Ο Μπιλ Γκέιτς περιέγραψε μια ζοφερή εικόνα για το μέλλον της τεχνητής νοημοσύνης σε ένα άρθρο γνώμης την Τετάρτη, προτρέποντας στη δημιουργία διεθνών θεσμών για τη διακυβέρνηση της τεχνολογίας και προειδοποιώντας για μαζική ανεργία, κυβερνοεπιθέσεις και βιοτρομοκρατία, εάν οι ηγέτες αποτύχουν να «προετοιμαστούν επαρκώς για τη μετάβαση».

«Αν κάποιος είχε ένα αξιόπιστο σχέδιο για την επιβράδυνση της προόδου της AI σε παγκόσμιο επίπεδο, πιθανότατα θα το υποστήριζα», έγραψε ο συνιδρυτής της Microsoft στο Gates Notes, το προσωπικό του ιστολόγιο.

«Ωστόσο, δε νομίζω ότι πρόκειται να συμβεί αυτό. Τα γεωπολιτικά και οικονομικά κίνητρα πιέζουν πολύ σκληρά για να προχωρήσουμε με πλήρη ταχύτητα».

Αυτό συμβαίνει καθώς οι Αμερικανοί εμφανίζονται όλο και πιο δυσαρεστημένοι με την AI και τα τεράστια κέντρα δεδομένων (data centers) που τροφοδοτούν την τεχνολογία.

Σε δημόσιες δημοσκοπήσεις, οι περισσότεροι Αμερικανοί δηλώνουν ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να ρυθμίσει πιο αυστηρά την AI. Οι υποψήφιοι που κατεβαίνουν στις ενδιάμεσες εκλογές του 2026, καθώς και μερικοί επίδοξοι προεδρικοί υποψήφιοι για το 2028, έχουν ήδη υποστηρίξει πολιτικές που δυσκολεύουν την κατασκευή κέντρων δεδομένων.

Μια δημοσκόπηση του POLITICO τον Ιούλιο διαπίστωσε ότι το 41% των Αμερικανών θα αντιτίθετο στην κατασκευή ενός κέντρου δεδομένων κοντά στο σπίτι του, με μόνο το 24% να δηλώνει ότι θα το υποστήριζε.

«Η ύψιστη προτεραιότητα είναι ένα μνημειώδες έργο: η δημιουργία ενός εγχώριου και διεθνούς πλαισίου για την αντιμετώπιση της AI», έγραψε ο Γκέιτς. «Κανένας από τους σημερινούς θεσμούς μας δεν σχεδιάστηκε για να χειριστεί μια τεχνολογία που εξαπλώνεται τόσο γρήγορα και αγγίζει τόσα πολλά κομμάτια της ζωής μας. Επομένως, θα χρειαστεί να φτιάξουμε νέους».

Οι ηγέτες του κλάδου του AI έχουν δηλώσει ότι οι θέσεις εργασίας εισαγωγικού επιπέδου θα μπορούσαν να χαθούν λόγω των ραγδαίων εξελίξεων στην τεχνολογία του AI. Και οι μηχανικοί λογισμικού στη Σίλικον Βάλευ έχουν ήδη δει τις προοπτικές τους να μειώνονται. Αλλά ακόμη και οι θέσεις εργασίας γραφείου  που θεωρούνται λιγότερο ευάλωτες στην AI θα βρεθούν σύντομα σε κίνδυνο, προειδοποίησε ο Γκέιτς, συμπεριλαμβανομένων «πραγμάτων όπως η αξιολόγηση αιτήσεων δανείων, η ανάλυση δεδομένων, ακόμη και η διαλογή ασθενών »

«Πρέπει να σκεφτούμε τώρα πώς θα μειώσουμε τις απώλειες θέσεων εργασίας, ώστε όλοι να μπορούν να μοιραστούν την ευημερία που δημιουργεί η Τεχνητή Νοημοσύνη», έγραψε. «Το να περιμένουμε μέχρι οι άνθρωποι να εκτοπιστούν ή να υποαπασχολούνται θα είναι πολύ αργά. Η AI είναι μια δομική πρόκληση για τον τρόπο με τον οποίο είναι οργανωμένη η οικονομία μας και απαιτεί σκέψη και δράση τώρα».

