Ερευνήσαμε τη στρατιωτική κατήχηση των Ουκρανών παιδιών στις κατεχόμενες περιοχές – και όσα ανακαλύψαμε ξεπέρασαν κάθε προσδοκία

Τα στοιχεία που συγκέντρωσε η ερευνητική αποστολή του ΟΑΣΕ στις κατεχόμενες ουκρανικές περιοχές αποτυπώνουν, σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, μια συστηματική πολιτική ιδεολογικής κατήχησης και στρατιωτικοποίησης παιδιών υπό ρωσικό έλεγχο.

Οι συγγραφείς της έκθεσης σε πρώτο πληθυντικό:

Όταν μας ανατέθηκε να διερευνήσουμε τη συστηματική κατήχηση και στρατιωτικοποίηση των παιδιών που ζουν στις ουκρανικές περιοχές οι οποίες βρίσκονται υπό ρωσική κατοχή από το 2014, είχαμε ήδη μια γενική εικόνα της πολιτικής που εφαρμόζει το Κρεμλίνο στα κατεχόμενα εδάφη. Οι δύο από εμάς μεγαλώσαμε στη σοβιετοκρατούμενη Λετονία και στην Ανατολική Γερμανία και γνωρίζαμε από πρώτο χέρι τις μεθόδους της σοβιετικής «διαπαιδαγώγησης».

Ωστόσο, όσα διαπιστώσαμε στην Ουκρανία ξεπέρασαν κάθε προσδοκία. Τα στοιχεία που συγκεντρώσαμε αποκαλύπτουν μια συστηματική και εξαναγκαστική πολιτική της Ρωσικής Ομοσπονδίας, με στόχο τη σταδιακή εξάλειψη της ουκρανικής ταυτότητας των παιδιών που ζουν στις κατεχόμενες περιοχές.

Η αποστολή μας αποτέλεσε την έκτη ερευνητική αποστολή που συγκρότησε ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) από την έναρξη της ρωσικής εισβολής το 2022, προκειμένου να διερευνήσει πιθανές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρόκειται για τη δεύτερη αποστολή που επικεντρώθηκε αποκλειστικά στα παιδιά.

Η πρώτη είχε εξετάσει τις καταγγελίες για τη βίαιη μεταφορά ανηλίκων στη Ρωσία. Η δική μας αποστολή είχε ως στόχο να αξιολογήσει εάν η συμπεριφορά της Ρωσίας στις κατεχόμενες περιοχές παραβιάζει το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των Συμβάσεων της Γενεύης και της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Κατά τη διάρκεια των τριών εβδομάδων της έρευνας συγκεντρώσαμε και αναλύσαμε μεγάλο όγκο στοιχείων. Μελετήσαμε εκθέσεις και ανακοινώσεις του ΟΗΕ, του ΟΑΣΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ λάβαμε μαρτυρίες τόσο διαδικτυακά όσο και διά ζώσης από νέους ανθρώπους που είχαν βιώσει ως παιδιά την πολιτική κατήχησης και στρατιωτικοποίησης στις κατεχόμενες περιοχές.

Παράλληλα, συνομιλήσαμε με εκπαιδευτικούς που δίδαξαν σε σχολεία υπό ρωσική κατοχή πριν καταφέρουν να διαφύγουν σε περιοχές που ελέγχονται από την ουκρανική κυβέρνηση. Κατά την επίσκεψή μας στο Κίεβο πραγματοποιήσαμε επίσης σειρά συναντήσεων με εκπροσώπους ουκρανικών κρατικών φορέων και οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών.

Η έκθεσή μας, που παρουσιάστηκε στο Μόνιμο Συμβούλιο του ΟΑΣΕ στις 9 Ιουλίου, περιλαμβάνει συγκλονιστικές μαρτυρίες.

Σε μία από αυτές, ένας μάρτυρας περιγράφει πως ο διευθυντής του τοπικού σχολείου, συνοδευόμενος από βαριά οπλισμένους στρατιώτες, επισκεπτόταν τα σπίτια οικογενειών των οποίων τα παιδιά δεν φοιτούσαν στο σχολείο ή οι γονείς δεν είχαν ακόμη αποκτήσει ρωσικά διαβατήρια. Οι γονείς απειλούνταν με αφαίρεση της γονικής μέριμνας και με απομάκρυνση των παιδιών τους σε κρατικά ιδρύματα, εάν δεν συμμορφώνονταν με τις απαιτήσεις των κατοχικών αρχών. Υπό το βάρος αυτών των πιέσεων, πολλοί αναγκάστηκαν τελικά να υποχωρήσουν.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν τόσο από τον ΟΗΕ όσο και από τον ΟΑΣΕ, το περιστατικό αυτό δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση. Αντιθέτως, αναδεικνύει ένα ευρύτερο σύστημα εξαναγκασμού που δεν στοχεύει μόνο τα παιδιά, αλλά ολόκληρες τις οικογένειές τους, με τη συνεργασία διαφορετικών κρατικών υπηρεσιών.

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά, σύμφωνα με την έκθεσή μας, και η υποχρεωτική απόκτηση ρωσικής υπηκοότητας. Η διαδικασία αυτή αποτελεί κρίσιμο κρίκο μιας αλυσίδας που οδηγεί στη μελλοντική στρατιωτική θητεία, καθώς τα αγόρια που αποκτούν ρωσική υπηκοότητα καθίστανται υποχρεωτικά στρατεύσιμα μόλις συμπληρώσουν το 18ο έτος της ηλικίας τους.

Υπάρχουν πλέον επαρκή στοιχεία ότι αρκετοί από αυτούς δεν περιορίζονται στη συνηθισμένη στρατιωτική θητεία, αλλά αποστέλλονται στο μέτωπο, όπου αρκετοί έχουν ήδη χάσει τη ζωή τους.

Η εκπαίδευση ως εργαλείο ιδεολογικής κατήχησης

Στα σχολεία των κατεχόμενων περιοχών η ουκρανική γλώσσα έχει ουσιαστικά απαγορευθεί, ενώ η χρήση της περιορίζεται σημαντικά και στη δημόσια και ιδιωτική ζωή.

Τα παιδιά διδάσκονται πλέον αποκλειστικά με βάση το ρωσικό κρατικό πρόγραμμα σπουδών, το οποίο, σύμφωνα με την έκθεση, περιλαμβάνει εκτεταμένη παραποίηση ιστορικών γεγονότων και έντονη ιδεολογική κατήχηση.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το βιβλίο Ιστορίας της Γ΄ Λυκείου, το οποίο αφιερώνει 29 σελίδες στη λεγόμενη «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», παρουσιάζοντας τη ρωσική εισβολή ως αμυντική απάντηση απέναντι στη Δύση. Αντίστοιχα εγχειρίδια χρησιμοποιούνται ήδη από τις μικρότερες τάξεις στις κατεχόμενες περιοχές.

Η Διεθνής Αμνηστία χαρακτηρίζει το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό υλικό ως «κατάφωρη απόπειρα παράνομης ιδεολογικής κατήχησης μαθητών στη Ρωσία και στις ρωσοκρατούμενες ουκρανικές περιοχές».

Προετοιμάζοντας τους αυριανούς στρατιώτες

Η στρατιωτικοποίηση των παιδιών δεν περιορίζεται στη σχολική ύλη.

Από το σχολικό έτος 2023-2024 έχει καταστεί υποχρεωτικό το μάθημα «Βασικές Αρχές Ασφάλειας και Άμυνας της Πατρίδας», το οποίο περιλαμβάνει εκτεταμένη στρατιωτική εκπαίδευση.

Σύμφωνα με τα ευρήματα του ΟΗΕ, οι μαθητές παρακολουθούν έως και 170 ώρες στρατιωτικής εκπαίδευσης, όπου διδάσκονται τη χρήση χειροβομβίδων, τυφεκίων, αντιαρματικών εκτοξευτών και ελεύθερων σκοπευτικών όπλων.

