Καθώς το Κέντρο Πομπιντού κλείνει για ανακαίνιση από το 2025 έως το 2030, αναζητά να μεταφέρει μέρος των συλλογών και του προσωπικού του σε άλλα ιδρύματα στο Παρίσι και πέραν αυτού.

Σχεδιασμένο από τους διάσημους αρχιτέκτονες Ρέντσο Πιάνο και Ρίτσαρντ Ρότζερς, το Κέντρο Πομπιντού εγκαινιάστηκε το 1977 και έχει αρχίσει να εμφανίζει τα σημάδια της ηλικίας του. Το τολμηρό αυτό έργο στην καρδιά της γαλλικής πρωτεύουσας -που σήμερα απασχολεί περισσότερους από 1.000 εργαζομένους- συνάντησε έντονες αντιδράσεις την περίοδο του 1970, ακόμη και μηνύσεις, αλλά τελικά έγινε αγαπημένο σημείο αναφοράς του Παρισιού.

Πενήντα χρόνια μετά την κατασκευή του, το κτίριο Πομπιντού διανύει τα τελευταία του βήματα πριν το κλείσιμο το 2025. Οι προσόψεις του πρέπει να απογυμνωθούν από τον αμίαντο και τα παράθυρά του να ανακαινιστούν. Από τον κλιματισμό μέχρι την πυρασφάλεια, τα πάντα πρέπει να αναθεωρηθούν σε αυτό το σκουριασμένο παλιό πλοίο, του οποίου τα έντονα χρώματα κάποτε φούντωσαν τις φλόγες του σκανδάλου. Οι εργασίες ανακαίνισης είναι εκτεταμένες, ο χρόνος κλεισίματος μακρύς – από το 2025 έως το 2030 – και το κόστος τεράστιο : 262 εκατομμύρια ευρώ, με χρηματοδότηση από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Όταν ανακοίνωνε αυτά τα σημαντικά έργα, ο πρώην πρόεδρός του, Serge Lasvigne, είχε υποσχεθεί ένα “μεγάλο μπαμ”. Κατά την πρώτη του εμφάνιση στα μέσα ενημέρωσης το 2021, ο διάδοχος του Lasvigne, Laurent Le Bon, προτίμησε τον όρο “moviment”, δανεισμένο από τον συγγραφέα Francis Ponge, ο οποίος περιέγραψε το Centre Pompidou ως συνδυασμό καλλιτεχνικού κινήματος και μνημείου.

Το κέντρο Πομπιντού κατά καιρούς έχει αποκληθεί με διάφορες εκφράσεις. Μια ενδιαφέρουσα είναι ότι το Μπομπούρ θυμίζει μυ σε αδιάκοπο ρυθμό.

Αναφερόμενος στην ιδρυτική ιδέα της τριβής μεταξύ κοινού και κλάδων, αυτός ο νεολογισμός είναι η ετικέτα ενός διεπιστημονικού προγράμματος που πραγματοποιείται στο παρισινό ίδρυμα έως τις 14 Ιουλίου. Το “Moviment” είναι επίσης η κωδική ονομασία για το πολιτιστικό πρόγραμμα που συνοδεύει το τεράστιο έργο ανακαίνισης, με την ελπίδα να αναβιώσει μια αμαυρωμένη πλέον ουτοπία.

Το μουσείο, εκτός από τις εκπληκτικές βιβλιοθήκες περιλαμβάνει μια από τις πιο βαρυσήμαντες συλλογές σύγχρονης τέχνης με περισσότερα από 59.000 έργα καλύπτουν ένα αρκετά ευρύ μήκος κύματος των τεχνών της περιόδου του 20ου αιώνα.

Στον 4ο όροφο στεγάζονται  πολλά έργα μεταξύ της περιόδου 1905 και του 1965 και καλύπτονται μορφές τέχνης , όπως αφηρημένη, Φωβισμός, σουρεαλισμός και κυβισμός.

Μεταξύ των καλλιτέχνες που εκτίθενται, μπορείτε να θαυμάστε έργα των Ματίζ, Πικάσο, Μιρό και Καντίνσκι. Ο 5ος όροφος εκθειάζει την περίοδο μεταγενέστερη του 1965.