Η Τεχνητή Νοημοσύνη, έγραψε ο Γκέιτς, θα μπορούσε επίσης να διευκολύνει κακόβουλους παράγοντες να σχεδιάσουν νέες ασθένειες και να πραγματοποιήσουν εκτεταμένες κυβερνοεπιθέσεις σε νοσοκομεία, συστήματα ύδρευσης και ηλεκτρικά δίκτυα, «ενδυναμώνοντας κακόβουλους παράγοντες που έχουν σχετικά μικρή δύναμη τώρα».

«Όταν αυτοί οι θεσμοί δέχονται επίθεση, αυτοί που χάνουν είναι οι ασθενείς, οι πελάτες και οι δικαιούχοι επιδομάτων», έγραψε.

Είναι σπουδαίο που ορισμένες εταιρείες AI προτείνουν λύσεις σε προκλήσεις που εγείρονται από τη δική τους τεχνολογία, αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε από αυτές να ηγηθούν της προσπάθειας. Ορισμένα από τα ζητήματα βρίσκονται εκτός του τομέα της τεχνογνωσίας τους και σε μια δημοκρατική κοινωνία δεν είναι δικός τους ρόλος να αποφασίζουν για αυτά τα πράγματα.

Αντίθετα, οι λύσεις θα πρέπει να αναπτυχθούν μέσω μιας δημόσιας δημοκρατικής διαδικασίας που περιλαμβάνει εκλεγμένους αξιωματούχους, υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, εκπαιδευτικούς, εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, τοπικούς αξιωματούχους και ηγέτες της κοινότητας.

Τα επόμενα χρόνια, η ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων θα αναστατωθεί και θα χρειαστούμε ένα ισχυρότερο, πιο ευέλικτο κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας για να τους βοηθήσουμε να διαχειριστούν τη μετάβαση. Οι τοπικές κοινότητες εκφράζουν ήδη ανησυχίες για την ενέργεια και το νερό που απαιτούνται για τα κέντρα δεδομένων. Χωρίς λύσεις, ορισμένες ομάδες θα πιέσουν για την πλήρη διακοπή της ανάπτυξης και της εφαρμογής της AI.

Οι λύσεις θα πρέπει να διαμορφωθούν από τις απαντήσεις μας στα βαθιά ερωτήματα που εγείρει η Τεχνητή Νοημοσύνη, συμπεριλαμβανομένου του πώς διατηρούμε την ανθρωπιά μας σε μια εποχή που οι μηχανές μπορούν να μας ξεπεράσουν σε σκέψη. Ως άνθρωποι που περνούν τη ζωή τους σκεπτόμενοι τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, οι θρησκευτικοί ηγέτες μπορούν να διαδραματίσουν βασικό ρόλο σε αυτό. Εντυπωσιάστηκα από την εγκύκλιο του Πάπα Λέοντα ΙΔ‘ για την AI, «Σχετικά με τη Διασφάλιση του Ανθρώπινου Προσώπου στην Εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης».

Θέτει γερές βάσεις για το έργο που πρέπει να γίνει.

Η ύψιστη προτεραιότητα είναι ένα μνημειώδες έργο: η δημιουργία ενός εγχώριου και διεθνούς πλαισίου για την αντιμετώπιση της AI.

Κανένας από τους σημερινούς θεσμούς μας δεν σχεδιάστηκε για να χειριστεί μια τεχνολογία που εξαπλώνεται τόσο γρήγορα και αγγίζει τόσα πολλά κομμάτια της ζωής μας. Επομένως, θα χρειαστεί να φτιάξουμε νέους.

Είναι δύσκολο να υπερεκτιμήσει κανείς πόσο τεράστιο εγχείρημα θα είναι αυτό. Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, η κυβέρνηση των ΗΠΑ προχώρησε στη μεγαλύτερη αναδιοργάνωσή της από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με σκοπό τη βελτίωση μίας και μόνο λειτουργίας, της εθνικής ασφάλειας.

