Γράφει η δημοσιογράφος και ερευνήτρια Χριστίνα Φίλιππα. 

‘Ενα νησί αγοράζεται από ιδιώτη Έλληνα, δωρίζεται στον τσάρο της Ρωσίας που το επιστρέφει ως δώρο μεγαλόψυχα στον βασιλιά της Ελλάδας.

Ένα λακωνικό δημοσίευμα των εφημερίδων «Αιών» και «Πρωϊνός Κήρυξ» με ημερομηνία 28/12/ 1871 οδήγησαν στην έρευνα της είδησης

Νησιά Πεταλιοί – σύμπλεγμα 13 νησιών στον νότιο Ευβοϊκό κόλπο.

Ανήκουν στην Κάρυστο.

Την εποχή της Τουρκοκρατίας ανήκαν στο Ομέρ Πασσά της Καρύστου όπως και όλη η Εύβοια.

Μετά την ελληνική επανάσταση οι γαίες που ανήκαν στο Οθωμανικό Δημόσιο περιήλθαν στο Ελληνικό Δημόσιο δικαιώματι πολέμου και στην ουσία εθνικοποιήθηκαν. Πρόκειται για τις ονομαζόμενες «δημόσιες ή Εθνικές Γαίες» που ήταν κατά κύριο λόγο «καλλιεργήσιμες ή καλλιεργημένες γαίες» και ουσιαστικά προορίζονταν για εθνικούς σκοπούς. Οι μόνες περιοχές που εξαιρέθηκαν από την εθνικοποίηση ήταν η Ανατολική Στερεά και η Εύβοια λόγω διαφωνιών στις διαπραγματεύσεις για την αποζημίωση των Τούρκικων περιουσιών και δόθηκε διορία για την αποχώρηση των Τούρκων μέχρι τον Μάρτιο του 1833. Στους Οθωμανούς αναγνωρίστηκαν οι ιδιοκτησίες τους και το δικαίωμα να διαπραγματευθούν και να τις πουλήσουν. Με αυτόν τον τρόπο οι ιδιοκτησίες τους πέρασαν σε εύπορους ιδιώτες που τις αγόρασαν.

Ενας απ΄ αυτούς πού έψαχναν «εθνικές γαίες» και έκαναν πολλές αγορές γης ήταν και ο Ιωάννης Παπαρηγόπουλος, μέγας διπλωμάτης και γιατρός, που υπηρέτησε ως γενικός πρόξενος της Ρωσίας μέχρι το 1862 και αργότερα  επί Γεωργίου Α΄ έγινε Σύμβουλος της Επικρατείας μέχρι το θάνατό του το 1874.

Ο Παπαρηγόπουλος έκανε πολλές αγορές γης όχι μόνο στην Αθήνα αλλά αγόρασε και τεράστιες εκτάσεις στον Ωρωπό και στην ιδιοκτησία του φαίνεται να συμπεριλαμβανόταν και το σύμπλεγμα των νήσων Πεταλιοί.

Ο Παπαρηγόπουλος  κάποια στιγμή δώρισε τα νησιά στον Τσάρο της Ρωσίας, Νικόλαο. Αργότερα, ο τσάρος Αλέξανδρο Β΄ παραχώρησε τα νησιά κατά πλήρη κυριότητα στον βασιλιά της  Ελλάδας Γεώργιο Α΄ . Σε ορισμένες πηγές αναφέρεται ότι τα πρόσφερε ως γαμήλιο δώρο του γάμου της ανιψιάς του Ολγας Κωσταντίνοβνα της Ρωσίας με τον Γεώργο Α΄. Όμως ο γάμος αυτός είχε τελεστεί το 1867 και στο δημοσίευμα δεν γίνεται καμία αναφορά.

Ο τσάρος δηλαδή δώρισε τα ελληνικά νησιά, που είχε λάβει κι εκείνος ως δώρο, στον βασιλιά…της Ελλάδας. Το τραγελαφικό δεν είναι μόνο αυτό. Το τραγελαφικό είναι ότι ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ αργότερα, πούλησε το «γαμήλιο δώρο» στον εφοπλιστή Εμπειρίκο.

Ποιος καρπώθηκε το οικονομικό όφελος της αγοραπωλησίας αυτής αφού ο Βασιλιάς της Ελλάδας είχε αποκλειστική κυριότητα;

Γράφει η δημοσιογράφος – ερευνήτρια Χριστίνα Φίλιππα 

Στις 19 Ιανουαρίου 1926 πραγματοποιήθηκε στην Αθηνά το Α΄ Φιλοδασικό Συνέδριο με πρωτοβουλία της Φιλοδασικής Ενώσεως Αθηνών, που είχε ιδρυθεί από το 1899. Το συνέδριο υιοθέτησε η Δασική Υπηρεσία του Υπουργείου Γεωργίας.

