φτώχεια – Art Point View

Αρθρο – γροθιά στο στομάχι: «Μισώ αυτή τη χώρα. Ελα να σε πάω στο τραύμα της Ελλάδας

bot — Thu, 22 Jan 2015 08:02:10 +0000

«Έλα να σε πάω στο τραύμα της Ελλάδας. Αυτό που συνέβη στη χώρα ήταν καταστροφικό. Οι πολιτικοί μας, η Ευρώπη, το ΔΝΤ, όλοι τους σταμάτησαν τα όνειρά μας». Τα λόγια αυτά έρχονται από τον Αντώνη, έναν Ελληνα που μιλά στη δημοσιογράφο του του Guardian Έλενα Σμιθ.

Ο Αντώνης είναι ένας φωτογράφος που ψάχνει πάντα τη λοξή ματιά της καθημερινότητας. Την οδηγεί σε έναν απόμερο δρόμο όπου χτυπάει μια άλλη καρδιά. Άνδρες και γυναίκες ψάχνουν σε σκουπίδια, τα πεζοδρόμια είναι σπασμένα, τα σπίτια εγκαταλελειμμένα, τα μαγαζιά είτε κλειστά, είτε λεηλατημένα, οι γύρω τοίχοι είναι καλυμμένοι από ένα παχύ στρώμα γκράφιτι. «Είναι η απώλεια της ελπίδας» της κατατείνει, «το βλέπω κάθε μέρα. Είναι ένα τραύμα που δεν γιατρεύεται. Να το γράψεις όπως σου το λέω ”εγώ ο Αντώνης μισώ αυτή τη χώρα. Μισώ τα πάντα σε αυτήν”». Η Έλενα Σμιθ το καταγράφει νεύοντας αόριστα.

Η οργή αυτού του 43χρονου άνδρα είναι πέραν των λέξεων, είναι ταυτισμένη με τη μοίρα. Την ίδια που όρισε τις ζωές 1,3 εκατομμυρίων Ελλήνων που ζουν κάτω από άσχημες συνθήκες λόγω της οικονομικής διάλυσης. Ο Αντώνης το 2010 δούλευε σε ένα φωτογραφικό στούντιο που δεν άντεξε την κρίση και έκλεισε.

Μέσα σε ένα βράδυ βρέθηκε από το ένα κατώφλι στο άλλο: από την αγορά εργασίας στην ανεργία. Έγινε άλλος ένας αριθμός στη γκρίζα στατιστική των ανέργων που ανέβαινε με γεωμετρική πρόοδο. Κάπου εκεί μπαίνει στην κουβέντα ένας ταξιτζής που λέει στη δημοσιογράφο: «Μόνο όποιος είναι πλούσιος ή βλάκας κάνει πλέον παιδιά στην Ελλάδα. Εγώ ήθελα ένα δεύτερο παιδί, αλλά βλέπεις η κατάσταση μου το αρνήθηκε…».

Για τους Έλληνες, λέει η Έλενα Σμιθ, τα πάντα ήρθαν με έναν απρόοπτο τρόπο. Το 2009, οπότε και ξέσπασε η κρίση. Μέχρι τότε ήταν δραπέτες μέσα σε ένα τρένο. Ζούσαν μια ευχάριστη ζωή και το τρένο κάποιες αύξανε την ταχύτητά του, άλλες φορές επιβράδυνε, αλλά ποτέ δεν υπήρχε κίνδυνος να σταματήσει. Τώρα προετοιμάζονται για εκλογές που ενδέχεται να ξεκαθαρίσουν πολλά πράγματα στην Ευρώπη, ενώ το τρένο τους είναι πλήρως ορατό και βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Όποια διαδρομή και αν επιλέξουν θα έχει μια ηχηρή επίδραση στην ικανότητα της Αθήνας να μείνει στην Ευρωζώνη. Για τον Αντώνη Σαμαρά, σημειώνει, υπάρχει μόνο ένας δρόμος: να κάνει ό,τι του λένε οι πιστωτές, να παραμείνει στο ευρώ και να επιβεβαιώσει πως η Ελλάδα δεν πρόκειται να γίνει κομμουνιστικό κράτος υπό τον ΣΥΡΙΖΑ.