Ολο αυτό το πολύτιμο υλικό θα πρέπει να μεταφερθεί σε άλλους χώρους και προφανώς θα χρειαστεί και γενναία χρηματοδότηση. Παράλληλα θα πρέπει και οι εργαζόμενοι να βρουν μουσεία και πολιτιστικά κέντρα για να εργαστούν την πενταετία του κλεισίματος.

Με πληροφορίες από τη γαλλική Monde

Τώρα, η Φιλαρμονική είναι ανοικτή στον κόσμο, αλλά μάλλον δεν έχει ολοκληρωθεί το έργο. Η αρχιτέκτων του κτιρίου Ζαν Νουβέλ δεν παρέστη στο γκαλά της έναρξης επειδή, όπως είπε, η αίθουσα δεν ήταν ακόμη έτοιμη. Δεν είχε άδικο. Υπήρχαν πρόχειρες σειρές από καρέκλες, οι θέσεις ήταν αριθμημένες με χαρτάκια, μάλλον δεν πρόλαβαν να τοποθετήσουν βελούδινα καθίσματα, χωρίς να παραβλεφθεί το γεγονός ότι υπήρχαν σημεία απ όπου έλειπε το πάτωμα. Μερικά φουαγιέ επίσης ήταν κλειστά επειδή το βερνίκι δεν είχε καλά στεγνώσει….
Πάντως σε γενικές γραμμές η έναρξη ήταν επιτυχής και σίγουρα δίνει ώθηση στη φιλαρμονική του Παρισιού , η οποία έχει βρεθεί αντιμέτωπη με καυστικά και επιθετικά σχόλια. Η ιδέα της ανέγερσης μιας μεγάλης αίθουσας συναυλιών στο Παρίσι είναι παλιά, αλλά μόλις το 2006 πήρε σάρκα και οστά. Το κόστος βεβαίως είναι υψηλό, αν και δεν θυμίζει σε τίποτα τη μεγαλειώδη εποχή των έργων του Μιττεράν. Ερωτηματικά γεννώνται επίσης για την επιλογή του χώρου ανέγερσης του κτιρίου, έξω από την περιφερειακή οδό σε ένα μια ντεμοντέ συνοικία βορειοανατολικά της πόλης. Βεβαίως το κόνσεπτ ήταν να προσελκύσει νέους, νεανικό κοινό από τα προάστια, αντί να στηρίζεται στους πλούσιους της μεσαίας τάξης στο κέντρο της πόλης.

 Πληροφορίες από τους βρετανικούς Τάιμς

2.5 εκ. “Je suis Charlie” συμμετέχουν στην πορεία που βρίσκεται σε εξέλιξη στη γαλλική πρωτεύουσα.  «Το Παρίσι είναι σήμερα το κέντρο του κόσμου» δηλώνει ο Φρανσουά Ολάντ – Περίπου 50 ξένοι ηγέτες βρίσκονται στην πόλη, ανάμεσά τους ο Ελληνας πρωθυπουργός Α. Σαμαράς, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου και ο αρχηγός της Παλαιστινιακής Αρχής, Αμπάς. Υπολογίζεται ότι σε όλη τη Γαλλία η συμμετοχή άγγιξε τα 3.5εκ. ατόμων

Περίπου 40 ηγέτες, από όλο τον πλανήτη, μεταξύ των οποίων και ο Έλληνας πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, θα βρεθούν εντός της ημέρας στο Παρίσι για την πορεία ενάντια στην τρομοκρατία, σε μια ένδειξη παγκόσμιας ενότητας μετά από τις τρεις “ημέρες τρόμου” στη Γαλλία, κατά τις οποίες έχασαν τη ζωή τους συνολικά 17 άνθρωποι.

Οι ξένοι ηγέτες οι οποίοι αναμένονται στη γαλλική πρωτεύουσα συμπεριλαμβάνουν τον πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου Ντέιβιντ Κάμερον, την καγκελάριο της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, τον πρόεδρο του Κράτους της Παλαιστίνης Μαχμούντ Αμπάς και τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα δεν θα ταξιδέψει τελικώς στη Γαλλία.

Ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας, Μπερνάρ Καζενέβ τόνισε ότι “η χώρα του και ειδικά η πρωτεύουσα θα παραμείνει σε αντιτρομοκρατικό συναγερμό για τις επόμενες εβδομάδες“. Επίσης ο Μπερνάρ Καζενέβ θα φιλοξενήσει εντός της ημέρας Σύνοδο των ομολόγων του από ολόκληρη την Ευρώπη με θέμα “Την απειλή που συνιστά ο ένοπλος τζιχαντισμός”.

