην Ουκρανία καθιστά τα βασικά τρόφιμα σε όλο τον κόσμο πιο σπάνια και ακριβότερα. Μαζί, η Ουκρανία και η Ρωσία αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 30% των παγκόσμιων εξαγωγών σιταριού, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν αποκοπεί από την παγκόσμια αγορά. Η πληρωμή της Ρωσίας για τις εξαγωγές γεωργικών προϊόντων έχει καταστεί σχεδόν αδύνατη λόγω των κυρώσεων. Η Ουκρανία έχει απαγορεύσει τις εξαγωγές βασικών τροφίμων, συμπεριλαμβανομένου του σιταριού, για να διασφαλίσει ότι έχει αρκετό για να ταΐσει τους ανθρώπους κατά τη διάρκεια του πολέμου. Αυτό είναι ανησυχητικό για τις δεκάδες χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος που εξαρτώνται από τη Ρωσία και την Ουκρανία για το ένα τρίτο ή ίσως και περισσότερο της προσφοράς τους σε σιτάρι.

Επιπλέον, ο παρατεινόμενος πόλεμος, που μπαίνει τώρα στον δεύτερο μήνα του, σημαίνει ότι τα αγροκτήματα μπορεί να χάσουν τις βασικές περιόδους φύτευσης και συγκομιδής αυτό το καλοκαίρι, οδηγώντας τις αλυσίδες εφοδιασμού σε μια περαιτέρω ζάλη.

Πόσο άσχημα μπορεί να γίνουν τα πράγματα; Ακόμη και σε πλούσιες χώρες, τα πράγματα δεν φαίνονται καλά. Από τότε που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, πολλοί ευρωπαίοι καταναλωτές —που έχουν ήδη φρικάρει από την οικονομική αβεβαιότητα που προκαλείται από την πανδημία— έχουν καταφύγει στη συσσώρευση τροφίμων. Τα γερμανικά παντοπωλεία, για παράδειγμα, αναγκάστηκαν να μεριμνήσουν για τις πωλήσεις μαγειρικού λαδιού λόγω πανικού. Και στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου ο πόλεμος επιδεινώνει τον πληθωρισμό που σχετίζεται με την πανδημία, οι τιμές των τροφίμων έχουν αυξηθεί με τον ταχύτερο ρυθμό τους από το 2013.

Επιπλέον, υπάρχουν αυξανόμενοι φόβοι ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν θα μπορούσε να οπλίσει τις εξαγωγές τροφίμων για να προκαλέσει κακό στη Δύση. Η Μόσχα έχει ήδη εμποδίσει τα πλοία που μεταφέρουν εμπορεύματα να φύγουν από τη Μαύρη Θάλασσα και έχει δεσμευτεί να ανταποδώσει για τις οικονομικές κυρώσεις. Πράγματι, η κατάληψη του ουκρανικού λιμανιού της Οδησσού, ενός κρίσιμου εμπορικού σημείου για την πρώην Σοβιετική Ένωση, θα επέτρεπε στη Ρωσία να ελέγχει τις εμπορευματικές αποστολές τροφίμων στην περιοχή.

Εάν ο Πούτιν παίξει σκληρό μπάλα, το φαγητό θα γίνει ακόμα πιο ακριβό σε πολλά μέρη του κόσμου, ιδιαίτερα σε φτωχότερες χώρες. Αυτό έρχεται ήδη στο προσκήνιο στο Λίβανο, ο οποίος μαστίζεται από πολιτικές και οικονομικές κρίσεις και τώρα αντιμετωπίζει ακόμη πιο σοβαρές ελλείψεις τροφίμων.

