Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) ακύρωσε με χθεσινές αποφάσεις του τις άδειες λειτουργίας, καθώς και τα προγράμματα σπουδών, τριών μη κρατικών πανεπιστημίων. Οι αποφάσεις αφορούν το City College University of York, το Keele University και το Anatolia College και οφείλονται σε σφάλματα κατά τη διαδικασία πιστοποίησης και αδειοδότησής τους. Σε ανακοίνωσή του το ΣτΕ διευκρινίζει ότι δεν τίθεται ζήτημα αντισυνταγματικότητας του νόμου για την ίδρυση και λειτουργία μη κρατικών πανεπιστημίων.

Οπως αναφέρεται στην ίδια ανακοίνωση, ακυρώθηκε η χορήγηση άδειας λειτουργίας και εγκατάστασης μη κρατικού πανεπιστημίου, διότι ο Εθνικός Οργανισμός Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού, ο οποίος ήταν αρμόδιος να βεβαιώσει ότι το παράρτημα διαθέτει κατάλληλες κτιριακές υποδομές, «παρέλειψε να διαπιστώσει αμελλητί και μέχρι τη συζήτηση των υποθέσεων στο ακροατήριο τη συμμόρφωση του παραρτήματος στις παρατηρήσεις που είχαν διατυπωθεί».

Σε άλλη περίπτωση, ακυρώθηκε η άδεια εγκατάστασης και λειτουργίας, γιατί ένα από τα μέλη της Ειδικής Επιτροπής Αξιολόγησης, στην έκθεση της οποίας είχε βασιστεί η Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης, είχε σχέση με τον συγκεκριμένο εκπαιδευτικό φορέα. Ηταν απόφοιτός του και κατά το ΣτΕ «μπορούσε να προκληθεί υπόνοια μεροληψίας».

Ακόμη ακυρώθηκαν αποφάσεις πιστοποίησης προγραμμάτων σπουδών, αφενός λόγω της ακύρωσης της άδειας εγκατάστασης και λειτουργίας των παραρτημάτων στην Ελλάδα και αφετέρου διότι δεν είχαν εξειδικευτεί (ποσοτικά και ποιοτικά) τα σχετικά κριτήρια από την Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης.

Τις αποφάσεις έλαβε η επταμελής σύνθεση του Γ΄ Τμήματος υπό την προεδρία του αντιπροέδρου ΣτΕ Διομήδη Κυριλλόπουλου, με εισηγητή τον πάρεδρο Ευάγγελο Αργυρό. Εκπρόσωποι του City και του Anatolia με τους οποίους επικοινώνησε χθες η «Κ» ανέφεραν ότι προς το παρόν δεν μπορούν να σχολιάσουν την απόφαση του ΣτΕ, προτού τη λάβουν και διαβάσουν το σκεπτικό της.

Στο ΣτΕ είχε προσφύγει ο Πάνος Λαζαράτος, καθηγητής Διοικητικού Δικαίου της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Οι αιτήσεις ακυρώσεως που είχε υποβάλει αφορούσαν τις άδειες λειτουργίας, καθώς και τα προγράμματα σπουδών μη κρατικών πανεπιστημίων. «Υποδέχομαι με αίσθημα ικανοποίησης τις ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας», δήλωσε στην «Κ» ο κ. Λαζαράτος. «Ας είναι οι αποφάσεις αυτές ένα μήνυμα που συμβάλλει στην εμπέδωση της εμπιστοσύνης των πολιτών στη Δικαιοσύνη και μιας υψηλού επιπέδου παιδείας προς όλα τα Ελληνόπουλα».

Στην ανακοίνωση του ΣτΕ αναφέρεται ότι δεν απαγορεύεται από το Σύνταγμα η ίδρυση και λειτουργία παραρτημάτων αλλοδαπών πανεπιστημίων, καθώς ισχύουν όσα είχαν ήδη κριθεί το 2025. Επίσης το ΣτΕ απέρριψε τον ισχυρισμό ότι τα προγράμματα σπουδών των μη κρατικών πανεπιστημίων θα έπρεπε να έχουν αναγνωριστεί αυτοτελώς από το μητρικό πανεπιστήμιο και από τον αρμόδιο φορέα πιστοποίησης της χώρας όπου αυτά εδρεύουν. Κατά το δικαστήριο, τα προσφερόμενα προγράμματα περιλαμβάνονται στην εκπαιδευτική συμφωνία ανάμεσα στο μητρικό ίδρυμα και το ελληνικό παράρτημα, με βάση την οποία το μητρικό πανεπιστήμιο μπορεί να ασκήσει έλεγχο.