Σημειώνεται ότι ο κ. Καζενέβ δεσμεύθηκε για “ειδικά μέτρα” για την μαζική πορεία ενότητας στο Παρίσι, με τοποθέτηση ακόμη και ελεύθερων σκοπευτών σε οροφές.

Πριν από την πορεία, ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ θα συναντηθεί με τους ηγέτες της εβραϊκής κοινότητας της χώρας, η οποία βρίσκεται ακόμη σε σοκ από τον θάνατο τεσσάρων ανθρώπων στο εβραϊκό παντοπωλείο του ανατολικού Παρισιού την Παρασκευή.

Η συμμετοχή του κόσμου στη σημερινή διαδήλωση αναμένεται να ξεπεράσει σε συμμετοχή εκείνες του Σαββάτου σε όλη τη Γαλλία, στις οποίες συγκεντρώθηκαν συνολικά περίπου 700.000 άνθρωποι. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις διεθνών δικτύων αναμένεται να λάβουν μέρος περισσότεροι από 1 εκατομμύριο άνθρωποι.

Η πορεία, της οποίας θα ηγηθούν συγγενείς των θυμάτων των επιθέσεων της εβδομάδας που πέρασε, θα ξεκινήσει από την Place de la Republique στις 15:00 τοπική ώρα

Περίπου 2.000 αστυνομικοί και 1.350 στρατιώτες αναπτύσσονται ήδη στη γαλλική πρωτεύουσα για την προστασία των συμμετεχόντων στη διαδήλωση. Ταυτόχρονα η γαλλική αστυνομία αναζητεί συνεργούς των ισλαμιστών ενόπλων οι οποίοι πραγματοποίησαν τις επιθέσεις στη σατιρική εφημερίδα Charlie Hebdo και σε εβραϊκό παντοπωλείο στο Παρίσι.

Ο δράστης της επίθεσης, στο εβραϊκό παντοπωλείο, Αμεντί Κουλιμπαλί, θεωρείται επίσης δράστης της δολοφονίας μίας αστυνομικού μία ημέρα νωρίτερα. Στην επίθεση με την οποία άρχισαν όλα, στα γραφεία της σατιρικής εφημερίδας Charlie Hebdo, τα δύο αδέλφια Σερίφ και Σαΐντ Κουασί σκότωσαν συνολικά 12 ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων 8 δημοσιογράφων και 2 αστυνομικών, ενώ τραυμάτισαν άλλους 11.

Ο Κουλιμπαλί και οι αδελφοί Κουασί σκοτώθηκαν από αστυνομικά πυρά την Παρασκευή, όταν η αστυνομία επενέβη σε δύο ταυτόχρονες καταστάσεις ομηρίας, εντός και εκτός Παρισιού.

Η γαλλική αστυνομία αναζητεί μεταξύ άλλων τη σύντροφο του Κουλιμπαλί, Χαγιάτ Μπουμεντιέν. Ωστόσο, αξιωματούχοι στην Τουρκία θεωρούν ότι η νεαρή κοπέλα διέσχισε τη χώρα και πλέον βρίσκεται στη Συρία.

Σύμφωνα με όσα μεταδίδει το Associated Press την ευθύνη για το μακελειό στο περιοδικό Charlie Hebdo ανέλαβε με γραπτή δήλωση το παρακλάδι της Αλ Κάιντα στην Υεμένη AQAP. Μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης, που όμως επέλεξε για λόγους ασφαλείας να παραμείνει ανώνυμο, ανακοίνωσε με γραπτή δήλωση προς το διεθνές πρακτορείο πως η επίθεση έγινε για να εκδικηθούν την τιμή του προφήτη Μωάμεθ και πως οι ηγέτες τους οι οποίο είχαν την οργάνωση της επίθεσης είχαν κάνει προσεχτική επιλογή του στόχου. Όπως αναφέρεται η Γαλλία πλήρωσε το τίμημα για την συμμετοχή της στον πόλεμο κατά του Ισλάμ και παράλληλα προειδοποίησε τις ΗΠΑ και την Βρετανία με ίδια αντίποινα. Στην δήλωση αναφέρεται επίσης πως η επίθεση ήταν η συνέχεια των προειδοποιήσεων του ηγέτη της Αλ Κάιντα Οσάμα Μπιν Λάντεν προς τη Δύση για τις επαναλαμβανόμενες βλασφημίες σε βάρος των ιερών των Μουσουλμάνων. Στην ανακοίνωση αναφέρεται πως η καθυστέρηση για την ανάληψη ευθύνης έγινε για λόγους ασφαλείας.

