προειδοποιήσεις – Art Point View

Η Αμερική χωρίζεται στα δύο για την Τεχνητή Νοημοσύνη – Ο Τραμπ πατάει γκάζι, οι Δημοκρατικοί ζητούν φρένο

bot — Mon, 14 Sep 2026 11:17:14 +0000

Η Αμερική χωρίζεται στα δύο για την Τεχνητή Νοημοσύνη – Ο Τραμπ πατάει γκάζι, οι Δημοκρατικοί ζητούν φρένο

Ποτέ άλλοτε η πολιτική διαμάχη για την Τεχνητή Νοημοσύνη δεν ήταν τόσο βαθιά. Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει «όλη ταχύτητα μπροστά», οι Δημοκρατικοί ζητούν κανόνες, αλλά δεν συμφωνούν ούτε μεταξύ τους. Και η Ουάσιγκτον βρίσκεται μπροστά σε ένα αδιέξοδο που μπορεί να καθορίσει την επόμενη δεκαετία.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι πλέον μόνο τεχνολογικό ζήτημα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές αντιπαραθέσεις της εποχής Τραμπ.

Το στρατόπεδο του Αμερικανού προέδρου αντιμετωπίζει την AI ως μια κούρσα που πρέπει να κερδηθεί με κάθε κόστος. Το σύνθημα είναι απλό: χτίστε γρηγορότερα, ρυθμίστε λιγότερο, προλάβετε την Κίνα.

Στην απέναντι πλευρά, οι Δημοκρατικοί εμφανίζονται βαθιά διχασμένοι. Αναγνωρίζουν ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη χρειάζεται κανόνες, όμως δεν συμφωνούν ποιοι πρέπει να είναι αυτοί, πόσο αυστηροί και πόσο γρήγορα πρέπει να εφαρμοστούν.

Το αποτέλεσμα είναι ένα πρωτοφανές πολιτικό αδιέξοδο: ίσως για πρώτη φορά υπάρχει τόσο μεγάλη ανησυχία για μια τεχνολογία, αλλά τόσο μικρή πιθανότητα να υπάρξει κοινή ομοσπονδιακή νομοθεσία.

Ο Τραμπ: «Όποιος κερδίσει την AI, κερδίζει τον κόσμο»

Από την πρώτη ημέρα της δεύτερης προεδρίας του, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επιλέξει μια καθαρά επιθετική στρατηγική απέναντι στην Τεχνητή Νοημοσύνη.

Για τον ίδιο, τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, τα τεράστια data centers και η παραγωγή υπολογιστικής ισχύος αποτελούν ζήτημα εθνικής ισχύος.

Μιλώντας χθες στην Ιρλανδία, απέρριψε τις νέες προειδοποιήσεις επιστημόνων και εταιρειών για τους κινδύνους της AI, χαρακτηρίζοντάς τες προϊόν «αρνητικών δυνάμεων που φοβίζουν τον κόσμο με πράγματα που δεν πρόκειται να συμβούν».

Η φράση του ήταν απολύτως χαρακτηριστική:

«Όποιος κερδίσει την Τεχνητή Νοημοσύνη, κερδίζει.»

Δεν μίλησε για ηθική. Δεν μίλησε για κινδύνους. Μίλησε για γεωπολιτική.

Το παράδοξο: οι ίδιες οι εταιρείες ζητούν φρένο

Εδώ όμως αρχίζει η μεγάλη ανατροπή. Οι πιο ηχηρές προειδοποιήσεις για την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη της AI δεν προέρχονται από ακτιβιστές ή πανεπιστήμια.

Προέρχονται από τους επικεφαλής των μεγαλύτερων αμερικανικών εργαστηρίων τεχνητής νοημοσύνης. Η OpenAI, η Anthropic, η Google DeepMind και άλλοι κορυφαίοι παίκτες ζητούν μεγαλύτερη προσοχή, υποστηρίζοντας ότι τα συστήματα εξελίσσονται ταχύτερα απ’ όσο μπορεί να τα παρακολουθήσει η κοινωνία και το κράτος.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Anthropic, Ντάριο Αμοντέι, προειδοποίησε ότι η ανάπτυξη των πιο προηγμένων μοντέλων πρέπει να επιβραδυνθεί ώστε να δημιουργηθούν μηχανισμοί ασφαλείας. Με άλλα λόγια, οι εταιρείες που δημιούργησαν την επανάσταση ζητούν τώρα… ζώνες ασφαλείας.