Για τον Αλέξη Τσίπρα του οποίου οι ευχάριστες υποσχέσεις έδωσαν ώθηση στον ΣΥΡΙΖΑ, η ελπίδα εδράζεται όταν αψηφάς. Το σύνθημα είναι ότι δεν έρχεται, αλλά ότι έχει έρθει. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως ο εξωτικός συγκερασμός Τροτσκιστών, Μαοϊκών, Πράσινων, Μαρξιστών και Σοσιαλιστών βρίσκεται αρκετά μπροστά. Η λογική της αντι-λιτότητας του Τσίπρα που κάνει λόγο για διαγραφή χρέους είναι σαν ένα διάλειμμα από το παρελθόν, αλλά λίγοι είναι αυτοί που ποντάρουν τι θα σημαίνει για το μέλλον.

Όπως σημειώνεται στο ρεπορτάζ υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν χρήματα ούτε καν να κηδεύσουν με αξιοπρεπή τρόπο τους οικείους τους. Μπορεί οι πλούσιοι να έμειναν ατιμώρητοι και να συνεχίσουν να ζουν στα πράσινα προάστια της Βόρειας Αθήνας, ωστόσο η συντριπτική πλειοψηφία διεξάγει έναν πόλεμο φθοράς. Η μεσαία τάξη έχει αποδεκατιστεί από τις περικοπές και τους φόρους που επιβλήθηκαν από τους δανειστές. Η ραχοκοκαλιά της ελληνικής κοινωνίας που είναι η οικογένεια προσπαθεί να κρατηθεί εν ζωή, το κράτος πρόνοιας απουσιάζει, ολοένα και περισσότερες φιλανθρωπικές οργανώσεις κάνουν την εμφάνισή τους για να καλύψουν τα κενά, σε αρκετούς δρόμους εμφανίζονται ουρές για συσσίτια και κινητές μονάδες υγείας καθώς περισσότερο από ένα εκατομμύριο άνθρωποι είναι ανασφάλιστοι.

Ο Κώστας Φούντας που διατηρεί γραφείο κηδειών λέει: «Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που πλέον δεν μπορούν να αντέξουν ούτε καν τα έξοδα μιας κηδείας. Είχα πρόσφατα ένα δικηγόρο που πλήγηκε από την κρίση και όταν πέθανε η μητέρα του δεν έχει να πληρώσει τα 300 ευρώ για τα δημοτικά τέλη. Από τις 15 κηδείες κάθε μήνα, οι εννιά αφήνουν χρέος στο γραφείο».

Χωρίς ταυτότητα

Υπάρχουν άνθρωποι που καταφεύγουν σε βοήθεια κουβαλώντας ένα στίγμα. Ίσως γι’ αυτό δεν θέλουν να δώσουν κανένα στοιχείο που να πιστοποιεί την ταυτότητά τους. Το δράμα είναι αυτή ακριβώς η ταπείνωση. Ο χρυσοχόος Δημήτρης Καλατζής σπάει το ταμπού και μιλάει: «Αν συνεχίσουμε έτσι στο τέλος θα τρελαθούμε. Όλοι είναι εξαντλημένοι, δεν γίνεται να πληρωθούν άλλοι φόροι. Ξέχνα και τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ. Κανένας δεν πιστεύει τις υποσχέσεις του για δουλειές και μείωση φόρων, όμως πρέπει να ηρεμήσουμε. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως πρέπει να παίξουμε με τις πιθανότητες. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως θα καταλήξουμε στη δραχμή».

Η Έλενα Σμιθ σημειώνει πως ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε ο υποδοχέας αυτής της οργής, καθώς σχηματοποίησε μια αντίδραση στα παραδοσιακά κόμματα που τα τελευταία 40 χρόνια κυβερνούσαν την Ελλάδα και τελικά τη γονάτισαν. Φυσικά η αίσθηση της ελπίδας ακόμη παραμένει απατηλή. Η Φωτεινή Τσαλικογλου, καθηγήτρια του Πάντειου και συγγραφέας λέει, «Ο Τσίπρας προσφέρει την ελπίδα της ελπίδας. Για πέντε χρόνια η Ελλάδα ήταν σαν τον ασθενή που αιμορραγούσε σιγά σιγά. Υπάρχει τόση απώλεια ελπίδας και κανείς δεν μπορεί να ζήσει χωρίς ελπίδα».