Το υπουργείο Παιδείας τόνισε σε ανακοίνωσή του ότι «το ακαδημαϊκό έτος δεν θα χαθεί για κανέναν φοιτητή». Επεσήμανε ότι οι αποφάσεις του ΣτΕ επιβεβαιώνουν τη συνταγματικότητα του θεσμικού πλαισίου και ότι «οι πλημμέλειες που εντοπίζονται από το δικαστήριο δεν αφορούν τον νόμο 5094/2024, αλλά επιμέρους ζητήματα διοικητικής διαδικασίας». Ακόμη, στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι κάθε αρμόδιος φορέας, στο πλαίσιο των διακριτικών αρμοδιοτήτων του, «θα προβεί άμεσα σε όλες τις ενέργειες που απαιτούνται για την πλήρη συμμόρφωση με τις αποφάσεις του ΣτΕ».

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ  Γιάννης Παπαδόπουλος 

Μετά την ψήφιση του νόμου του 1867, ιδρύθηκε η «Anti-Compulsory Vaccination League» (Λίγκα, συμμαχία για τον μη υποχρεωτικό εμβολιασμό).
Πρόεδρός του, ήταν ο William Hume-Rothery και με ένα σκληρό μανιφέστο επτά σημείων, στράφηκε και εναντίον του Κοινοβουλίου. Παράλληλα, τις δεκαετίες του 1870 και του 1880, κυκλοφόρησαν στη Μ. Βρετανία πολλά αντιεμβολιαστικά βιβλία και περιοδικά. Ανάμεσα στα περιοδικά αυτά, ήταν τα: «Anti-Vaccination Inquire» (1879).

Οι αντιεμβολιαστές σε άλλες χώρες

Αντιεμβολιαστικά κινήματα αναπτύχθηκαν και αλλού στην Ευρώπη. Στη Στοκχόλμη, περισσότερο από το 40% του πληθυσμού δεν δέχονταν τους εμβολιασμούς, ενώ σε ορισμένες περιοχές της χώρας, το ποσοστό άγγιζε το 90%! Όμως, μια μεγάλη επιδημία το 1874, συγκλόνισε τη Στοκχόλμη και οδήγησε σε μαζικούς εμβολιασμούς και τον τερματισμό των επιδημιών.

Ωστόσο, στη Μ. Βρετανία, το κίνημα των αντιεμβολιαστών γιγαντωνόταν. Μετά από μια ογκώδη διαδήλωση 100.000 ατόμων στο Λέστερ το 1885, διορίστηκε μια βασιλική επιτροπή για να μελετήσει τις θέσεις των υπέρμαχων των εμβολιασμών και των αντιεμβολιαστών. Η επιτροπή αυτή για επτά ολόκληρα χρόνια άκουγε επιχειρήματα των δύο πλευρών και μελετούσε τα γεγονότα. Στην έκθεσή της το 1896, κατέληγε στο συμπέρασμα ότι ο εμβολιασμός προστατεύει από την ευλογιά, αλλά εισηγούνταν την κατάργηση των σωρευτικών κυρώσεων. Έτσι, με νόμο του 1898 αφαιρέθηκαν οι σωρευτικές κυρώσεις και καθιερώθηκε μια ρήτρα συνείδησης, που επέτρεπε στους γονείς που δεν πίστευαν ότι ο εμβολιασμός ήταν αποτελεσματικός ή ασφαλής, να αποκτήσουν πιστοποιητικό εξαίρεσης. Τότε καθιερώθηκε για πρώτη φορά στα αγγλικά ο όρος «concientions objector» δηλ. «αντιρρησίας συνείδησης», γνωστός και στη χώρα μας. Ο αντίστοιχος γαλλικός όρος, objecteur de conscience, είναι μεταγενέστερος (1933).

Ολο το άρθρο για τους αντιεμβολιαστές εδώ