Πολλές κυβερνήσεις βρίσκονται σε αδιέξοδο, καθώς το μόνο πράγμα που μπορούν να κάνουν για να διορθώσουν το πρόβλημα είναι να επιβάλουν τον καθορισμό τιμών και στις επιδοτήσεις. Αλλά αυτά τα μέτρα μπορεί να τους βλάψουν μακροπρόθεσμα, λέει ο Πήτερ Σερέτι, αναλυτής του Eurasia Group. «Για τις κυβερνήσεις, ιδιαίτερα εκείνες με περιορισμένους πόρους, οι επιδοτήσεις γίνονται επίσης ένα αυξανόμενο βάρος στα δημόσια ταμεία», λέει, προσθέτοντας ότι «οι πολιτικές συνέπειες της περικοπής τους εάν το κράτος δεν μπορεί πλέον να τις αντέξει κάποια στιγμή, μπορεί να είναι πολύ σοβαρές. ”

Η Αίγυπτος, ο μεγαλύτερος εισαγωγέας σιταριού στον κόσμο – το 80% του οποίου προέρχεται από την Ουκρανία και τη Ρωσία – καθόρισε αυτήν την εβδομάδα την τιμή του μη επιδοτούμενου ψωμιού για να αποτρέψει μια κοινωνική και οικονομική κρίση. Εν τω μεταξύ, χώρες όπως η Ουγγαρία και η Σερβία έχουν απαγορεύσει τις εξαγωγές σιτηρών.

Αυτή η δυναμική θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγάλες πολιτικές και κοινωνικές αναταραχές σε όλο τον κόσμο. Στην Αίγυπτο που εξαρτάται από τις εισαγωγές, ο Πρόεδρος Abdel Fatah Al-Sisi γνωρίζει ότι η λαϊκή οργή για τις τιμές του σιταριού στη χώρα του – όπου περίπου τα δύο τρίτα του πληθυσμού τρώνε επιδοτούμενο ψωμί – θα μπορούσε να μεταδοθεί σε μαζική εξέγερση. Μια επισιτιστική κρίση που προκλήθηκε από την ξηρασία το 2007-2008 οδήγησε σε ταραχές σε δεκάδες χώρες. Το 2008, ο πρώην αυταρχικός ηγέτης της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ διέταξε τον στρατό και την αστυνομία να ψήσουν ψωμί για να προσπαθήσουν να μειώσουν τη θερμοκρασία.

Ποιος κρατάει τα χαρτιά; Η Ρωσία φυσικά και η Δύση που προσπαθεί να τονώσει την παραγωγή για να αντισταθμίσει τις απώλειες από την Ουκρανία και τη Ρωσία. Όμως, ο πραγματικός διαμεσολαβητής θα μπορούσε να είναι η Κίνα, η οποία συσσωρεύει τα μισά σιτηρά του κόσμου. Ορισμένοι αναλυτές προειδοποιούν ότι η Κίνα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα αποθέματά της σε σιτηρά για να προσπαθήσει να κερδίσει σε όλη την Αφρική, τη Λατινική Αμερική και τη Μέση Ανατολή.

«Η ανησυχία είναι ότι η Κίνα θα χρησιμοποιήσει τα αποθέματα σιτηρών της ως διπλωματικό εργαλείο. Σε ένα περιβάλλον παγκόσμιας έλλειψης, θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την προσφορά τους για να επιδιώξουν εύνοια επιλεκτικά», λέει ο Αντιπρόεδρος του Ομίλου Eurasia, Τζέραλντ Μπουτς. «Μπορεί τα σιτηρά να μην πάνε εκεί που τα χρειάζονται περισσότερο, αλλά εκεί που θα αποδώσουν διπλωματικά για την Κίνα».

Τα Ηνωμένα Έθνη, από την πλευρά τους, έχουν προειδοποιήσει για έναν «τυφώνα πείνας», λέγοντας ότι όσο ο πόλεμος επιμένει, τα πράγματα είναι βέβαιο ότι θα γίνουν πολύ χειρότερα.

ΠΗΓΗ

ΓΚΛΑΣΚΩΒΗ: Κίνα και ΗΠΑ κατέληξαν σε ένα «κοινό ανακοινωθέν για την ενίσχυση δράσης για το κλίμα»

Στην συνάντηση κορυφής της Γενεύης, το 1985, όταν κάποια στιγμή έμειναν μόνοι τους, ο Ρήγκαν ρώτησε τον Γκορμπατσόφ: τι θα κάνετε αν οι ΗΠΑ δεχθούν επίθεση από εξωγήινες δυνάμεις, θα μας βοηθήσετε; Ασφαλώς απάντησε ο σοβιετικός ηγέτης. Κι εμείς το ίδιο είπε ο Ρήγκαν. Και μετά γέλασαν και οι δύο.