Παράλληλα, η φιλοκυβερνητική νεολαιίστικη οργάνωση Movement of the First, που ιδρύθηκε το 2022 με πρωτοβουλία του Βλαντίμιρ Πούτιν, έχει επαναφέρει ένα σοβιετικού τύπου στρατιωτικό παιχνίδι, το οποίο εφαρμόζεται πλέον και στις κατεχόμενες ουκρανικές περιοχές.

Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος, τα παιδιά χωρίζονται σε «στρατούς», εκπαιδεύονται στη συναρμολόγηση όπλων, στη χρήση drones, σε ασκήσεις μάχης, ακόμη και σε επιχειρήσεις κυβερνοπολέμου και πληροφοριακών επιχειρήσεων.

Το Institute for the Study of War εκτιμά ότι οι δραστηριότητες αυτές αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου μηχανισμού που αποσκοπεί στη στρατιωτικοποίηση των ουκρανικών παιδιών, στην αποκοπή τους από την ουκρανική τους ταυτότητα και στη μελλοντική ένταξή τους στις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις.

Η ίδια η ρωσική ηγεσία δεν αποκρύπτει αυτή την πολιτική. Αντιθέτως, υψηλόβαθμοι Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν δημόσια υποστηρίξει ότι στόχος είναι η καλλιέργεια πατριωτισμού και η διαμόρφωση της ταυτότητας των παιδιών που ζουν στις κατεχόμενες περιοχές.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει η έκθεση του ΟΑΣΕ, πρόκειται για παιδιά ουκρανικής και όχι ρωσικής υπηκοότητας.

Τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η μεταβολή του εκπαιδευτικού συστήματος στις κατεχόμενες περιοχές παραβιάζει το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, μεταξύ άλλων το Άρθρο 43 των Κανονισμών της Χάγης και το Άρθρο 50 της Τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης.

Οι συντάκτες της έκθεσης καλούν τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει άμεσα και ουσιαστικά τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν τα ουκρανικά παιδιά όσον αφορά την ασφάλεια, την εθνική τους ταυτότητα και το δικαίωμα στην οικογενειακή ζωή.

Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ένας από τους συνομιλητές τους στο Κίεβο:

«Οποιαδήποτε συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου δεν μπορενα αφορά μόνο τα χιλιόμετρα εδάφους».

Η έκθεση παρουσιάστηκε στο Μόνιμο Συμβούλιο του ΟΑΣΕ στις 9 Ιουλίου και οι συντάκτες της καλούν τη διεθνή κοινότητα να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην προστασία της ταυτότητας, της εκπαίδευσης και της οικογενειακής ζωής των παιδιών στις κατεχόμενες περιοχές.

Πηγή: The Conversation. Το άρθρο υπογράφεται από μέλη της αποστολής του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), η οποία διερεύνησε την κατήχηση και στρατιωτικοποίηση παιδιών στις κατεχόμενες ουκρανικές περιοχές.

Τον Ιανουάριο του 2022 ο Γιάννης Σοφιολάκης ταξιδεύει στη Μαριούπολη για να επισκεφθεί την Ουκρανή γιαγιά του. Πολύ σύντομα, ωστόσο, θα συνειδητοποιήσει ότι βρέθηκε τη λάθος στιγμή στο λάθος μέρος.

Οι άνεμοι του πολέμου θα τον παρασύρουν σε μια εφιαλτική περιδίνηση που θα διαρκέσει σχεδόν δύο μήνες, κατά τους οποίους θα κληθεί να επιστρατεύσει άγνωστες έως τότε ψυχικές δυνάμεις και σωματικές αντοχές, προκειμένου να επιβιώσει ο ίδιος, αλλά και η τραγική γιαγιά του.

Ευρισκόμενος ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την ήσυχη ελληνική καθημερινότητα, καταρρακωμένος ψυχολογικά κι εξουθενωμένος σωματικά, ακροβατεί μεταξύ ζωής και θανάτου. Θα γνωρίσει το αδίστακτο πρόσωπο του Ρώσου κατακτητή, θα έρθει αντιμέτωπος με ακραίους και αρχέγονους φόβους, θα δαμάσει βασικές ανθρώπινες ανάγκες, θα εξοικειωθεί με το θάνατο και θα γνωρίσει την αλληλεγγύη, αλλά και τη σκληρότητα στον έσχατο βαθμό.

«Πού τελειώνουν τα όρια της ανθρώπινης αντοχής; Ίσως δεν παύουν να μετατοπίζονται ολοένα και περισσότερο. Πού τελειώνει η λογική και πού αρχίζει η παράνοια; Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι, αν όντως υπάρχει κόλαση, τότε σίγουρα αυτή βρισκόταν στο Νοσοκομείο νούμερο 2 της Μαριούπολης…»

«Είχαν κιόλας μαζευτεί στρατιώτες γύρω μου, με τα όπλα τους κολλημένα επάνω μου. Φώναζαν. Με διέταξαν να ξαπλώσω μπρούμυτα στο χώμα. Ένας έβαλε το χέρι του στις τσέπες μου και ψάχνοντας βρήκε έναν άθλιο φακό που κουβαλούσα μαζί μου. Τον βούτηξε λέγοντας: “Στην Ελλάδα έχει πολύ φως, δεν τον χρειάζεσαι!”
»Μου έδεσαν τα χέρια πίσω και με μια γερή σπρωξιά στην πλάτη με οδήγησαν στον αρμόδιο να αποφασίσει για την τύχη μου…»

Η συγγραφέας έχει βραβευτεί από το National Ethnic Press and Media Council of Canada για την προώθηση του ελληνισμού στο εξωτερικό, ενώ ποιήματά της έχουν επίσης βραβευτεί σε ελληνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς, Τα βιβλία της κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ιωλκός. Αυτό είναι το τέταρτο έργο της.

ΝΕΑ_ BOOK_ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ_

Η συγγραφέας έχει βραβευτεί από το National Ethnic Press and Media Council of Canada για την προώθηση του ελληνισμού στο εξωτερικό, ενώ ποιήματά της έχουν επίσης βραβευτεί σε ελληνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς. Τα βιβλία της κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Ιωλκός. Αυτό είναι το τέταρτο έργο της.

«Ο Ουκρανός πρόεδρος, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, καυχιέται στην πρώτη σελίδα της Wall Street Journal ότι “η Ουκρανία δεν θα αναγνωρίσει νομικά την κατοχή της Κριμαίας. Δεν υπάρχει τίποτα να συζητήσουμε εδώ”.

Αυτή η δήλωση είναι πολύ επιζήμια για τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία, δεδομένου ότι η Κριμαία χάθηκε πριν από χρόνια υπό την αιγίδα του προέδρου Μπαράκ Χουσεΐν Ομπάμα και δεν αποτελεί καν θέμα συζήτησης.

Κανείς δεν ζητά από τον Ζελένσκι να αναγνωρίσει την Κριμαία ως ρωσικό έδαφος, αλλά, αν θέλει την Κριμαία, γιατί δεν αγωνίστηκαν γι’ αυτήν πριν από έντεκα χρόνια, όταν παραδόθηκε στη Ρωσία χωρίς να πέσει ούτε ένας πυροβολισμός;

Η περιοχή στεγάζει επίσης, για πολλά χρόνια πριν από την “παράδοση Ομπάμα”, μεγάλες ρωσικές βάσεις υποβρυχίων. Είναι οι εμπρηστικές δηλώσεις όπως αυτές του Ζελένσκι που κάνουν τόσο δύσκολη τη διευθέτηση αυτού του Πολέμου. Δεν έχει τίποτα να καυχηθεί!

Η κατάσταση για την Ουκρανία είναι τραγική – Μπορεί να έχει Ειρήνη ή, μπορεί να πολεμήσει για άλλα τρία χρόνια πριν χάσει ολόκληρη τη Χώρα. Δεν έχω καμία σχέση με τη Ρωσία, αλλά έχω πολύ σχέση με το να θέλω να σώσω, κατά μέσο όρο, πέντε χιλιάδες Ρώσους και Ουκρανούς στρατιώτες την εβδομάδα, οι οποίοι πεθαίνουν χωρίς κανένα λόγο.

