Το διήγημά της διακρίθηκε ανάμεσα στα δέκα καλύτερα του 9ου Διαγωνισμού Διηγήματος του ΙΑΝΟΥ, με θέμα «Φύση με σπασμένα φτερά».

«Ό,τι δεν ρέει, δεν προχωρά, γίνεται βάλτος. Ακίνητη ήμουν και εγώ, είχα βαλτώσει»

Μερικές φορές η λογοτεχνία αρχίζει από μια μικρή προσωπική ανάγκη: να αφηγηθούμε μια ιστορία, να δώσουμε μορφή σε ένα συναίσθημα, να αναζητήσουμε μέσα από τις λέξεις όσα δυσκολευόμαστε να εκφράσουμε διαφορετικά.

Η Κατερίνα Ρούκουνα κινείται δημιουργικά ανάμεσα σε διαφορετικές μορφές τέχνης, αλλά βρήκε έναν ακόμη τρόπο έκφρασης μέσα από τη γραφή. Και κάπως έτσι, η συμμετοχή της στον φετινό, 9ο Διαγωνισμό Διηγήματος του ΙΑΝΟΥ της χάρισε μια ξεχωριστή διάκριση.

Το διήγημά της, με τίτλο «Η Κορυφή», επιλέχθηκε ανάμεσα στις δέκα καλύτερες συμμετοχές του διαγωνισμού, στον οποίο κατατέθηκαν περίπου 500 έγκυρα έργα. Περιλαμβάνεται επίσης στη συλλογική έκδοση «Φύση με σπασμένα φτερά», που συγκεντρώνει 50 επιλεγμένα διηγήματα.

Ο διαγωνισμός, που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, είχε ως κεντρικό θέμα τη σχέση του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον.

Η Κατερίνα Ρούκουνα επέλεξε να προσεγγίσει αυτή τη σχέση μέσα από μια αλληγορική αφήγηση. Μια γυναίκα περπατά στο δάσος. Η ομίχλη, τα δέντρα, τα παράξενα άνθη, η βροχή, το νερό και το βουνό συνθέτουν ένα τοπίο που μεταβάλλεται μαζί με την ψυχική της κατάσταση.

Η διαδρομή της γίνεται σταδιακά μια πορεία απομάκρυνσης από μια επώδυνη σχέση, αλλά και μια αναζήτηση του εαυτού της. «Ό,τι δεν ρέει, δεν προχωρά, γίνεται βάλτος. Ακίνητη ήμουν και εγώ, είχα βαλτώσει», γράφει σ’ ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία του διηγήματος. Και καθώς η ηρωίδα συνεχίζει την ανάβασή της, η φύση παύει να αποτελεί απλώς το σκηνικό της ιστορίας. Γίνεται συνομιλητής της, καθρέφτης των συναισθημάτων της και τελικά τόπος μιας προσωπικής μεταμόρφωσης.

Η φετινή διάκριση δεν είναι η πρώτη για την Κατερίνα Ρούκουνα. Την προηγούμενη χρονιά το διήγημά της «Καρυδάκι γλυκό» είχε επίσης επιλεγεί για τη συλλογική έκδοση του διαγωνισμού «Με το βλέμμα σ’ έναν στίχο», στον οποίο οι συμμετέχοντες καλούνταν να δημιουργήσουν μια ιστορία έως 400 λέξεων με αφετηρία έναν ποιητικό στίχο.

Στην «Κορυφή», η ηρωίδα ολοκληρώνει τη διαδρομή της αντικρίζοντας έναν ορίζοντα διαφορετικό από εκείνον που άφησε πίσω της.

Ίσως τελικά αυτό να είναι και ένα από τα ωραιότερα χαρακτηριστικά της γραφής: η δυνατότητα να μετατρέπουμε μια προσωπική εμπειρία σε ιστορία που μπορεί να συναντήσει και άλλους ανθρώπους.

*Η Κατερίνα Ρούκουνα γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε Γεμολογία στην Αγγλία, μετεκπαιδεύτηκε στη Γερμανία και δίδαξε σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα. Σχεδιάζει και δημιουργεί χειροποίητα κοσμήματα, ενώ έχει ασχοληθεί με τη μουσική, το τραγούδι και το θέατρο. Τα τελευταία χρόνια φαίνεται να την κερδίζει η λογοτεχνία, καθώς παρακολουθεί σεμινάρια δημιουργικής γραφής.

Ρ.Μ.