Η Χρυσή Αυγή

Η Τσαλίκογλου ανησυχεί και για την αυξανόμενη τάση των Ελλήνων προς ακραία συναισθήματα όπως η βία και η έχθρα. Ο ένας στρέφεται εναντίον του άλλου. Οι πολιτικοί δαιμονοποιούν και πολώνουν, οι άνθρωποι μετέχουν σε αυτό το παιχνίδι πηγαίνοντας στα άκρα, ενώ την ίδια στιγμή άνθρωποι οδηγούνται στην αυτοκτονία.

«Οι ειδήσεις έχουν αποδραματοποιήσει τα γεγονότα και αυτό είναι κακό. Ο φόβος μου είναι να μην προδώσει ο ΣΥΡΙΖΑ την ελπίδα. Ανησυχώ για τη βία και το μίσος που γαλουχεί τα νέα παιδιά και τα ωθεί στη Χρυσή Αυγή», σημειώνει.

Ακολουθεί ένα κλασικό παράδειγμα: ο Μάριος Χρονόπουλος είναι συνταξιούχος που διαμαρτύρεται ότι δεν έχει θέρμανση στο σπίτι του και παραδέχεται: «Φυσικά και θα ψηφίσω Χρυσή Αυγή. Είμαι βέβαιος πως με αυτούς θα δούμε άσπρη μέρα. Ξυπνάς και δεν ξέρεις τι θα σου φέρει η υπόλοιπη ημέρα. Ίσως ένα νέο φόρο, ένα νέο νομοσχέδιο, ένα νέο μέτρο που θα αδειάσει το πορτοφόλι σου. Όλο το σόι μου, 135 άτομα, θα ψηφίζει Χρυσή Αυγή».

Τα πάντα έχουν αλλάξει στην Ελλάδα, σημειώνει η δημοσιογράφος και ουδείς επιθυμεί να επιστρέψει στην πρότερη κατάσταση της φαυλότητας και της αναξιοκρατίας. Αν έχει διδάξει κάτι η κρίση, με το καλό και το κακό, είναι ότι η χώρα πρέπει να προχωρήσει και να αντισταθεί.

Ο Αντώνης συνεχίζει να τη συνοδεύει και της λέει: «Φταίω κι εγώ που βγήκαν διεφθαρμένοι πολιτικοί. Παίρνω τη δημοκρατία πολύ σοβαρά». Θα ψηφίσει κι αυτή τη φορά, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού του υπάρχουν σχέδια να φύγει με την οικογένειά του για τη Νέα Ζηλανδία. Όπως έκαναν πολλοί άλλοι Έλληνες που έφυγαν για αλλού. Για εκεί που υπάρχει ακόμη ελπίδα…

Ημερησία

Με φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό απειλείται το 40% των παιδιών στην Ελλάδα