Η ΕΕ ετοιμάζει ένα σχέδιο στήριξης ύψους έως και 20 δισ. ευρώ για την Ουκρανία, χρησιμοποιώντας μια δομή χρέους που παρακάμπτει τις αντιρρήσεις του Βίκτορ Όρμπαν της Ουγγαρίας σχετικά με τη χρηματοδότηση της εμπόλεμης χώρας.

Αφού οι ηγέτες της ΕΕ απέτυχαν να συμφωνήσουν σε ένα σχεδιαζόμενο τετραετές πακέτο ύψους 50 δισ. ευρώ για την Ουκρανία νωρίτερα αυτό το μήνα, οι αξιωματούχοι αναζήτησαν εναλλακτικές λύσεις για να σώσουν το Κίεβο από μια διαφαινόμενη δημοσιονομική κρίση, εάν οι διαφορές της ΕΕ δεν μπορούν να επιλυθούν.

Αξιωματούχοι που συμμετέχουν στις συνομιλίες δήλωσαν ότι ένα μοντέλο που χρηματοδοτείται με χρέος έχει κερδίσει έδαφος ως ο πιο πρακτικός τρόπος παροχής στήριξης εάν ο Όρμπαν αρνηθεί να αποσύρει το βέτο του σε μια προγραμματισμένη σύνοδο κορυφής την 1η Φεβρουαρίου.

Το σχέδιο αυτό σύμφωνα με πληροφορίες θα περιλαμβάνει την έκδοση εγγυήσεων από τα συμμετέχοντα κράτη – μέλη στον προϋπολογισμό της ΕΕ, επιτρέποντας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δανειστεί έως και 20 δισ. ευρώ από τις κεφαλαιαγορές για το Κίεβο το επόμενο έτος. Αυτό τουλάχιστον ανέφεραν άτομα που έχουν ενημερωθεί για την πορεία των συζητήσεων. Οι ακριβείς όροι είναι ακόμη υπό συζήτηση και το τελικό ποσό θα καθοριστεί ανάλογα με τις ανάγκες της Ουκρανίας, δήλωσαν οι ίδιες πηγές.

Η ρύθμιση είναι παρόμοια με τη δομή που χρησιμοποιήθηκε το 2020, όταν η Επιτροπή παρείχε έως και 100 δισ. ευρώ σε φθηνή χρηματοδότηση σε χώρες της ΕΕ για βραχυπρόθεσμα προγράμματα στήριξης της εργασίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας του Covid.

Το σημαντικότερο είναι ότι η επιλογή αυτή δεν θα απαιτούσε εγγυήσεις από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ, εφόσον οι κύριοι συμμετέχοντες θα περιελάμβαναν χώρες με κορυφαία πιστοληπτική αξιολόγηση. Αυτό θα επέτρεπε στην ΕΕ να παρακάμψει το βέτο της Ουγγαρίας, καθώς δεν θα απαιτούσε ομόφωνη υποστήριξη.

Ορισμένες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας και των Κάτω Χωρών, θα χρειάζονταν κοινοβουλευτική έγκριση για εθνικές εγγυήσεις, μια διαδικασία που οι αξιωματούχοι ελπίζουν ότι θα μπορούσε να ολοκληρωθεί εγκαίρως ώστε να χορηγηθεί βοήθεια στην Ουκρανία έως τον Μάρτιο.

Μια από τις πηγές ανέφερε ότι δεν υπάρχει “τεχνικό πρόβλημα” με την εξεύρεση τρόπων χρηματοδότησης του προϋπολογισμού του Κιέβου, αλλά ότι πολιτικά “είναι πιο περίπλοκο”.
Εάν οι ηγέτες της ΕΕ συμφωνήσουν σε αυτό το σχέδιο την 1η Φεβρουαρίου, αυτό θα παράσχει διαβεβαίωση στο ΔΝΤ για την αποδέσμευση της επόμενης δόσης χρηματοδότησης για την Ουκρανία ύψους περίπου 900 εκατ. δολαρίων, δήλωσαν οι ίδιες πηγές

Αυτό θα πρέπει να παράσχει επαρκή χρηματοδότηση στο Κίεβο για να αποφύγει να καταφύγει στη νομισματική χρηματοδότηση, όπου η κυβέρνηση θα τυπώσει χρήματα για να διατηρήσει το έλλειμμά της και θα διακινδυνεύσει την εκτίναξη του πληθωρισμού.

Ένα μειονέκτημα αυτού του σχεδίου, σε σύγκριση με την αρχική πρόταση που βασίστηκε στον προϋπολογισμό της ΕΕ, είναι ότι θα περιορίζεται σε δάνεια και δεν θα περιλαμβάνει επιχορηγήσεις. Τα κράτη – μέλη θα μπορούσαν ακόμη να αποφασίσουν να παρέχουν επιχορηγήσεις σε διμερές επίπεδο, ανέφεραν οι πηγές.

Μια άλλη εφεδρική επιλογή που εξετάζεται περιλαμβάνει τη μετακύλιση της δομής χρηματοδότησης που χρησιμοποιήθηκε φέτος, στο πλαίσιο της οποίας η ΕΕ χορήγησε 18 δισ. ευρώ σε φθηνά δάνεια στην Ουκρανία, για μερικούς μήνες και μέχρι ένα έτος. Η επιλογή αυτή θα απαιτούσε τη σύμφωνη γνώμη μιας σταθμισμένης πλειοψηφίας των χωρών.

Ωστόσο, οι αξιωματούχοι τονίζουν ότι η προτιμώμενη επιλογή τους είναι να εγκρίνουν το αμετάβλητο πακέτο βοήθειας που προτάθηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο αλλά μπλοκαρίστηκε από την Ουγγαρία. Αυτή η αναπλήρωση του προϋπολογισμού της ΕΕ, η οποία παραμένει η προτιμώμενη ρύθμιση της Επιτροπής καθώς καλύπτει ένα τετραετές χρονοδιάγραμμα, περιλαμβάνει επίσης 4 δισ. ευρώ για άλλες προτεραιότητες, συμπεριλαμβανομένων των αμυντικών επενδύσεων και της μετανάστευσης.

Κεντρική φωτογραφία : Η Ουκρανία αντικαθιστά το σοβιετικό σφυρί και δρεπάνι με τρίαινα στο πανύψηλο μνημείο του Κιέβου

Ο ΟΗΕ προειδοποίησε την Τρίτη ότι η καταστροφή του φράγματος στην Ουκρανία θα μπορούσε να προκαλέσει περιβαλλοντική καταστροφή και να έχει τρομερές ανθρωπιστικές συνέπειες για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους.

Άλλωστε, το σοβιετικής κατασκευής φράγμα της Καχόφκα είναι στρατηγικής σημασίας για δύο λόγους: Παρέχει υδροδότηση στη νότια Ουκρανία και σε ολόκληρη της χερσόνησο της προσαρτημένης από τη Ρωσία Κριμαίας. Ενώ, η τεχνητή λίμνη που δημιουργεί το φράγμα βοηθά στην ψύξη των αντιδραστήρων του πυρηνικού εργοστασίου της Ζαπορίζια, που επίσης είναι υπό ρωσική κατοχή.

Η επίθεση στο μεγάλο φράγμα, που βρίσκεται υπό ρωσική κατοχή στη νότια Ουκρανία, προκάλεσε έναν χείμαρρο νερού που πλημμύρισε μια μικρή πόλη, δεκάδες χωριά και προκάλεσε την εκκένωση 17.000 ανθρώπων. Όμως τα Ηνωμένα Έθνη προειδοποίησαν ότι οι περιβαλλοντικές και ανθρωπιστικές συνέπειες της επίθεσης, για την οποία η Μόσχα και το Κίεβο αντάλλαξαν ευθύνες, είναι πιθανό να είναι πολύ πιο εκτεταμένες. “Ανησυχούμε σοβαρά για την καταστροφή του φράγματος Καχόβκα και τις σοβαρές ανθρωπιστικές επιπτώσεις σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και στις δύο πλευρές της γραμμής του μετώπου“, δήλωσε η ανθρωπιστική υπηρεσία του ΟΗΕ OCHA.