Αυτοί οι τομείς επικαλύπτονται με τρόπους που η υπάρχουσα γραφειοκρατία μας δεν είναι σχεδιασμένη να διαχειριστεί. Ένα υπουργείο Εργασίας μπορεί να κατανοεί την αναταραχή στο εργατικό δυναμικό, αλλά όχι τον κίνδυνο για την ασφάλεια. Μια ρυθμιστική αρχή επιχειρήσεων μπορεί να κατανοεί τη συγκέντρωση της αγοράς, αλλά όχι τις επιπτώσεις της AI στα παιδιά και τους εφήβους. Αν αφεθούν μόνα τους, τα ιδρύματα θα βλέπουν μόνο ένα μέρος του συστήματος, ενώ οι συνέπειες της AI θα εξαπλώνονται σε ολόκληρο το σύστημα.

Σε εθνικό επίπεδο, οι χώρες θα χρειαστούν φορείς που θα μπορούν να θέτουν προτεραιότητες μεταξύ των κυβερνητικών υπηρεσιών. Ο στόχος θα είναι να διασφαλιστεί ότι κάθε κίνδυνος λαμβάνεται υπόψη. Διαφορετικά, μια επίθεση που υποστηρίζεται από AI ενδέχεται να πετύχει επειδή κανείς δεν πίστευε ότι ήταν δική του δουλειά να τη σταματήσει.

Αλλά ακόμη και μια χώρα που βάζει σε τάξη το δικό της σπίτι θα εξακολουθεί να είναι εκτεθειμένη σε κινδύνους που ξεπερνούν τα σύνορα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ένας διεθνής οργανισμός θα πρέπει να δημιουργηθεί παράλληλα.

Θα είναι διαφορετικός από οποιονδήποτε άλλο θεσμό έχουμε δημιουργήσει ποτέ, αν και μπορεί να ακολουθήσει το μοντέλο ορισμένων υπαρχόντων συστημάτων. Υπάρχει ένα καθεστώς επιθεωρήσεων για τα πυρηνικά όπλα, κανονισμοί για τη διεθνή αεροπορία και συμφωνίες που προστατεύουν το στρώμα του όζοντος. Ένας νέος παγκόσμιος οργανισμός για την AI θα χρειαστεί στοιχεία και από τα τρία και ακόμη περισσότερα.

Είναι εύλογο να αναρωτιέται κανείς εάν οι θεσμοί του κόσμου είναι ικανοί να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν αυτή τη νέα αρχιτεκτονική. Οι κυβερνήσεις κινούνται αργά, όταν κινούνται, και η πόλωση εντός και μεταξύ των χωρών καθιστά πιο δύσκολο από ποτέ το να γίνουν πράγματα. Θα απαιτηθεί κάποια συνεργασία μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας.

Δεν έχουμε την πολυτέλεια να κινούμαστε αργά. Το σημείο εκκίνησης είναι μια διαδικασία για την οικοδόμηση των σωστών θεσμών προτού η αναταραχή αναγκάσει τις κυβερνήσεις να περιέλθουν σε κατάσταση κρίσης. Οι εθνικοί ηγέτες θα πρέπει να συγκαλούν τακτικά οικονομολόγους, τεχνολόγους, εμπειρογνώμονες σε θέματα εργασίας, επιχειρηματικούς ηγέτες και τους ίδιους τους εργαζόμενους για να εντοπίζουν πού αποτυγχάνουν οι υπάρχοντες θεσμοί και ποιες νέες αρμοδιότητες μπορεί να χρειάζονται. Οι χώρες θα πρέπει να μάθουν η μία από την άλλη.

Και οι χώρες που φιλοξενούν τους κορυφαίους κατασκευαστές AI και ελέγχουν κρίσιμα τμήματα της εφοδιαστικής αλυσίδας θα πρέπει να αρχίσουν να συναντώνται τώρα για να καθορίσουν κοινούς κανόνες, προτού η πίεση του ανταγωνισμού καταστήσει πιο δύσκολη τη συνεργασία τους.

Η οικοδόμηση του πλαισίου για το οποίο μιλάω θα πάρει χρόνια, γι’ αυτό πρέπει να ξεκινήσουμε τώρα.