«Η Αυγή του ελληνικού δάσους»

«Ατμόσφαιρα Πίστεως προς το δένδρο»

«Η νέα πολιτική του πρασίνου»

Είναι οι τίτλοι που συνόδευαν τα ρεπορτάζ των εφημερίδων που κάλυπταν το γεγονός.

Στο Συνέδριο, που έγινε στην αίθουσα της Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών, συμμετείχαν θρυλικές μορφές της Γεωπονίας, Δασολογίας και βιολογίας. Προσωπικότητες που διετέλεσαν ιδρυτές πανεπιστημιακών σχολών, καθηγητές και πρυτάνεις, πλήθος εκπροσώπων από Φιλοδασικές ενώσεις όλης της χώρας, καθώς και γεωπόνοι, ανώτεροι δημόσιοι υπάλληλοι του υπουργείου Γεωργίας και μεγάλος αριθμός γυναικών με τεράστιο ενδιαφέρον για περιβαλλοντικά θέματα.

«Πόση πύκνωση φιλοδενδρισμού χθες συγκεντρωμένη σε μία αίθουσα», επισημαίνει στο εκτενές ρεπορτάζ του στην εφημερίδα «Βραδυνή» ο γνωστός δημοσιογράφος Κ. Φαλσταϊτς που κάλυψε τις εργασίες του συνεδρίου.

Την έναρξη των εργασιών  έκανε ο υπουργός Γεωργίας κ. Σταμούλης και στην συνέχεια μίλησαν ο πρόεδρος της Φιλοδασικής Αθηνών, καθηγητής ιατρός Σωκράτης Τσάκωνας, ο Γενικός Επιθεωρητής Δασών κ. Ανδριανόπουλος, ο καθηγητής Δασολογίας Θρασύβουλος Βλησίδης, ο πατέρας της Γεωπονικής επιστήμης στην Ελλάδα Σπυρίδων Χασιώτης, ο καθηγητής  Πέτρος Κοντός , η παιδαγωγός Αννα Τριανταφυλλίδου κ.α

Ο πρόεδρος  Σ. Τσάκωνας κάλεσε τους συνέδρους να εκλέξουν προεδρείο για να αρχίσουν οι εργασίες του συνεδρίου.

Πρόεδρος εκλέχτηκε ο τέως βουλευτής  Σπ. Ξύδης, με αντιπροέδρους τους γεωπόνους Σπύρο Χασιώτη και Παναγιώτη Δεκάζο.

Ο κ. Ανδριανόπουλος, Γενικός Επιθεωρητής Δασών, εισηγήθηκε τα θέματα του συνεδρίου.

Ο Πρόεδρος της Φιλοδασικής Ενώσεως Αθήνας, Σωκράτης Τσάκωνας, στον χαιρετισμό του, μεταξύ άλλων, είπε:

«Θέλουμε να δημιουργήσουμε μία άλλη καλύτερη Ελλάδα; ας δημιουργήσωμεν μία απέραντον φιλόδενδρον και φιλοδασικήν εις την κοινήν συνείδησιν ατμόσφαιρα». 

Σπυρίδων Χασιώτης: «Ας δημιουργήσουμε υποχρεωτικώς σε κάθε χωριό και σε κάθε πόλη από μισό στρέμμα σχολικού κήπου. Αυτό είναι όλο το φιλοδασικό πρόγραμμα»

Στην συνέχεια μίλησε ο Σπ. Χασιώτης: «Θέλουμε την προστασίαν του δένδρου και του δάσους εις την Ελλάδα;; Θέλουμε όχι μόνο να σώσουμε το φτωχό ελληνικό πράσινο αλλά να σκεπάσωμε τον τόπο μας με πράσινο; ας δημιουργήσουμε υποχρεωτικώς σε κάθε χωριό και σε κάθε πόλι από μισό στρέμμα σχολικού κήπου. Το παιδί που θα γνωρίσει από μικρό το δένδρο, που θα μάθει το όνομά του, την ζωή του, την ωφέλειά του, που θα το πονέσει, θα ενδιαφερθεί όταν μεγαλώσει να το προστατεύσει και να το δημιουργήσει.

Αυτό είναι όλο το φιλοδασικό πρόγραμμα» κατέληξε ο μέγας αυτός δάσκαλος.

Ο δημοσιογράφος έκανε ξεχωριστή αναφορά στο «ηπειρώτικο χιούμορ» του Χασιώτη που έκανε την αίθουσα να δονείται από τα χειροκροτήματα των συνέδρων. Δυστυχώς δεν έχει διασωθεί κάποιο χιουμοριστικό στιγμιότυπο της ομιλίας για να απολαύσουμε και μεις σήμερα αυτό το πηγαίο «ηπειρώτικο χιούμορ» του.

Ο εκπρόσωπος της Φιλοδασικής Ενώσεως Θηβών Ησαϊας κατηγόρησε το κράτος ως υπαίτιο της καταστροφής των δασών, άποψη με την οποία συμφώνησε και ο ηγούμενος της Μονής Πεντέλης.