Επισημαίνοντας τις αναφορές των ουκρανικών αρχών ότι σχεδόν 40 πόλεις και χωριά πλημμύρισαν πλήρως ή εν μέρει, ο οργανισμός τόνισε ότι “χιλιάδες έχασαν τα σπίτια τους μέσα σε μια νύχτα“, ενώ χιλιάδες άλλοι έχασαν την πρόσβαση σε νερό, τρόφιμα και βασικές υπηρεσίες. “Οι επιπτώσεις αναμένεται να είναι επίσης σοβαρές στις περιοχές που ελέγχονται από τη Ρωσία“, προειδοποίησε. Η Κριμαία, η οποία φέρεται να λαμβάνει νερό από το φράγμα Καχόβκα, θα επηρεαστεί επίσης.

Ενώ το εύρος και ο αντίκτυπος της καταστροφής του φράγματος και της εξάντλησης του Καχόβκα εξακολουθούν να αξιολογούνται, το OCHA προειδοποίησε ότι “προβλέπεται σοβαρές και μακροπρόθεσμες συνέπειες στην ανθρωπιστική κατάσταση στην περιοχή“.

Μεταξύ άλλων, προειδοποίησε, “οι πλημμύρες και τα κινούμενα ύδατα μπορούν να μεταφέρουν νάρκες και εκρηκτικά σε νέες περιοχές που προηγουμένως είχαν αξιολογηθεί ως ασφαλείς, θέτοντας έτσι περισσότερους ανθρώπους σε κίνδυνο“.

Το OCHA ανέφερε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη προσπάθειες επείγουσας ανθρωπιστικής βοήθειας για τη στήριξη περισσότερων από 16.000 ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένης της παροχής νερού.

Εν τω μεταξύ, ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης του ΟΗΕ εξέφρασε τη λύπη του για τις σοβαρές ζημιές σε ζωτικής σημασίας υποδομές και προειδοποίησε για “μια περιβαλλοντική καταστροφή που διαφαίνεται“.

“Η επίθεση αυτή έθεσε σε κίνδυνο χιλιάδες ζωές, προκάλεσε σοβαρές περιβαλλοντικές ζημιές και οδήγησε σε περαιτέρω σοβαρή επιβάρυνση των υπηρεσιών αντιμετώπισης της κρίσης σε μια χώρα που ήδη αντιμετωπίζει τις ανθρωπιστικές επιπτώσεις ενός και πλέον έτους πολέμου“, ανέφερε στην ανακοίνωση ο επικεφαλής του ΔΟΜ Αντόνιο Βιτορίνο. “Δεδομένης της επίδρασης στα αποθέματα νερού και της πιθανότητας πλημμυρών, οι υδατογενείς ασθένειες αποτελούν σοβαρή απειλή“, προειδοποίησε.

Η κατάρρευση του φράγματος είναι ενδεχομένως το “σημαντικότερο περιστατικό ζημιών σε μη στρατιωτικές υποδομές” από την έναρξη της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, σύμφωνα με τον Martin Griffiths, Αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ για Ανθρωπιστικές Υποθέσεις και Συντονιστή Έκτακτης Ανάγκης.

Το φράγμα είναι μια γραμμή ζωής στην περιοχή ως κρίσιμη πηγή νερού για εκατομμύρια ανθρώπους στη Χερσώνα, καθώς και στις περιοχές Ντνίπρο και Ζαπορίζια, είπε, και μια βασική πηγή γεωργικής άρδευσης στη νότια Χερσώνα και τη χερσόνησο της Κριμαίας – με αντίκτυπο στη γεωργία και την παραγωγή τροφίμων. Ο Griffiths πρόσθεσε ότι αναμένεται σοβαρός αντίκτυπος στις κατεχόμενες από τη Ρωσία περιοχές, όπου οι ανθρωπιστικές οργανώσεις εξακολουθούν να αγωνίζονται να αποκτήσουν πρόσβαση. Ο Γκρίφιθς επεσήμανε και τον αντίκτυπο που θα έχει η κατάρρευση του φράγματος στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και στην ασφάλεια του πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής της Ζαπορίζια.

Τα “τραύματα” από την κατάρρευση του φράγματος ίσως χρειαστούν δεκαετίες για να επουλωθούν

Τα νερά της πλημμύρας θα υποχωρήσουν κάπως καθώς το κύμα θα φτάσει στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά πολλά από τα χωριά και τις πόλεις κατά μήκος του ποταμού Ντνίπρο μπορεί να μην είναι ξανά κατοικήσιμα, εκτός και αν κατασκευαστεί νέο φράγμα. Χιλιάδες σπίτια και μέσα διαβίωσης έχουν παρασυρθεί, μαζί με αμέτρητα οικόσιτα και άγρια ζώα.

Το οικολογικό τραύμα μιας τέτοιας πλημμύρας άλλαξε το τοπίο σε μια στιγμή, εξαφανίζοντας νησιά και υγροτόπους. Μπορεί να χρειαστούν χρόνια, αν όχι δεκαετίες, για να ανακάμψει η πανίδα και η χλωρίδα. Ο πρόεδρος της Ουκρανίας έκανε λόγο για τη “μεγαλύτερη ανθρωπογενή περιβαλλοντική καταστροφή στην Ευρώπη εδώ και δεκαετίες“.

Το φράγμα “ήταν η καρδιά ενός από τα μεγαλύτερα συστήματα άρδευσης στην Ευρώπη” και το νερό του “επέτρεψε την καλλιέργεια έως και του 80% όλων των λαχανικών στην Ουκρανία και ενός σημαντικού ποσοστού φρούτων και σταφυλιών“, σύμφωνα με το γεωργικό thinktank, EastFruit.

Έχει απειληθεί στο παρελθόν;

Από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, το φράγμα για πολλούς αποτελούσε στόχο τόσο για τη στρατηγική του σημασία, όσο και για τη ζημιά που θα προκαλούσε η καταστροφή του. Καταλήφθηκε από τη Ρωσία στην αρχή της εισβολής της Μόσχας τον Φεβρουάριο του 2022 και από τότε κρατείται από αυτήν.

Τον Οκτώβριο, καθώς η Ουκρανία βρισκόταν στη μέση της ανάκτησης μεγάλων τμημάτων της κατεχόμενης Χερσώνας, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι προέτρεψε τη Δύση να προειδοποιήσει τη Ρωσία να μην ανατινάξει το φράγμα. Τότε, υποστήριξε ότι οι ρωσικές δυνάμεις είχαν τοποθετήσει εκρηκτικά μέσα στο φράγμα. Ο Ζελένσκι είπε ότι «η καταστροφή του φράγματος θα σήμαινε μεγάλης κλίμακας καταστροφή» και συνέκρινε μια τέτοια πράξη με τη χρήση όπλων μαζικής καταστροφής.

Οι υπηρεσίες πληροφοριών της Ουκρανίας ανέφεραν ότι «το μέγεθος της οικολογικής καταστροφής θα ξεπερνούσε πολύ τα σύνορα της Ουκρανίας και θα μπορούσε να επηρεάσει ολόκληρη την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας». Την ίδια στιγμή, η Ρωσία κατηγορούσε το Κίεβο ότι σχεδίαζε να καταστρέψει το φράγμα.

Μετά την ανακατάληψη της Χερσώνας από την Ουκρανία τον Νοέμβριο, εμφανίστηκαν εικόνες με σημαντικές ζημιές στο φράγμα. Η Ρωσία είχε κατηγορήσει την Ουκρανία ότι βομβάρδισε το φράγμα κατά την ανακατάληψη της Χερσώνας.

Πηγή: AFP, Guardian, Associated Press, Reuters

Φέτος ο διαγωνισμός τραγουδιού θα πραγματοποιηθεί στο Λίβερπουλ για λογαριασμό της Ουκρανίας, η οποία υπήρξε η περσινή νικήτρια κι αν δεν βρισκόταν σε εξέλιξη ο πόλεμος, θα ήταν  η διοργανώτρια χώρα για φέτος.

Το TikTok ανακοίνωσε ότι έχει επιλεγεί από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση ως ο Επίσημος Συνεργάτης Ψυχαγωγίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision για δεύτερη συνεχή χρονιά.

