Πώς η Μόσχα εξαπατά υπηκόους ξένων χωρών και στη συνέχεια τους στρατολογεί στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας

Αγρότες από το Καμερούν και τη Ζιμπάμπουε. Μάγειρες από το Περού. Καθαριστές από το Νεπάλ και την Ινδία. Είναι μερικές μόνο από τις ειδικότητες και τις εθνότητες που αντιστοιχούν στην επιχείρηση εξαπάτησης της Μόσχας σε βάρος υπηκόων ξένων κρατών, με δόλωμα μια καλύτερη ζωή στη Ρωσία.

Στη μάχη με τα ψέματα

«Διάβασα ένα κομμάτι χαρτί που δεν ήξερα καλά – καλά τι έγραφε». Με αυτά τα λόγια περιγράφει στον ιστότοπο The European Correspondent ο καμερουνέζος Ζαν Ουνανά, έγκλειστος σήμερα σε φυλακή της δυτικής Ουκρανίας τον τρόπο που στρατολογήθηκε από τον ρωσικό στρατό. Η ιστορία του περιλαμβάνει την άφιξή του στη Ρωσία, την απόρριψη των ταξιδιωτικών του εγγράφων και την αντιπρόταση της υπογραφής στρατιωτικού συμβολαίου, με υπαρκτή την προοπτική χρηματικής αποζημίωσης και απόκτησης ρωσικής υπηκοότητας. Η σύμβαση υπογράφηκε στα ρωσικά και είχε αόριστο χαρακτήρα, με αποτέλεσμα ο Ουνανά να καταλήξει στην πρώτη γραμμή του μετώπου κι από εκεί στον αποδεκατισμό της μονάδας του από ουκρανικά drones και την αιχμαλωσία του.

Ίδια είναι η περίπτωση του συμπατριώτη του Ανατόλ, που μίλησε στο ίδιο μέσο. «Υπέγραψα κάτι που δεν ήξερα. Λίγες εβδομάδες μετά βρέθηκα στη μάχη. Δεν ξέρω που ακριβώς. Μάλλον ήταν το Ντονμπάς» λέει, έγκλειστος κι αυτός στην ίδια ουκρανική φυλακή. Αμφότεροι φυλακίστηκαν το 2023 και παραμένουν κρατούμενοι, αφού δεν είναι ψηλά στις λίστες ανταλλαγής που δίνει η Μόσχα.

Η εμπειρία των δύο καμερουνέζων -ο ένας εκ των οποίων κατόρθωσε να επιζήσει βρίσκοντας τροφή στα σακίδια των νεκρών συμπολεμιστών του- ακούγεται εξωφρενική. Είναι όμως η πιο πρόσφατη και μια από τις πολλές που συνοδεύουν τους υπηκόους φτωχών κρατών της Αφρικής και της Ασίας, οι οποίοι αναζητούν μια καλύτερη τύχη στην Ευρώπη, ακόμη και την εμπόλεμη. Αρκετοί από αυτούς παίρνουν το ρίσκο της ένταξης στον ρωσικό στρατό. Πολλοί όμως είναι θύματα εξαπάτησης με «δόλωμα» ένα πακέτο πλούσιων παροχών.

Οι ουκρανικές αρχές υπολογίζουν συνολικά τους ξένους στρατιώτες που υπηρετούν στον ρωσικό στρατό σε περίπου 28.400, ενώ έχουν τακτοποιήσει και καταγράψει 136 διαφορετικές χώρες καταγωγής. Στις τάξεις τους συνυπάρχουν χιλιάδες θύματα εξαπάτησης, μισθοφόροι, ακτιβιστές της αντιδυτικής Ακροδεξιάς και της αντιιμπεριαλιστικής Ακροαριστεράς. Σε αυτούς δεν υπολογίζονται οι 14.000 βορειοκορεάτες που στρατεύτηκαν στο πλαίσιο συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής αρωγής που υπέγραψαν το 2024 Μόσχα και Πιονγιάνγκ. Σε ό,τι αφορά τους νεκρούς, αυτοί είναι 3.589 και προέρχονται από σαράντα χώρες. Σύμφωνα με το Κίεβο οι καταγραφές υπολείπονται κατά 25-30% των συνολικών περιστατικών.

Από μάγειρας στρατιώτης

Σειρά δημοσιογραφικών ερευνών επιβεβαιώνουν ότι ο τρόπος προσέγγισης που έχει υιοθετηθεί είναι πανομοιότυπος. Η πρώτη επαφή γίνεται με τη μεσολάβηση ενδιάμεσου προσώπου, συνήθως από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το δέλεαρ είναι η υπόσχεση για απασχόληση σε πόστα που αφήνεται ασαφώς να εννοηθεί ότι αφορούν όχι το επιχειρησιακό σκέλος αλλά υποστηρικτές δραστηριότητες (μάγειρες, οδηγοί, μηχανικοί). Η «επαγγελματική πρόταση» συνοδεύεται από άμεση χρηματική αποζημίωση και προνομιακό δικαίωμα στην κτήση υπηκοότητας. Όμως η προσγείωση στο ρωσικό έδαφος αποδεικνύεται ανώμαλη ήδη με την υπογραφή του συμβολαίου, που είναι γραμμένο μονομερώς στα ρωσικά.

Ενδεικτικό είναι περυσινό ρεπορτάζ της εφημερίδας Los Angeles Times, όπου γινόταν αναφορά στη στρατολόγηση του 54χρονου αυτοκινητιστή Ραίντ Χαμάντ από την Ιορδανία, μέσω διαφήμισης στην ψηφιακή πλατφόρμα επικοινωνίας Telegram. O ίδιος κατόπιν επικοινωνίας με ενδιάμεση συμπέρανε πως θα εργαστεί ως οδηγός. Τελικά βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης και όταν εξέφρασε την επιθυμία να σπάσει το συμβόλαιο του ζητήθηκε να καταβάλει το ποσό των 500.000 ρουβλιών (περίπου 5.000 ευρώ). Πρόσφατο δημοσίευμα του CNN αποτυπώνει ανάλογο συμβάν από το Περού, όπου νεαρός που υποτίθεται θα εργαζόταν ως μάγειρας κατέληξε να εκτελεί οχυρωματικές εργασίες.

Σάλο είχε επίσης προκαλέσει η περίπτωση της κόρης του πρώην προέδρου της Νότιας Αφρικής, Ντουντουζίλε Ζούμα-Σαμπούντα, η οποία κατηγορείται ως ηγετικό στέλεχος σπείρας που παραπλανούσε Νοτιοαφρικανούς για να πολεμήσουν στο Ντονμπάς της ανατολικής Ουκρανίας. Πρόσχημα σύμφωνα με το κατηγορητήριο ήταν η εκπαίδευση σε ρωσικό έδαφος, με απώτερο σκοπό οι ενδιαφερόμενοι να στελεχώσουν μελλοντικά την προσωπική φρουρά του Ζούμα.