«Αν φοβάστε, επιβραδύνετε μόνοι σας»

Οι σύμμαχοι του Τραμπ δεν πείθονται. Στη Silicon Valley έχει διαμορφωθεί ένα ισχυρό στρατόπεδο επενδυτών και επιχειρηματιών που θεωρεί ότι οι προειδοποιήσεις περί κινδύνων κρύβουν κάτι πολύ πιο πρακτικό: την προσπάθεια των ήδη ισχυρών εταιρειών να αποκλείσουν τους ανταγωνιστές τους μέσω αυστηρών κανονισμών.

Ο Ντέιβιντ Σακς, μέχρι πρόσφατα σύμβουλος του Λευκού Οίκου για την AI, απάντησε σχεδόν ειρωνικά: «Αν πιστεύετε ότι η τεχνολογία τρέχει πολύ γρήγορα, επιβραδύνετε εσείς. Δεν χρειάζεται να αναγκάσετε όλους τους άλλους.» Η λογική είναι απλή: η αγορά θα αποφασίσει. Όχι η Ουάσιγκτον.

Οι Δημοκρατικοί δεν συμφωνούν ούτε μεταξύ τους

Αν οι Ρεπουμπλικανοί εμφανίζονται ενωμένοι, οι Δημοκρατικοί μοιάζουν να αναζητούν ακόμη κοινή γραμμή. Ο Χακίμ Τζέφρις συγκαλεί τους βουλευτές του για να αποφασίσουν ποια νομοθετική πρωτοβουλία θα ακολουθήσουν.

Ο Μπαράκ Ομπάμα πιέζει ιδιωτικά το κόμμα να αντιμετωπίσει την AI ως κορυφαία πολιτική προτεραιότητα. Από εκεί και πέρα αρχίζουν οι διαφωνίες.

Η προοδευτική πτέρυγα, με επικεφαλής τον Μπέρνι Σάντερς, ζητά ακόμη και πάγωμα της ανάπτυξης υπερ-ευφυών συστημάτων και αυστηρές ποινές για όσους παραβιάζουν μια πιθανή απαγόρευση.

Άλλοι Δημοκρατικοί προτείνουν μια πιο θεσμική λύση: ειδική διακομματική επιτροπή του Κογκρέσου, υποχρεωτικούς ελέγχους ασφαλείας και αξιολόγηση των πιο ισχυρών μοντέλων πριν κυκλοφορήσουν. Δεν υπάρχει όμως μία κοινή πρόταση. Και αυτό κάνει ακόμη δυσκολότερη κάθε προσπάθεια συνεννόησης.

Η πολιτική ίσως δεν καταλαβαίνει ακόμη την τεχνολογία

Ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Μάικ Τζόνσον, απέρριψε την ιδέα ενός επείγοντος μορατόριουμ στην AI. Είπε κάτι που ακούστηκε σχεδόν ως παραδοχή:

«Αν είχαμε τη λύση, θα συγκαλούσα αμέσως τη Βουλή. Αλλά δεν πρέπει να νομοθετούμε βιαστικά για κάτι που ακόμη δεν καταλαβαίνουμε πλήρως.» Η δική του πρόταση είναι διαφορετική. Να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι ο Ντόναλντ Τραμπ, οι ηγέτες του Κογκρέσου και οι επικεφαλής των μεγαλύτερων εταιρειών AI, προκειμένου να αναζητήσουν μια κοινή στρατηγική για την ασφάλεια.

Το μεγάλο ερώτημα της δεκαετίας

Η συζήτηση δεν αφορά πλέον μόνο το αν η Τεχνητή Νοημοσύνη θα αλλάξει την εργασία, την εκπαίδευση ή την οικονομία. Αφορά το ποιος θα θέσει τους κανόνες ενός κόσμου που αλλάζει ήδη. Θα είναι οι κυβερνήσεις; Θα είναι οι ίδιες οι εταιρείες που αναπτύσσουν τα μοντέλα;

Ή θα επικρατήσει η λογική του ανταγωνισμού, με την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες να τρέχουν σε έναν αγώνα χωρίς φρένα; Το παράδοξο είναι ότι η μεγαλύτερη τεχνολογική επανάσταση του αιώνα βρίσκει την αμερικανική πολιτική περισσότερο διχασμένη από ποτέ. Και ίσως αυτό να είναι το πιο ανησυχητικό συμπέρασμα.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη εξελίσσεται με εκθετική ταχύτητα. Η δημοκρατία όμως εξακολουθεί να κινείται με τον αργό ρυθμό της πολιτικής.