Κάθε χρόνο, η κοινότητα του TikTok αγκαλιάζει αυτήν την εμβληματική γιορτή της μουσικής και του πολιτισμού δημιουργώντας trends για τη Eurovision που απογειώνονται παγκοσμίως, εμπνευσμένα από τους καλλιτέχνες και τα τραγούδια που αγαπούν. Με πάνω από 7,8 δισεκατομμύρια προβολές του χάσταγκ #Eurovision ήδη, ο διαγωνισμός για το 2023 θα είναι μεγαλύτερος από ποτέ.

Ο φετεινός 67ος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision – του μεγαλύτερου μουσικού γεγονότος της Ευρώπης, θα πραγματοποιηθεί στο Λίβερπουλ για λογαριασμό της Ουκρανίας, η οποία κέρδισε τον Διαγωνισμό χάρη στην Kalush Orchestra το 2022. Η Ουκρανία θα γιορτάζεται και θα εκπροσωπείται σε όλο τον Διαγωνισμό.

Ως Επίσημος Συνεργάτης Ψυχαγωγίας, το TikTok θα γίνει και πάλι ο προορισμός για όλα όσα αφορούν στη Eurovision. Από ειδικά δημιουργημένες ζωντανές ροές και αποκλειστικές παραστάσεις στην εφαρμογή, μέχρι μουσικές λίστες και παρασκήνια, το TikTok θα φέρει την κοινότητα στην καρδιά αυτού που κάνει τη Eurovision το πιο δημοφιλές, αγαπητό και διάσημο μουσικό γεγονός στον κόσμο.

Η Ελλάδα φέτος στέλνει στην Eurovision τον 16χρονο Βίκτωρα Βερνίκο Γιούργκενσεν ή Victor Vernicos, ο οποίος θα είναι ο νεότερος εκπρόσωπος που έχει στείλει ποτέ η χώρα μας στον διαγωνισμό. Το τραγούδι με το οποίο κατεβαίνει είναι το «What They Say» σε δική του σύνθεση. Ο νεαρός Βίκτωρας ασχολείται με τη μουσική από την ηλικία των τεσσάρων ετών μαθαίνοντας πιάνο, συνέχισε με φωνητική και κιθάρα, ενώ λίγο αργότερα άρχισε να γράφει τα δικά του τραγούδια. Σήμερα, επιμελείται και την παραγωγή της μουσικής του και παρακολουθεί μαθήματα Μουσικής Τεχνολογίας.

Οι φαν της Eurovision μπορούν να συμμετάσχουν μέσω του TikTok χρησιμοποιώντας το #Eurovision2023 και αναζητώντας τα highlights της Eurovision, καθώς η κοινότητα του TikTok και οι θαυμαστές της Eurovision σε όλο τον κόσμο επιδεικνύουν τη δημιουργικότητά τους και γιορτάζουν τον μεγαλύτερο και πιο αγαπημένο διαγωνισμού τραγουδιού στον κόσμο.

Ο επίσημος λογαριασμός @Eurovision θα μοιράζεται αποκλειστικό περιεχόμενο από τα παρασκήνια και αποκλειστικά από τους καλλιτέχνες. Οι θαυμαστές μπορούν επίσης να ακολουθήσουν τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες της Eurovision, όπως ο Reiley και ο Marco Mengoni , καθώς και δημιουργούς στο TikTok που θα μοιράζονται στιγμές από τη καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής τους στο Λίβερπουλ.

Η κοινότητα του TikTok θα μπορεί να παρακολουθεί ζωντανές ροές και των δύο ημιτελικών την Τρίτη 9 Μαΐου και την Πέμπτη 11 Μαΐου και τον Μεγάλο Τελικό το Σάββατο 13 Μαΐου μέσω του καναλιού @Eurovision .

Το TikTok συνεργάζεται με το Visit Liverpool και οι φαν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν ως τον επίσημο οδηγό τους για την πόλη. Οι δημιουργοί μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα “TikTok places” εντός της εφαρμογής για να ανακαλύψουν μερικά από τα καλύτερα τοπικά σημεία που προτείνει η κοινότητα του TikTok, ενώ τις εβδομάδες που θα κυριαρχήσει ο διαγωνισμός στην πόλη, το TikTok θα υποστηρίζει καλλιτέχνες δρόμου σε όλο το Λίβερπουλ, δείχνοντας από πού ξεκινούν οι αστέρες – με ντόπιους καλλιτέχνες να παίζουν μαζί για θαυμαστές που επισκέπτονται από όλο τον κόσμο.

Η Eurovision είναι μια ιδιαίτερη διοργάνωση στις καρδιές της κοινότητας του TikTok. Από εκεί ξεκινούν τα αστέρια, όπως ο σούπερ σταρ του TikTok Σαμ Ράιντερ ο οποίος εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο πέρυσι και ήρθε δεύτερος μετά την Ουκρανία με το « SPACE MAN ».

Ο περσινός διαγωνισμός ήταν ένα μαγικό γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα 3 δισεκατομμύρια προβολές για το επίσημο hashtag #Eurovision2022 και πάνω από 5,8 εκατομμύρια θεατές συντονισμένους στις τρεις LIVE ροές, που μεταδόθηκαν από τον λογαριασμό TikTok της Eurovision. τους δύο ημιτελικούς και τον Μεγάλο Τελικό. Ο Μεγάλος Τελικός το Σάββατο 14 Μαΐου είχε 3,3 εκατομμύρια μοναδικούς θεατές και συγκέντρωσε περισσότερα από 250 χιλιάδες σχόλια από όσους συντονίστηκαν.

Ο Rich Waterworth, General Manager Operations Europe, TikTok είπε: «Η ψυχαγωγία βρίσκεται στην καρδιά του TikTok και είμαστε ενθουσιασμένοι που συνεργαζόμαστε για άλλη μια φορά με τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision για να φέρουμε τη μαγεία της μεγαλύτερης εκδήλωσης ζωντανής μουσικής στον κόσμο στην κοινότητά μας. Έχουμε δει θρύλους της Eurovision να ξεκινούν το ταξίδι τους από το TikTok, όπως ο Σαμ Ράιντερ και τα τραγούδια της Eurovision να θριαμβεύουν στην πλατφόρμα πολύ πέρα από τον ίδιο τον διαγωνισμό, όπως το ZITTI E BUONI των Måneskin. Ανυπομονούμε να δούμε τι επιφυλάσσει η Eurovision 2023».

Ο Martin Österdahl, Executive Supervisor του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision δήλωσε: «Εκατομμύρια νέοι θαυμαστές του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision ανακάλυψαν τη διοργάνωση μέσω του TikTok πέρυσι και γνωρίζουμε ότι εκατομμύρια άλλοι θα ενθουσιαστούν από τη φετινή ειδική εκδήλωση στο Λίβερπουλ. Τόσο ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision όσο και το TikTok παρέχουν μια διεθνή πλατφόρμα για την ανακάλυψη νέας νέας μουσικής και καλλιτεχνών και ανυπομονούμε να συνεργαστούμε για τη δημιουργία περισσότερων τεράστιων επιτυχιών το 2023».

ΑΠΕ

Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος στο Kreport.gr 

Εάν όντως οι ΗΠΑ θέτουν ως προαπαιτούμενο μιας συνάντησης Μπάιντεν-Πούτιν την αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων από την Ουκρανία και αν αντίστοιχα η Ρωσία ζητά να προηγηθεί η αναγνώριση της προσάρτησης των τεσσάρων κατεχομένων ουκρανικών επαρχιών, τότε εύλογα τίθεται το ερώτημα τι νόημα έχουν τοποθετήσεις που εμφανίζουν και τις δύο  πλευρές να είναι αμετακίνητες στις θέσεις τους.

Είναι φανερό ότι βρισκόμαστε στη φάση επικοινωνιακής προετοιμασίας για μια συνολική διμερή διαπραγμάτευση ΗΠΑ-Ρωσίας που φαίνεται αναπόφευκτη καθώς καμιά πλευρά δεν μπορεί να πραγματοποιήσει τους αρχικούς της στόχους.