Ο Πέτρος Κοντός, διευθυντής της Ανωτάτης Δασολογικής Σχολής, ανέφερε ως φωτεινό παράδειγμα τον αείμνηστο Δημήτριο Σταματούλη, γεωπόνο από το Ξυλόκαστρο. Ο Σταματούλης ήταν ο άνθρωπος που με μεγάλους προσωπικούς αγώνες και ψυχοφθόρες δικαστικές περιπέτειες, που του κόστισαν μία περιουσία, κατόρθωσε να σώσει το εμβληματικό δάσος του Ξυλοκάστρου, τον «Πευκιά» και να εμφυσήσει στους συμπατριώτες του την αγάπη και το ενδιαφέρον για τα δένδρα. Το αποτέλεσμα αυτού του μοναχικού, αρχικά, αγώνα ήταν να τείνουν να γεμίσουν τα Κορινθιακά παράλια, κυπαρίσσια και άλλα δένδρα. Συνέπεια αυτής της εξέλιξης του τοπίου, σημείωσε ο Κοντός, ήταν όχι μόνο να δημιουργηθεί υγεία και ομορφιά στον τόπο, αλλά και να τον κάνει ελκυστικό και επισκέψιμο άρα οικονομικά να ενδυναμώσει τους κατοίκους.

Το συνέδριο αποφασίζει δια βοής πρώτον να ονομάσει τον Σταματούλη «Μεγάλο  φίλο του ελληνικού δένδρου» και δεύτερον η εικόνα του να αναρτηθεί σε όλες τις Φιλοδασικές Ενώσεις της Ελλάδας.

Άννα Τριανταφυλλίδη: «Δημιουργείστε παιδικούς κήπους. Ο κήπος είναι η Φύσις ολόκληρος προσαρμοσμένη στα μέτρα της παιδικής ψυχής».

Την δεύτερη μέρα του συνεδρίου αίσθηση προκάλεσε η ομιλία της σπουδαίας παιδαγωγού Άννας Τριανταφυλλίδη η οποία, εκτός των πολλών άλλων σημαντικών δραστηριοτήτων της, προσέφερε τις υπηρεσίες της στη «Φιλοδασική Ένωση Αθηνών».

Η Τριανταφυλλίδη υπεραμύνθηκε, όπως και ο Σ. Χασιώτης στην ομιλία του, της τεράστιας σημασίας των σχολικών κήπων για να μπορέσουν τα παιδιά να εξοικειωθούν και να αγαπήσουν την φύση και για την «θαυματουργή ενέργεια» που προσφέρει αυτή η επαφή.

«Τα παιδιά είναι αδιάφορα όντα προς πολλά προτού τα διδαχθούν και επομένως και προς την φύση. Είναι πολύ μεγάλη (η φύση) γι αυτά, για την αντίληψή τους αλλά και για τις ορέξεις τους. Τα ενθουσιάζει κάθε τι που είναι μικρό. Τα θέλγει η λεπτομέρεια. Το μέγεθος τα καταπλήσσει μόνο και τα τρομάζει, ας το έχουν υπόψη αυτό οι  μητέρες», πρόσθεσε η Τριανταφυλλίδη. «Αντιθέτως, το μικροσκοπικό κηπάριο τους προς το οποίο συνδέονται, ασυνειδήτως κατ αρχάς αλλά ζωηρώς λόγω της παιδικής φύσης τους, μόνο εκεί σιγά σιγά και βαθμηδόν είναι δυνατόν να ανοιχθεί η ψυχή τους, βοηθούμενα από εξειδικευμένο δάσκαλο, και να αναπτύξουν ωραία συναισθήματα για την φύση που τα περιβάλλει». Έφερε ως παραδείγματα τους σχολικούς κήπους της Δανίας, της Γερμανίας και άλλων χωρών. Η ίδια είχε την ευκαιρία και την χαρά να επισκεφτεί την Δανία το 1913 και να ενημερωθεί για τους σχολικούς κήπους  που ως θεσμός είχαν ιδρυθεί το 1903, όπως πληροφόρησε τους συνέδρους. Εξαιρετική δουλειά προς αυτή την κατεύθυνση, της εξοικείωσης των παιδιών με την φύση μέσω των σχολικών κήπων και εκδρομών είχε κάνει και η Γερμανία και εκεί διαπίστωσε η Τριανταφυλλίδη τα ίδια θετικά αποτελέσματα που είχαν στις παιδικές ψυχές.

Στο συνέδριο αυτό δόθηκε έμφαση στους σχολικούς κήπους, που μπορεί στην εποχή μας να μην είναι η έλλειψή τους το πρόβλημα της καταστροφής των δασών όμως ΑΝ από τότε, το μακρινό 1926, είχε μεθοδευτεί η δημιουργία τους, πιθανότατα θα είχαν μεγαλώσει γενιές παιδιών με αναπτυγμένο αίσθημα φιλοδασικής συνείδησης και κάτι θετικό θα είχε αποδώσει η πρόταση εκείνων των μεγάλων δασκάλων για την προστασία των δασών και κατ επέκταση του περιβάλλοντος.