Οι πληροφορίες από τον ιστότοπο AXIOS

Γιατί η βιομηχανία της τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να «πατήσει φρένο». Ποιες είναι οι παγίδες.

WSJ: Ο Τραμπ αγνόησε τις προειδοποιήσεις πριν από τον παρατεταμένο πόλεμο στο Ιράν

bot — Thu, 27 Aug 2026 06:55:25 +0000

WSJ: Ο Τραμπ αγνόησε τις προειδοποιήσεις πριν από τον παρατεταμένο πόλεμο στο Ιράν

Σχεδόν έξι μήνες μετά την έναρξη του πολέμου των ΗΠΑ κατά του Ιράν, η σύγκρουση έχει εξελιχθεί σε μια παρατεταμένη αντιπαράθεση που έχει επιβαρύνει τους αμερικανικούς στρατιωτικούς πόρους, έχει διαταράξει τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας και δεν έχει επιφέρει το πολιτικό αποτέλεσμα που ανέμενε η Ουάσινγκτον, σύμφωνα με νέο δημοσίευμα της Wall Street Journal (WSJ).

Η έκθεση αναφέρει ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έλαβε επανειλημμένες προειδοποιήσεις από αξιωματούχους των μυστικών υπηρεσιών και του στρατού πριν διατάξει την επίθεση της 28ης Φεβρουαρίου, συμπεριλαμβανομένων εκτιμήσεων ότι η δολοφονία της ηγεσίας του Ιράν θα μπορούσε να ενισχύσει τις σκληροπυρηνικές δυνάμεις, να ωθήσει την Τεχεράνη να κινηθεί πιο επιθετικά προς τα πυρηνικά όπλα και να πυροδοτήσει αντίποινα εναντίον των αμερικανικών δυνάμεων και των περιφερειακών εταίρων.

Λίγες μέρες πριν από την έναρξη του πολέμου, ο Τραμπ φέρεται να κάλεσε την τότε Διευθύντρια των Εθνικών Πληροφοριών, Τούλσι Γκάμπαρντ, στο Οβάλ Γραφείο για να ρωτήσει εάν μια μεγάλης κλίμακας επίθεση στο Ιράν θα μπορούσε να πετύχει.

Σύμφωνα με άτομα που γνωρίζουν τη συνάντηση, η Γάμπαρντ προειδοποίησε ότι η εξάλειψη του πνευματικού ηγέτη του Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια ακόμη πιο σκληροπυρηνική κυβέρνηση και ότι η Τεχεράνη πιθανότατα θα επιχειρήσει να κλείσει το Στενό του Ορμούζ, ασκώντας τεράστια πίεση στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας.

Ανώτεροι στρατιωτικοί αξιωματούχοι προειδοποίησαν επίσης ότι ένας ευρύτερος πόλεμος θα μπορούσε να προκαλέσει απώλειες στις ΗΠΑ, να εξαντλήσει τα αποθέματα όπλων και να επιδεινώσει τα προβλήματα ετοιμότητας σε έναν ήδη επιβαρυμένο στρατό.

Τελικά ο Τραμπ εγκρίνει την επίθεση

Παρά τις εκτιμήσεις αυτές, ο Τραμπ τελικά ενέκρινε την επίθεση, αφού του παρουσιάστηκαν στρατιωτικές επιλογές που περιγράφηκαν ως ικανές να αποδυναμώσουν αποφασιστικά τις ένοπλες δυνάμεις και την πυρηνική υποδομή του Ιράν.

Σύμφωνα με την Journal , ανώτεροι Αμερικανοί αξιωματούχοι και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου παρουσίασαν το Ιράν ως το πιο αδύναμο σημείο του εδώ και δεκαετίες, υποστηρίζοντας ότι η στιγμή αυτή προσέφερε στην Ουάσιγκτον την ευκαιρία να διαλύσει το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης και ενδεχομένως να αποδυναμώσει ή να ανατρέψει την κυβέρνηση.

Ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς φέρεται να υποστήριξε μια πιο προσεκτική προσέγγιση, υποστηρίζοντας ότι η Ουάσινγκτον θα πρέπει πρώτα να επιδιώξει διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν προτού δεσμευτεί σε έναν πόλεμο του οποίου οι συνέπειες θα μπορούσαν να αποδειχθούν δύσκολο να ελεγχθούν.