Αυτό που πρέπει εξαρχής να σημειωθεί ότι παρά την δέσμευση των ΗΠΑ να  υπάρξει συναίνεση του ΝΑΤΟ και της Ουκρανίας σε οποιαδήποτε φόρμουλα διαβούλευσης η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Ουάσιγκτον και Μόσχα είναι προφανές ότι διαπραγματεύονται ένα συνολικό πλαίσιο συνύπαρξης που να κατοχυρώνει τα κεκτημένα δέκα μηνών από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Οι ΗΠΑ είδαν να υλοποιείται ένας διαχρονικός τους στόχος, η διάρρηξη της ειδικής σχέσης Γερμανίας-Ρωσίας, αλλά και τη συσπείρωση του συνόλου σχεδόν της Γηραιάς Ηπείρου κάτω από το στέγαστρο του ΝΑΤΟ, με κορυφαία πράξη την προσχώρηση της Σουηδίας και της Φιλανδίας στο ΝΑΤΟ.

Η Ρωσία με την σειρά της κέρδισε στρατηγικά σημαντικές επαρχίες στην Ουκρανία και έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς της πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες ότι το τίμημα της απόσχισης από την άτυπη ζώνη ρωσικής επικυριαρχίας δεν είναι άλλο από τον οδυνηρό εδαφικό ακρωτηριασμό -μια κατάσταση πραγμάτων που καταγράφηκε πρώτα  στη Μολδαβία και τη Γεωργία και στη συνέχεια, το 2014 και το 2022, στην Ουκρανία.

Αν θεωρήσουμε ότι η Λευκορωσία είναι πλέον ντε φάκτο επαρχία της Ρωσίας όπως και το Καζακστάν, που το 40% του συνολικού του πληθυσμού είναι ρωσόφωνοι, τότε, με εξαίρεση την βαριά εδαφικά ακρωτηριασμένη Ουκρανία, η Ρωσία 31 χρόνια μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ ελέγχει το μεγαλύτερο τμήμα της.

Ετσι το πραγματικό ζητούμενο από την σκληρή διαπραγμάτευση Λευκού Οίκου-Κρεμλίνου είναι αν η σημερινή κατάσταση πραγμάτων μπορεί να παραταθεί όχι σαν Παγωμένη Σύγκρουση αλλά ως Συνολική Εκεχειρία.

Να θυμίσουμε ότι ο Πόλεμος της Κορέας έληξε τον Ιούλιο του 1953 με μια εκεχειρία που ισχύει μέχρι σήμερα, και ότι οι ΗΠΑ ουδέποτε αναγνώρισαν την προσάρτηση των Βαλτικών Δημοκρατιών στην ΕΣΣΔ το 1939-40.

Ο σκληρός πυρήνας της διαπραγμάτευσης Λευκού Οίκου-Κρεμλίνου είναι αν τα κέρδη των ΗΠΑ στην Γηραιά Ήπειρο από την ρωσική εισβολή μπορούν να συνυπάρξουν με μια έστω σταδιακή άρση των κυρώσεων που η Δύση έχει επιβάλλει στη Ρωσία.

Ο συμβιβασμός που θα έλθει αργά η γρήγορα, προβάλλει ήδη σαν μια νέα Γιάλτα με πιο δυσμενείς  όρους για τη Μόσχα.

Το ερώτημα που τίθεται πλέον δεν είναι αν θα πραγματοποιηθεί η συνάντηση Μπάιντεν –Πούτιν αλλά πότε.

Ένα πόλεμος τελειώνει είτε με μια συντριπτική ήττα της μιας πλευράς είτε με συμβιβασμό όταν οι αντίπαλες πλευρές καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η παράταση της σύγκρουσης κοστίζει πολύ πιο περισσότερο.

Η ουκρανική είναι η τρίτη μείζων κρίση που ο Γάλλος Πρόεδρος αντιμετωπίζει στη διάρκεια της θητείας του.

Από την πρώτη, την κοινωνική των κίτρινων γιλέκων, είχε βγει κερδισμένος. Όχι μόνο διότι πέτυχε εν πολλοίς να την εκτονώσει οργανώνοντας επιτυχώς έναν εκτενή, ζωντανό και μεγάλης διάρκειας δημόσιο διάλογο σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση. Αλλά και γιατί συναντώμενος στο πλαίσιο αυτού του διαλόγου με εκπροσώπους των ενδιαφερομένων φορέων σε όλη σχεδόν την χώρα απαντούσε κατά αυτόν τον τρόπο ταυτόχρονα και σε όλους όσοι τον επέκριναν για βοναπαρτιστική, βολονταριστική και αλαζονική στάση απέναντι στους τοπικούς ενδιάμεσους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς.

Από τη δεύτερη, την υγειονομική, είχε βγει επίσης κερδισμένος. Όχι μόνον λέγοντας το περίφημο εκείνο “ό, τι κι αν κοστίσουν” όταν έλαβε όλα εκείνα τα  γενναιόδωρα έκτακτα μέτρα στήριξης των πληττόμενων από την πανδημία εργαζόμενων και επιχειρήσεων που τον καθιέρωσαν ως μεγάλο προστάτη του λαού. Αλλά και γιατί είχε δώσει επιτυχώς τη μάχη της υπέρβασης της κρίσης μέσα στην κρίση που ξέσπασε εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν η τελευταία βρέθηκε στα πρόθυρα της κατάρρευσης εξ αιτίας των διαφωνιών για την χαλάρωση των δημοσιονομικών κανόνων της βορειοευρωπαϊκής προέλευσης και προτεσταντικής έμπνευσης συνθήκης του Μάαστριχτ , για την υιοθέτηση ή μη πιο κεϋνσιανών και φιλικότερων προς το φυσικό περιβάλλον προτύπων οικονομικής ανάπτυξης και για την αμοιβαιοποίηση του ευρωπαϊκού χρέους, με πρώτο βήμα  τη δημιουργία του Ταμείου Σταθερότητας και την από κοινού προμήθεια εμβολίων.

Σε συνδυασμό με την επιτυχία που σημείωσε το γαλλικό πρόγραμμα μαζικών εμβολιασμών κατά του covid19 και με επιστέγασμα του συνολικότερα θετικού απολογισμού της προεδρικής θητείας, το κυριότερο κοινωνικό επίτευγμά του που ήταν η μεγαλύτερη μείωση της ανεργίας που καταγράφτηκε τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, σε πείσμα μάλιστα της επί δυο σχεδόν χρόνια αδρανοποίησης της γαλλικής οικονομίας, ο Μακρόν έβαινε προς την ανανέωση της θητείας του αφήνοντας πίσω του και σε μεγάλη απόσταση τους ανθυποψηφίους του στις επικείμενες προεδρικές εκλογές του Απριλίου.

Βάζοντας μάλιστα ένα τελευταίο στοίχημα με τον χρόνο, πήρε το ρίσκο να μπει στην προεκλογική αρένα ως υποψήφιος την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή εκτιμώντας προφανώς ότι αποφεύγοντας την φθοροποιό εμπλοκή του σε πεζές αντιπαραθέσεις με τους ανταγωνιστές του τα κέρδη που θα αποκόμιζε ασκώντας μέχρι τέλους τα καθήκοντά του ως αρχηγού του κράτους θα ήταν πολλαπλάσια από αυτά που μπορούσε να προσδοκά αναλαμβάνοντας και πάλι καθήκοντα κομματάρχη.

Τον πρόλαβε έτσι η ουκρανική κρίση από τη διαχείριση της οποίας φάνηκε να κερδίζει οριστικά το στοίχημα,  αφού θα ολοκλήρωνε τη θητεία του ως ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας που συμβόλιζε την εθνική ενότητα προ του κινδύνου της γενίκευσης του πολέμου, ως Αρχηγός του μοναδικού στρατού της ηπειρωτικής Ευρώπης που διέθετε πυρηνική αποτρεπτική δύναμη και ως προεδρεύων ενός Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που τώρα θα επιδείκνυε μια απρόσμενη συνοχή αποφασίζοντας την επιβολή αυστηρών κυρώσεων κατά της Ρωσίας και, το κυριότερο, κινιόταν με πρωτόγνωρη ταχύτητα προς την κατεύθυνση της κοινής ευρωπαϊκής άμυνας δικαιώνοντας και εδώ τις θέσεις που ο ίδιος εξαρχής προωθούσε με επιμονή.

