Ουάσιγκτον – Art Point View

Η Αμερική χωρίζεται στα δύο για την Τεχνητή Νοημοσύνη – Ο Τραμπ πατάει γκάζι, οι Δημοκρατικοί ζητούν φρένο

bot — Mon, 14 Sep 2026 11:17:14 +0000

Η Αμερική χωρίζεται στα δύο για την Τεχνητή Νοημοσύνη – Ο Τραμπ πατάει γκάζι, οι Δημοκρατικοί ζητούν φρένο

Ποτέ άλλοτε η πολιτική διαμάχη για την Τεχνητή Νοημοσύνη δεν ήταν τόσο βαθιά. Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει «όλη ταχύτητα μπροστά», οι Δημοκρατικοί ζητούν κανόνες, αλλά δεν συμφωνούν ούτε μεταξύ τους. Και η Ουάσιγκτον βρίσκεται μπροστά σε ένα αδιέξοδο που μπορεί να καθορίσει την επόμενη δεκαετία.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι πλέον μόνο τεχνολογικό ζήτημα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές αντιπαραθέσεις της εποχής Τραμπ.

Το στρατόπεδο του Αμερικανού προέδρου αντιμετωπίζει την AI ως μια κούρσα που πρέπει να κερδηθεί με κάθε κόστος. Το σύνθημα είναι απλό: χτίστε γρηγορότερα, ρυθμίστε λιγότερο, προλάβετε την Κίνα.

Στην απέναντι πλευρά, οι Δημοκρατικοί εμφανίζονται βαθιά διχασμένοι. Αναγνωρίζουν ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη χρειάζεται κανόνες, όμως δεν συμφωνούν ποιοι πρέπει να είναι αυτοί, πόσο αυστηροί και πόσο γρήγορα πρέπει να εφαρμοστούν.

Το αποτέλεσμα είναι ένα πρωτοφανές πολιτικό αδιέξοδο: ίσως για πρώτη φορά υπάρχει τόσο μεγάλη ανησυχία για μια τεχνολογία, αλλά τόσο μικρή πιθανότητα να υπάρξει κοινή ομοσπονδιακή νομοθεσία.

Ο Τραμπ: «Όποιος κερδίσει την AI, κερδίζει τον κόσμο»

Από την πρώτη ημέρα της δεύτερης προεδρίας του, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επιλέξει μια καθαρά επιθετική στρατηγική απέναντι στην Τεχνητή Νοημοσύνη.

Για τον ίδιο, τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, τα τεράστια data centers και η παραγωγή υπολογιστικής ισχύος αποτελούν ζήτημα εθνικής ισχύος.

Μιλώντας χθες στην Ιρλανδία, απέρριψε τις νέες προειδοποιήσεις επιστημόνων και εταιρειών για τους κινδύνους της AI, χαρακτηρίζοντάς τες προϊόν «αρνητικών δυνάμεων που φοβίζουν τον κόσμο με πράγματα που δεν πρόκειται να συμβούν».

Η φράση του ήταν απολύτως χαρακτηριστική:

«Όποιος κερδίσει την Τεχνητή Νοημοσύνη, κερδίζει.»

Δεν μίλησε για ηθική. Δεν μίλησε για κινδύνους. Μίλησε για γεωπολιτική.

Το παράδοξο: οι ίδιες οι εταιρείες ζητούν φρένο

Εδώ όμως αρχίζει η μεγάλη ανατροπή. Οι πιο ηχηρές προειδοποιήσεις για την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη της AI δεν προέρχονται από ακτιβιστές ή πανεπιστήμια.

Προέρχονται από τους επικεφαλής των μεγαλύτερων αμερικανικών εργαστηρίων τεχνητής νοημοσύνης. Η OpenAI, η Anthropic, η Google DeepMind και άλλοι κορυφαίοι παίκτες ζητούν μεγαλύτερη προσοχή, υποστηρίζοντας ότι τα συστήματα εξελίσσονται ταχύτερα απ’ όσο μπορεί να τα παρακολουθήσει η κοινωνία και το κράτος.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Anthropic, Ντάριο Αμοντέι, προειδοποίησε ότι η ανάπτυξη των πιο προηγμένων μοντέλων πρέπει να επιβραδυνθεί ώστε να δημιουργηθούν μηχανισμοί ασφαλείας. Με άλλα λόγια, οι εταιρείες που δημιούργησαν την επανάσταση ζητούν τώρα… ζώνες ασφαλείας.

