«Κάθε βέλος στην καρδιά σε κάνει καλύτερο άνθρωπο»

Σταυρούλα Παπασπύρου /lifo.gr 

Ιρανή τραγουδίστρια και οκτώ μέλη μίας ομάδας παραγωγής, φέρονται να καταδικάστηκαν σε 74 μαστιγώματα για συναυλία που μεταδόθηκε ζωντανά μέσω YouTube το 2024.

Σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα, το ποινικό δικαστήριο της επαρχίας Κομ καταδίκασε την Παραστού Αχμαντί και τους υπόλοιπους οχτώ σε μαστίγωμα, διετή απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και διετή απαγόρευση συμμετοχής σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Οι κατηγορίες αφορούν, μεταξύ άλλων, προσβολή της δημόσιας αιδούς μέσω της παραγωγής και δημοσίευσης «χυδαίου και ανήθικου περιεχομένου» στο διαδίκτυο.

Παρότι η επίσημη δικαστική υπηρεσία ειδήσεων του Ιράν δεν έχει ακόμη δημοσιεύσει την απόφαση, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δικηγόροι που εξέτασαν τα σχετικά έγγραφα υποστηρίζουν ότι οι διώξεις καλλιτεχνών που αψηφούν δημόσια το καθεστώς αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας αποτροπής κάθε πολιτιστικής αμφισβήτησης.

Τον Δεκέμβριο του 2024, η 29χρονη τραγουδίστρια ερμήνευσε χωρίς χιτζάμπ το πατριωτικό τραγούδι «Az Khoone Javanane Vatan» («Από το Αίμα των Νέων της Πατρίδας») σε ζωντανή διαδικτυακή μετάδοση, η οποία έγινε γρήγορα viral. Λίγο μετά τη δημοσίευση του βίντεο, η ίδια και αρκετοί μουσικοί συνελήφθησαν προσωρινά και στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι. Αργότερα, οι αρχές προχώρησαν στην άσκηση επίσημης δίωξης για τη δημοσίευση του βίντεο, το οποίο έχει συγκεντρώσει εκατομμύρια προβολές στο YouTube.

Αντιδράσεις για τη σύλληψη της Ιρανής τραγουδίστριας
Η Μπαχάρ Γκαντεχαρί, διευθύντρια του Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με έδρα τις ΗΠΑ, δήλωσε ότι η τιμωρία της Αχμαντί επειδή τραγούδησε και εμφανίστηκε χωρίς χιτζάμπ αποτελεί ακόμα μία υπενθύμιση ότι οι συνθήκες ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα δεν έχουν αλλάξει, παρά τις προσπάθειες των ιρανικών αρχών να βελτιώσουν τη διεθνή εικόνα τους. Όπως ανέφερε, η δίωξη καλλιτεχνών αναδεικνύει το χάσμα ανάμεσα στην επίσημη προπαγάνδα και την πραγματικότητα.

Ο δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Μοΐν Χαζαελί υποστήριξε ότι η απόφαση στερείται νομικής βάσης, σημειώνοντας πως το τραγούδι, η μουσική ερμηνεία και η παραγωγή μουσικών έργων από γυναίκες δεν ποινικοποιούνται από το ιρανικό ποινικό δίκαιο. Πρόσθεσε ακόμη ότι η επιβολή ποινής μαστιγώματος εγείρει σοβαρά ζητήματα σχετικά με τις διεθνείς υποχρεώσεις των κρατών για την απαγόρευση των βασανιστηρίων και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Η απόφαση έχει εντείνει τις ανησυχίες των Ιρανών καλλιτεχνών για περαιτέρω κλιμάκωση της πολιτιστικής καταστολής. Η Ιρανοβρετανίδα ηθοποιός Ναζανίν Μπονιαντί δήλωσε ότι η καταδίκη της Παραστού «αποτελεί μια έντονη υπενθύμιση ότι, παρά τις συζητήσεις στην Ουάσιγκτον για ένα «νέο καθεστώς» στο Ιράν, ο μηχανισμός καταστολής της Ισλαμικής Δημοκρατίας παραμένει αμετάβλητος». «Η ανοχή απέναντι σε ένα καθεστώς που μαστιγώνει γυναίκες επειδή τραγουδούν και εκτελεί πολίτες επειδή διεκδικούν τα δικαιώματά τους, το μόνο που πετυχαίνει είναι να το ενθαρρύνει να συνεχίσει στον δρόμο της τυραννίας», δήλωσε.

Παρόμοια ήταν και η τοποθέτηση της ηθοποιού Σεταρέχ Μαλεκί, η οποία αναγκάστηκε να ζει στο εξωτερικό μετά τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην υποψήφια για Όσκαρ ταινία του Μοχάμεντ Ρασούλοφ, «Ο Σπόρος του Ιερού Σύκου». Η ίδια ανέφερε σε δήλωσή της στον Guardian ότι η συναυλία της Αχμαντί αναζωπύρωσε μέσα της το πνεύμα της αντίστασης. «Για μέρες, συνέχιζα να παρακολουθώ τα βίντεο ξανά και ξανά και ένιωσα απίστευτα περήφανη για τον Παραστού», είπε και τόνισε: «Γνωρίζοντας όλες τις συνέπειες που θα είχε να αντιμετωπίσει, αρνήθηκε να παραιτηθεί από το δικαίωμά της, ως γυναίκα, να ζει, να τραγουδάει και να ακούγεται. Οι Ιρανές δεν σταματούν ποτέ να αγωνίζονται ενάντια στην τυραννία, ούτε για μια στιγμή, και αυτό είναι πραγματικά αξιοσημείωτο».

Σύμφωνα με τη Μαλεκί, για κάθε καλλιτέχνη που αρνείται να συμμορφωθεί με τη λογοκρισία, η καθημερινότητα στο Ιράν αποτελεί μια μορφή αντίστασης.

Πηγή: Guardian