Ποτέ άλλοτε η πολιτική διαμάχη για την Τεχνητή Νοημοσύνη δεν ήταν τόσο βαθιά. Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει «όλη ταχύτητα μπροστά», οι Δημοκρατικοί ζητούν κανόνες, αλλά δεν συμφωνούν ούτε μεταξύ τους. Και η Ουάσιγκτον βρίσκεται μπροστά σε ένα αδιέξοδο που μπορεί να καθορίσει την επόμενη δεκαετία.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι πλέον μόνο τεχνολογικό ζήτημα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές αντιπαραθέσεις της εποχής Τραμπ.

Το στρατόπεδο του Αμερικανού προέδρου αντιμετωπίζει την AI ως μια κούρσα που πρέπει να κερδηθεί με κάθε κόστος. Το σύνθημα είναι απλό: χτίστε γρηγορότερα, ρυθμίστε λιγότερο, προλάβετε την Κίνα.

Στην απέναντι πλευρά, οι Δημοκρατικοί εμφανίζονται βαθιά διχασμένοι. Αναγνωρίζουν ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη χρειάζεται κανόνες, όμως δεν συμφωνούν ποιοι πρέπει να είναι αυτοί, πόσο αυστηροί και πόσο γρήγορα πρέπει να εφαρμοστούν.

Το αποτέλεσμα είναι ένα πρωτοφανές πολιτικό αδιέξοδο: ίσως για πρώτη φορά υπάρχει τόσο μεγάλη ανησυχία για μια τεχνολογία, αλλά τόσο μικρή πιθανότητα να υπάρξει κοινή ομοσπονδιακή νομοθεσία.

Ο Τραμπ: «Όποιος κερδίσει την AI, κερδίζει τον κόσμο»

Από την πρώτη ημέρα της δεύτερης προεδρίας του, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επιλέξει μια καθαρά επιθετική στρατηγική απέναντι στην Τεχνητή Νοημοσύνη.

Για τον ίδιο, τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, τα τεράστια data centers και η παραγωγή υπολογιστικής ισχύος αποτελούν ζήτημα εθνικής ισχύος.

Μιλώντας χθες στην Ιρλανδία, απέρριψε τις νέες προειδοποιήσεις επιστημόνων και εταιρειών για τους κινδύνους της AI, χαρακτηρίζοντάς τες προϊόν «αρνητικών δυνάμεων που φοβίζουν τον κόσμο με πράγματα που δεν πρόκειται να συμβούν».

Η φράση του ήταν απολύτως χαρακτηριστική:

«Όποιος κερδίσει την Τεχνητή Νοημοσύνη, κερδίζει.»

Δεν μίλησε για ηθική. Δεν μίλησε για κινδύνους. Μίλησε για γεωπολιτική.

Το παράδοξο: οι ίδιες οι εταιρείες ζητούν φρένο

Εδώ όμως αρχίζει η μεγάλη ανατροπή. Οι πιο ηχηρές προειδοποιήσεις για την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη της AI δεν προέρχονται από ακτιβιστές ή πανεπιστήμια.

Προέρχονται από τους επικεφαλής των μεγαλύτερων αμερικανικών εργαστηρίων τεχνητής νοημοσύνης. Η OpenAI, η Anthropic, η Google DeepMind και άλλοι κορυφαίοι παίκτες ζητούν μεγαλύτερη προσοχή, υποστηρίζοντας ότι τα συστήματα εξελίσσονται ταχύτερα απ’ όσο μπορεί να τα παρακολουθήσει η κοινωνία και το κράτος.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Anthropic, Ντάριο Αμοντέι, προειδοποίησε ότι η ανάπτυξη των πιο προηγμένων μοντέλων πρέπει να επιβραδυνθεί ώστε να δημιουργηθούν μηχανισμοί ασφαλείας. Με άλλα λόγια, οι εταιρείες που δημιούργησαν την επανάσταση ζητούν τώρα… ζώνες ασφαλείας.

«Αν φοβάστε, επιβραδύνετε μόνοι σας»

Οι σύμμαχοι του Τραμπ δεν πείθονται. Στη Silicon Valley έχει διαμορφωθεί ένα ισχυρό στρατόπεδο επενδυτών και επιχειρηματιών που θεωρεί ότι οι προειδοποιήσεις περί κινδύνων κρύβουν κάτι πολύ πιο πρακτικό: την προσπάθεια των ήδη ισχυρών εταιρειών να αποκλείσουν τους ανταγωνιστές τους μέσω αυστηρών κανονισμών.

