όπλα – Art Point View https://artpointview.gr Ο,τι αξιζει να διαβαστει. Ό,τι αξιζει να συγκρατησουμε. Wed, 23 Sep 2026 07:30:07 +0000 en-US hourly 1 https://wordpress.org/?v=7.0.7 https://artpointview.gr/wp-content/uploads/2021/06/cropped-198681555_595925154721720_6047423090799556279_n-32x32.png όπλα – Art Point View https://artpointview.gr 32 32 97489809 Οι Βαλτικές θωρακίζονται: Στρατιώτες, όπλα και οχυρά στα σύνορα με τη Ρωσία https://artpointview.gr/2026/09/23/oi-valtikes-thorakizontai-stratiotes-opla-kai-ochyra-sta-synora-me-ti-rosia/ Wed, 23 Sep 2026 07:30:07 +0000 https://artpointview.gr/?p=259381 Οι Βαλτικές θωρακίζονται: Στρατιώτες, όπλα και οχυρά στα σύνορα με τη Ρωσία

Νέα αμερικανική στρατιωτική δύναμη κατευθύνεται προς τη Λιθουανία, ενώ Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία χτίζουν νέα αμυντική γραμμή στα ανατολικά σύνορα του ΝΑΤΟ. Καταφύγια, οχυρά, αντιαρματικά εμπόδια, συστήματα κατά των ντρόουνς, ακόμη και θωρακισμένες ενεργειακές εγκαταστάσεις συνθέτουν την εικόνα μιας Ευρώπης που προετοιμάζεται πλέον για κινδύνους που μέχρι πριν από λίγα χρόνια έμοιαζαν ίσως και αδιανόητοι.

Στα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης, η έννοια της «αποτροπής» αποκτά πλέον πολύ συγκεκριμένη μορφή. Ο πρόεδρος της Λιθουανίας Γκιτάνας Ναουσέντα ανακοίνωσε ότι νέα δύναμη Αμερικανών στρατιωτών βρίσκεται καθ’ οδόν προς τη χώρα, επιβεβαιώνοντας τη συνέχιση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας σε ένα από τα πλέον ευαίσθητα σημεία της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.

Ο ακριβής αριθμός των στρατιωτών της νέας εναλλαγής δεν ανακοινώθηκε. Από το 2019, ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν στη Λιθουανία εκ περιτροπής τεθωρακισμένο τάγμα περίπου 1.000 στρατιωτών. Και οι στρατιώτες αποτελούν μόνο ένα τμήμα μιας πολύ μεγαλύτερης εικόνας.

Μια νέα γραμμή άμυνας στη Βαλτική

Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία κατασκευάζουν από κοινού τη λεγόμενη Baltic Defence Line, ένα εκτεταμένο σύστημα αμυντικών εγκαταστάσεων κατά μήκος των συνόρων τους με τη Ρωσία και τη Λευκορωσία.

Σκυρόδετα οχυρά, αντιαρματικές τάφροι, συρματοπλέγματα και τα γνωστά «δόντια του δράκου» —τσιμεντένια εμπόδια που χρησιμοποιούνται για να ανακόψουν την κίνηση τεθωρακισμένων— επανεμφανίζονται σε ένα ευρωπαϊκό τοπίο που επί δεκαετίες πίστευε ότι είχε αφήσει τέτοιες εικόνες πίσω του.

Μόνον η Εσθονία σχεδιάζει έως και 600 μικρές οχυρωμένες θέσεις. Σε καιρό ειρήνης, μεγάλο μέρος των εμποδίων θα παραμένει αποθηκευμένο, ώστε να μπορεί να αναπτυχθεί γρήγορα σε περίπτωση στρατιωτικής απειλής.

Ο δηλωμένος σκοπός, βέβαια, δεν είναι η προετοιμασία μιας επίθεσης αλλά το αντίθετο: η αποτροπή, ώστε οποιαδήποτε πιθανή στρατιωτική επιχείρηση εναντίον εδάφους του ΝΑΤΟ να γίνει δυσκολότερη ήδη από τα πρώτα μέτρα.

Η Λιθουανία εξοπλίζεται

Η Λιθουανία, με σύνορα τόσο με τη Λευκορωσία όσο και με τον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ, κινείται ακόμη ταχύτερα. Στη διάρκεια της τελευταίας τριετίας  έχει αγοράσει αμερικανικό στρατιωτικό εξοπλισμό αξίας περίπου 2 δισ. ευρώ, υψηλότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Βαλτικής. Στις αγορές περιλαμβάνονται συστήματα πυραυλικού πυροβολικού HIMARS, αντιαρματικοί πύραυλοι Javelin, τεθωρακισμένα οχήματα JLTV, ελικόπτερα Black Hawk και πύραυλοι AMRAAM για συστήματα αεράμυνας NASAMS.

Για το 2026 έχει εγκρίνει αμυντικό προϋπολογισμό περίπου 4,8 δισ. ευρώ, ή 5,38% του ΑΕΠ της, δίνοντας ιδιαίτερο βάρος στην αεράμυνα και στην αντιμετώπιση των drones. Δεν θωρακίζει όμως μόνο τον στρατό της.