bot — Thu, 18 Dec 2014 19:24:50 +0000

Ανησυχητικά είναι τα στοιχεία για την παιδική φτώχεια στην Ελλάδα, τα οποία παρουσίασε ο Γιώργος Μόσχος, βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα δικαιώματα του παιδιού. Ο κ. Μόσχος ενημέρωσε σχετικά την Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ισότητας Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Όπως δέιχνουν τα στοιχεία με φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό απειλείται το 40% των παιδιών ενώ πολλοί είναι πλέον οι γονείς που δηλώνουν αδυναμία να θρέψουν τα παιδιά του και απευθύνονται σε διάφορα ιδρύματα, ζητώντας είτε φιλοξενία ή ακόμη και διανυκτέρευση ή φιλοξενία ημέρας. «Είναι σημαντικό τα παιδιά να μην απομακρύνονται από την οικογένεια για λόγους φτώχειας. Πρέπει να ενεργοποιήσουμε άλλους μηχανισμούς υποστήριξης της οικογένειας, που αδυνατεί να ανταποκριθεί οικονομικά και να ενισχυθεί ο θεσμός της αναδοχής ώστε τα παιδιά να ζουν μέσα σε περιβάλλον οικογενειακό αντί να προτάσσουμε την ιδρυματική μεταχείριση», είπε ο κ. Μόσχος. «Οπωσδήποτε πρέπει να δούμε την αναδοχή και τη διαδικασία αποϊδρυματοποίησης, τη δημιουργία ξενώνων για παιδιά με ψυχολογικά προβλήματα και για παιδιά με παραβατική συμπεριφορά αντί να διαβιούν σε ιδρύματα ή σωφρονιστικά καταστήματα», ανέφερε ο Συνήγορος για τα δικαιώματα του παιδιού. Ήδη έχει ξεκινήσει από τον Συνήγορο η καταγραφή των παιδιών που διαβιούν σήμερα σε ιδρύματα. Ο αριθμός τους φαίνεται να προσεγγίζει τα 3.000 χωρίς μέσα στον αριθμό αυτό να περιλαμβάνονται τα παιδιά που ζουν σε ιδρύματα για λόγους φτώχειας. Αν προσμετρηθεί και αυτή η κατηγορία τότε ο αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος. Χαρακτηριστικά, όπως είπε η κ. Ρεπούση στη Βουλή το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα δηλώνει σήμερα αδυναμία να εξυπηρετήσει τα αιτήματα που κατατίθενται από οικογένειες για φιλοξενία των παιδιών τους λόγω φτώχειας, όχι μόνο λόγω της υποχρηματοδότησης, αλλά και λόγω του αυξανόμενου ρυθμού με τον οποίο γονείς απευθύνονται στη διοίκηση του Ιδρύματος. Ο Συνήγορος του Παιδιού προτάσσει την ανάγκη ενεργοποίησης των κοινωνικών υπηρεσιών των ΟΤΑ και προειδοποιεί ότι σοβαρές διαστάσεις προσλαμβάνει και το φαινόμενο, σύμφωνα με το οποίο ολοένα και περισσότερα είναι τα παιδιά που σήμερα δεν εμβολιάζονται με κίνδυνο να δούμε στη χώρα ξανά αρρώστιες που είχαν εκλείψει. Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως σε παιδιά Ρομά και παιδιά μεταναστών, αλλά φαίνεται να έχει λάβει διαστάσεις και στις περιπτώσεις οι γονείς δεν μπορούν να αγοράσουν εμβόλια. Πηγή: www.lifo.gr

Associated Press: Ελλάδα, συνθήκες φτώχειας και πληγές

bot — Mon, 17 Nov 2014 08:53:10 +0000

Αρθρο – φωτιά για την σημερινή κατάσταση της Ελλάδας, δημοσιεύει το Associated Press. Στο ρεπορτάζ καταγράφονται μαρτυρίες για τις συνθήκες φτώχειας στη χώρα και για τις πληγές που άφησε η βαθιά οικονομική κρίση.
«Ένα στα πέντε νοικοκυριά στην Ελλάδα δεν έχουν κανέναν εργαζόμενο, ενώ περίπου τρία εκατομμύρια ανθρώπων δεν έχουν πρόσβαση στο σύστημα υγείας λόγω της παρατεταμένης ανεργίας» γράφει το AP για την «πληγωμένη από την κρίση χώρα» σε άρθρο του με τίτλο: «Η οικονομικά “πληγωμένη” Ελλάδα έχει ακόμη δρόμο για την ανάκαμψη».

«Σε μια μικρή αποθήκη χωρίς παράθυρα, μια γηραιά γυναίκα μαζεύει πράγματα που κανονικά θα έπρεπε να βρίσκονται στα σκουπίδια. Το μέρος στο οποίο βρίσκεται δεν θυμίζει σε τίποτα αυτό που πραγματικά είναι: ένα μέρος όπου σώζονται ζωές».