Την συζήτηση, που αποκάλυψε πολλά χρόνια αργότερα ο Γκορμπατσόφ, μας θύμισε η ξαφνική ανακοίνωση χθες, στον επίλογο της διάσκεψης της Γλασκόβης για το κλίμα, ότι ΗΠΑ και Κίνα, οι δύο μεγαλύτεροι ρυπαντές του πλανήτη και αντίπαλοι στον «νέο ψυχρό πόλεμο» συμφώνησαν να συνεργαστούν στενά τα επόμενα δέκα χρόνια για να αντιμετωπίσουν την εισβολή της κλιματικής κρίσης.

Πρώτο βήμα της συνεργασίας θα είναι η σύσταση κοινής ομάδας εργασίας που θα συναντηθεί στις αρχές του επόμενου χρόνου με θέματα όπως η ηλεκτρική ενέργεια και το μεθάνιο. Επόμενο, η χάραξη μιας κοινής μακροπρόθεσμης στρατηγικής με στόχο το μηδενικό ισοζύγιο άνθρακα.

Η Κίνα και οι ΗΠΑ κατέληξαν σε ένα «κοινό ανακοινωθέν για την ενίσχυση δράσης για το κλίμα», ανακοίνωσε σήμερα στη Γλασκώβη ο Κινέζος απεσταλμένος για το κλίμα Σίε Ζενχουά.

«Οι δύο πλευρές αναγνωρίζουν το χάσμα μεταξύ των τρεχουσών προσπαθειών και των στόχων της Συμφωνίας του Παρισιού, επομένως θα ενισχύσουμε από κοινού τη δράση για το κλίμα», δήλωσε ο Κινέζος αξιωματούχος στον Τύπο στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα COP26 στη Γλασκώβη, στη Σκωτία.

Economist

 Όταν –στις αρχές του 2020– η Covid-19 σχεδόν πάγωσε την Κίνα επί πολλές εβδομάδες, οι πολυεθνικές επιχειρήσεις είχαν την ευκαιρία να ανακαλύψουν μια διαφορετική εκδοχή της παγκοσμιοποίησης: μια παγκοσμιοποίηση που δεν θα είχε στην καρδιά των πραγμάτων την Κίνα. Εκείνο που ακολούθησε ήταν πανικός.

Οι ξένες επιχειρήσεις ομολόγησαν ότι είχαν καταστεί υπερβολικά εξαρτημένες από την Κίνα, την οποία θεωρούσαν πλέον εύκολο αλλά και καλύτερο τόπο παραγωγής των προϊόντων τους, όμως και αγορά για τη διάθεσή τους. Αυτό ίσχυε τόσο για προϊόντα εξαγωγής όσο και για το εσωτερικό εμπόριο. Έτσι που ο νέος ιός επέπεσε σ’ ένα έδαφος που είχε ήδη διαμορφωθεί από τον εμπορικό πόλεμο με τις ΗΠΑ, θεωρήθηκε ότι θα αποτελούσε σωτήριο σοκ, το οποίο θα επέφερε μεγάλες αλλαγές. Οι ξένες επιχειρήσεις ανακοίνωσαν αποφάσεις για δημιουργία ανθεκτικότερων προμηθευτικών αλυσίδων με διαφοροποίηση της παραγωγής τους σε άλλες χώρες, όσο κι αν διαβεβαίωναν ότι θα διατηρούσαν «μονάδες παραγωγής στη Κίνα, για την Κίνα» – για όταν θα ανέκαμπτε η κινεζική ζήτηση.

Μετά από έναν χρόνο, το κλίμα είναι πλέον σαφώς διαφορετικό. Σχεδόν 600 εταιρείες απάντησαν σε ετήσια έρευνα γνώμης με αντικείμενο την επιχειρηματική εμπιστοσύνη: η έρευνα αυτή διεξήχθη από το Εμπορικό Επιμελητήριο της ΕΕ στην Κίνα και δημοσιοποιήθηκε στις 8 Ιουνίου. Περιγράφει απογείωση της αισιοδοξίας για την Κίνα, με τον ρυθμό ανάπτυξής της να έχει επανέλθει πολύ πιο γρήγορα από το αναμενόμενο. Τα τρία τέταρτα των ευρωπαϊκών εταιρειών ανέφεραν ότι υπήρξαν κερδοφόρες το 2020 στην Κίνα, πράγμα που τους επέτρεψε μάλιστα να εμβάσουν κέρδη στις μητρικές εταιρείες τους, οι οποίες υπέφεραν από αρνητικά αποτελέσματα σε άλλα μέρη του κόσμου.