Όταν ένας υποσταθμός ηλεκτρικού γίνεται «φρούριο»

Ίσως η πιο χαρακτηριστική εικόνα της νέας εποχής βρίσκεται κοντά στο Καλίνινγκραντ. Εκεί κατασκευάζεται ένας κρίσιμος ηλεκτρικός υποσταθμός, τμήμα της ενεργειακής σύνδεσης των Βαλτικών με την υπόλοιπη Ευρώπη. Μόνο που δεν μοιάζει πλέον με μια συνηθισμένη εγκατάσταση ηλεκτρισμού.

Προβλέπονται ισχυρές περιφράξεις, αισθητήρες που μπορούν να εντοπίζουν ακόμη και υπόγειες κινήσεις, ενισχυμένο σκυρόδεμα γύρω από κρίσιμο εξοπλισμό και προστασία από drones που μεταφέρουν εκρηκτικά. Βασικά συστήματα θα υπάρχουν εις διπλούν ώστε η εγκατάσταση να μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί ακόμη και έπειτα από επίθεση.

Η προστασία της ηλεκτρικής ενέργειας αντιμετωπίζεται πλέον ως μέρος της εθνικής άμυνας. Και αυτό ίσως είναι το στοιχείο που δείχνει καλύτερα πόσο έχει αλλάξει η ευρωπαϊκή αντίληψη περί ασφάλειας μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Δεν αφορά πλέον μόνον στρατιώτες, άρματα και πυραύλους. Αφορά ηλεκτρικά δίκτυα, τηλεπικοινωνίες, υποθαλάσσια καλώδια, δρόμους, γέφυρες και εγκαταστάσεις που κρατούν μια χώρα σε λειτουργία.

Οι τρεις μικρές χώρες της Βαλτικής βρίσκονται γεωγραφικά πολύ πιο κοντά στη Ρωσία και αντιλαμβάνονται την απειλή διαφορετικά από μεγάλο μέρος της υπόλοιπης Ευρώπης. Γι’ αυτό και επενδύουν στην άμυνα με ρυθμούς που πριν από λίγα χρόνια θα φαίνονταν αδιανόητοι.

Τα νέα οχυρά της Βαλτικής δε σημαίνουν ότι ένας πόλεμος είναι αναπόφευκτος. Δείχνουν όμως ότι η πιθανότητά του έχει πάψει να θεωρείται αδιανόητη. Κι αυτή ίσως είναι η μεγαλύτερη αλλαγή που όλοι σκεφτόμαστε. 

]]> 259381 Τάσος Τέλλογλου, Πατριδογνωσία, Ιστορίες ενός εμμονικού (εκδ. Μεταίχμιο) https://artpointview.gr/2026/08/02/tasos-telloglou-patridognosia-istories-enos-emmonikou-ekd-metaichmio/ Sun, 02 Aug 2026 08:32:53 +0000 https://artpointview.gr/?p=258206

Τάσος Τέλλογλου, Πατριδογνωσία, Ιστορίες ενός εμμονικού (εκδ. Μεταίχμιο)

Η Πατριδογνωσία είναι  σειρά επεισοδίων και θεματικών ενοτήτων που ξεκινούν από το προσωπικό και φτάνουν μέχρι το συλλογικό τραύμα της χώρας. Η αφήγηση ανοίγει με οικογενειακές μνήμες που ακουμπούν τον Εμφύλιο και συνεχίζει με την προσωπική διαμόρφωση του συγγραφέα, πριν περάσει στα μεγάλα γεγονότα της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Η μετάβαση δεν γίνεται ποτέ ομαλά, και αυτό είναι μία συνειδητή επιλογή του συγγραφέα, όπου το προσωπικό και το πολιτικό δεν χωρίζονται, αλλά μονίμως συνυπάρχουν σε συνεχή τριβή.
Το βιβλίο απλώνεται σε ένα ευρύ φάσμα υποθέσεων και επεισοδίων, όπως πολιτικά σκάνδαλα, διεθνείς κρίσεις, οικονομικές υποθέσεις, παρασκηνιακές ιστορίες εξουσίας. Δεν υπάρχει γραμμική εξέλιξη, ούτε προσπάθεια «ιστορικής σύνθεσης» με την ακαδημαϊκή έννοια. Αντίθετα, υπάρχει η λογική του ρεπορτάζ, όπου κάθε κεφάλαιο είναι μια επιστροφή σε έναν κόμβο γεγονότων, και η αλήθεια δεν παρουσιάζεται ως τελικό συμπέρασμα, αλλά ως διαρκής διεκδίκηση.

Με αφορμή την έκδοση του νέου του βιβλίου «Πατριδογνωσία», ο Τάσος Τέλλογλου ξεδιπλώνει τη διαδρομή του, εξηγεί τα κίνητρά του και στέκεται σε υποθέσεις που τον σημάδεψαν.