«Αν φοβάστε, επιβραδύνετε μόνοι σας»

Οι σύμμαχοι του Τραμπ δεν πείθονται. Στη Silicon Valley έχει διαμορφωθεί ένα ισχυρό στρατόπεδο επενδυτών και επιχειρηματιών που θεωρεί ότι οι προειδοποιήσεις περί κινδύνων κρύβουν κάτι πολύ πιο πρακτικό: την προσπάθεια των ήδη ισχυρών εταιρειών να αποκλείσουν τους ανταγωνιστές τους μέσω αυστηρών κανονισμών.

Ο Ντέιβιντ Σακς, μέχρι πρόσφατα σύμβουλος του Λευκού Οίκου για την AI, απάντησε σχεδόν ειρωνικά: «Αν πιστεύετε ότι η τεχνολογία τρέχει πολύ γρήγορα, επιβραδύνετε εσείς. Δεν χρειάζεται να αναγκάσετε όλους τους άλλους.» Η λογική είναι απλή: η αγορά θα αποφασίσει. Όχι η Ουάσιγκτον.

Οι Δημοκρατικοί δεν συμφωνούν ούτε μεταξύ τους

Αν οι Ρεπουμπλικανοί εμφανίζονται ενωμένοι, οι Δημοκρατικοί μοιάζουν να αναζητούν ακόμη κοινή γραμμή. Ο Χακίμ Τζέφρις συγκαλεί τους βουλευτές του για να αποφασίσουν ποια νομοθετική πρωτοβουλία θα ακολουθήσουν.

Ο Μπαράκ Ομπάμα πιέζει ιδιωτικά το κόμμα να αντιμετωπίσει την AI ως κορυφαία πολιτική προτεραιότητα. Από εκεί και πέρα αρχίζουν οι διαφωνίες.

Η προοδευτική πτέρυγα, με επικεφαλής τον Μπέρνι Σάντερς, ζητά ακόμη και πάγωμα της ανάπτυξης υπερ-ευφυών συστημάτων και αυστηρές ποινές για όσους παραβιάζουν μια πιθανή απαγόρευση.

Άλλοι Δημοκρατικοί προτείνουν μια πιο θεσμική λύση: ειδική διακομματική επιτροπή του Κογκρέσου, υποχρεωτικούς ελέγχους ασφαλείας και αξιολόγηση των πιο ισχυρών μοντέλων πριν κυκλοφορήσουν. Δεν υπάρχει όμως μία κοινή πρόταση. Και αυτό κάνει ακόμη δυσκολότερη κάθε προσπάθεια συνεννόησης.

Η πολιτική ίσως δεν καταλαβαίνει ακόμη την τεχνολογία

Ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Μάικ Τζόνσον, απέρριψε την ιδέα ενός επείγοντος μορατόριουμ στην AI. Είπε κάτι που ακούστηκε σχεδόν ως παραδοχή:

«Αν είχαμε τη λύση, θα συγκαλούσα αμέσως τη Βουλή. Αλλά δεν πρέπει να νομοθετούμε βιαστικά για κάτι που ακόμη δεν καταλαβαίνουμε πλήρως.» Η δική του πρόταση είναι διαφορετική. Να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι ο Ντόναλντ Τραμπ, οι ηγέτες του Κογκρέσου και οι επικεφαλής των μεγαλύτερων εταιρειών AI, προκειμένου να αναζητήσουν μια κοινή στρατηγική για την ασφάλεια.

Το μεγάλο ερώτημα της δεκαετίας

Η συζήτηση δεν αφορά πλέον μόνο το αν η Τεχνητή Νοημοσύνη θα αλλάξει την εργασία, την εκπαίδευση ή την οικονομία. Αφορά το ποιος θα θέσει τους κανόνες ενός κόσμου που αλλάζει ήδη. Θα είναι οι κυβερνήσεις; Θα είναι οι ίδιες οι εταιρείες που αναπτύσσουν τα μοντέλα;

Ή θα επικρατήσει η λογική του ανταγωνισμού, με την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες να τρέχουν σε έναν αγώνα χωρίς φρένα; Το παράδοξο είναι ότι η μεγαλύτερη τεχνολογική επανάσταση του αιώνα βρίσκει την αμερικανική πολιτική περισσότερο διχασμένη από ποτέ. Και ίσως αυτό να είναι το πιο ανησυχητικό συμπέρασμα.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη εξελίσσεται με εκθετική ταχύτητα. Η δημοκρατία όμως εξακολουθεί να κινείται με τον αργό ρυθμό της πολιτικής.