Η αισιοδοξία διαφέρει από κλάδο σε κλάδο. Οι κατασκευαστές αυτοκινήτων και οι παραγωγοί ειδών πολυτελείας πραγματοποίησαν ιδιαίτερα υψηλές πωλήσεις, καθώς οι εύποροι Κινέζοι –που στερήθηκαν τα ταξίδια στο εξωτερικό λόγω απαγορεύσεων μετακίνησης την εποχή της πανδημίας– στράφηκαν στα ψώνια. Ένα 91% των εταιρειών ανέφεραν ότι θα διατηρήσουν τις επενδύσεις τους στην Κίνα αντί να τις μετακινήσουν αλλού. Πάνω από το ένα τέταρτο των επιχειρήσεων μεταποίησης εγκαθιστούν ακόμη περισσότερο τις προμηθευτικές τους αλυσίδες στην Κίνα: το ποσοστό αυτό είναι πενταπλάσιο από εκείνο των εταιρειών που μετακινούνται προς το εξωτερικό.

Είναι ωστόσο εντυπωσιακό να σημειώσει κανείς ότι οι ίδιες εταιρείες που και στο παρελθόν δήλωναν σκεπτικισμό ως προς το αν η Κίνα θα ανοίξει τις αγορές της, ή πάλι θα αντιμετωπίζει σε ίση βάση εγχώριες και ξένες εταιρείες, συνεχίζουν να δηλώνουν και τώρα την ίδια άποψη. Επίσης, το ίδιο ποσοστό όπως και πριν (το ένα έκτο) αναφέρουν ότι υποχρεώθηκαν να μεταφέρουν στην Κίνα τεχνολογίες, προκειμένου να διατηρήσουν την πρόσβασή τους στην εκεί αγορά. Τα δύο πέμπτα των εταιρειών δηλώνουν ότι το επιχειρηματικό περιβάλλον στην Κίνα παραμένει το ίδιο πολιτικοποιημένο όπως και πριν: το ποσοστό μάλιστα αυτό θα ήταν υψηλότερο αν η έρευνα είχε διεξαχθεί αφότου ελήφθησαν τα πρόσφατα μέτρα κυρώσεων από πλευράς Κίνας έναντι Ευρωπαίων πολιτικών, ή πάλι από τη δημιουργία από τα κινεζικά μίντια ρεύματος για καταναλωτικό μποϊκοτάζ στα προϊόντα της H&M και άλλων εταιρειών ενδύσεως, σε απάντηση προς τις ευρωπαϊκές καταγγελίες για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη δυτική επαρχία του Σινγιάνγκ.

Οι ευρωπαϊκές εταιρείες αναφέρουν ότι έχασαν επιχειρηματικές ευκαιρίες λόγω νόμων οι οποίοι απαιτούν οι ευαίσθητες τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται στην Κίνα να είναι ασφαλείς αλλά και ανοιχτές σε έλεγχο από τις κινεζικές αρχές. Η ισχύς αυτών των νόμων ενισχύεται από κανόνες οι οποίοι απαγορεύουν σε πολλές περιπτώσεις τη μεταβίβαση δεδομένων πέρα από τα κινεζικά σύνορα. Αυτό υποχρεώνει τις πολυεθνικές να διατηρούν διπλές βάσεις δεδομένων, υπηρεσίες υπολογιστικού νέφους και συστήματα λογισμικού για αποκλειστική χρήση στην Κίνα, καθώς και να προσλαμβάνουν ερευνητικές ομάδες αποτελούμενες από Κινέζους και μόνο για τοπική λειτουργία. Όλο και συχνότερα πλέον, εξηγεί ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Γιεργκ Βούτκε, οι επιχειρήσεις αυτές είναι αναγκασμένες να διατηρούν μια σειρά λειτουργιών για την Κίνα και μιαν άλλη για τον υπόλοιπο κόσμο.