«Αποκλείστηκε» από τη συγκέντρωση το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν, η οποία καταγγέλλει «αξιοθρήνητο πολιτικό ελιγμό» εκ μέρους των κυβερνώντων Σοσιαλιστών και της δεξιάς του Νικολά Σαρκοζί.

Στη μεγάλη πορεία της Κυριακής για τη Δημοκρατία έχουν κληθεί να μετάσχουν σχεδόν όλοι οι πολιτικοί ηγέτες της Γαλλίας, εκπρόσωποι συνδικαλιστικών οργανώσεων και θρησκειών.

Πολλοί ξένες ηγέτες θα βρίσκονται στην Πλατεία Δημοκρατίας κατόπιν πρόσκλησης του Φρανσουά Ολάντ, μεταξύ των οποίων οι Ντέιβιντ Κάμερον, Άγκελα Μέρκελ, Ματέο Ρέντσι, Μαριάνο Ραχόι και Σαρλ Μισέλ, καθώς και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ.

(Δεν θα επιτρέψουμε στο φόβο να μας αλλάξει, γράφει σε tweet του ο Ιταλός πρωθυπουργός ανακοινώνοντας ότι θα βρίσκεται στη Γαλλία για τη μεγάλη συγκέντρωση της Κυριακής)

Πολλοί ηγέτες «θα είναι εδώ την Κυριακή. Θα είμαι μαζί τους. Καλώ όλους τους Γάλλους να ενωθούν αυτή την Κυριακή για τις αρχές της δημοκρατίας, της ελευθερίας και του πλουραλισμού» δήλωσε ο Γάλλος πρόεδρος στο σύντομο διάγγελμα που παραχώρησε μετά τον τριήμερο εφιάλτη και το πρωτοφανές κλίμα τρόμου στο οποίο βυθίστηκε η Γαλλία.

Ως προς το ζήτημα της παρουσίας του Εθνικού Μετώπου, η Μαρίν Λεπέν δήλωσε στον Monde ότι «η ιδέα της εθνικής ενότητας έχει υπονομευθεί πλήρως και αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες», χαρακτηρίζοντας την απόφαση να αποκλειστεί η ιδία από την ομάδα των ηγετών και στελεχών των πολιτικών κομμάτων που θα ηγηθούν στην πορεία έναν «αξιοθρήνητο πολιτικό ελιγμό».

Ο πρόεδρος του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ζαν-Κριστόφ Καμπαντελί δήλωσε αργότερα ότι «οποιοσδήποτε το επιθυμεί και νιώθει ότι τον αφορά» μπορεί να συμμετάσχει στην πορεία. Ο Φρανσουά Ολάντ εξάλλου συναντήθηκε με τη Μαρίν Λεπέν, όπως επίσης και με άλλους ηγέτες κομμάτων στο προεδρικό μέγαρο της Γαλλίας.

Αναλυτές ωστόσο σημειώνουν ότι η ζημιά έχει ήδη γίνει και η πρόεδρος του Εθνικού Μετώπου αναμένεται να αποκομίσει οφέλη από τον αποκλεισμό της και την προθυμία που έδειξε να χρησιμοποιήσει σκληρότερη γλώσσα για να περιγράψει την επίθεση, εν όψει των δύο εκλογικών αναμετρήσεων που θα διεξαχθούν φέτος σε δήμους και περιφέρειες στις οποίες προβλέπεται ότι οι Σοσιαλιστές θα υποστούν περαιτέρω μεγάλες απώλειες.

Η Λεπέν ανέφερε ότι αν και ο Γάλλος πρόεδρος υποστήριξε ότι θέλει να εγγυηθεί την ασφάλειά της κατά τη διάρκεια της πορείας, εφόσον εκείνη αποφασίσει να συμμετάσχει, δεν ήρε με σαφήνεια τον αποκλεισμό της από τους επικεφαλής της πορείας.