Όπως σημειώνει το πρακτορείο Associated Press, η γυναίκα είναι εθελόντρια σε μια φιλανθρωπική οργάνωση που ανακυκλώνει φάρμακα τα οποία αποστέλλονται από συγγενείς ασθενών που έπασχαν από καρκίνο και δεν νίκησαν στη μάχη, φάρμακα που έμειναν πίσω από θύματα εγκεφαλικών επεισοδίων ή βρεφικές τροφές που δεν καταναλώθηκαν. Όλα αυτά δεν πετάγονται, πλέον, στα σκουπίδια. Ανακυκλώνονται έτσι ώστε να χρησιμοποιηθούν από άλλους που τα έχουν ανάγκη.
Ο καρδιολόγος Γιώργος Βήχας ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο που στόχο έχει να παρέχει ιατρική φροντίδα σε ανθρώπους που έχουν χάσει το δικαίωμα στην περίθαλψη. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 250 εθελοντές που υποστηρίζουν την προσπάθειά του και συλλέγουν φάρμακα και ιατρικό εξοπλισμό. Όπως ο ίδιος λέει στο πρακτορείο ειδήσεων: «Ποτέ δεν είχα φανταστεί πως θα δουλεύαμε υπό αυτές τις συνθήκες. Οι άνθρωποι που έρχονται σε εμάς είναι θυμωμένοι, βαθιά λυπημένοι και ντρέπονται για την κατάστασή τους. Προσπαθούμε να τους φέρουμε ξανά την ελπίδα στο πρόσωπο».

Οι κοινωνικές επιπτώσεις της ύφεσης, παρά το γεγονός ότι φαίνεται ότι η Ελλάδα αφήνει πίσω της την κρίση, δεν θα μπορέσουν να εξαλειφθούν εύκολα, αναφέρεται στο άρθρο. Μάλιστα όπως λένε οι ειδικοί θα χρειαστούν αρκετά χρόνια για να αναστραφεί η κατάσταση. Ο κοινωνιολόγος του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, Αλέξανδρος Κεντικελένης σημειώνει πως: «Το χρονικό της κρίσης δεν συμπίπτει με τις κοινωνικές συνέπειες της κρίσης. Η οικονομική ύφεση μπορεί να διήρκησε έξι χρόνια, αλλά η κοινωνική κρίση θα κρατήσει περισσότερο».

«Υπόσχομαι ότι η ανάπτυξη θα συνεχιστεί με ακόμη ταχύτερους ρυθμούς», δήλωσε ο Έλληνας Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. H πραγματικότητα, αυτή τη στιγμή, είναι διαφορετική. Όπως σημειώνεται στο ρεπορτάζ του ΑP, οι αριθμοί είναι αμείλικτοι: ένα στα πέντε νοικοκυριά στην Ελλάδα δεν έχει κανένα εργαζόμενο, ενώ περίπου 3 εκατ. άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση στο σύστημα υγείας λόγω παρατεταμένης ανεργίας. Ο 60χρονος Γιάννης Μπουτσέλης, γραφίστας στο επάγγελμα, έχει να δουλέψει τέσσερα χρόνια. «Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο. Δεν είναι μόνο τα χρήματα, αλλά και η ψυχολογική κατάσταση που καταρρακώθηκε. Θέλουμε να θρέψουμε τις οικογένειές μας με αξιοπρέπεια, αλλά δεν γίνεται», δηλώνει χαρακτηριστικά. Η μακροχρόνια ανεργία, ειδικά στις νέες γενιές, οδηγεί σε αντικοινωνικές συμπεριφορές, ενώ ωθεί τους ανθρώπους σε έξεις που μέχρι πρότινος δεν φαντάζονταν πως θα δοκιμάσουν. Ναρκωτικά, ποτό, αλλά και κατάθλιψη είναι οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης. Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, πρόεδρος του Ινστιτούτου Levy Economics στη Ν. Υόρκη, σημειώνει πως «δεν είναι ρεαλιστικό να λέει κανείς πως υπάρχει ελπίδα ανάκαμψης όταν στηρίζεται σε ισχυρές εξαγωγές ανθρώπινου δυναμικού»

Πηγή, Ναυτεμπορική

Φτωχαίνουν οι πολίτες της Ε.Ε

bot — Thu, 06 Nov 2014 08:59:43 +0000

«Δυστυχώς η ΕΕ απομακρύνεται από την επίτευξη του στόχου κοινωνικής ενσωμάτωσης “Ευρώπη 2020″», καθώς 4,4 εκατομμύρια περισσότεροι άνθρωποι ζουν υπό συνθήκες φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού σε ολόκληρη την Ευρώπη το 2013 σε σύγκριση με το 2010.