Λίγες μέρες μετά το συνέδριο η Φιλοδασική Ενωσις Αθηνών πραγματοποίησε έρανο ο οποίος στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία. Με τα λεφτά του εράνου επρόκειτο να φυτευτούν οι γυμνοί λόφοι γύρω από την Αθήνα.

Συνοπτικά βιογραφικά συνέδρων

Θρασύβουλος Βλησίδης (1886-1964)

Γεννήθηκε στην Νάξο. Σπούδασε Φυσιογνωστικό στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετεκπαιδεύτηκε στην Βιέννη. Διετέλεσε τακτικός καθηγητής της Ανωτάτης Δασολογικής Σχολής (1919-1927) και υπό την ιδιότητα αυτή υπηρέτησε ως επιθεωρητής Δασών Αττικής. Διετέλεσε τακτικός καθηγητής στο Παν. Θεσσαλονίκης και το 1939 εκλέχτηκε καθηγητής στην έδρα της Γενικής Βιολογίας του  Πανεπιστήμιο Αθηνών του οποίου διετέλεσε και πρύτανις.

Παναγιώτης Δεκάζος ((1879-1976)

Γεωπόνος – πολιτικός

Γεννήθηκε στην Τρίπολη. Σπούδασε Γεωπονικές επιστήμες στην Γαλλία και την Γερμανία. Διετέλεσε Γεν. Διοικητής Θράκης. Εκλέχτηκε το 1929 και το 1932 Εκλογικό Σύλλογο Αγροτών και υπουργός Γεωργίας επί κυβερνήσεως Π. Τσαλδάρη και υπουργός Κρατικής Υγιεινής και αργότερα Οικονομικών στην κυβέρνηση Δεμερτζή. Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 97 ετών.

Πέτρος Κοντός (1874-1941)

Δασολόγος, καθηγητής Αριστοτελείου Παν. Θεσσαλονίκης, Ακαδημαϊκός και συγγραφέας.

Γεννήθηκε στην Αγόριανη Παρνασσίδος, τον σημερινό Επτάλοφο Φωκίδας. Διετέλεσε διευθυντής της Ανωτάτης Δασολογικής Σχολής Αθηνών και στη συνέχεια, με τη μεταφορά της Σχολής στη Θεσσαλονίκη το 1927 και την ενσωμάτωσή της στο εκεί Πανεπιστήμιο, έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Φυσικομαθηματική Σχολή). Εκλέχτηκε το 1940 τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Σωκράτης Τσάκωνας ( 1860-1944)

Χειρούργος -Γυναικολόγος, ιδρυτής της Γυναικολογικής Κλινικής του «Ευαγγελισμού».

Μετά την ίδρυση το 1910 της έδρας της Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών δίδαξε ως έκτακτος καθηγητής. Είναι ο πρώτος γιατρός στην Ελλάδα που επιχείρησε την καισαρική τομή. Μεγάλος φυσιολάτρης, διετέλεσε χρόνια πρόεδρος της Φιλοδασικής Ενώσεως Αθηνών.

Σπυρίδων Χασιώτης (1864-1945)

Γεωπόνος και πολιτικός

Καταγόταν από το Μονοδένδρι Ζαγορίου της Ηπείρου. Σπούδασε Γεωπονική και διετέλεσε πρώτος διευθυντής της Ανώτατης Γεωπονικής Σχολής καθώς και Διευθυντής της Γεωργικής Σχολής Τίρυνθας. Θεωρείται ως ο πατέρας της γεωπονικής επιστήμης στην Ελλάδα. Το 1922 δημιούργησε το πρώτο Αγροτικό κόμμα που διαλύθηκε νωρίς. Εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων 1926 και γερουσιαστής  1929 και 1932.

Αννα Τριανταφυλλίδου (1867-1960)

Εκπαιδευτική λειτουργός, πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων.