«Δεν θα εισβάλλω παραβιάζοντας τον κλοιό ασφαλείας προκειμένου να επιχειρήσω να συμμετάσχω στην πορεία όπου, απολύτως ξεκάθαρα, οι διοργανωτές δεν θέλουν να μας δουν» ανέφερε.

 ΔΟΛ

 Ο δυτικός ρόλος

Η αιγυπτιακή εφημερίδα Al-Watan έγραψε ότι η Δύση είναι αυτή που εκτρέφει την τρομοκρατία, ενώ η φιλοκυβερνητική εφημερίδα των Ενωμένων Αραβικών Εμιράτων Al-Khalij  έγραψε ότι η τρομοκρατία είναι καταδικαστέα, παρά τον αρνητικό ρόλο που η Γαλλία έχει παίξει στον τρόπο αντιμετώπισης της, έναν τρόπο που συνέβαλε στη διόγκωση και στη διασπορά της. says:

I

BBC Monitoring reports and analyses news from TV, radio, web and print media around the world. You can follow BBC Monitoring on Twitter and Facebook.

Το Παρίσι διατηρεί τη θέση του ως η Νο1 φοιτητική πόλη, κοσμώντας τη λίστα της Qs «Καλύτερες Φοιτητικές Πόλεις» για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Η Μελβούρνη πήρε τη δεύτερη θέση αντικαθιστώντας το Λονδίνο το οποίο έπεσε στην τρίτη. Οι ΗΠΑ παραμένουν οι περισσότερο «εκπροσωπημένες» με 8 πόλεις τους στο top 50, ενώ ακολουθεί η Αυστραλία με 6 πόλεις.

Η κατάταξη έγινε σύμφωνα με τους βαθμούς που συγκέντρωσε η κάθε πόλη σε πέντε βασικές κατηγορίες: κατατάξεις πανεπιστημίων, διαφορετικότητα φοιτητών, θελκτικότητα, δραστηριότητα εργοδοτών και προσιτό κόστος.