Ένας κυνικός Κινέζος αξιωματούχος θα μπορούσε να ακούει όλες αυτές τις γκρίνιες των στελεχών επιχειρήσεων σχετικά με τις δυσχέρειες που εμφανίζει η Κίνα και να διερωτηθεί γιατί τότε τα ίδια αυτά στελέχη προχωρούν την ίδια στιγμή σε νέες επενδύσεις εκεί. Ένας τέτοιος αξιωματούχος θα μπορούσε μάλιστα να σημειώσει ότι ορισμένες σημαντικές ευρωπαϊκές εταιρείες αντιδρούν στους ελέγχους εξαγωγής ευαίσθητων τεχνολογιών που επιβάλλουν οι ΗΠΑ με το να αποσύρουν βιομηχανικές μονάδες τους από την Αμερική, ώστε να μπορούν να συνεχίσουν να εξυπηρετούν Κινέζους πελάτες. Μιλώντας εμπιστευτικά, Ευρωπαίοι επιχειρηματίες παραδέχονται ότι διαθέτουν όλο και λιγότερα μέσα πίεσης οσάκις προσπαθούν να πείσουν την Κίνα ότι είναι προς το συμφέρον της ίδιας της χώρας να ανοίξει. Ορισμένοι αρχίζουν να θέλουν να χρησιμοποιήσουν μηχανισμούς πίεσης εναντίον κινεζικών συμφερόντων στην Ευρώπη, όπως μηχανισμούς διαλογής των επενδύσεων με κανόνες που θα επιβαρύνουν το κόστος προϊόντων ή εταιρειών που έχουν ισχυρό αποτύπωμα σε άνθρακα (και που επιδοτούνται κατά πολύ από το κινεζικό Δημόσιο).

Η Κίνα επί Σι Ζινπίνγκ δείχνει επιλεκτική όσον αφορά την υποδοχή που επιφυλάσσει στις ξένες επιχειρήσεις. Πλέον ευνοημένες είναι εκείνες που πουλούν προϊόντα τα οποία δεν μπορεί να κατασκευάσει από μόνη της η Κίνα, όπως χημικά προϊόντα υψηλής τεχνολογίας ή εργαλειομηχανές: η παρουσία αυτών των επιχειρήσεων στην Κίνα προσελκύει άλλωστε εκεί και εξειδικευμένους προμηθευτές. Αυτές λοιπόν οι επιχειρήσεις γίνονται δεκτές με ανοιχτές αγκάλες: τους επιτρέπεται να δημιουργούν πλήρως ελεγχόμενες θυγατρικές, ενώ δεν αντιμετωπίζουν τα διοικητικά εμπόδια που βρίσκουν μπροστά τους οι λιγότερο ευνοούμενοι ανταγωνιστές. Η αμέσως επόμενη κατηγορία ξένων εταιρειών είναι εκείνη που παράγει προϊόντα τα οποία αγαπούν οι Κινέζοι καταναλωτές – για παράδειγμα, ακριβά ευρωπαϊκά αυτοκίνητα. Αυτές, το κινεζικό Δημόσιο τις ανέχεται ενόσω παράγουν στην Κίνα, απασχολούν Κινέζους εργάτες και κινεζικά ανταλλακτικά και πληρώνουν στο κινεζικό Δημόσιο φόρους.

Η κατάσταση αυτή μπορεί να είναι επωφελής για τις συγκεκριμένες εταιρείες: κάποιες πολυεθνικές πραγματοποιούν μέχρι και τις μισές πωλήσεις τους στην Κίνα. Αυτό όμως ισχύει μόνο και μόνο επειδή λειτουργούν εντός των Σινικών τειχών. Η Κίνα δεν αποτελεί συνολικά ιδιαίτερα σημαντική αγορά για τις εξαγωγές Δυτικών προϊόντων: πράγματι, η ΕΕ περισσότερες πωλήσεις πραγματοποιεί στη Βρετανία απ’ όσες στην Κίνα…