Και πράγματι, από εκεί που δεν το περίμενε – γιατί, όπως οι περισσότεροι Γάλλοι, ήταν ιδιαιτέρως επιφυλακτικός, αν όχι καχύποπτος απέναντι στις διοχετευόμενες από τους Αμερικανούς πληροφορίες περί προετοιμαζόμενης επίθεσης των Ρώσων εναντίον της Ουκρανίας –  θα έβλεπε τα ποσοστά της ευρύτερης αποδοχής του να εκτινάσσονται σε δημοσκοπικά ύψη που δεν είχε καν πλησιάσει στη διάρκεια των προηγούμενων πέντε ετών. Μια νέα πολυσυλλεκτική πλειοψηφία συσπειρωνόταν γύρω του ανακλαστικά συμπεριλαμβάνοντας όλες εκείνες τις δυνάμεις που έστερξαν  αυτόματα να τον στηρίξουν  υπό τις έκτακτες περιστάσεις και προ των νέων απειλών.

Έχει ο καιρός γυρίσματα

Όπως εξελίσσονταν τα πράγματα δεν φαινόταν να χρειάζεται καν να ανανεώσει το πολιτικό του αφήγημα προκειμένου να ανανεώσει και την εντολή του για μια δεύτερη θητεία, δεδομένου ότι υπό κανονικές συνθήκες κανένας απερχόμενος Πρόεδρος δεν μπορεί να ελπίζει στην επανεκλογή του μόνο για ό,τι έχει κάνει και όχι για ό,τι προτίθεται να κάνει. Ωστόσο, με τη διεθνή εμβέλεια που είχαν οι πρωτοβουλίες του και την απήχηση που έβρισκαν οι ταυτόχρονες προσπάθειες στήριξης των Ουκρανών και ανάσχεσης της επιθετικότητας του Πούτιν, όλα έδειχναν ότι ο Μακρόν θα μπορούσε να είναι μια ακόμα εξαίρεση στον κανόνα, όπως υπήρξαν πριν από αυτόν ο κατά τα άλλα ατλαντιστής Μιτεράν, όταν έλεγε ότι οι Αμερικανοί δεν θέλουν να μοιράζονται τον κόσμο με κανέναν,  ή ο γκωλικός  Σιράκ όταν εναντιωνόταν στον πόλεμο στο Ιράκ -κερδίζοντας αμφότεροι μια δεύτερη θητεία. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο η απόσταση του Μακρόν από τη δεύτερη σε σειρά εκλογικής προτίμησης Μαρίν Λε Πεν αυξήθηκε σε ένα εκ πρώτης τουλάχιστον όψεως μη αναστρέψιμο εύρος.

Εντούτοις, ένα μήνα μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία και δεκαπέντε ημέρες  πριν από τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών η συγκυρία αρχίζει να γυρίζει. Ο πόλεμος τείνει να γίνει μέρος της καθημερινότητας, αλλά η καθημερινότητα έχει δυο αντικρουόμενες όψεις.

Από τη μια ξαναφέρνει στην επιφάνεια ζωτικά προβλήματα ευνοώντας την Μαρίν Λε Πεν που έχει ταυτιστεί μαζί τους έχοντας βάλει το δικό της στοίχημα να επιμείνει μέχρι τέλους στην ατζέντα της μάχης εναντίον της ακρίβειας σε πείσμα της πολεμικής επικαιρότητας. Έτσι, τώρα είναι αυτή που βγαίνει κερδισμένη από το γύρισμα της συγκυρίας, αφού η ανησυχία για την πορεία του τιμάριθμου καταλαμβάνει το εκλογικό σώμα και γίνεται κριτήριο καθοριστικό για την ψήφο του. Εξού και η διαρκής μείωση της διαφοράς που χωρίζει τον προπορευόμενο Μακρόν από τη δεύτερη στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων ακροδεξιά αντίπαλό του.

Από την άλλη διχάζει την κοινή γνώμη και τις πολιτικές δυνάμεις απέναντι στην γεωπολιτική κρίση επηρεάζοντας τόσο την εκλογική ατζέντα όσο και το πνεύμα των δημοσίων συζητήσεων.

Η κοινή επωδός “σταματήστε τον πόλεμο χωρίς να τον κάνετε” απηχεί ασφαλώς το κοινό αίσθημα  των Γάλλων. Ακούγεται, όμως, περισσότερο σαν γρίφος, παρά σαν απάντηση στις αγωνίες μιας κοινωνίας πολιτών που βιώνει την ουκρανική κρίση βυθιζόμενο σε μια συλλογική κατάθλιψη βαρύτερης μορφής από αυτήν που έπαθε με τον εγκλεισμό της  κατά την διάρκεια του  “πολέμου” εναντίον του Covid 19.

«Έχω την εντύπωση ότι έχω πέσει πάνω σε ένα τοίχο αγωνιών» εξομολογείται στον ψυχίατρό του ένας μεσήλικας γάλλος  πολίτης που ζητά τη συμβουλή του για να προστατέψει την ψυχική του υγεία μπροστά στο δράμα της Ουκρανίας και το φάσμα της πυρηνικής απειλής. Είναι ένας από τους χιλιάδες που καταφεύγουν καθημερινά στους ειδικούς γιατρούς με συμπτώματα φοβίας για το αύριο, κρίσης πανικού και παθολογικής αϋπνίας. Μετά από δυο χρόνια υγειονομικής και ένα μήνα ουκρανικής κρίσης, ο Παγκόσιος Οργανισμός Υγείας διαπιστώνει πως η αύξηση των περιστατικών είναι κάθετη και  επιδεινώνει την κοινωνική ψυχολογία καθώς και το πολιτικό κλίμα.

Σίγουρα πάντως δεν κάνει την εξεύρεση ισορροπιών μια εύκολη υπόθεση για τον υποψήφιο πλέον Πρόεδρο Μακρόν. Το εύκολο είναι να κρατήσει τις αποστάσεις του από τις λεκτικές υπερβολές  του Μπάιντεν χωρίς να έρχεται σε σύγκρουση μαζί του. Το έκανε, άλλωστε, χθες λέγοντας σε δημοσιογράφους ότι “εγώ δεν θα χρησιμοποιούσα τέτοιες εκφράσεις” εννοώντας  το “χασάπης” που χρησιμοποίησε ο Αμερικανός Πρόεδρος για να χαρακτηρίσει τον Ρώσο ομόλογό του.

Το δύσκολο, επιστρέφοντας στην καθημερινότητα μετά το ιστορικό διήμερο στις Βρυξέλλες, θα  είναι να απαντήσει σε ζητήματα σαν αυτά που έθεσε ο Ζελένσκι απευθυνόμενος στην Γαλλική Εθνοσυνέλευση και τη Γερουσία από τις οποίες ο Ουκρανός Πρόεδρος ζήτησε την προηγούμενη Τετάρτη αναστολή των εργασιών των Γαλλικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην ρωσική αγορά.

Και το ακόμα δυσκολότερο για τον Μακρόν θα είναι να το κάνει κρύβοντας μάλιστα την απογοήτευσή του για τις νέες αρρυθμίες που επανεμφανίζονται στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ζωή του και η επανεκλογή του θα ήταν ευκολότερη, αν είχε να κάνει με  μια χώρα που έχει μάθει να σκέφτεται μανιχαϊστικά παρά με μια χώρα σαν τη δική του που γέννησε τον διαφωτισμό και αποκαλεί την πνευματική της κοινότητα “Δημοκρατία των γραμμάτων”.

Η παγκόσμια βιομηχανία τροφίμων έχει αναστατωθεί. Από τότε που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία τον περασμένο μήνα, οι παγκόσμιες τιμές σιταριού έχουν ξεπεράσει την οροφή και το ηλιέλαιο γίνεται μια σπάνια …λιχουδιά.