Ελπίδες;

Η τύχη των ξένων στρατιωτών που πολεμούν στην Ουκρανία διαπλέκεται με τις γενικότερες γεωπολιτικές εξελίξεις. Τα νέα επί του πεδίου δεν αποπνέουν αισιοδοξία, αφού τεσσεράμισι χρόνια μετά το ξέσπασμα της ρωσικής εισβολής η σφοδρότητα των εκατέρωθεν επιχειρήσεων παραμένει αμείωτη. Παρά τη σχετική σταθεροποίηση των γραμμών του μετώπου, η στρατηγική των δύο πλευρών επικεντρώνεται πλέον σε βαθιά πλήγματα υποδομών, ενώ κάθε απόπειρα διπλωματικής προσέγγισης έχει πέσει στο κενό.

Ωστόσο, η προχθεσινή δήλωση του ρώσου προέδρου, Βλαντίμιρ Πούτιν, ότι «η επίτευξη ειρηνευτική συμφωνίας είναι πιθανή», σε συνδυασμό με το σχόλιο του ουκρανού υπουργού Εξωτερικών Αντρίι Σιμπίχα για «νέα δυναμική στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις» αφήνουν μικρό περιθώριο ελπίδας. Είχε προηγηθεί παρέμβαση του πρωθυπουργού της Ινδίας, Ναρέντρα Μόντι, ο οποίος προσφέρθηκε σε ρόλο μεσολαβητή για οποιαδήποτε ειρηνευτική συνομιλία και διαπραγμάτευση.

Μέχρι οι προσπάθειες να μεταφραστούν σε απτούς όρους ειρηνικής συνύπαρξης των δύο μερών, οι αιχμάλωτοι στρατιώτες της ιδιόμορφης πολυεθνικής δύναμης του ρωσικού στρατού μπορούν μόνο να περιμένουν. Οι ίδιοι επικοινωνούν με τις πρεσβευτικές αρχές των χωρών τους μέσω του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, δίχως επιτυχία. Και μετανιώνουν, σύμφωνα με τον Ουνανά, για την απόφασή τους, με τον ίδιο να ομολογεί: «Όταν υπέγραφα, δεν περίμενα να φτάσω στη φυλακή».

Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη του πολέμου, η Ρωσία δεν κρατά μόνο χιλιάδες Ουκρανούς στρατιώτες αιχμαλώτους. Σύμφωνα με εκτενή έρευνα του The New Yorker, έχει δημιουργηθεί ένα εκτεταμένο δίκτυο φυλακών και κέντρων κράτησης, όπου οδηγούνται και άμαχοι από τις κατεχόμενες περιοχές της Ουκρανίας.

Το ρεπορτάζ περιγράφει ένα σύστημα που πολλοί συγκρίνουν με ένα «νέο Γκουλάγκ»: μια αλυσίδα φυλακών που εκτείνεται από τα σύνορα της Ουκρανίας έως τις απομακρυσμένες περιοχές της βόρειας Ρωσίας. Εκεί, πολίτες –ανάμεσά τους δάσκαλοι, νοσηλεύτριες, μαγείρισσες, δημοτικοί υπάλληλοι και εθελοντές– κρατούνται επί μήνες ή και χρόνια, συχνά χωρίς ουσιαστικά αποδεικτικά στοιχεία εναντίον τους.

Ιδιαίτερη θέση στο άρθρο κατέχουν οι μαρτυρίες γυναικών που συνελήφθησαν μετά την πτώση της χαλυβουργίας Azovstal στη Μαριούπολη. Ορισμένες εργάζονταν ως μαγείρισσες ή υγειονομικό προσωπικό και κατηγορήθηκαν για «τρομοκρατία» ή για συμμετοχή σε «ένοπλη κατάληψη της εξουσίας», επειδή συνδέονταν διοικητικά με τις ουκρανικές μονάδες Azov και Aidar. Η ειρωνεία μιας κρατούμενης είναι αποκαλυπτική: «Το να μαγειρεύεις μπορς δεν είναι πραξικόπημα.»

Οι αφηγήσεις των πρώην κρατουμένων περιγράφουν ένα καθεστώς καθημερινής ταπείνωσης. Ξυλοδαρμοί, ψυχολογική πίεση, ηλεκτροσόκ, εξαναγκασμένες ομολογίες και συνεχείς απειλές αποτελούν, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, μέρος της καθημερινότητας. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι κρατούμενοι υποχρεώνονταν ακόμη και να υπογράφουν δηλώσεις ότι δεν είχαν υποστεί κακομεταχείριση.

Παράλληλα, το άρθρο αναδεικνύει μια λιγότερο γνωστή διάσταση: την προσπάθεια ορισμένων κρατουμένων να διατηρήσουν την αξιοπρέπειά τους μέσα στη φυλακή. Μαθήματα αγγλικών, ανταλλαγή επιστολών, ποίηση και μικρές καθημερινές πράξεις αλληλεγγύης μετατρέπονται σε μορφές αντίστασης απέναντι στην απομόνωση.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, περίπου 15.000 Ουκρανοί στρατιώτες έχουν αιχμαλωτιστεί από την έναρξη του πολέμου και αρκετοί έχουν επιστρέψει μέσω ανταλλαγών. Αντίθετα, η τύχη πολλών πολιτών παραμένει ασαφής. Οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων φοβούνται ότι χιλιάδες άμαχοι παραμένουν εγκλωβισμένοι σε ένα σύστημα κράτησης που λειτουργεί μακριά από τη διεθνή δημοσιότητα και χωρίς επαρκή νομικό έλεγχο.

Ο Joshua Yaffa δεν υποστηρίζει ότι η σημερινή Ρωσία αναβιώνει αυτούσιο το σοβιετικό σύστημα καταναγκαστικών έργων του Στάλιν. Υποστηρίζει όμως ότι έχει διαμορφωθεί ένας νέος μηχανισμός εξαφανίσεων, απομόνωσης και πολιτικά φορτισμένων διώξεων, ο οποίος, για πολλούς αναλυτές, θυμίζει τη λογική εκείνης της εποχής.

Ερευνήσαμε τη στρατιωτική κατήχηση των Ουκρανών παιδιών στις κατεχόμενες περιοχές – και όσα ανακαλύψαμε ξεπέρασαν κάθε προσδοκία

Τα στοιχεία που συγκέντρωσε η ερευνητική αποστολή του ΟΑΣΕ στις κατεχόμενες ουκρανικές περιοχές αποτυπώνουν, σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, μια συστηματική πολιτική ιδεολογικής κατήχησης και στρατιωτικοποίησης παιδιών υπό ρωσικό έλεγχο.

Οι συγγραφείς της έκθεσης σε πρώτο πληθυντικό:

Όταν μας ανατέθηκε να διερευνήσουμε τη συστηματική κατήχηση και στρατιωτικοποίηση των παιδιών που ζουν στις ουκρανικές περιοχές οι οποίες βρίσκονται υπό ρωσική κατοχή από το 2014, είχαμε ήδη μια γενική εικόνα της πολιτικής που εφαρμόζει το Κρεμλίνο στα κατεχόμενα εδάφη. Οι δύο από εμάς μεγαλώσαμε στη σοβιετοκρατούμενη Λετονία και στην Ανατολική Γερμανία και γνωρίζαμε από πρώτο χέρι τις μεθόδους της σοβιετικής «διαπαιδαγώγησης».