Οι πληροφορίες από τον ιστότοπο AXIOS

Γιατί η βιομηχανία της τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να «πατήσει φρένο». Ποιες είναι οι παγίδες.

Καναδάς – ΗΠΑ: Νέα κρίση στις εμπορικές τους σχέσεις

bot — Mon, 24 Aug 2026 08:36:01 +0000

Καναδάς – ΗΠΑ: Νέα κρίση στις εμπορικές τους σχέσεις

Σε νέα τροχιά σύγκρουσης εισέρχονται Καναδάς και ΗΠΑ μετά την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων και την επιβολή νέων αμερικανικών δασμών σε καναδικές εξαγωγές 20 δισ. δολαρίων.

Ο πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ κατηγόρησε τον Ντόναλντ Τραμπ για υπερβολικές απαιτήσεις και ανακοίνωσε ισόποσα αντίμετρα.

Οι επιχειρήσεις προειδοποιούν για σημαντικές απώλειες, ιδιαίτερα σε Οντάριο και Κεμπέκ. Ο αντίκτυπος στις μικρές καναδικές επιχειρήσεις αναμένεται σημαντικός: το 40% των μικρών Καναδών εξαγωγέων θα πληγεί άμεσα από αυτούς τους δασμούς, και σχεδόν το ένα τρίτο αναμένει πτώση εσόδων 50% ή περισσότερο.

«Η Αμερική άλλαξε» και «δεν μπορούμε να ελέγξουμε τη θύελλα που έρχεται από την Ουάσινγκτον», δήλωσε ο Καναδός πρωθυπουργός

Αναλυτές εκτιμούν ότι πρόκειται για ένα αμοιβαία επιζήμιο τέλμα. Και οι δύο οικονομίες θα υποστούν κόστος, με τον Καναδά πιθανώς να δεχτεί το πιο άμεσο πλήγμα λόγω μεγέθους αγοράς, αλλά με τις ΗΠΑ να αντιμετωπίζουν πολιτικό κόστος εν μέσω ήδη τεταμένης εσωτερικής κατάστασης.

Πολλά θα εξαρτηθούν αν συνεχιστεί η κλιμάκωση ή αν υπάρξει επανεκκίνηση των συνομιλιών. Πάντως η “αντίσταση” του Μαρκ Κάρνεϊ απέναντι στις απαιτήσεις των ΗΠΑ γίνεται αντικείμενο ενδελεχούς παρακολούθησης από τη διεθνή κοινότητα.

Le Point: «Προοδευτικοί» ή επικίνδυνοι δημαγωγοί; Η συζήτηση που διχάζει τους Δημοκρατικούς στις ΗΠΑ

bot — Thu, 13 Aug 2026 07:32:13 +0000

Le Point: «Προοδευτικοί» ή επικίνδυνοι δημαγωγοί; Η συζήτηση που διχάζει τους Δημοκρατικούς στις ΗΠΑ

Η συζήτηση γύρω από τη νέα γενιά των Δημοκρατικών στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν φαίνεται να εξαντλείται σε εύκολες ταμπέλες. Για ορισμένους, πρόκειται για πολιτικούς που εκφράζουν μια διαφορετική κοινωνική ατζέντα. Για άλλους, εκπροσωπούν μια ιδεολογική μετατόπιση που προκαλεί ανησυχία. Το βέβαιο είναι ότι πρόσωπα όπως ο Abdul El-Sayed και ο Zohran Mamdani έχουν ήδη μετατραπεί σε κεντρικά σημεία αναφοράς της αμερικανικής πολιτικής συζήτησης.

Le Point (γαλλικό πολιτικό περιοδικό της κεντροδεξιάς).

Το γαλλικό πολιτικό περιοδικό Le Point υποστηρίζει ότι η αμερικανική Αριστερά παρουσιάζει ως «προοδευτικούς» πολιτικούς όπως ο Zohran Mamdani και ο Abdul El-Sayed που κέρδισε πρόσφατα το χρίσμα των Δημοκρατικών στο Μίσιγκαν. Την ίδια στιγμή, ισλαμιστικοί κύκλοι γιορτάζουν τις εκλογικές τους επιτυχίες ως νίκες του «Κατακλυσμού του Αλ-Άκσα» (όπως ονομάζουν οι ισλαμιστές το πογκρόμ της 7ης Οκτωβρίου εις βάρος άοπλων γυναικόπαιδων στο Ισραήλ)

Στη νέα αμερικανική Αριστερά, η λέξη «προοδευτικός» έχει αποκτήσει μια παράξενη ελαστικότητα. Αρκεί να ενταχθεί ένας πολιτικός σε μια συγκεκριμένη συμμαχία μειονοτήτων, να μιλήσει για κοινωνικές ανισότητες, μετανάστευση, φυλή ή διακρίσεις και αμέσως τοποθετείται στην πλευρά εκείνων που υποτίθεται ότι «προοδεύουν». Απέναντί τους βρίσκονται, σχεδόν αυτομάτως, οι “κακοί” αντιδραστικοί «συντηρητικοί» που αντιστέκονται, καθυστερούν και φοβούνται την αλλαγή.