Η διαφαινόμενη παγκόσμια επισιτιστική κρίση είναι χρόνια σε εξέλιξη. Τα ακραία καιρικά φαινόμενα που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή και τα ζητήματα της εφοδιαστικής αλυσίδας που προκαλούνται από την πανδημία είχαν ήδη προκαλέσει ελλείψεις και εκτόξευσαν τις τιμές. Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει επιδεινώσει πολύ την κακή κατάσταση.

Αλλά πόσο άσχημα μπορεί να γίνουν τα πράγματα και ποιος κρατά όλα τα χαρτιά;

Ένας πόλεμος ανάμεσα σε δύο αγροτικούς γίγαντες. Ο πόλεμος στην Ουκρανία καθιστά τα βασικά τρόφιμα σε όλο τον κόσμο πιο σπάνια και ακριβότερα. Μαζί, η Ουκρανία και η Ρωσία αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 30% των παγκόσμιων εξαγωγών σιταριού, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν αποκοπεί από την παγκόσμια αγορά. Η πληρωμή της Ρωσίας για τις εξαγωγές γεωργικών προϊόντων έχει καταστεί σχεδόν αδύνατη λόγω των κυρώσεων. Η Ουκρανία έχει απαγορεύσει τις εξαγωγές βασικών τροφίμων, συμπεριλαμβανομένου του σιταριού, για να διασφαλίσει ότι έχει αρκετό για να ταΐσει τους ανθρώπους κατά τη διάρκεια του πολέμου. Αυτό είναι ανησυχητικό για τις δεκάδες χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος που εξαρτώνται από τη Ρωσία και την Ουκρανία για το ένα τρίτο ή ίσως και περισσότερο της προσφοράς τους σε σιτάρι.

Επιπλέον, ο παρατεινόμενος πόλεμος, που μπαίνει τώρα στον δεύτερο μήνα του, σημαίνει ότι τα αγροκτήματα μπορεί να χάσουν τις βασικές περιόδους φύτευσης και συγκομιδής αυτό το καλοκαίρι, οδηγώντας τις αλυσίδες εφοδιασμού σε μια περαιτέρω ζάλη.

Πόσο άσχημα μπορεί να γίνουν τα πράγματα; Ακόμη και σε πλούσιες χώρες, τα πράγματα δεν φαίνονται καλά. Από τότε που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, πολλοί ευρωπαίοι καταναλωτές —που έχουν ήδη φρικάρει από την οικονομική αβεβαιότητα που προκαλείται από την πανδημία— έχουν καταφύγει στη συσσώρευση τροφίμων. Τα γερμανικά παντοπωλεία, για παράδειγμα, αναγκάστηκαν να μεριμνήσουν για τις πωλήσεις μαγειρικού λαδιού λόγω πανικού. Και στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου ο πόλεμος επιδεινώνει τον πληθωρισμό που σχετίζεται με την πανδημία, οι τιμές των τροφίμων έχουν αυξηθεί με τον ταχύτερο ρυθμό τους από το 2013.

Επιπλέον, υπάρχουν αυξανόμενοι φόβοι ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν θα μπορούσε να οπλίσει τις εξαγωγές τροφίμων για να προκαλέσει κακό στη Δύση. Η Μόσχα έχει ήδη εμποδίσει τα πλοία που μεταφέρουν εμπορεύματα να φύγουν από τη Μαύρη Θάλασσα και έχει δεσμευτεί να ανταποδώσει για τις οικονομικές κυρώσεις. Πράγματι, η κατάληψη του ουκρανικού λιμανιού της Οδησσού, ενός κρίσιμου εμπορικού σημείου για την πρώην Σοβιετική Ένωση, θα επέτρεπε στη Ρωσία να ελέγχει τις εμπορευματικές αποστολές τροφίμων στην περιοχή.

Εάν ο Πούτιν παίξει σκληρό μπάλα, το φαγητό θα γίνει ακόμα πιο ακριβό σε πολλά μέρη του κόσμου, ιδιαίτερα σε φτωχότερες χώρες. Αυτό έρχεται ήδη στο προσκήνιο στο Λίβανο, ο οποίος μαστίζεται από πολιτικές και οικονομικές κρίσεις και τώρα αντιμετωπίζει ακόμη πιο σοβαρές ελλείψεις τροφίμων.

Πολλές κυβερνήσεις βρίσκονται σε αδιέξοδο, καθώς το μόνο πράγμα που μπορούν να κάνουν για να διορθώσουν το πρόβλημα είναι να επιβάλουν τον καθορισμό τιμών και στις επιδοτήσεις. Αλλά αυτά τα μέτρα μπορεί να τους βλάψουν μακροπρόθεσμα, λέει ο Πήτερ Σερέτι, αναλυτής του Eurasia Group. «Για τις κυβερνήσεις, ιδιαίτερα εκείνες με περιορισμένους πόρους, οι επιδοτήσεις γίνονται επίσης ένα αυξανόμενο βάρος στα δημόσια ταμεία», λέει, προσθέτοντας ότι «οι πολιτικές συνέπειες της περικοπής τους εάν το κράτος δεν μπορεί πλέον να τις αντέξει κάποια στιγμή, μπορεί να είναι πολύ σοβαρές. ”

Η Αίγυπτος, ο μεγαλύτερος εισαγωγέας σιταριού στον κόσμο – το 80% του οποίου προέρχεται από την Ουκρανία και τη Ρωσία – καθόρισε αυτήν την εβδομάδα την τιμή του μη επιδοτούμενου ψωμιού για να αποτρέψει μια κοινωνική και οικονομική κρίση. Εν τω μεταξύ, χώρες όπως η Ουγγαρία και η Σερβία έχουν απαγορεύσει τις εξαγωγές σιτηρών.

Αυτή η δυναμική θα μπορούσε να οδηγήσει σε μεγάλες πολιτικές και κοινωνικές αναταραχές σε όλο τον κόσμο. Στην Αίγυπτο που εξαρτάται από τις εισαγωγές, ο Πρόεδρος Abdel Fatah Al-Sisi γνωρίζει ότι η λαϊκή οργή για τις τιμές του σιταριού στη χώρα του – όπου περίπου τα δύο τρίτα του πληθυσμού τρώνε επιδοτούμενο ψωμί – θα μπορούσε να μεταδοθεί σε μαζική εξέγερση. Μια επισιτιστική κρίση που προκλήθηκε από την ξηρασία το 2007-2008 οδήγησε σε ταραχές σε δεκάδες χώρες. Το 2008, ο πρώην αυταρχικός ηγέτης της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ διέταξε τον στρατό και την αστυνομία να ψήσουν ψωμί για να προσπαθήσουν να μειώσουν τη θερμοκρασία.

Ποιος κρατάει τα χαρτιά; Η Ρωσία φυσικά και η Δύση που προσπαθεί να τονώσει την παραγωγή για να αντισταθμίσει τις απώλειες από την Ουκρανία και τη Ρωσία. Όμως, ο πραγματικός διαμεσολαβητής θα μπορούσε να είναι η Κίνα, η οποία συσσωρεύει τα μισά σιτηρά του κόσμου. Ορισμένοι αναλυτές προειδοποιούν ότι η Κίνα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα αποθέματά της σε σιτηρά για να προσπαθήσει να κερδίσει σε όλη την Αφρική, τη Λατινική Αμερική και τη Μέση Ανατολή.

«Η ανησυχία είναι ότι η Κίνα θα χρησιμοποιήσει τα αποθέματα σιτηρών της ως διπλωματικό εργαλείο. Σε ένα περιβάλλον παγκόσμιας έλλειψης, θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την προσφορά τους για να επιδιώξουν εύνοια επιλεκτικά», λέει ο Αντιπρόεδρος του Ομίλου Eurasia, Τζέραλντ Μπουτς. «Μπορεί τα σιτηρά να μην πάνε εκεί που τα χρειάζονται περισσότερο, αλλά εκεί που θα αποδώσουν διπλωματικά για την Κίνα».

Τα Ηνωμένα Έθνη, από την πλευρά τους, έχουν προειδοποιήσει για έναν «τυφώνα πείνας», λέγοντας ότι όσο ο πόλεμος επιμένει, τα πράγματα είναι βέβαιο ότι θα γίνουν πολύ χειρότερα.

ΠΗΓΗ