Ο Τραμπ, ωστόσο, τελικά πείστηκε από τις ενημερώσεις του Πενταγώνου που περιέγραφαν τις επιθέσεις εναντίον εκτοξευτών πυραύλων, συστημάτων ραντάρ, εγκαταστάσεων παραγωγής όπλων, ναυτικών περιουσιακών στοιχείων και άλλων ιρανικών στρατιωτικών υποδομών.

Ο Υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ, ο Πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Στρατηγός Νταν Κέιν, και ο Αρχηγός της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ, Ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, φέρεται να παρουσίασαν σχέδια που αποσκοπούσαν στην υπερνίκηση των ιρανικών δυνάμεων, ενώ το «Ισραήλ» στόχευε ανώτερους Ιρανούς ηγέτες.

Ο Τραμπ απέρριψε τις ανησυχίες που εκφράστηκαν κατά τη διάρκεια των συζητήσεων, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι ο στρατός θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τις επιπλοκές καθώς αυτές θα προέκυπταν.

Η αρχική φάση του πολέμου φάνηκε να ενισχύει αυτή την εμπιστοσύνη. Μετά τον μαρτυρικό θάνατο του Σαγίντ Αλί Χαμενεΐ, ο διευθυντής της CIA Τζον Ράτκλιφ και ο απεσταλμένος των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ φέρεται να ενημέρωσαν τον Τραμπ κατά τη διάρκεια μιας εκδήλωσης συγκέντρωσης χρημάτων στο Μαρ-α-Λάγκο, όπου η ανακοίνωση έγινε δεκτή με χειροκροτήματα.

Αλλά οι προσδοκίες για μια γρήγορη νίκη σύντομα έδωσαν τη θέση τους σε αυξανόμενη ανησυχία καθώς το Ιράν συνέχισε τις μάχες και οι αμερικανικές δυνάμεις υπέστησαν απώλειες.

Η πίεση στα νησιά του Ορμούζ αναδιαμορφώνει τη σύγκρουση

Μία από τις πιο συνεπείς εξελίξεις σημειώθηκε στο Στενό του Ορμούζ, όπου τα ιρανικά αντίποινα διατάραξαν σοβαρά τη θαλάσσια κυκλοφορία μέσω ενός από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους στον κόσμο.

Το κλείσιμο σταμάτησε ένα σημαντικό μέρος του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου και φυσικού αερίου, αυξάνοντας τις τιμές των καυσίμων και εντείνοντας την πίεση στην Ουάσινγκτον από τις περιφερειακές κυβερνήσεις που επιδιώκουν τον τερματισμό των μαχών.

Οι ηγέτες της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ ήταν μεταξύ εκείνων που επικοινώνησαν με τον Λευκό Οίκο για να ενθαρρύνουν μια διπλωματική διευθέτηση, σύμφωνα με το δημοσίευμα.

Η εσωτερική πίεση αυξήθηκε επίσης, με τους Ρεπουμπλικάνους αξιωματούχους να προειδοποιούν τον Τραμπ ότι η προεκλογική εκστρατεία θα μπορούσε να βλάψει το κόμμα ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.

Ο Τραμπ φέρεται να απογοητεύτηκε που η Τεχεράνη δεν είχε συνθηκολογήσει παρά τους συνεχείς βομβαρδισμούς. Οι διπλωματικές πρωτοβουλίες οδήγησαν σε προσωρινές παύσεις, αλλά επανειλημμένα απέτυχαν να τερματίσουν τη σύγκρουση.

Μια ενδιάμεση συμφωνία της 17ης Ιουνίου άνοιξε ξανά το Στενό του Ορμούζ και όρισε 60 ημέρες για τις διαπραγματεύσεις. Σύμφωνα με την Journal , ο Τραμπ επέλεξε τη συμφωνία εν μέρει αφότου εσωτερικές δημοσκοπήσεις του Λευκού Οίκου έδειξαν ότι σχεδόν το 80% των Αμερικανών ήθελε μια συμφωνία που θα τερματίζει τη σύγκρουση ανεξάρτητα από τους όρους της.

Η συμφωνία αργότερα διαλύθηκε αφού το Ιράν επανέλαβε τις επιθέσεις σε πλοία στο στενό, ωθώντας τον Τραμπ να επιστρέψει σε στρατιωτικές απειλές.