Γεννήθηκε στις Σέρρες και τελείωσε με άριστα το Αρσάκειο. Υπήρξε μία γυναικεία μορφή με πολύπλευρη εθνική, εκπαιδευτική και κοινωνική δράση.  Διηύθυνε πολλά Παρθεναγωγεία και καθιερώσει τις σχολικές εκδρομές. Μαζί με την Μαρία Μομφεράτου ίδρυσε το περιοδικό «Παιδική Ζωή». Αγωνίστηκε για την ίδρυση παιδικού κινηματογράφου, ο οποίος μάλιστα λειτουργούσε επί χρόνια στους κινηματογράφους «Σπλέντιτ» και το «Αττικόν» ώς το 1926. Το 1911 ίδρυσε το τμήμα «Μητέρων και παιδαγωγών». Το 1926 ίδρυσε τα «Σχολεία αναλφαβήτων γυναικών», όπου εκατοντάδες μητέρες έμαθαν ανάγνωση, γραφή αλλά και Υγιεινή, Οικοκυρική, Ιστορία, ανατροφή τού παιδιού και πρακτικές γνώσεις. Μετά τον θάνατο της Παρρέν ανέλαβε την προεδρία του Λυκείου Ελληνίδων, του οποίου έως τότε ήταν αντιπρόεδρος. Στις 24 Μαρτίου 1938 τιμήθηκε με το αργυρό μετάλλιο τής Ακαδημίας Αθηνών. Το 1950 ήταν η πρώτη Ελληνίδα που τιμήθηκε με το παράσημο τού Ταξιάρχη τού Γεωργίου Α΄. Ο Δήμος Αθηναίων σε πανηγυρική συνεδρίαση τη βράβευσε στις 30 Απριλίου 1952 με το χάλκινο μετάλλιο τής πόλης. Δραστηριοποιήθηκε στην Φιλοδασική Ενωση Αθηνών. Πέθανε στις 12 Ιουλίου 1960 σε ηλικία 93 ετών.

 Γράφει η δημοσιογράφος και ερευνήτρια Χριστίνα Φίλιππα 

Σκαλίζοντας το τύπο του 19^ου αιώνα, σταμάτησα σε ένα δημοσίευμα στην εφημερίδα «Αθηνά» της  14 Ιανουαρίου 1861, πριν δηλαδή 160 χρόνια.

Το υπογράφει ο Φώτιος Χρυσανθακόπουλος ή Φωτάκος «ο πρώτος υπασπιστής του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη» και το ενδιαφέρον του δημοσιεύματος έγκειται στο ότι για πρώτη φορά ο Φωτάκος, τρία χρόνια μετά την πρώτη έκδοση των Απομνημονευμάτων της Επανάστασης που εκδόθηκαν το 1858, επανέρχεται και μέσω της εφημερίδας «Αθηνά» μας πληροφορεί για την πρόθεσή του να εκδώσει κάποια νέα βιβλία.

 Ο Φωτάκος αισθάνεται την ανάγκη να απολογηθεί για το κενό διάστημα των τριών χρόνων που μεσολαβεί από την έκδοση των Απομνημονευμάτων του. «Έκανα κάμποσο χρόνο διακοπή από την έκδοση των Απομνημονευμάτων μου της Επαναστάσεως που είχαν μεγάλη αναγνωσιμότητα και άκουσα τις κριτικές ότι πολύ φως θα δώσουν στην μέλλουσα ιστορία», γράφει. Γεγονός που τον ενθαρρύνει προφανώς στην απόφασή του να συνεχίσει με την εκτύπωση απομνημονευμάτων από της πτώσεων του Ναυπλίου μέχρι της ελεύσεως του Κυβερνήτου Ι. Καποδίστρια.

Επίσης δηλώνει ότι σε ιδιαίτερο τόμο θα εκδώσει τους βίους όλων των κληρικών, πολιτικών και στρατιωτικών της Πελοποννήσου, αποβλέπων μόνο στο τί έκανε ο καθένας τους υπέρ ή κατά της πατρίδας καθ όλη την διάρκεια του πολέμου. *

 Και τέλος, σε ένα ξεχωριστό τόμο με τίτλο «Ανάμικτα» σκέπτεται να συμπεριλάβει ό,τι δεν χωρούσε θεματικά στις προηγούμενες εκδόσεις του.

Ο Φωτάκος βεβαιώνει τους αναγνώστες για την αξιοπιστία του έργου του, λέγοντας ότι αυτά που περιγράφει είναι γεγονότα και πολεμικά συμβάντα τα οποία ο ίδιος έζησε ή συνέβησαν κοντά του και τα μάθαινε αμέσως, διότι, όπως διευκρινίζει, οι ειδήσεις ερχόντουσαν αμέσως στον αρχηγείο του Κολοκοτρώνη, άρα δεν μπορεί να αμφισβητηθούν.

ΦΩΤΑΚΟΥ-Απομνημονεύματα-1858-εξώφυλλο

Κλείνοντας το δημοσίευμά του ζητά από τους ομογενείς του να τον συνδράμουν για τους κόπους που έχει καταβάλει μέχρι τα γηρατειά του και τους παρακαλεί να γράφουν καθαρά το όνομα και την πατρίδα τους για την σωστή αποστολή των βιβλίων.

Ακολουθεί η τιμή εκάστου βιβλίου :

Η τιμή του Β΄τόμου Απομνημονευμάτων                δρχ. 4

Των βιογραφικών                                                            δρχ. 3

Των Αναμίκτων                                                                δρχ. 3

Εν Αθήναις 2 Ιανουαρίου 1861

(Υπογραφή)

Φωτάκος

Πρώτος Υπασπιστής του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη»

*Το βιβλίο «Βίοι Πελοποννησίων Ανδρών» που συνέγραψε το εξέδωσε ο αρεοπαγίτης Σταύρος Ανδρόπουλος το 1888.