Το σχήμα είναι βολικό αλλά αποκρύπτει περισσότερα απ’ όσα εξηγεί. Η νέα αμερικανική Αριστερά δεν είναι η κλασική σοσιαλδημοκρατική ή εργατική Αριστερά. Ένα σημαντικό τμήμα της οργανώνεται πλέον γύρω από τα identity politics. Η κοινωνική θέση, η φυλή, το φύλο, η θρησκευτική ταυτότητα ή η καταγωγή λειτουργούν ως βασικά πολιτικά κριτήρια. Φτάνουν λοιπόν να εκπροσωπούν και ανθρώπους που πανηγύριζαν με το πογκρόμ της 7ης Οκτωβρίου.

Στο λεξιλόγιο του Διαφωτισμού αυτοί αποκαλούνται θρησκόληπτοι φανατικοί σκοταδιστές. Επίσης στο λεξιλόγιο του Διαφωτισμού αυτοί που κάνουν ότι δεν βλέπουν ποιους πραγματικά εκπροσωπούν αποκαλούνται δημαγωγοί, κοινοί ψεύτες, λαϊκιστές, επίδοξοι δικτάτορες. (Απόδοση από τα γαλλικά Babis George petrakis facebook)

Στον αντίποδα των θέσεων του γαλλικού πολιτικού περιοδικού, διαβάσαμε στο facebook τις θέσεις του νεοεκλεγέντος των Δημοκρατικών στο Μίσιγκαν, όπως αυτές αναρτήθηκαν από τον δημοσιογράφο και μόνιμο κάτοικο στην Ουάσιγκτον Στράτο Σαφιολέα.

“Επειδή δεν είμαι σοσιαλιστής”. “Είμαι καπιταλιστής.” Αυτή την απάντηση έδωσε ο Abdul El-Sayed, ο υποψήφιος των Δημοκρατικών για τη θέση του Γερουσιαστή της Πολιτείας του Michigan, στις επερχόμενες κρίσιμες εκλογές του Νοεμβρίου, στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η ερώτηση ήταν γιατί δεν έχει προσχωρήσει στο κίνημα των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών μιαζι με την Alexandria Ocasio-Cortez, τον Bernie Sanders, και τον Zohran Mamdani, με πολιτικούς με τους οποίους φέρεται να έχει συγγένεια στην ρητορική του.

Για όσες και όσους δεν παρακολουθούν από κοντά την Αμερικανική πολιτική σκηνή, ο 41-χρονος El-Sayed επικράτησε της συνυποψήφιας του congresswoman Haley Stevens, στις πρόσφατες προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών.

Και αυτό παρά το γεγονός ότι η Haley είχε την πλήρη ποστήριξη της δημοφιλούς Δημοκρατικής κυβερνήτη του Michigan, Gretchen Whitmer και του επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Γερουσία, Chuck Schumer.

Εκτός από την ηγεσία του κόμματός του, ο El-Sayed είχε να αντιμετωπίσει και το επίσημο Ισραηλινό λόμπυ στην Αμερική, το περίφημο AIPAC, το οποίο ξόδεψε εξήντα εκατομμύρια δολλάρια σε διαφημίσεις εναντίον του, προσπαθώντας να τον παρουσιάσει ως αντισημίτη.

Η προσπάθεια να παρουσιαστεί ο El-Sayed σαν καρικατούρα απέτυχε στα προκριματικά, αλλά αναμένεται να ενταθεί στο διάστημα μέχρι τις εκλογές.

Παιδί Αιγύπτιων μεταναστών (αν και μεγάλωσε με την μητριά του όταν ο πατέρας του χώρισε), ο El-Sayed έχει εντυπωσιακό βιογραφικό: πρώτο πτυχίο με διάκριση, από το University of Michigan σε βιολογία και πολιτικές επιστήμες – μάλιστα ήταν αυτός που έβγαλε το λόγο εκ’ μέρους των φοιτητών στη χρονιά που αποφοίτησε, παρόντος του προέδρου Bill Clinton, o οποίος μετά την τελετή του πρότεινε να μπει στην πολιτική!