Ωστόσο, όσα διαπιστώσαμε στην Ουκρανία ξεπέρασαν κάθε προσδοκία. Τα στοιχεία που συγκεντρώσαμε αποκαλύπτουν μια συστηματική και εξαναγκαστική πολιτική της Ρωσικής Ομοσπονδίας, με στόχο τη σταδιακή εξάλειψη της ουκρανικής ταυτότητας των παιδιών που ζουν στις κατεχόμενες περιοχές.

Η αποστολή μας αποτέλεσε την έκτη ερευνητική αποστολή που συγκρότησε ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) από την έναρξη της ρωσικής εισβολής το 2022, προκειμένου να διερευνήσει πιθανές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρόκειται για τη δεύτερη αποστολή που επικεντρώθηκε αποκλειστικά στα παιδιά.

Η πρώτη είχε εξετάσει τις καταγγελίες για τη βίαιη μεταφορά ανηλίκων στη Ρωσία. Η δική μας αποστολή είχε ως στόχο να αξιολογήσει εάν η συμπεριφορά της Ρωσίας στις κατεχόμενες περιοχές παραβιάζει το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των Συμβάσεων της Γενεύης και της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Κατά τη διάρκεια των τριών εβδομάδων της έρευνας συγκεντρώσαμε και αναλύσαμε μεγάλο όγκο στοιχείων. Μελετήσαμε εκθέσεις και ανακοινώσεις του ΟΗΕ, του ΟΑΣΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ λάβαμε μαρτυρίες τόσο διαδικτυακά όσο και διά ζώσης από νέους ανθρώπους που είχαν βιώσει ως παιδιά την πολιτική κατήχησης και στρατιωτικοποίησης στις κατεχόμενες περιοχές.

Παράλληλα, συνομιλήσαμε με εκπαιδευτικούς που δίδαξαν σε σχολεία υπό ρωσική κατοχή πριν καταφέρουν να διαφύγουν σε περιοχές που ελέγχονται από την ουκρανική κυβέρνηση. Κατά την επίσκεψή μας στο Κίεβο πραγματοποιήσαμε επίσης σειρά συναντήσεων με εκπροσώπους ουκρανικών κρατικών φορέων και οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών.

Η έκθεσή μας, που παρουσιάστηκε στο Μόνιμο Συμβούλιο του ΟΑΣΕ στις 9 Ιουλίου, περιλαμβάνει συγκλονιστικές μαρτυρίες.

Σε μία από αυτές, ένας μάρτυρας περιγράφει πως ο διευθυντής του τοπικού σχολείου, συνοδευόμενος από βαριά οπλισμένους στρατιώτες, επισκεπτόταν τα σπίτια οικογενειών των οποίων τα παιδιά δεν φοιτούσαν στο σχολείο ή οι γονείς δεν είχαν ακόμη αποκτήσει ρωσικά διαβατήρια. Οι γονείς απειλούνταν με αφαίρεση της γονικής μέριμνας και με απομάκρυνση των παιδιών τους σε κρατικά ιδρύματα, εάν δεν συμμορφώνονταν με τις απαιτήσεις των κατοχικών αρχών. Υπό το βάρος αυτών των πιέσεων, πολλοί αναγκάστηκαν τελικά να υποχωρήσουν.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν τόσο από τον ΟΗΕ όσο και από τον ΟΑΣΕ, το περιστατικό αυτό δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση. Αντιθέτως, αναδεικνύει ένα ευρύτερο σύστημα εξαναγκασμού που δεν στοχεύει μόνο τα παιδιά, αλλά ολόκληρες τις οικογένειές τους, με τη συνεργασία διαφορετικών κρατικών υπηρεσιών.

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά, σύμφωνα με την έκθεσή μας, και η υποχρεωτική απόκτηση ρωσικής υπηκοότητας. Η διαδικασία αυτή αποτελεί κρίσιμο κρίκο μιας αλυσίδας που οδηγεί στη μελλοντική στρατιωτική θητεία, καθώς τα αγόρια που αποκτούν ρωσική υπηκοότητα καθίστανται υποχρεωτικά στρατεύσιμα μόλις συμπληρώσουν το 18ο έτος της ηλικίας τους.

Υπάρχουν πλέον επαρκή στοιχεία ότι αρκετοί από αυτούς δεν περιορίζονται στη συνηθισμένη στρατιωτική θητεία, αλλά αποστέλλονται στο μέτωπο, όπου αρκετοί έχουν ήδη χάσει τη ζωή τους.

Η εκπαίδευση ως εργαλείο ιδεολογικής κατήχησης

Στα σχολεία των κατεχόμενων περιοχών η ουκρανική γλώσσα έχει ουσιαστικά απαγορευθεί, ενώ η χρήση της περιορίζεται σημαντικά και στη δημόσια και ιδιωτική ζωή.

Τα παιδιά διδάσκονται πλέον αποκλειστικά με βάση το ρωσικό κρατικό πρόγραμμα σπουδών, το οποίο, σύμφωνα με την έκθεση, περιλαμβάνει εκτεταμένη παραποίηση ιστορικών γεγονότων και έντονη ιδεολογική κατήχηση.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το βιβλίο Ιστορίας της Γ΄ Λυκείου, το οποίο αφιερώνει 29 σελίδες στη λεγόμενη «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», παρουσιάζοντας τη ρωσική εισβολή ως αμυντική απάντηση απέναντι στη Δύση. Αντίστοιχα εγχειρίδια χρησιμοποιούνται ήδη από τις μικρότερες τάξεις στις κατεχόμενες περιοχές.

Η Διεθνής Αμνηστία χαρακτηρίζει το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό υλικό ως «κατάφωρη απόπειρα παράνομης ιδεολογικής κατήχησης μαθητών στη Ρωσία και στις ρωσοκρατούμενες ουκρανικές περιοχές».

Προετοιμάζοντας τους αυριανούς στρατιώτες

Η στρατιωτικοποίηση των παιδιών δεν περιορίζεται στη σχολική ύλη.

Από το σχολικό έτος 2023-2024 έχει καταστεί υποχρεωτικό το μάθημα «Βασικές Αρχές Ασφάλειας και Άμυνας της Πατρίδας», το οποίο περιλαμβάνει εκτεταμένη στρατιωτική εκπαίδευση.

Σύμφωνα με τα ευρήματα του ΟΗΕ, οι μαθητές παρακολουθούν έως και 170 ώρες στρατιωτικής εκπαίδευσης, όπου διδάσκονται τη χρήση χειροβομβίδων, τυφεκίων, αντιαρματικών εκτοξευτών και ελεύθερων σκοπευτικών όπλων.

Παράλληλα, η φιλοκυβερνητική νεολαιίστικη οργάνωση Movement of the First, που ιδρύθηκε το 2022 με πρωτοβουλία του Βλαντίμιρ Πούτιν, έχει επαναφέρει ένα σοβιετικού τύπου στρατιωτικό παιχνίδι, το οποίο εφαρμόζεται πλέον και στις κατεχόμενες ουκρανικές περιοχές.

Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος, τα παιδιά χωρίζονται σε «στρατούς», εκπαιδεύονται στη συναρμολόγηση όπλων, στη χρήση drones, σε ασκήσεις μάχης, ακόμη και σε επιχειρήσεις κυβερνοπολέμου και πληροφοριακών επιχειρήσεων.

Το Institute for the Study of War εκτιμά ότι οι δραστηριότητες αυτές αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου μηχανισμού που αποσκοπεί στη στρατιωτικοποίηση των ουκρανικών παιδιών, στην αποκοπή τους από την ουκρανική τους ταυτότητα και στη μελλοντική ένταξή τους στις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις.

Η ίδια η ρωσική ηγεσία δεν αποκρύπτει αυτή την πολιτική. Αντιθέτως, υψηλόβαθμοι Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν δημόσια υποστηρίξει ότι στόχος είναι η καλλιέργεια πατριωτισμού και η διαμόρφωση της ταυτότητας των παιδιών που ζουν στις κατεχόμενες περιοχές.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει η έκθεση του ΟΑΣΕ, πρόκειται για παιδιά ουκρανικής και όχι ρωσικής υπηκοότητας.

Τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η μεταβολή του εκπαιδευτικού συστήματος στις κατεχόμενες περιοχές παραβιάζει το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, μεταξύ άλλων το Άρθρο 43 των Κανονισμών της Χάγης και το Άρθρο 50 της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης.

Οι συντάκτες της έκθεσης καλούν τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει άμεσα και ουσιαστικά τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν τα ουκρανικά παιδιά όσον αφορά την ασφάλεια, την εθνική τους ταυτότητα και το δικαίωμα στην οικογενειακή ζωή.

Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ένας από τους συνομιλητές τους στο Κίεβο:

«Οποιαδήποτε συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου δεν μπορενα αφορά μόνο τα χιλιόμετρα εδάφους».

Η έκθεση παρουσιάστηκε στο Μόνιμο Συμβούλιο του ΟΑΣΕ στις 9 Ιουλίου και οι συντάκτες της καλούν τη διεθνή κοινότητα να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην προστασία της ταυτότητας, της εκπαίδευσης και της οικογενειακής ζωής των παιδιών στις κατεχόμενες περιοχές.

Πηγή: The Conversation. Το άρθρο υπογράφεται από μέλη της αποστολής του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), η οποία διερεύνησε την κατήχηση και στρατιωτικοποίηση παιδιών στις κατεχόμενες ουκρανικές περιοχές.

Τον Ιανουάριο του 2022 ο Γιάννης Σοφιολάκης ταξιδεύει στη Μαριούπολη για να επισκεφθεί την Ουκρανή γιαγιά του. Πολύ σύντομα, ωστόσο, θα συνειδητοποιήσει ότι βρέθηκε τη λάθος στιγμή στο λάθος μέρος.

Οι άνεμοι του πολέμου θα τον παρασύρουν σε μια εφιαλτική περιδίνηση που θα διαρκέσει σχεδόν δύο μήνες, κατά τους οποίους θα κληθεί να επιστρατεύσει άγνωστες έως τότε ψυχικές δυνάμεις και σωματικές αντοχές, προκειμένου να επιβιώσει ο ίδιος, αλλά και η τραγική γιαγιά του.

Ευρισκόμενος ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την ήσυχη ελληνική καθημερινότητα, καταρρακωμένος ψυχολογικά κι εξουθενωμένος σωματικά, ακροβατεί μεταξύ ζωής και θανάτου. Θα γνωρίσει το αδίστακτο πρόσωπο του Ρώσου κατακτητή, θα έρθει αντιμέτωπος με ακραίους και αρχέγονους φόβους, θα δαμάσει βασικές ανθρώπινες ανάγκες, θα εξοικειωθεί με το θάνατο και θα γνωρίσει την αλληλεγγύη, αλλά και τη σκληρότητα στον έσχατο βαθμό.

«Πού τελειώνουν τα όρια της ανθρώπινης αντοχής; Ίσως δεν παύουν να μετατοπίζονται ολοένα και περισσότερο. Πού τελειώνει η λογική και πού αρχίζει η παράνοια; Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι, αν όντως υπάρχει κόλαση, τότε σίγουρα αυτή βρισκόταν στο Νοσοκομείο νούμερο 2 της Μαριούπολης…»

«Είχαν κιόλας μαζευτεί στρατιώτες γύρω μου, με τα όπλα τους κολλημένα επάνω μου. Φώναζαν. Με διέταξαν να ξαπλώσω μπρούμυτα στο χώμα. Ένας έβαλε το χέρι του στις τσέπες μου και ψάχνοντας βρήκε έναν άθλιο φακό που κουβαλούσα μαζί μου. Τον βούτηξε λέγοντας: “Στην Ελλάδα έχει πολύ φως, δεν τον χρειάζεσαι!”
»Μου έδεσαν τα χέρια πίσω και με μια γερή σπρωξιά στην πλάτη με οδήγησαν στον αρμόδιο να αποφασίσει για την τύχη μου…»

Η συγγραφέας έχει βραβευτεί από το National Ethnic Press and Media Council of Canada για την προώθηση του ελληνισμού στο εξωτερικό, ενώ ποιήματά της έχουν επίσης βραβευτεί σε ελληνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς, Τα βιβλία της κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ιωλκός. Αυτό είναι το τέταρτο έργο της.

ΝΕΑ_ BOOK_ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ_

Η συγγραφέας έχει βραβευτεί από το National Ethnic Press and Media Council of Canada για την προώθηση του ελληνισμού στο εξωτερικό, ενώ ποιήματά της έχουν επίσης βραβευτεί σε ελληνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς. Τα βιβλία της κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ιωλκός. Αυτό είναι το τέταρτο έργο της.

«Ο Ουκρανός πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, καυχιέται στην πρώτη σελίδα της Wall Street Journal ότι “η Ουκρανία δεν θα αναγνωρίσει νομικά την κατοχή της Κριμαίας. Δεν υπάρχει τίποτα να συζητήσουμε εδώ”.

Αυτή η δήλωση είναι πολύ επιζήμια για τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία, δεδομένου ότι η Κριμαία χάθηκε πριν από χρόνια υπό την αιγίδα του προέδρου Μπαράκ Χουσεΐν Ομπάμα και δεν αποτελεί καν θέμα συζήτησης.

Κανείς δεν ζητά από τον Ζελένσκι να αναγνωρίσει την Κριμαία ως ρωσικό έδαφος, αλλά, αν θέλει την Κριμαία, γιατί δεν αγωνίστηκαν γι’ αυτήν πριν από έντεκα χρόνια, όταν παραδόθηκε στη Ρωσία χωρίς να πέσει ούτε ένας πυροβολισμός;

Η περιοχή στεγάζει επίσης, για πολλά χρόνια πριν από την “παράδοση Ομπάμα”, μεγάλες ρωσικές βάσεις υποβρυχίων. Είναι οι εμπρηστικές δηλώσεις όπως αυτές του Ζελένσκι που κάνουν τόσο δύσκολη τη διευθέτηση αυτού του Πολέμου. Δεν έχει τίποτα να καυχηθεί!