1. Παρίσι

2. Μελβούρνη

3. Λονδίνο

4. Σίδνεϊ

5. Χονγκ Κονγκ

6. Βοστώνη

7. Τόκιο

8. Μόντρεαλ

9. Τορόντο

10. Σεούλ

Την περασμένη εβδομάδα το Παρίσι βρέθηκε στο επίκεντρο του ελληνικού ενδιαφέροντος: Τρίτη και Τετάρτη, οι διαπραγματεύσεις με την Tρόικα επανα-διεξήχθησαν στην προστατευμένη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στον ΟΟΣΑ. Η στάση των εκπροσώπων των δανειστών δεν βοήθησε, δεν υποστήριξε την ελληνική προσπάθεια· ίσως, μάλιστα, και να εξώθησε τα πράγματα στα άκρα (Εστία, κύριο άρθρο, 29-11-14). Οι εξελίξεις αυτές μονοπώλησαν την προσοχή και το ενδιαφέρον στα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης.
Έτσι, όμως, επισκιάστηκαν άλλα σημαντικά, ως προς την Ελλάδα, γεγονότα στην ευρύτερη περίμετρο του ΟΟΣΑ. Δυό ημέρες μετά την διαπραγμάτευση, την περασμένη Παρασκευή, ο Κώστας Σκρέκας, ο νέος Υπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, συναντήθηκε με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΟΣΑ Angel Gourria. Το ίδιο βράδυ, στο κτίριο της Γενικής Γραμματείας του ΟΟΣΑ, στην αίθουσα τελετών, η Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία οργάνωσε μια μεγάλη εκδήλωση για τα 40 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.
Στην επίκαιρη ομιλία του Γενικού Γραμματέα κατά την εκδήλωση αυτή, καθώς και στην ανακοίνωση την οποία συνυπέγραψε με τον Έλληνα Υπουργό, δεν επικρίνεται, δεν καταδικάζεται η Ελλάδα ως «αποδιοπομπαίος τράγος». Αντιθέτως, προβάλλεται ως πρωτοπόρος των μεταρρυθμίσεων, ως χώρα η οποία «πρέπει να επιδοκιμαστεί για την τεράστια μεταρρυθμιστική της προσπάθεια κατά τα τελευταία χρόνια» (δήλωση του Gourria στο κοινό ανακοινωθέν).
Στην ομιλία του την Παρασκευή το βράδυ, ο Γενικός Γραμματεύς ενέταξε την τρέχουσα ελληνική κρίση στην ελληνική ιστορία του εικοστού αιώνα. Τόνισε ότι το ΟΧΙ στον Φασισμό και η ανατροπή της Δικτατορίας μαρτυρούν την ελληνική ικανότητα για επιβίωση μέσα στις δυσκολίες· και για αναγέννηση. Θεμελιώνουν την βεβαιότητα ότι και η τρέχουσα κρίση θα ξεπεραστεί. Ήδη, κατά τον Γενικό Γραμματέα, έχει καλυφθεί σημαντικός δρόμος: «Οι μεγάλες προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης και του ελληνικού λαού έχουν αποδώσει καρπούς. Η πρόοδος πραγματοποιείται αργά, αλλά σταθερά. Η Ελλάδα υπήρξε ο μεγαλύτερος μεταρρυθμιστής ανάμεσα στις χώρες του ΟΟΣΑ κατά τα τελευταία χρόνια και ξεπέρασε το πρόβλημα του τεραστίου ελλείμματος μέσα σε ένα δραματικά δύσκολο οικονομικό περιβάλλον, επιτυγχάνοντας το 2013 πρωτογενές πλεόνασμα. Μετά από έξι χρόνια βαθειάς ύφεσης, η οικονομία αναπτύσσεται και πάλι· ηγείται στην Ευρωζώνη ως η ταχύτερα αναπτυσσόμενη κατά το τελευταίο τετράμηνο». Επικαλέστηκε την «Αναφορά στον Γκρέκο» του Νίκου Καζαντζάκη για να υπογραμμίσει το αήττητο ελληνικό πνεύμα και κατέληξε: «Όπως ούτε ο Φασισμός, ούτε η Δικτατορία, ούτε και η Κρίση θα εμποδίσει την χώρα αυτή να ανθίσει ξανά». Υποσχέθηκε την συνεχή, ουσιαστική βοήθεια από τον ΟΟΣΑ.
Συνυπάρχουν, λοιπόν, δύο αλληλοσυγκρουόμενες εικόνες από την ίδια πόλη, την ίδια εβδομάδα. Η πρώτη, από την Τρόικα, στατική, χωρίς ιστορική προοπτική, χωρίς πολιτισμική ευαισθησία, μίζερη: είναι η εικόνα την οποία εκπέμπουν οι, από την φύση τους δυσάρεστοι και απαιτητικοί, δανειστές. Η δεύτερη έρχεται από ένα εμπνευσμένο ηγέτη, με καθοριστικό ρόλο στην οικονομική διάσωση της χώρας του, το Μεξικό, και με συνεχώς ενισχυόμενη επιρροή στην διεθνή σκηνή.
Ήδη από το 1990, οι διεθνολόγοι επικεντρώνονται στην έννοια soft power, την οποία εισήγαγε ο Joseph Nye στο βιβλίο του « Bound to Lead ». Από αυτή την αφετηρία, η σημερινή ηγεσία του γαλλικού Υπουργείου Εξωτερικών κινείται και επενδύει στην «Πολιτική της Επιρροής». Πολλές άλλες χώρες ακολουθούν μια συνειδητή στρατηγική, ώστε να διαμορφώνουν οι ίδιες την εικόνα τους. Έχουν κατανοήσει ότι η εικόνα συνιστά καθοριστικό παράγοντα για την ισχύ μιας χώρας.
Την περασμένη εβδομάδα, από τις δύο διασταυρούμενες παρισινές εικόνες, κυριάρχησε η αρνητική, η εντύπωση από την Τρόικα. Η εικόνα αυτή, με καταλυτική επίδραση, εκπέμπει απαισιοδοξία και βαθειά ανησυχία για το μέλλον. Όμως, υπάρχει και η άλλη. Στις προσπάθειες να αναστραφεί η τάση, να προβληθεί μια αντικειμενική όψη της Ελλάδας, ο ΟΟΣΑ αποδεικνύεται ένας σημαντικός σύμμαχος. Σε μια κρίσιμη στιγμή, όταν διακυβεύεται το αν η Ελλάδα θα αναγεννηθεί ή αν θα καταποντιστεί όπου την κατευθύνουν εχθρικές ωθήσεις, η θαρραλέα παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα αποκτά σημαίνον βάρος.