Ο Ντέιβιντ Σακς, μέχρι πρόσφατα σύμβουλος του Λευκού Οίκου για την AI, απάντησε σχεδόν ειρωνικά: «Αν πιστεύετε ότι η τεχνολογία τρέχει πολύ γρήγορα, επιβραδύνετε εσείς. Δεν χρειάζεται να αναγκάσετε όλους τους άλλους.» Η λογική είναι απλή: η αγορά θα αποφασίσει. Όχι η Ουάσιγκτον.

Οι Δημοκρατικοί δεν συμφωνούν ούτε μεταξύ τους

Αν οι Ρεπουμπλικανοί εμφανίζονται ενωμένοι, οι Δημοκρατικοί μοιάζουν να αναζητούν ακόμη κοινή γραμμή. Ο Χακίμ Τζέφρις συγκαλεί τους βουλευτές του για να αποφασίσουν ποια νομοθετική πρωτοβουλία θα ακολουθήσουν.

Ο Μπαράκ Ομπάμα πιέζει ιδιωτικά το κόμμα να αντιμετωπίσει την AI ως κορυφαία πολιτική προτεραιότητα. Από εκεί και πέρα αρχίζουν οι διαφωνίες.

Η προοδευτική πτέρυγα, με επικεφαλής τον Μπέρνι Σάντερς, ζητά ακόμη και πάγωμα της ανάπτυξης υπερ-ευφυών συστημάτων και αυστηρές ποινές για όσους παραβιάζουν μια πιθανή απαγόρευση.

Άλλοι Δημοκρατικοί προτείνουν μια πιο θεσμική λύση: ειδική διακομματική επιτροπή του Κογκρέσου, υποχρεωτικούς ελέγχους ασφαλείας και αξιολόγηση των πιο ισχυρών μοντέλων πριν κυκλοφορήσουν. Δεν υπάρχει όμως μία κοινή πρόταση. Και αυτό κάνει ακόμη δυσκολότερη κάθε προσπάθεια συνεννόησης.

Η πολιτική ίσως δεν καταλαβαίνει ακόμη την τεχνολογία

Ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Μάικ Τζόνσον, απέρριψε την ιδέα ενός επείγοντος μορατόριουμ στην AI. Είπε κάτι που ακούστηκε σχεδόν ως παραδοχή:

«Αν είχαμε τη λύση, θα συγκαλούσα αμέσως τη Βουλή. Αλλά δεν πρέπει να νομοθετούμε βιαστικά για κάτι που ακόμη δεν καταλαβαίνουμε πλήρως.» Η δική του πρόταση είναι διαφορετική. Να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι ο Ντόναλντ Τραμπ, οι ηγέτες του Κογκρέσου και οι επικεφαλής των μεγαλύτερων εταιρειών AI, προκειμένου να αναζητήσουν μια κοινή στρατηγική για την ασφάλεια.

Το μεγάλο ερώτημα της δεκαετίας

Η συζήτηση δεν αφορά πλέον μόνο το αν η Τεχνητή Νοημοσύνη θα αλλάξει την εργασία, την εκπαίδευση ή την οικονομία. Αφορά το ποιος θα θέσει τους κανόνες ενός κόσμου που αλλάζει ήδη. Θα είναι οι κυβερνήσεις; Θα είναι οι ίδιες οι εταιρείες που αναπτύσσουν τα μοντέλα;

Ή θα επικρατήσει η λογική του ανταγωνισμού, με την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες να τρέχουν σε έναν αγώνα χωρίς φρένα; Το παράδοξο είναι ότι η μεγαλύτερη τεχνολογική επανάσταση του αιώνα βρίσκει την αμερικανική πολιτική περισσότερο διχασμένη από ποτέ. Και ίσως αυτό να είναι το πιο ανησυχητικό συμπέρασμα.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη εξελίσσεται με εκθετική ταχύτητα. Η δημοκρατία όμως εξακολουθεί να κινείται με τον αργό ρυθμό της πολιτικής.

Οι πληροφορίες από τον ιστότοπο AXIOS

Γιατί η βιομηχανία της τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να «πατήσει φρένο». Ποιες είναι οι παγίδες.

]]> 259308