Λίγα λόγια για τον Φωτάκο Χρυσανθακόπουλο (1798-1878)

Αγωνιστής του 1821, Υπασπιστής του Θ. Κολοκοτρώνη, Απομνημονευματογράφος .

Ο Φωτάκος Χρυσανθακόπουλος γεννήθηκε στην Μαγούλιανα Γορτυνίας της Αρκαδίας το 1798 και πέθανε 13 Σεπτεμβρίου 1879 στην Τρίπολη.

Υπήρξε πρώτος υπασπιστής του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη ό οποίος τον εκτιμούσε και τον αγαπούσε ιδιαιτέρως.

Έμαθε τα πρώτα γράμματα στην πατρίδα του την Αρκαδία και αργότερα έφυγε για τη Ρωσία. Το 1814 ευρισκόμενος στην Οδησσό μυήθηκε στην Φιλική Εταιρία και επέστρεψε στην Πελοπόννησο με αποστολή να συναντηθεί με τον Κανέλλο Δεληγιάννη και να αναλάβει δράση.

Όταν ξέσπασε η Επανάσταση, ο Φωτάκος γνωρίστηκε με τον Κολοκοτρώνη ο οποίος τόσο τον εξετίμησε ώστε τον πήρε κοντά του ως πρώτο υπασπιστή του και τον είχε μαζί του σ’ όλες τις εκστρατείες και επιχειρήσεις που διεξήγαγε.

Πέθανε πάμπτωχος στην Τρίπολη. Διέθεσε όλη την περιουσία που είχε κληρονομήσει από την γυναίκα του, καθώς παιδιά δεν απέκτησε,  για την ανακούφιση άπορων αγωνιστών του 1821. Το σπίτι του στην Τρίπολη δεν υπάρχει πιά. Στην θέση του κτίστηκε το μέγαρο του ΟΤΕ.

Άφησε ένα πολύ σημαντικό συγγραφικό έργο μεγάλης ιστορικής και λαογραφικής αξίας.

Γράφει η δημοσιογράφος – ερευνήτρια Χριστίνα Φίλιππα

  «Φιλόστοργες μητέρες, αν θέλετε να ταΐσετε τα παιδιά σας γάλα, να μην προτιμάτε το γάλα των γαλακτοπωλείων γιατί πάντα νοθεύεται με νερό, νισεστέ και άλλες ουσίες. Καλύτερα να τους δίνετε γάλα  από τους πλανόδιους χωρικούς οι οποίοι αρμέγουν τα αιγοπρόβατα μπροστά σας».

Την ανωτέρω συμβουλή δεν δίνει ένας αμαθής κτηνοτρόφος με απώτερο σκοπό να πουλήσει το προϊόν του στην Αθήνα των 85.000 κατοίκων την εποχή εκείνη. Την διαβάζουμε στην εφημερίδα «Νέα Εφημερίς» στις 25 Ιανουαρίου 1884, στην καθημερινή στήλη της εφημερίδας «μία συμβουλή καθ ημέραν»  και την υπογράφει μία  μεγάλη φυσιογνωμία της πανεπιστημιακής κοινότητας, ο καθηγητής του πανεπιστημίου Ξαβιέ Λανδερέρ.

Ο καθηγητής Λανδερέρ ενημερώνει τους αναγνώστες ακόμα, τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να διαπιστώσουν την νοθεία του γάλατος. «  Όταν ρίξετε σταγόνα γάλατος  στον νύχι σας και  παραμείνει σταθερή και παχειά είναι γνήσιο. Αν κυλήσει είναι νοθευμένο».

Ξαβιέ Λανδερερ (Xavier Landerer 1809 – 1885)

Βαυαρός επιστήμονας, γεννημένος στο  Μόναχο, από τους πρώτους επιστήμονες που έστειλε ο Λουδοβίκο Α΄ στην Ελλάδα το 1833 για να βοηθήσουν στο έργο της ανασύστασης του ελληνικού κράτους  μετά την ανάληψη  της βασιλείας από τον γιό του Οθωνα.

Ηταν διδάκτωρ της Φιλοσοφίας των Φυσικών Επιστημών και της Ιατρικής και εκτός από στρατιωτικός φαρμακοποιός του βασιλιά, ήταν ο πρώτος καθηγητής  χημείας του νέου Ελληνικού κράτους

Υπήρξε επιστήμονας εμβριθής και πολυπράγμων, ερευνητής ακούραστος, διδάσκαλος ευφραδής και απολαυστικός ο οποίος πρόσφερε και ως πνευματικός άνθρωπος και ως κοινωνικός παράγοντας πολύτιμες υπηρεσίες στον τόπο.

Είναι ο πρώτος που δίδαξε επί πανεπιστημιακού επιπέδου τη Χημεία στην Ελλάδα και ίδρυσε το πρώτο Εργαστήριο Φαρμακευτικής Χημείας.