Η κατάσταση για την Ουκρανία είναι τραγική – Μπορεί να έχει Ειρήνη ή, μπορεί να πολεμήσει για άλλα τρία χρόνια πριν χάσει ολόκληρη τη Χώρα. Δεν έχω καμία σχέση με τη Ρωσία, αλλά έχω πολύ σχέση με το να θέλω να σώσω, κατά μέσο όρο, πέντε χιλιάδες Ρώσους και Ουκρανούς στρατιώτες την εβδομάδα, οι οποίοι πεθαίνουν χωρίς κανένα λόγο.

Η ΕΕ ετοιμάζει ένα σχέδιο στήριξης ύψους έως και 20 δισ. ευρώ για την Ουκρανία, χρησιμοποιώντας μια δομή χρέους που παρακάμπτει τις αντιρρήσεις του Βίκτορ Όρμπαν της Ουγγαρίας σχετικά με τη χρηματοδότηση της εμπόλεμης χώρας.

Αφού οι ηγέτες της ΕΕ απέτυχαν να συμφωνήσουν σε ένα σχεδιαζόμενο τετραετές πακέτο ύψους 50 δισ. ευρώ για την Ουκρανία νωρίτερα αυτό το μήνα, οι αξιωματούχοι αναζήτησαν εναλλακτικές λύσεις για να σώσουν το Κίεβο από μια διαφαινόμενη δημοσιονομική κρίση, εάν οι διαφορές της ΕΕ δεν μπορούν να επιλυθούν.

Αξιωματούχοι που συμμετέχουν στις συνομιλίες δήλωσαν ότι ένα μοντέλο που χρηματοδοτείται με χρέος έχει κερδίσει έδαφος ως ο πιο πρακτικός τρόπος παροχής στήριξης εάν ο Όρμπαν αρνηθεί να αποσύρει το βέτο του σε μια προγραμματισμένη σύνοδο κορυφής την 1η Φεβρουαρίου.

Το σχέδιο αυτό σύμφωνα με πληροφορίες θα περιλαμβάνει την έκδοση εγγυήσεων από τα συμμετέχοντα κράτη – μέλη στον προϋπολογισμό της ΕΕ, επιτρέποντας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δανειστεί έως και 20 δισ. ευρώ από τις κεφαλαιαγορές για το Κίεβο το επόμενο έτος. Αυτό τουλάχιστον ανέφεραν άτομα που έχουν ενημερωθεί για την πορεία των συζητήσεων. Οι ακριβείς όροι είναι ακόμη υπό συζήτηση και το τελικό ποσό θα καθοριστεί ανάλογα με τις ανάγκες της Ουκρανίας, δήλωσαν οι ίδιες πηγές.

Η ρύθμιση είναι παρόμοια με τη δομή που χρησιμοποιήθηκε το 2020, όταν η Επιτροπή παρείχε έως και 100 δισ. ευρώ σε φθηνή χρηματοδότηση σε χώρες της ΕΕ για βραχυπρόθεσμα προγράμματα στήριξης της εργασίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid.

Το σημαντικότερο είναι ότι η επιλογή αυτή δεν θα απαιτούσε εγγυήσεις από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ, εφόσον οι κύριοι συμμετέχοντες θα περιελάμβαναν χώρες με κορυφαία πιστοληπτική αξιολόγηση. Αυτό θα επέτρεπε στην ΕΕ να παρακάμψει το βέτο της Ουγγαρίας, καθώς δεν θα απαιτούσε ομόφωνη υποστήριξη.

Ορισμένες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας και των Κάτω Χωρών, θα χρειάζονταν κοινοβουλευτική έγκριση για εθνικές εγγυήσεις, μια διαδικασία που οι αξιωματούχοι ελπίζουν ότι θα μπορούσε να ολοκληρωθεί εγκαίρως ώστε να χορηγηθεί βοήθεια στην Ουκρανία έως τον Μάρτιο.

Μια από τις πηγές ανέφερε ότι δεν υπάρχει “τεχνικό πρόβλημα” με την εξεύρεση τρόπων χρηματοδότησης του προϋπολογισμού του Κιέβου, αλλά ότι πολιτικά “είναι πιο περίπλοκο”.
Εάν οι ηγέτες της ΕΕ συμφωνήσουν σε αυτό το σχέδιο την 1η Φεβρουαρίου, αυτό θα παράσχει διαβεβαίωση στο ΔΝΤ για την αποδέσμευση της επόμενης δόσης χρηματοδότησης για την Ουκρανία ύψους περίπου 900 εκατ. δολαρίων, δήλωσαν οι ίδιες πηγές

Αυτό θα πρέπει να παράσχει επαρκή χρηματοδότηση στο Κίεβο για να αποφύγει να καταφύγει στη νομισματική χρηματοδότηση, όπου η κυβέρνηση θα τυπώσει χρήματα για να διατηρήσει το έλλειμμά της και θα διακινδυνεύσει την εκτίναξη του πληθωρισμού.

Ένα μειονέκτημα αυτού του σχεδίου, σε σύγκριση με την αρχική πρόταση που βασίστηκε στον προϋπολογισμό της ΕΕ, είναι ότι θα περιορίζεται σε δάνεια και δεν θα περιλαμβάνει επιχορηγήσεις. Τα κράτη – μέλη θα μπορούσαν ακόμη να αποφασίσουν να παρέχουν επιχορηγήσεις σε διμερές επίπεδο, ανέφεραν οι πηγές.

Μια άλλη εφεδρική επιλογή που εξετάζεται περιλαμβάνει τη μετακύλιση της δομής χρηματοδότησης που χρησιμοποιήθηκε φέτος, στο πλαίσιο της οποίας η ΕΕ χορήγησε 18 δισ. ευρώ σε φθηνά δάνεια στην Ουκρανία, για μερικούς μήνες και μέχρι ένα έτος. Η επιλογή αυτή θα απαιτούσε τη σύμφωνη γνώμη μιας σταθμισμένης πλειοψηφίας των χωρών.

Ωστόσο, οι αξιωματούχοι τονίζουν ότι η προτιμώμενη επιλογή τους είναι να εγκρίνουν το αμετάβλητο πακέτο βοήθειας που προτάθηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο αλλά μπλοκαρίστηκε από την Ουγγαρία. Αυτή η αναπλήρωση του προϋπολογισμού της ΕΕ, η οποία παραμένει η προτιμώμενη ρύθμιση της Επιτροπής καθώς καλύπτει ένα τετραετές χρονοδιάγραμμα, περιλαμβάνει επίσης 4 δισ. ευρώ για άλλες προτεραιότητες, συμπεριλαμβανομένων των αμυντικών επενδύσεων και της μετανάστευσης.

Κεντρική φωτογραφία : Η Ουκρανία αντικαθιστά το σοβιετικό σφυρί και δρεπάνι με τρίαινα στο πανύψηλο μνημείο του Κιέβου

Ο ΟΗΕ προειδοποίησε την Τρίτη ότι η καταστροφή του φράγματος στην Ουκρανία θα μπορούσε να προκαλέσει περιβαλλοντική καταστροφή και να έχει τρομερές ανθρωπιστικές συνέπειες για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους.