Ο El-Sayed συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία (Rhodes scholar) στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου πήρε το διδακτορικό του στη Δημόσια Υγεία. Κατόπιν συνέχισε τις σπουδές του στην ιατρική, στο πανεπιστήμιο Columbia. Στο Columbia δίδαξε ως assistant professor στο τμήμα της επιδημιολογίας, και μετά επέστρεψε στην πολιτεία της καταγωγής του και εργάστηκε στο Detroit ως ένας από τους νεότερους επίτροπους σε οποιαδήποτε μεγάλη αμερικανική πόλη, σε θέματα Δημόσιας Υγείας.

Άκουσα τον El-Sayed να δίνει συνέντευξη στον David Remnick, του New Yorker πριν λίγες ώρες. Είναι εντυπωσιακός. Επιβεβαιώνει αυτό που υπέθετα όταν διάβαζα στα ρεπορτάζ, τους λόγους για τους οποίους κέρδισε. Ο Al-Sayed εξηγεί με πειστικότητα και αυθεντικότητα πως ειδικά η περίοδος των σπουδών του στην ιατρική τον εξόργισαν καθώς έβλεπα πως μια πλούσια χώρα σαν την Αμερική, στην πρωτοπορία της επιστήμης, εξαιρεί ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου που δεν έχει τα χρήματα, από την πρόσβαση στις θεραπείες. Αυτό τον ώθησε να μπει στην πολιτική.

Ο El-Sayed είναι ξεκάθαρος στο θέμα της καταδίκης του αντισημιτισμού, και ταυτόχρονα ξεκάθαρος στην καταδίκη της πολιτικής του Netanyahou στη Γάζα. Είναι ξεκάθαρος στη καταδίκη της τρομοκρατικής επίθεσης της Hamas στις 7 Οκτωβρίου του 2023. Όταν κινήθηκε εναντίον του το επίσημο Ισραηλινό λόμπυ, χρησιμοποίησε μια διάσημη Εβραϊκή αφήγηση για να περιγράψει την κατάσταση: όταν επιτίθεται ένας Γολιάθ εναντίον μου, με κάνει έναν Δαβίδ. Το αποτέλεσμα των προκριματικών εκλογών τον δικαίωσε.

Δεν είναι καθόλου περίεργο που ο El-Sayed κέρδισε. Ήταν αναμενόμενο. Και ήταν και σωστό. Ο Rahm Emmanuel, ένας διάσημος πολιτικός των Δημοκρατικών – επίσης Εβραίος, επίσης κάποιος που διαρκώς καταδικάζει δημόσια τη σημερινή πολιτική του Ισραήλ – έχει εξηγήσει την κατάσταση: ο κόσμος προσέχει δύο συσκευές στο σπίτι του, λέει ο Emmanuel: η πρώτη είναι η τηλεόραση, η άλλη είναι το ψυγείο. Η τηλεόραση του πουλάει παραμύθι στις αμέτρητες πληρωμένες πολιτικές διαφημίσεις. Μετά όμως, σηκώνεται από τον καναπέ και ανοίγει το ψυγείο. Το άδειο από την ακρίβεια ψυγείο, του δείχνει την αλήθεια.

Κάθε πολιτεία είναι διαφορετική. Υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ Mamdani και El-Sayed. Και οι δύο νέοι, και οι δύο χαρισματικοί, και οι δύο μουσουλμάνοι, και οι δύο βρέθηκαν αντιμέτωποι και με το κατεστημένο του κόμματος τους, και με το μηχανισμό του αντίπαλου κόμματος.

Όμως λέει, ο El-Sayed είπε στον Remnick:

“Είμαι καπιταλιστής και διαβάζω για τον καπιταλισμό. Και όταν μελετά κανείς τον καπιταλισμό, γίνεται απολύτως σαφές —ακόμη και από τους ίδιους τους θεμελιωτές της ιδέας— ότι η μεγαλύτερη απειλή για τον καπιταλισμό δεν ήταν ποτέ η κρατική ρύθμιση, όσο κι αν οι μεγάλες επιχειρήσεις θέλουν να μας πείσουν για το αντίθετο. Η απειλή ήταν πάντοτε τα μονοπώλια.