Όσο περνάει ο καιρός γίνεται δυσκολότερο να φέρνει κανείς ξένα στελέχη να εργασθούν στην Κίνα. Αυτό ίσχυσε ακόμη περισσότερο στη φάση της πανδημίας του κορονοϊού. Βέβαια, οι προσλήψεις επιτόπιου δυναμικού δεν είναι κακή ιδέα: η χρήση μέτριων στελεχών από το εξωτερικό, και μάλιστα με αδικαιολόγητα προνόμια εκπατρισμού, διήρκεσε περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν. Ωστόσο, σε μια Κίνα που διατηρεί παράδοση οργισμένου εθνικισμού, η χρήση εγχώριων στελεχών έχει τα δικά της προβλήματα. Οι Κινέζοι που βρίσκονται σε υψηλές θέσεις τείνουν να υιοθετούν την άποψη της δικής τους κυβέρνησης σε περιπτώσεις μεταρρυθμίσεων που καθυστερούν, ή πάλι σε ζητήματα με πολιτική χροιά, όπως η καταπίεση στο Χονγκ Κονγκ ή το Σινγιάνγκ. Άλλοι πάλι έχουν βαρηκοΐα έναντι της πολιτικής της Δύσης.

Το εθνικό στοιχείο στις πολυεθνικές

Στη Δύση, τα Διοικητικά Συμβούλια παραδοσιακά ασχολούνται με τις εκθέσεις οικονομικής βιωσιμότητας των επενδύσεων. Τώρα, χρειάζεται να ασχολούνται και με πιο φιλοσοφικά ζητήματα: θέλουν όντως οι επιχειρήσεις τους να λειτουργήσουν στην Κίνα κινεζικές επιχειρήσεις, δηλαδή να απασχολούν όλο και λιγότερους ξένους, προκειμένου να γεννούν κέρδη τα οποία θα μοιράζονται με πολυεθνικούς μετόχους; Αν παρόμοιες πρωτοβουλίες στραφούν στις εθνικές τους κυβερνήσεις στη Δύση για βοήθεια, θα τους παρασχεθεί η βοήθεια αυτή; Έμπειρα επιχειρηματικά στελέχη μιλούν για περιορισμένες επιλογές. «Μπροστά σας έχετε μια στάθμιση διακινδύνευσης», εξηγεί ένα τέτοιο στέλεχος: «της διακινδύνευσης του να μην είσαι παρών εδώ, έναντι της διακινδύνευσης του να έχεις έρθει».

Την ίδια στιγμή, η κοινή γνώμη στη Δύση στρέφεται σε όλο και πιο εχθρική κατεύθυνση απέναντι σε μια Κίνα που θεωρείται σκοτεινά δικτατορική. Η διαφοροποίηση δραστηριοτήτων δεν είναι πλέον οικονομικά αποδοτική. Όμως, πολιτικά, ο κόσμος οδηγείται σε δημιουργία νέων αποστάσεων. Αυτό το σοκ θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις, οι οποίες θα διαρκέσουν.

economia.gr 

Στο αλληγορικό μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ, Animal Farm, οι κομμουνιστές απεικονίζονται ως χοίροι. Αλλά στην Κίνα ήταν ένας δισεκατομμυριούχος χοιροτρόφος που έπεσε σε φάουλ του κομμουνιστικού καθεστώτος και καταδικάστηκε.

Ο Σουν Ντάου, 67 ετών, καταδικάστηκε σε κάθειρξη 18 ετών, για «διαμάχη και πρόκληση προβλημάτων» !

Ο πρόεδρος της Dawu Agricultural Group συνελήφθη μετά από υποστηρικτικά σχόλια προς δικηγόρους, πέρυσι, κατά τη διάρκεια της καταστολής του προέδρου Xi Jinping εναντίον νομικών ακτιβιστών. Ο μεγιστάνας των χοίρων – τα ειδησεογραφικά πρακτορεία γράφουν ότι είναι πρώην εκτροφέας χοίρων – έχει επικρίνει εδώ και καιρό την αγροτική πολιτική του Πεκίνου και έχει ασκήσει πιέσεις για μεγαλύτερη αυτονομία για τους αγρότες.

https://www.theguardian.com/world/2021/jul/28/chinese-billionaire-pig-farmer-sun-dawu-jailed-for-provoking-trouble?utm_term=OZY&utm_campaign=pdb&utm_content=Thursday_07.29.21&utm_source=Campaigner&utm_medium=email

Πέραν της βασικής ατζέντας των συνομιλιών στην πανέμορφη Κορνουάλη, είναι περισσότερο από βέβαιο ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν και ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον θα συζητήσουν το ενδεχόμενο αναβίωσης της ειδικής σχέσης μεταξύ ΗΠΑ και Ηνωμένου Βασιλείου, τώρα που η Βρετανία έχει αποχωρήσει από το άρμα της ΕΕ. Πολλά γράφονται γι αυτή την αναβίωση, ωστόσο είναι νωρίς να υπάρξουν συμπεράσματα.