Άλλωστε, το σοβιετικής κατασκευής φράγμα της Καχόφκα είναι στρατηγικής σημασίας για δύο λόγους: Παρέχει υδροδότηση στη νότια Ουκρανία και σε ολόκληρη της χερσόνησο της προσαρτημένης από τη Ρωσία Κριμαίας. Ενώ, η τεχνητή λίμνη που δημιουργεί το φράγμα βοηθά στην ψύξη των αντιδραστήρων του πυρηνικού εργοστασίου της Ζαπορίζια, που επίσης είναι υπό ρωσική κατοχή.

Η επίθεση στο μεγάλο φράγμα, που βρίσκεται υπό ρωσική κατοχή στη νότια Ουκρανία, προκάλεσε έναν χείμαρρο νερού που πλημμύρισε μια μικρή πόλη, δεκάδες χωριά και προκάλεσε την εκκένωση 17.000 ανθρώπων. Όμως τα Ηνωμένα Έθνη προειδοποίησαν ότι οι περιβαλλοντικές και ανθρωπιστικές συνέπειες της επίθεσης, για την οποία η Μόσχα και το Κίεβο αντάλλαξαν ευθύνες, είναι πιθανό να είναι πολύ πιο εκτεταμένες. “Ανησυχούμε σοβαρά για την καταστροφή του φράγματος Καχόβκα και τις σοβαρές ανθρωπιστικές επιπτώσεις σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και στις δύο πλευρές της γραμμής του μετώπου“, δήλωσε η ανθρωπιστική υπηρεσία του ΟΗΕ OCHA.

Επισημαίνοντας τις αναφορές των ουκρανικών αρχών ότι σχεδόν 40 πόλεις και χωριά πλημμύρισαν πλήρως ή εν μέρει, ο οργανισμός τόνισε ότι “χιλιάδες έχασαν τα σπίτια τους μέσα σε μια νύχτα“, ενώ χιλιάδες άλλοι έχασαν την πρόσβαση σε νερό, τρόφιμα και βασικές υπηρεσίες. “Οι επιπτώσεις αναμένεται να είναι επίσης σοβαρές στις περιοχές που ελέγχονται από τη Ρωσία“, προειδοποίησε. Η Κριμαία, η οποία φέρεται να λαμβάνει νερό από το φράγμα Καχόβκα, θα επηρεαστεί επίσης.

Ενώ το εύρος και ο αντίκτυπος της καταστροφής του φράγματος και της εξάντλησης του Καχόβκα εξακολουθούν να αξιολογούνται, το OCHA προειδοποίησε ότι “προβλέπεται σοβαρές και μακροπρόθεσμες συνέπειες στην ανθρωπιστική κατάσταση στην περιοχή“.

Μεταξύ άλλων, προειδοποίησε, “οι πλημμύρες και τα κινούμενα ύδατα μπορούν να μεταφέρουν νάρκες και εκρηκτικά σε νέες περιοχές που προηγουμένως είχαν αξιολογηθεί ως ασφαλείς, θέτοντας έτσι περισσότερους ανθρώπους σε κίνδυνο“.

Το OCHA ανέφερε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη προσπάθειες επείγουσας ανθρωπιστικής βοήθειας για τη στήριξη περισσότερων από 16.000 ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένης της παροχής νερού.

Εν τω μεταξύ, ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης του ΟΗΕ εξέφρασε τη λύπη του για τις σοβαρές ζημιές σε ζωτικής σημασίας υποδομές και προειδοποίησε για “μια περιβαλλοντική καταστροφή που διαφαίνεται“.

“Η επίθεση αυτή έθεσε σε κίνδυνο χιλιάδες ζωές, προκάλεσε σοβαρές περιβαλλοντικές ζημιές και οδήγησε σε περαιτέρω σοβαρή επιβάρυνση των υπηρεσιών αντιμετώπισης της κρίσης σε μια χώρα που ήδη αντιμετωπίζει τις ανθρωπιστικές επιπτώσεις ενός και πλέον έτους πολέμου“, ανέφερε στην ανακοίνωση ο επικεφαλής του ΔΟΜ Αντόνιο Βιτορίνο. “Δεδομένης της επίδρασης στα αποθέματα νερού και της πιθανότητας πλημμυρών, οι υδατογενείς ασθένειες αποτελούν σοβαρή απειλή“, προειδοποίησε.

Η κατάρρευση του φράγματος είναι ενδεχομένως το “σημαντικότερο περιστατικό ζημιών σε μη στρατιωτικές υποδομές” από την έναρξη της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, σύμφωνα με τον Martin Griffiths, Αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ για Ανθρωπιστικές Υποθέσεις και Συντονιστή Έκτακτης Ανάγκης.

Το φράγμα είναι μια γραμμή ζωής στην περιοχή ως κρίσιμη πηγή νερού για εκατομμύρια ανθρώπους στη Χερσώνα, καθώς και στις περιοχές Ντνίπρο και Ζαπορίζια, είπε, και μια βασική πηγή γεωργικής άρδευσης στη νότια Χερσώνα και τη χερσόνησο της Κριμαίας – με αντίκτυπο στη γεωργία και την παραγωγή τροφίμων. Ο Griffiths πρόσθεσε ότι αναμένεται σοβαρός αντίκτυπος στις κατεχόμενες από τη Ρωσία περιοχές, όπου οι ανθρωπιστικές οργανώσεις εξακολουθούν να αγωνίζονται να αποκτήσουν πρόσβαση. Ο Γκρίφιθς επεσήμανε και τον αντίκτυπο που θα έχει η κατάρρευση του φράγματος στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και στην ασφάλεια του πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής της Ζαπορίζια.

Τα “τραύματα” από την κατάρρευση του φράγματος ίσως χρειαστούν δεκαετίες για να επουλωθούν

Τα νερά της πλημμύρας θα υποχωρήσουν κάπως καθώς το κύμα θα φτάσει στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά πολλά από τα χωριά και τις πόλεις κατά μήκος του ποταμού Ντνίπρο μπορεί να μην είναι ξανά κατοικήσιμα, εκτός και αν κατασκευαστεί νέο φράγμα. Χιλιάδες σπίτια και μέσα διαβίωσης έχουν παρασυρθεί, μαζί με αμέτρητα οικόσιτα και άγρια ζώα.

Το οικολογικό τραύμα μιας τέτοιας πλημμύρας άλλαξε το τοπίο σε μια στιγμή, εξαφανίζοντας νησιά και υγροτόπους. Μπορεί να χρειαστούν χρόνια, αν όχι δεκαετίες, για να ανακάμψει η πανίδα και η χλωρίδα. Ο πρόεδρος της Ουκρανίας έκανε λόγο για τη “μεγαλύτερη ανθρωπογενή περιβαλλοντική καταστροφή στην Ευρώπη εδώ και δεκαετίες“.

Το φράγμα “ήταν η καρδιά ενός από τα μεγαλύτερα συστήματα άρδευσης στην Ευρώπη” και το νερό του “επέτρεψε την καλλιέργεια έως και του 80% όλων των λαχανικών στην Ουκρανία και ενός σημαντικού ποσοστού φρούτων και σταφυλιών“, σύμφωνα με το γεωργικό thinktank, EastFruit.