Διατέλεσε μέλος του Ιατροσυνεδρίου για πολλά χρόνια, άμισθος Καθηγητής της Χημικής Τεχνολογίας στο Σχολείο των Τεχνών (1844 – 1868), συνεργάσθηκε στην ίδρυση του Οφθαλμιατρείου και το βοήθησε στη λειτουργία του, οργάνωσε τις Ολυμπιακές Εκθέσεις και δούλεψε αποτελεσματικά για πολλούς ακόμη ελληνικούς και ξένους επιστημονικούς οργανισμούς και ιδρύματα. Ιδιαίτερα μνημονεύεται η με αυτοθυσία προσωπική του συμβολή στην καταστολή της πανώλης που κτύπησε τον Πόρο το 1837.

Ασχολήθηκε κυρίως με τα ιαματικά νερά της Ελλάδας και δημοσίευσε σχετικές μελέτες που περιγράφουν τη σύστασή τους, την ωφελιμότητά τους και τη θεραπευτική τους εφαρμογή. Έγραψε για τα νερά της Μήλου, της Κύθνου, της Υπάτης, της Αιδηψού, των Θερμοπυλών και των Μεθάνων.

Υπήρξε ακούραστος συλλέκτης, απέκτησε πλούσια βιβλιοθήκη και κατάρτισε συλλογές φαρμακογνωστικές και ορυκτολογικές. (1871) κ.ά.

Απεβίωσε από αποπληξία στην Αθήνα στις 7 Ιουλίου 1885. (Βιογραφικό Ιστοσελίδα Πανεπιστημίου Αθηνών, Τμήμα Βιολογίας http://www.biol.uoa.gr/istorika-stoixeia/3aberios-landerer.html)

Γράφει η ερευνήτρια – δημοσιογράφος Χριστίνα Φίλιππα

Απόκριες στην Αθήνα, Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 1839

Εμπνευστές των πρώτων ιππικών αγώνων ήταν δύο άνθρωποι της Αυλής του Οθωνα, ο Σκαρλάτος Σούτσος και ο νεαρός αξιωματικός Βύρτσμπουργκ. Οι δύο άντρες εξέθεσαν την ιδέα τους στον `Οθωνα και την Αμαλία οι οποίοι, ως λάτρεις της ιππασίας, αγκάλιασαν την πρόταση και διέταξαν την γρήγορη προετοιμασία τους.

Ως την εποχή εκείνη, γνωστό  στην Αθήνα ήταν ένα θεαματικό, αν και επικίνδυνο αγώνισμα, το τζιρίτι *, κατά το οποίο γυμνασμένοι καβαλάρηδες (πρόκριτοι οθωμανοί) μάχονταν μεταξύ τους με μακριά κοντάρια.  Ως χώρος διεξαγωγής αυτών των αλογοκονταρομαχιών είχε ανέκαθεν καθιερωθεί  ο χώρος στους Στύλους του Ολυμπίου Διός. Εκεί συνέρρεαν Χριστιανοί και Οθωμανοί με τις οικογένειές τους για να παρακολουθήσουν από τους γύρω λόφους το αγώνισμα.

Για πρώτη φορά, λοιπόν, το 1839 θα διεξάγονταν, μαζί με το καθιερωμένο επί αιώνες τζιρίτι και οι ιππικοί αγώνες ταχύτητας.

Η ημέρα περιγράφεται ηλιόλουστη. Οι βασιλείς μαζί με τους επίσημους αξιωματούχους και τις οικογένειές τους παρακολούθησαν τους αγώνες από τον ευρύχωρο εξώστη της οικίας του Γ. Βλαχούτση στην περιοχή της πλατείας Λουδοβίκου, που τότε στέγαζε το “Bασιλικό Σχολείο των Tεχνών” (και αργότερα στεγάστηκε το Ωδείο Aθηνών).

 Οι προετοιμασίες που αφορούσαν το γύμνασμα των αλόγων και των ιππέων είχαν ξεκινήσει με εντατικούς ρυθμούς αμέσως μετά την ανακοίνωση της διπλής διεξαγωγής των αγώνων. Οι κυρίες  είχαν επίσης σπεύσει να προετοιμάσουν την εμφάνισή τους για το κοσμικό γεγονός στο οποίο θα παρευρίσκοντο και οι βασιλείς.

Η πρώτη ομάδα που διαγωνίσθηκε αποτελείτο από πέντε ιππείς και πρώτος ήρθε ο αυλάρχης Σ. Σούτσος που ίππευε το άλογο της Α.Μ της βασίλισσας.

Στην δεύτερη σειρά υπήρξε ένα σοβαρός τραυματισμός ενός αξιωματικού Βαυαρού από πτώση και ανάγκασε τον Κ. Βουδούρη, που τον ακολουθούσε, να πέσει από το άλογό του για να τον προφυλάξει. Πρώτος στην δεύτερη διαδρομή ήρθε ο νεαρός αξιωματικός Βυρτσμπουργκ που ίππευσε επίσης βασιλικό άλογο.