Γνωρίζουμε επίσης ότι ο ανεξέλεγκτος καπιταλισμός έχει την τάση να οδηγείται στη δημιουργία μονοπωλίων. Και κατανοούμε πως αυτό συμβαίνει, εν μέρει, επειδή όταν μια εταιρεία αποκτήσει αρκετό μέγεθος και ισχύ, αποκτά και τη δυνατότητα να επιδίδεται σε αυτό που οι οικονομολόγοι αποκαλούν rent seeking — δηλαδή να επηρεάζει τις αποφάσεις της κυβέρνησης ώστε να προστατεύει τα δικά της συμφέροντα.”

Η συζήτηση γύρω από τη νέα γενιά των Δημοκρατικών στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν φαίνεται να εξαντλείται σε εύκολες ταμπέλες. Για ορισμένους, πρόκειται για πολιτικούς που εκφράζουν μια διαφορετική κοινωνική ατζέντα. Για άλλους, εκπροσωπούν μια ιδεολογική μετατόπιση που προκαλεί ανησυχία. Το βέβαιο είναι ότι πρόσωπα όπως ο Abdul El-Sayed και ο Zohran Mamdani έχουν ήδη μετατραπεί σε κεντρικά σημεία αναφοράς της αμερικανικής πολιτικής συζήτησης και το θερμόμετρο θα αρχίσει να ανεβαίνει εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.

Με το παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής τιμήθηκε ο Παύλος Αλιβιζάτος

bot — Fri, 05 Dec 2014 16:33:01 +0000

Με το παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής τιμήθηκε από την ελληνική Πολιτεία για την προσφορά του στην επιστήμη ο πρωτοπόρος της νανοτεχνολογίας, ομογενής καθηγητής Παύλος Αλιβιζάτος, σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη στην ελληνική Πρεσβεία στην Ουάσιγκτον.

Την τιμητική διάκριση, εκ μέρους του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, απένειμε ο πρεσβευτής της Ελλάδας στις ΗΠΑ, Χρίστος Παναγόπουλος, ο οποίος εξήρε το έργο και την προσφορά του Ελληνοαμερικανού καθηγητή, του «πατέρα της νανοτεχνολογίας», όπως ονομάστηκε από διεθνείς επιστημονικούς κύκλους.

«Είναι μεγάλη τιμή για μένα να λαμβάνω αυτό το βραβείο από την πατρίδα μου, την Ελλάδα. Σπούδασα στην Ελλάδα και τα χρόνια που πέρασα εκεί άλλαξαν τη ζωή μου για πάντα» δήλωσε ο κ. Αλιβιζάτος και πρόσθεσε: «Θέλω να εκφράσω τη βαθιά μου ευγνωμοσύνη σε όλους τους Έλληνες για την επιρροή που άσκησαν πάνω μου όταν ήμουν νέος, η οποία με βοήθησε αργότερα στη ζωή μου να προχωρήσω σε επιστημονικά επιτεύγματα. Θέλω ακόμη να πω στους πολίτες της Ελλάδας πως όλοι ελπίζουμε να διατηρήσουν την αισιοδοξία τους για το μέλλον και να δημιουργήσουν κάτι ιδιαίτερο στη χώρα».

Ο κ. Αλιβιζάτος συσχέτισε ακόμη την επιστήμη του με την Αρχαία Ελλάδα, σημειώνοντας ότι «όπως όλα τα σπουδαία πράγματα, έτσι και η νανοτεχνολογία βρίσκει τις απαρχές της στη σκέψη του Δημόκριτου, ο οποίος διατύπωσε μια πρώιμη ατομική θεωρία».

Καθηγητής του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας και από το 2009, διευθυντής του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Μπέρκλεϊ των ΗΠΑ, ο κ. Αλιβιζάτος ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 2013. Γεννήθηκε στο Σικάγο το 1959 και σε ηλικία δέκα ετών μετακόμισε οικογενειακώς στην Αθήνα, όπου φοίτησε στο γυμνάσιο και έμαθε καλύτερα ελληνικά και μελέτησε τον ελληνικό πολιτισμό. Στη συνέχεια, επέστρεψε στις ΗΠΑ, όπου σπούδασε και έκανε μια λαμπρή καριέρα. Θεωρείται αυθεντία σε παγκόσμιο επίπεδο στον τομέα της νανοτεχνολογίας και γενικότερα της χημείας. Είναι κάτοχος αρκετών επιστημονικών διακρίσεων και βραβείων. Επίσης, είναι μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών και αρκετών επιστημονικών φορέων.

Πηγή, Ημερησία