Μετά την αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο, ο Απόλλων Μάικοφ ασχολήθηκε αποκλειστικά με την λογοτεχνία και πραγματοποίησε πολλά ταξίδια στο εξωτερικό. Έγραψε ποιήματα που χαρακτηρίζονται από την τελειότητα της μορφής, αλλά και από την ψυχρότητα του ύφους, εμπνευσμένα από τον θαυμασμό του για τον ελληνορωμαϊκό κόσμο της αρχαιότητας, τον οποίο μελέτησε επισταμένως.

Πιο γνωστά έργα του είναι η ποιητική συλλογή «Ο θάνατος του Λεύκιου» (1863) και η τραγωδία «Δύο Κόσμοι» με θέμα τους αγώνες των πρώτων χριστιανών στον ρωμαϊκό κόσμο (1882). Έγραψε επίσης λυρικά ποιήματα με τα οποία ύμνησε την ομορφιά της ρωσικής υπαίθρου.

Μετέφρασε στα ρωσικά έργα των Γκαίτε, Χάινε και Μίτσκιεβιτς, καθώς και δημοτικά τραγούδια από την Ελλάδα, την Σερβία και την Ισπανία. Ποιήματά του μελοποίησαν μεταξύ άλλων ο Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ και ο Πιότ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι.

«Νέο Ελληνικό Τραγούδι»: το ποίημα που μελοποίησε ο Τσαϊκόφσκι

Το 1872, ο Τσαϊκόφσκι μελοποίησε το ποίημά του «Νέο Ελληνικό Τραγούδι»

και το αφιέρωσε στον φίλο του τσελίστα Κονσταντίν Άλμπρεχτ. Οι στίχοι του ποιητή είναι διασκευή ενός θρηνητικού ελληνικού δημοτικού τραγουδιού. Η σύνθεση του Τσαϊκόφσκι περιέχεται στο έργο του «6 Ρομάντζες», έργο 16, για φωνή και πιάνο.

Ο Απόλλων Μάικοφ πέθανε στις 8 Μαρτίου 1897 στην Αγία Πετρούπολη σε ηλικία 76 ετών.