Ο Τάσος Τέλλογλου γράφει σχεδόν σε τρίτο πρόσωπο. Διαθέτει άλλωστε αυτή τη σπάνια ικανότητα να επιτρέπει στα γεγονότα και στις «χειροπιαστές αποδείξεις» να έχουν τον πρώτο και ει δυνατόν τον τελευταίο λόγο. Τα πάντα όμως περνούν από το δικό του μάτι και συνέχεια αποτυπώνονται στο χαρτί της εφημερίδας, εικονογραφούνται στο τηλεοπτικό υλικό, όπως είναι: σκοπίμως σκληρά.Πλην όμως ανθρώπινα.

Το βιβλίο καταγράφει επεισόδια διαφθοράς. Σ’ αυτά ριχνόταν πρώτος ο Τέλλογλου, σε όποιο μέσο ενημέρωσης κι αν δούλεψε, και δεν ήταν λίγα. Όχι μόνος, αλλά πάντα με άξιους συναδέλφους.

«Άπαξ κνίτης πάντα κνίτης», «Εμείς του ’80 οι εκδρομείς»

Η ερευνητική δημοσιογραφία απαιτεί να έχεις καλούς πληροφοριοδότες, να έχεις τον τρόπο για να σε εμπιστευθούν εκείνοι που είτε δεν αντέχουν να μην τα πουν, είτε θέλουν να τη γλιτώσουν, είτε να βλάψουν και άλλους. Δική σου δουλειά είναι να ακολουθείς τα στοιχεία. Να είσαι έτοιμος να πας όπου σε πάει η «ιστορία», να διακινδυνεύσεις, να τα βάλεις με την αλήθεια του καθενός αλλά να οδηγείς τελικά τα αληθινά στην επιφάνεια. Μικρές νίκες, πολλά αδιέξοδα, συνεχή διλήμματα, πάντα θα βρίσκεις περισσότερα στοιχεία από όσα μπορείς να διασταυρώσεις και πάντα θα μένουν πίσω υποψίες.

Ενδιαφέροντα κεφάλαια:  «Γενεαλογία», «Ο φόνος από την ΟΠΛΑ του παππού του», «Η συγγνώμη, μια ιστορία Κατοχής στην Πάρο»

Σκάνδαλα παντού. Σκάνδαλα πάντα. Ιστορίες απερίγραπτης βουλιμίας, ιστορίες ανήθικες, ιστορίες μίσους, σε μια ρυθμική διήγηση γεμάτη εικόνες. Ένα διαρκές ντοκιμαντέρ, μια συλλογή ταινιών μικρού μήκους που ανατέμνουν τις διαδρομές που ακολούθησε η χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες. Από το σκάνδαλο Κοσκωτά, μέχρι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο Τέλλογλου έχει στοιχεία που σου επιτρέπουν να τα ξαναδείς όλα σχεδόν με… αισιοδοξία αλλά με διαθήκη την μεγάλη απορία: πώς είναι δυνατόν να μην μαθαίνει το Σύστημα από τις ικανότητες εκείνων που το αρμέγουν;

Εμμονικός, καταγγελτικός, αλλά και «επίμονος κηπουρός», πιστός υπηρέτης της αλήθειας και της επιστήμης του, ο Τάσος Τέλλογλου καταθέτει ένα βιβλίο δοκιμιακού χαρακτήρα, διαφορετικό από όσα συνήθως διαβάζουμε, προκειμένου να μας πληροφορήσει για το σύγχρονο κομμάτι της Ιστορίας στη χώρα μας όπως το βίωσε ο ίδιος.

Δεν είναι, όμως, μόνον τα οικονομικά. Είναι οι επαφές με τρομοκράτες, δίπλα στην αγωνία του Ανδρέα Παπανδρέου στο Χέρφιλντ, στα βρώμικα νερά της Siemens, τις «τακτοποιήσεις» αυθαίρετων καταπατήσεων, το λαθρεμπόριο πετρελαίου, την πτώση της «λαϊκής» Ανατολικής Γερμανίας, τον Αλβανό που πήρε ομήρους ένα λεωφορείο ανυποψίαστους ταξιδιώτες, τις μίζες για τους εξοπλισμούς, το βρώμικο χρήμα για τα φάρμακα και άλλες τρομερές ιστορίες.

Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τον χρόνο ως «φίλτρο». Δεν γράφει εν βρασμώ ψυχής, αλλά με την ψυχραιμία του έμπειρου παρατηρητή που βλέπει τα ίδια πρόσωπα και τις ίδιες παθογένειες να ανακυκλώνονται στην ελληνική κοινωνία. Διηγείται χωρίς να κουράζει, χωρίς εντάσεις κι επειδή οι σελίδες φεύγουν εύκολα, εξηγεί πολλά.

Τυχαία επέλεξα κάποιες σελίδες, όχι βεβαίως ενδεικτικές, αλλά το βιβλίο αξίζει να διαβαστεί από όλους. Τα όσα περιγράφονται σ’ αυτό από τον Τάσο Τέλλογλου αποτελούν κομμάτι-α της δικής μας Ιστορίας και το να την προσπερνάμε είτε το λιγότερο αφελές. (Ρίτσα Μασούρα, δημοσιογράφος)

]]> 258206