Εντύπωση αλλά και συγκίνηση προκάλεσε το άλογο του κ. Βουδούρη που χωρίς τον αναβάτη του συνέχισε την πορεία των υπολοίπων ιππέων, τερμάτισε και καταχειροκροτήθηκε απ΄ όλους. Τα βραβεία που δόθηκαν ήταν στον μεν Σούτσο ένα φραγκέλιο (καμτσίκι) και στον Βυρτσμπουργκ ένα ζευγάρι «πιστολάκια» αξίας 800 φράγκων.

Όταν έληξαν οι ιπποδρομίες ξεκίνησε το «Τζιρίτι» με αναβάτες τους συνταγματάρχες υπασπιστές του `Οθωνα, Κίτσο Τζαβέλα, Γενναίο Κολοκοτρώνη και Γ. Γρίβα, το Αυλάρχη κ. Σούτσο, τον συνταγματάρχη Π. Νοταρά, τους ταγματάρχες Τζουρά και Ι. Κλίμακα και τους Κων/νο Κολοκοτρώνη και ο Κ. Σπορίδη. Όλοι οι συμμετέχοντες ήταν ντυμένοι με την ελληνική ενδυμασία, και η παιδαγωγός της Αμαλίας,  Τζούλια Νόρδενφλικτ θα γράψει στο ημερολόγιό της ενθουσιασμένη ότι το θέαμα που έβλεπε με τους ιππείς ντυμένους με την εθνική ενδυμασία, το φέσι, την φέρμελη και τις μεγάλες μανίκες καθώς και την κατάλευκη φουστανέλλα που κυμάτιζε πάνω στο άλογο, ήταν ανώτερο πάσης περιγραφής. Την παράσταση έκλεψε ο Κ. Κολοκοτρώνης για την κομψότητά και την επιτηδειότητά του.

Οι αγώνες έληξαν γύρω στις 3μμ. Και η ικανοποίηση του κόσμου ήταν μεγάλη από το θέαμα που παρακολούθησε και την επιτηδειότητα των παλαιών αγωνιστών της Επανάστασης. Ακολούθησαν δε με ζητοκραυγές το άρμα των βασιλέων κατά την αναχώρησή τους.

*Τζιρίτι: τουρκική λέξη, cerit ή cirit =ακόντιο, δόρυ.

]]> 228843 https://artpointview.gr/2021/07/06/kai-ekloges-tou-syllogou-roi-kai-sygkrotisi-tou-soma/ Tue, 06 Jul 2021 17:49:32 +0000 https://artpointview.gr/?p=227978 «ΓΣ και εκλογές του Συλλόγου «Ροή» και συγκρότηση του ΔΣ σε σώμα»

ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Η ΕΠΑΝΕΚΛΕΓΕΙΣΑ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΡΟΗΣ, ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΦΙΛΙΠΠΑ

Ο «Σύλλογος Πολιτών υπέρ των Ρεμάτων, Ροή» πραγματοποίησε την Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση και αρχαιρεσίες στις 27/6/2021 για την ανάδειξη του νέου 6μελούς  Διοικητικού  Συμβουλίου  και της νέας 3μελούς Εξελεγκτικής Επιτροπής.

Παρά τους περιορισμούς της πανδημίας και την αποτρεπτική διάθεση για έξοδο εξ αιτίας του καύσωνα, η Γενική Συνέλευση και οι αρχαιρεσίες διεξήχθησαν ομαλά και με επιτυχία στο roof garden του διατηρητέου κτιρίου «Ολυμπιάς» στην  οδό Αθηνάς 57 και Σοφοκλέους, στο οποίο βρίσκεται και το γραφείο του Συλλόγου μας.

Την Δευτέρα 5 Ιουλίου 2021, σε ειδική Συνεδρίαση  το νέο Διοικητικό Συμβούλιο συγκροτήθηκε σε Σώμα, σύμφωνα με το άρθρο 13 του Καταστατικού,  με την εξής σύνθεση :

Διοικητικό Συμβούλιο

Πρόεδρος :                            Φίλιππα Χριστίνα

Αντιπρόεδρος :                    Θεοδοσόπουλος Δημήτριος

Γεν. Γραμματέας :               Στάππας Νικόλαος

Ταμίας :                                 Γκαίτλιχ Μαρτίνος

Μέλος :                                  Μαίρη Χρυσή

Μέλος :                                  Δημητρίου Γεώργιος

Εξελεγκτική Επιτροπή

Δραγούμης Φίλιπππος (Πρόεδρος)

Μαυρίδου Αθηνά

Σμαραγδή Μαρίνα Ελένη

Ευχαριστούμε όλα τα μέλη μας

Το Διοικητικό Συμβούλιο