Ατζέντα : Διάθεση εμβολίων σε φτωχότερες χώρες, κλιματική αλλαγή και διαμόρφωση νέου πεδίου σχέσεων με Κίνα και Ρωσία

Η 47η σύνοδος κορυφής των G7 είναι πλέον γεγονός και φέτος πραγματοποιείται  στην Κορνουάλη του Ηνωμένου Βασιλείου σε ένα πραγματικά ειδυλλιακό περιβάλλον.

Οι 7 ηγέτες των ισχυρότερων οικονομιών του πλανήτη (Γαλλία, Γερμανία, Ιαπωνία, Ιταλία, Καναδάς, ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο) βρίσκονται στο Κάρμπις Μπέι και για τρεις ημέρες θα θέσουν επί τάπητος τις σύγχρονες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν. Στο επίκεντρο των συζητήσεών τους βρίσκεται η προώθηση της εμβολιαστικής εκστρατείας σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας από την πανδημία και η κλιματική αλλαγή, αλλά και ο τρόπος που στο εξής θα πρέπει να αντιμετωπιστούν οι σχέσεις με την Κίνα και τη Ρωσία. Σημειωτέον ότι ο Τζο Μπάιντεν θα συναντηθεί με τον πρόεδρο Πούτιν, με αντικείμενο θέματα στρατηγικής που αφορούν την διαφαινόμενη επιθετική στάση της Ρωσίας απέναντι στην Ουκρανία, αλλά και γενικότερα θέματα εξοπλισμών.

Μόλις χθες, μετά το τετ-α-τετ με τον πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου,  ο πρόεδρος της Αμερικής Τζο Μπάιντεν ανακοίνωσε την άνευ όρων δωρεά 500 εκατομμυρίων δόσεων του εμβολίου της Pfizer, ενώ και ο Μπόρις Τζόνσον λίγο αργότερα ανακοίνωσε τη δωρεά επιπλέον 100 εκατομμύριων δόσεων προς οικονομικά ασθενέστερες χώρες. Μάλιστα οι 30 εκατομμύρια δόσεις θα δοθούν πριν το τέλος του χρόνου.

Η ομάδα των εφτά αναμένεται να δεσμευθεί ότι θα διαθέσει πάνω από 1 δισεκατομμύριο δόσεις εμβολίων, σε μια συλλογική προσπάθεια καταπολέμησης της πανδημίας. Επιπρόσθετα, ο Τζόνσον θα ζητήσει από τους ομόλογούς του να πιέσουν τις φαρμακευτικές εταιρείες ώστε να πωλούν τα εμβόλια που παράγουν σε τιμές κόστους κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Εκτός από το περιεχόμενο των εργασιών είναι μια πολύ ιδιαίτερη και διαφορετική Σύνοδος Κορυφής και στον τρόπο διεξαγωγής της. Οι ηγέτες συναντιούνται δια ζώσης μετά από δύο χρόνια, ενώ οι μάσκες, οι αποστάσεις και τα τεστ έχουν πάρει τη θέση των εναγκαλισμών και των χειραψιών. Βέβαια τα μέτρα ασφαλείας παραμένουν υψηλά, καθώς πάνω 6.500 αστυνομικοί έχουν επιστρατευτεί για την τριήμερη σύνοδο κορυφής. Επιπλέον οι περισσότερες συζητήσεις θα γίνουν κεκλεισμένων των θυρών.

DW

Ο φωτογράφος Feng Jiang  κατέγραψε με το φακό του στιγμές απαράμιλλης ομορφιάς.

Δεν θα μπορούσε άλλωστε να είναι διαφορετικά καθώς η Κίνα είναι η 3η μεγαλύτερη, σε έκταση, χώρα του πλανήτη, με έκταση που αγγίζει τα 10 εκ. τ.χλμ. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι σα να βγήκαν από σκηνικά παραμυθιών.