Έχει απειληθεί στο παρελθόν;

Από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, το φράγμα για πολλούς αποτελούσε στόχο τόσο για τη στρατηγική του σημασία, όσο και για τη ζημιά που θα προκαλούσε η καταστροφή του. Καταλήφθηκε από τη Ρωσία στην αρχή της εισβολής της Μόσχας τον Φεβρουάριο του 2022 και από τότε κρατείται από αυτήν.

Τον Οκτώβριο, καθώς η Ουκρανία βρισκόταν στη μέση της ανάκτησης μεγάλων τμημάτων της κατεχόμενης Χερσώνας, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι προέτρεψε τη Δύση να προειδοποιήσει τη Ρωσία να μην ανατινάξει το φράγμα. Τότε, υποστήριξε ότι οι ρωσικές δυνάμεις είχαν τοποθετήσει εκρηκτικά μέσα στο φράγμα. Ο Ζελένσκι είπε ότι «η καταστροφή του φράγματος θα σήμαινε μεγάλης κλίμακας καταστροφή» και συνέκρινε μια τέτοια πράξη με τη χρήση όπλων μαζικής καταστροφής.

Οι υπηρεσίες πληροφοριών της Ουκρανίας ανέφεραν ότι «το μέγεθος της οικολογικής καταστροφής θα ξεπερνούσε πολύ τα σύνορα της Ουκρανίας και θα μπορούσε να επηρεάσει ολόκληρη την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας». Την ίδια στιγμή, η Ρωσία κατηγορούσε το Κίεβο ότι σχεδίαζε να καταστρέψει το φράγμα.

Μετά την ανακατάληψη της Χερσώνας από την Ουκρανία τον Νοέμβριο, εμφανίστηκαν εικόνες με σημαντικές ζημιές στο φράγμα. Η Ρωσία είχε κατηγορήσει την Ουκρανία ότι βομβάρδισε το φράγμα κατά την ανακατάληψη της Χερσώνας.

Πηγή: AFP, Guardian, Associated Press, Reuters

Φέτος ο διαγωνισμός τραγουδιού θα πραγματοποιηθεί στο Λίβερπουλ για λογαριασμό της Ουκρανίας, η οποία υπήρξε η περσινή νικήτρια κι αν δεν βρισκόταν σε εξέλιξη ο πόλεμος, θα ήταν  η διοργανώτρια χώρα για φέτος.

Το TikTok ανακοίνωσε ότι έχει επιλεγεί από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση ως ο Επίσημος Συνεργάτης Ψυχαγωγίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision για δεύτερη συνεχή χρονιά.

Κάθε χρόνο, η κοινότητα του TikTok αγκαλιάζει αυτήν την εμβληματική γιορτή της μουσικής και του πολιτισμού δημιουργώντας trends για τη Eurovision που απογειώνονται παγκοσμίως, εμπνευσμένα από τους καλλιτέχνες και τα τραγούδια που αγαπούν. Με πάνω από 7,8 δισεκατομμύρια προβολές του χάσταγκ #Eurovision ήδη, ο διαγωνισμός για το 2023 θα είναι μεγαλύτερος από ποτέ.

Ο φετεινός 67ος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision – του μεγαλύτερου μουσικού γεγονότος της Ευρώπης, θα πραγματοποιηθεί στο Λίβερπουλ για λογαριασμό της Ουκρανίας, η οποία κέρδισε τον Διαγωνισμό χάρη στην Kalush Orchestra το 2022. Η Ουκρανία θα γιορτάζεται και θα εκπροσωπείται σε όλο τον Διαγωνισμό.

Ως Επίσημος Συνεργάτης Ψυχαγωγίας, το TikTok θα γίνει και πάλι ο προορισμός για όλα όσα αφορούν στη Eurovision. Από ειδικά δημιουργημένες ζωντανές ροές και αποκλειστικές παραστάσεις στην εφαρμογή, μέχρι μουσικές λίστες και παρασκήνια, το TikTok θα φέρει την κοινότητα στην καρδιά αυτού που κάνει τη Eurovision το πιο δημοφιλές, αγαπητό και διάσημο μουσικό γεγονός στον κόσμο.

Η Ελλάδα φέτος στέλνει στην Eurovision τον 16χρονο Βίκτωρα Βερνίκο Γιούργκενσεν ή Victor Vernicos, ο οποίος θα είναι ο νεότερος εκπρόσωπος που έχει στείλει ποτέ η χώρα μας στον διαγωνισμό. Το τραγούδι με το οποίο κατεβαίνει είναι το «What They Say» σε δική του σύνθεση. Ο νεαρός Βίκτωρας ασχολείται με τη μουσική από την ηλικία των τεσσάρων ετών μαθαίνοντας πιάνο, συνέχισε με φωνητική και κιθάρα, ενώ λίγο αργότερα άρχισε να γράφει τα δικά του τραγούδια. Σήμερα, επιμελείται και την παραγωγή της μουσικής του και παρακολουθεί μαθήματα Μουσικής Τεχνολογίας.

Οι φαν της Eurovision μπορούν να συμμετάσχουν μέσω του TikTok χρησιμοποιώντας το #Eurovision2023 και αναζητώντας τα highlights της Eurovision, καθώς η κοινότητα του TikTok και οι θαυμαστές της Eurovision σε όλο τον κόσμο επιδεικνύουν τη δημιουργικότητά τους και γιορτάζουν τον μεγαλύτερο και πιο αγαπημένο διαγωνισμού τραγουδιού στον κόσμο.

Ο επίσημος λογαριασμός @Eurovision θα μοιράζεται αποκλειστικό περιεχόμενο από τα παρασκήνια και αποκλειστικά από τους καλλιτέχνες. Οι θαυμαστές μπορούν επίσης να ακολουθήσουν τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες της Eurovision, όπως ο Reiley και ο Marco Mengoni , καθώς και δημιουργούς στο TikTok που θα μοιράζονται στιγμές από τη καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής τους στο Λίβερπουλ.

Η κοινότητα του TikTok θα μπορεί να παρακολουθεί ζωντανές ροές και των δύο ημιτελικών την Τρίτη 9 Μαΐου και την Πέμπτη 11 Μαΐου και τον Μεγάλο Τελικό το Σάββατο 13 Μαΐου μέσω του καναλιού @Eurovision .

Το TikTok συνεργάζεται με το Visit Liverpool και οι φαν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν ως τον επίσημο οδηγό τους για την πόλη. Οι δημιουργοί μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα “TikTok places” εντός της εφαρμογής για να ανακαλύψουν μερικά από τα καλύτερα τοπικά σημεία που προτείνει η κοινότητα του TikTok, ενώ τις εβδομάδες που θα κυριαρχήσει ο διαγωνισμός στην πόλη, το TikTok θα υποστηρίζει καλλιτέχνες δρόμου σε όλο το Λίβερπουλ, δείχνοντας από πού ξεκινούν οι αστέρες – με ντόπιους καλλιτέχνες να παίζουν μαζί για θαυμαστές που επισκέπτονται από όλο τον κόσμο.

