Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αύξησε το βασικό επιτόκιο σε νέο ύψος ρεκόρ την Πέμπτη 14 Σεπτεμβρίου, επιχειρώντας να τιθασεύσει τον πληθωρισμό, ο οποίος επιμένει. Ωστόσο είναι εμφανές ότι η κ. Λαγκάρντ, η οποία από αγαπημένη των αγορών εξελίσσεται με μαύρο πρόβατο για τις κυβερνήσεις κυρίως του ευρωπαϊκού νότου,  αψηφά  τις εκκλήσεις για τερματισμό της σφιχτής νομισματικής πολιτικής.

Λαγκάρντ: Οι κυβερνήσεις να σταματήσουν τα μέτρα στήριξης για την ενεργειακή κρίση και να εστιάσουν στα υψηλά χρέη

Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής αύξησαν τα επιτόκια κατά 0,25%, ανεβάζοντας το επιτόκιο παρέμβασης στο 4,00% – το υψηλότερο επίπεδό του από την εισαγωγή του ευρώ το 1999.
Το γεγονός αυτό αναδεικνύει ακόμη μια φορά το κεντρικό δίλημμα της οικονομικής πολιτικής μετά το τέλος της αχαλίνωτης εκτύπωσης χρήματος με αφορμή κυρίως την πανδημία και μετά τη ενεργειακή κρίση.

Θα χρηματοτοδητηθεί η ανάπτυξη και οι κοινωνικές μεταβιβάσεις στους προϋπολογισμούς των κρατών – μελών της Ευρωζώνης με το τύπωμα ευρώ ή θα επιστρέψει η καθημαγμένη οικονομία στον ενάρετο κύκλο των πλεονασμάτων και της ανόδου της οικονομικής παραγωγής;

Ο ευρωπαικός νότος – κυρίως η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ελλάδα –  αντιμετωπίζοντας υψηλά επίπεδα χρέους και διαρθρωτική παραγωγική υστέρηση αντιλαμβάνεται τη νομισματική πολιτική ως ένα «βρόχο» που θα στερήσει από τους προϋπολογισμούς την δυνατότητα άσκησης κοινωνικής πολιτικής ειδικότερα τώρα που καταγράφονται αυξήσεις στην ενέργεια. 

ΙΤΑΛΙΑ: ο υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης και μέλος του κόμματος Αδελφοί της Ιταλίας, Αντόλφο Ούρσο, ο οποίος εξέφρασε την άποψή του ότι η νέα κίνηση της ΕΚΤ δεν θα βοηθήσει την οικονομική ανάπτυξη, ενώ ο Αντόνιο Ταγιάνι, υπουργός Εξωτερικός δήλωσε «απογοητευμένος».

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: Ο υπουργός Οικονομικών της Πορτογαλίας Φερνάντο Μεντίνα εξέφρασε γι’ ακόμη μία φορά την άποψή του ότι μία ακόμη αύξηση των επιτοκίων διακινδυνεύει την πρόοδο της οικονομίας, ενώ η Ισπανία σημείωσε ότι η ΕΚΤ δεν πρέπει να προχωρήσει σε νέα αύξηση.

Η κυρία Λαγκάρντ επεσήμανε ότι «η Ελλάδα, όπως και οι υπόλοιπες χώρες χρειάζονται δομικές μεταρρυθμίσεις ώστε να δημιουργήσουν συνθήκες για κατάλληλο περιβάλλον για επενδύσεις».

Στη συνέχεια, επεσήμανε ότι «η σχέση με την Ευρώπη νομίζω ότι έχει σίγουρα δομηθεί καλύτερα ως αποτέλεσμα των αλλαγών των Ευρωπαίων στο πλαίσιό τους. Το γεγονός ότι υπάρχει ESM, ώστε αν αποφευχθεί η συστημικότητα και η μετάδοση που θα μπορούσε να προκληθεί ως αποτέλεσμα μίας μεγάλης κρίσης σε οποιαδήποτε χώρα είναι ένας σημαντικός παράγοντας. Η τρέχουσα δουλειά που γίνεται για την ερμηνεία του Συμφώνου Σταθερότητας, που θα επιτρέψει στις χώρες να ακολουθήσουν δημοσιονομική προσαρμογή με τρόπο λογικό, με δεδομένες τις οικονομικές συνθήκες, επίσης βοηθά. Αλλά, στο τέλος της ημέρας, η Ελλάδα, όπως και κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, θα πρέπει να κάνει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται για να διατηρηθεί η ανάπτυξη και να δημιουργηθούν οι συνθήκες για επενδύσεις και δημιουργία θέσεων εργασίας. Είναι ένα κοινό πεπρωμένο».

Σε ερώτηση για το αν σκέφτεται «το ανθρώπινο κόστος που έχει προκαλέσει το πρόγραμμα του ΔΝΤ και ειδικά στην Ελλάδα», είπε:

«Πολύ, σας διαβεβαιώνω. Πρέπει να σκεφτείτε ότι το ΔΝΤ ερωτάται να πάει σε μία χώρα όταν η χώρα έχει διαμορφώσει συνθήκες που δεν μπορεί πλέον να χειρισθεί την οικονομική της κατάσταση, δεν έχει λάβει τις πολιτικές εκείνες που θα έπρεπε ώστε να διατηρήσει τη σταθερότητα στην οικονομία της. Όταν το λέω αυτό δεν προσπαθώ να δαχτυλοδείξω κανέναν, αλλά λέω ότι δεν μπορεί κανείς να συνδέει τις δύσκολες προσπάθειες, τις τεράστιες θυσίες που έχουν γίνει, με το ΔΝΤ. Ελπίζω να μην χρειαζόταν να πάμε στην Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ισλανδία, την Ιρλανδία, την Κύπρο, διότι αν δεν χρειαζόταν να πάμε θα σήμαινε ότι οι πολιτικές που υπήρχαν ήταν καλές και διατηρούσαν σταθερότητα σε αυτές τις οικονομίες».

Τέλος, τόνισε ότι «όταν σχεδιάζουμε τις μεταρρυθμίσεις που θεωρούμε ότι είναι απαραίτητες για να ανακτηθεί η θέση της χώρας πάντα σκεπτόμαστε τους φτωχούς ανθρώπους και το δίχτυ ασφαλείας που χρειάζεται. Πρακτικό παράδειγμα, ο μέσος μισθός στην Ελλάδα είναι ο ίδιος, όπως στη Γερμανία, όχι ίδιος ακριβώς σε σχέση με το ΑΕΠ ή το κόστος ζωής. Αλλά, όταν προτείναμε τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού είπαμε ότι κάτω από ένα όριο δεν μπορείτε να αλλάξετε το όριο, δεν μπορείτε να βάλετε τους ανθρώπους σε μία υπερβολικά δύσκολη κατάσταση. Έχουμε αυτό στο μυαλό μας, και μάλιστα σε πολλές χώρες έχουμε ενισχύσει αυτό το σημείο λέγοντας ότι χρειάζεται το δίχτυ ασφαλείας στις μεταρρυθμίσεις τους».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