Την απάντηση αυτή έδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην ερώτηση του ευρωβουλευτή του Ποταμιού, Μίλτου Κύρκου, προς τον αρμόδιο επίτροπο Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων και Κοινωνικής Ένταξης, Λάζλο Αντορ, με αφορμή την πρόσφατη έρευνα του γερμανικού ιδρύματος Bertelsmann Stiftung για την κοινωνική δικαιοσύνη.

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί συνέπεια του ότι η ΕΕ διάνυσε τη χειρότερη κοινωνική, οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση από την ύφεση της δεκαετίας του 1930. Αντίστοιχα, ανοίγει η ψαλίδα κοινωνικής ανισότητας μεταξύ των γενεών. Το μερίδιο των νέων και των παιδιών (0-17 ετών) που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού σε ολόκληρη την Ευρώπη ήταν 28% το 2012.

Στην Ελλάδα το ποσοστό ανεργίας των νέων (15-24 ετών) ανήλθε σε 52% κατά το 2ο τρίμηνο του 2014.

Με το νέο δείκτη για την κοινωνική δικαιοσύνη το ίδρυμα Bertelsmann διερεύνησε έξι διαφορετικές διαστάσεις της κοινωνικής δικαιοσύνης: τη φτώχεια, την εκπαίδευση, την απασχόληση, την υγεία, τη δικαιοσύνη των γενεών, καθώς και την κοινωνική συνοχή και τη μη διάκριση. Σύμφωνα με την έρευνα, το χάσμα κοινωνικής δικαιοσύνης μεταξύ Βορρά και Νότου αυξάνεται σταθερά. Ενώ το επίπεδο κοινωνικής ένταξης στις εύπορες βόρειες ευρωπαϊκές χώρες εξακολουθεί να είναι υψηλό, η κοινωνική αδικία σε χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία ή η Ουγγαρία έχει αυξηθεί, με τελευταία στην κατάταξη των 28 χωρών την Ελλάδα.

Ο κ Κύρκος έθεσε στη συνέχεια ζήτημα αναθεώρησης της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», καθώς ο στόχος της κοινωνικής ένταξης αποτελούσε έναν από τους πέντε κεντρικούς της στόχους.

Η Επιτροπή απάντησε ότι έχει ξεκινήσει ενδιάμεση επανεξέταση της στρατηγικής της ΕΕ για το 2020 με προκήρυξη δημόσιας διαβούλευσης, καλώντας τα κράτη μέλη, τους πολίτες και όλους τους ενδιαφερομένους να ανταλλάξουν απόψεις σχετικά με τη στρατηγική. Η δημόσια διαβούλευση ολοκληρώθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2014.

Με αφορμή την απάντηση του επιτρόπου, ο κ. Κύρκος δήλωσε πως «είναι απαράδεκτο τέσσερα χρόνια μετά την υιοθέτηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» η ΕΕ να αποδέχεται πως ο κεντρικός στόχος της κοινωνικής ενσωμάτωσης απομακρύνεται όλο και πιο πολύ. Παράλληλα με το χάσμα Βορρά-Νότου -τελευταία στην κατάταξη των 28 χωρών είναι η χώρα μας-, τρομάζει η αυξανόμενη διαγενεακή ανισορροπία, με 28% των νέων να απειλούνται από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Στην Ελλάδα το ποσοστό ανεργίας των νέων άγγιξε το 60% το 2013. Η ΕΕ δεν πρέπει να εκλαμβάνεται μόνο ως θεματοφύλακας οικονομικής σταθερότητας, αλλά και κοινωνικής δικαιοσύνης. Η ενδιάμεση επανεξέταση της στρατηγικής της ΕΕ για το 2020 έχει ήδη καθυστερήσει και πρέπει να γίνει αμέσως ώστε να κλείσει το χάσμα».

Πηγή, Athens Voice

[Widget_Twitter id=”1”]