Στα τέλη Ιουλίου, ο πρόεδρος διέταξε αυτό που χαρακτήρισε ως μια νέα μεγάλη επίθεση, αλλά αργότερα απέσυρε την επίθεση μετά από εκκλήσεις περιφερειακών κυβερνήσεων που επιδίωκαν να αποφύγουν περαιτέρω κλιμάκωση.

Η οικονομική πίεση αντικαθιστά τις ελπίδες για γρήγορη νίκη

Η περίοδος των 60 ημερών για τις διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά έληξε στις 17 Αυγούστου χωρίς να επιτευχθεί διαρκής συμφωνία.

Τρεις ημέρες αργότερα, ο Υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ ανακοίνωσε ότι η Ουάσινγκτον στρεφόταν προς μια εντατική οικονομική εκστρατεία με στόχο την «κατάρρευση του καθεστώτος», στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας με την ονομασία «Επιχείρηση Οικονομικός Παρίας».

Η νέα στρατηγική συνδυάζει τις κυρώσεις με τη συνεχιζόμενη πίεση στην ιρανική ναυτιλία και την οικονομία, αντανακλώντας την αδυναμία της Ουάσιγκτον μέχρι στιγμής να εξασφαλίσει τις πολιτικές παραχωρήσεις που αρχικά επιδίωκε μέσω στρατιωτικής βίας.

Ο πόλεμος έχει επίσης επιβάλει υψηλό κόστος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται η Journal , 18 Αμερικανοί στρατιώτες έχουν χάσει τη ζωή τους σε σχέση με πολεμικές επιχειρήσεις και άλλοι 756 έχουν τραυματιστεί. Περίπου 3.000 Ιρανοί αναφέρθηκαν επίσης ως νεκροί.

Οι αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις έχουν υποστεί ζημιές, ενώ τα αμερικανικά αποθέματα πετρελαίου και πυρομαχικών έχουν εξαντληθεί κατά τη διάρκεια των μαχών. Οι πολιτικές επιπτώσεις έχουν επίσης αυξηθεί, με τη σύγκρουση να επηρεάζει αρνητικά τις εκλογικές προοπτικές των Ρεπουμπλικανών και τα ποσοστά αποδοχής του Τραμπ.

Ορισμένοι Αμερικανοί, πρώην αξιωματούχοι, που επικαλείται η εφημερίδα υποστηρίζουν ότι αυτές οι συνέπειες ήταν προβλέψιμες εξαρχής. «Όλα αυτά ήταν προβλέψιμα και προβλεπόμενα», δήλωσε ο Έρικ Μπρούερ, αναπληρωτής αντιπρόεδρος της Πρωτοβουλίας για την Πυρηνική Απειλή, ο οποίος στο παρελθόν υπηρέτησε τόσο σε Δημοκρατικές όσο και σε Ρεπουμπλικανικές κυβερνήσεις.

«Μπορεί κανείς να βγάλει μια ευθεία γραμμή από το γεγονός ότι ο πόλεμος ξεκίνησε χωρίς σαφή πολιτικό στόχο μέχρι τον λανθασμένο διπλωματικό χειρισμό στην προσπάθεια τερματισμού του».

Ο Λευκός Οίκος, ωστόσο, συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ έχουν καταστρέψει σοβαρά την στρατιωτική και πυρηνική υποδομή του Ιράν και επιμένει ότι η περαιτέρω οικονομική πίεση θα αναγκάσει τελικά την Τεχεράνη να αποδεχτεί τους όρους της Ουάσιγκτον.

Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Ολίβια Γουέιλς, δήλωσε ότι ο Τραμπ «δεν θα επιτρέψει ποτέ στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα», προσθέτοντας: «Θα ήταν σοφό για το Ιράν να καταλήξει σε συμφωνία. Διαφορετικά, ξέρουν τι θα μπορούσε να συμβεί».

Έξι μήνες μετά την έναρξη του πολέμου, ωστόσο, ο στόχος που κάποτε η Ουάσινγκτον ανέμενε να επιτύχει μέσω συντριπτικής στρατιωτικής πίεσης παραμένει άλυτος, ενώ η συζήτηση εντός της κυβέρνησης Τραμπ έχει στραφεί και πάλι προς την αλλαγή καθεστώτος και τον οικονομικό στραγγαλισμό

Με πληροφορίες από την WSJ (Αυγούστου 2026)