Η Eurovision είναι μια ιδιαίτερη διοργάνωση στις καρδιές της κοινότητας του TikTok. Από εκεί ξεκινούν τα αστέρια, όπως ο σούπερ σταρ του TikTok Σαμ Ράιντερ ο οποίος εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο πέρυσι και ήρθε δεύτερος μετά την Ουκρανία με το « SPACE MAN ».

Ο περσινός διαγωνισμός ήταν ένα μαγικό γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα 3 δισεκατομμύρια προβολές για το επίσημο hashtag #Eurovision2022 και πάνω από 5,8 εκατομμύρια θεατές συντονισμένους στις τρεις LIVE ροές, που μεταδόθηκαν από τον λογαριασμό TikTok της Eurovision. τους δύο ημιτελικούς και τον Μεγάλο Τελικό. Ο Μεγάλος Τελικός το Σάββατο 14 Μαΐου είχε 3,3 εκατομμύρια μοναδικούς θεατές και συγκέντρωσε περισσότερα από 250 χιλιάδες σχόλια από όσους συντονίστηκαν.

Ο Rich Waterworth, General Manager Operations Europe, TikTok είπε: «Η ψυχαγωγία βρίσκεται στην καρδιά του TikTok και είμαστε ενθουσιασμένοι που συνεργαζόμαστε για άλλη μια φορά με τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision για να φέρουμε τη μαγεία της μεγαλύτερης εκδήλωσης ζωντανής μουσικής στον κόσμο στην κοινότητά μας. Έχουμε δει θρύλους της Eurovision να ξεκινούν το ταξίδι τους από το TikTok, όπως ο Σαμ Ράιντερ και τα τραγούδια της Eurovision να θριαμβεύουν στην πλατφόρμα πολύ πέρα από τον ίδιο τον διαγωνισμό, όπως το ZITTI E BUONI των Måneskin. Ανυπομονούμε να δούμε τι επιφυλάσσει η Eurovision 2023».

Ο Martin Österdahl, Executive Supervisor του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision δήλωσε: «Εκατομμύρια νέοι θαυμαστές του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision ανακάλυψαν τη διοργάνωση μέσω του TikTok πέρυσι και γνωρίζουμε ότι εκατομμύρια άλλοι θα ενθουσιαστούν από τη φετινή ειδική εκδήλωση στο Λίβερπουλ. Τόσο ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision όσο και το TikTok παρέχουν μια διεθνή πλατφόρμα για την ανακάλυψη νέας νέας μουσικής και καλλιτεχνών και ανυπομονούμε να συνεργαστούμε για τη δημιουργία περισσότερων τεράστιων επιτυχιών το 2023».

ΑΠΕ

Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος στο Kreport.gr 

Εάν όντως οι ΗΠΑ θέτουν ως προαπαιτούμενο μιας συνάντησης Μπάιντεν-Πούτιν την αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων από την Ουκρανία και αν αντίστοιχα η Ρωσία ζητά να προηγηθεί η αναγνώριση της προσάρτησης των τεσσάρων κατεχομένων ουκρανικών επαρχιών, τότε εύλογα τίθεται το ερώτημα τι νόημα έχουν τοποθετήσεις που εμφανίζουν και τις δύο  πλευρές να είναι αμετακίνητες στις θέσεις τους.

Είναι φανερό ότι βρισκόμαστε στη φάση επικοινωνιακής προετοιμασίας για μια συνολική διμερή διαπραγμάτευση ΗΠΑ-Ρωσίας που φαίνεται αναπόφευκτη καθώς καμιά πλευρά δεν μπορεί να πραγματοποιήσει τους αρχικούς της στόχους.

Αυτό που πρέπει εξαρχής να σημειωθεί ότι παρά την δέσμευση των ΗΠΑ να  υπάρξει συναίνεση του ΝΑΤΟ και της Ουκρανίας σε οποιαδήποτε φόρμουλα διαβούλευσης η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Ουάσιγκτον και Μόσχα είναι προφανές ότι διαπραγματεύονται ένα συνολικό πλαίσιο συνύπαρξης που να κατοχυρώνει τα κεκτημένα δέκα μηνών από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Οι ΗΠΑ είδαν να υλοποιείται ένας διαχρονικός τους στόχος, η διάρρηξη της ειδικής σχέσης Γερμανίας-Ρωσίας, αλλά και τη συσπείρωση του συνόλου σχεδόν της Γηραιάς Ηπείρου κάτω από το στέγαστρο του ΝΑΤΟ, με κορυφαία πράξη την προσχώρηση της Σουηδίας και της Φιλανδίας στο ΝΑΤΟ.

Η Ρωσία με την σειρά της κέρδισε στρατηγικά σημαντικές επαρχίες στην Ουκρανία και έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς της πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες ότι το τίμημα της απόσχισης από την άτυπη ζώνη ρωσικής επικυριαρχίας δεν είναι άλλο από τον οδυνηρό εδαφικό ακρωτηριασμό -μια κατάσταση πραγμάτων που καταγράφηκε πρώτα  στη Μολδαβία και τη Γεωργία και στη συνέχεια, το 2014 και το 2022, στην Ουκρανία.

Αν θεωρήσουμε ότι η Λευκορωσία είναι πλέον ντε φάκτο επαρχία της Ρωσίας όπως και το Καζακστάν, που το 40% του συνολικού του πληθυσμού είναι ρωσόφωνοι, τότε, με εξαίρεση την βαριά εδαφικά ακρωτηριασμένη Ουκρανία, η Ρωσία 31 χρόνια μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ ελέγχει το μεγαλύτερο τμήμα της.

Ετσι το πραγματικό ζητούμενο από την σκληρή διαπραγμάτευση Λευκού Οίκου-Κρεμλίνου είναι αν η σημερινή κατάσταση πραγμάτων μπορεί να παραταθεί όχι σαν Παγωμένη Σύγκρουση αλλά ως Συνολική Εκεχειρία.

Να θυμίσουμε ότι ο Πόλεμος της Κορέας έληξε τον Ιούλιο του 1953 με μια εκεχειρία που ισχύει μέχρι σήμερα, και ότι οι ΗΠΑ ουδέποτε αναγνώρισαν την προσάρτηση των Βαλτικών Δημοκρατιών στην ΕΣΣΔ το 1939-40.

Ο σκληρός πυρήνας της διαπραγμάτευσης Λευκού Οίκου-Κρεμλίνου είναι αν τα κέρδη των ΗΠΑ στην Γηραιά Ήπειρο από την ρωσική εισβολή μπορούν να συνυπάρξουν με μια έστω σταδιακή άρση των κυρώσεων που η Δύση έχει επιβάλλει στη Ρωσία.

Ο συμβιβασμός που θα έλθει αργά η γρήγορα, προβάλλει ήδη σαν μια νέα Γιάλτα με πιο δυσμενείς  όρους για τη Μόσχα.

Το ερώτημα που τίθεται πλέον δεν είναι αν θα πραγματοποιηθεί η συνάντηση Μπάιντεν –Πούτιν αλλά πότε.

Ένα πόλεμος τελειώνει είτε με μια συντριπτική ήττα της μιας πλευράς είτε με συμβιβασμό όταν οι αντίπαλες πλευρές καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η παράταση της σύγκρουσης κοστίζει πολύ πιο περισσότερο.