Οι συγγραφείς της Beat Generation λάτρευαν τις γάτες τους και τις γάτες όλου του κόσμου
Για κάποιο λόγο, αν ανατρέξει κανείς στην ιστορία της λογοτεχνίας, μοιάζει σαν οι περισσότεροι μεγάλοι συγγραφείς να είχαν ιδιαίτερη αδυναμία στις γάτες.
Το διαδίκτυο λατρεύει τις γάτες· άρα κυκλοφορούν αρκετές φωτογραφίες συγγραφέων με γάτες ώστε να μας πείθουν ότι οι γάτες είναι, κατά κάποιον τρόπο, μούσες των μεγάλων της λογοτεχνίας. Όποια εκδοχή κι αν ισχύει, είναι γεγονός ότι αρκετοί σπουδαίοι συγγραφείς είχαν στενές σχέσεις με αιλουροειδή, σε βαθμό που να φαίνεται πως η συμβίωση με μια γάτα είναι σχεδόν προϋπόθεση για τη λογοτεχνική ιδιοφυΐα.
Οι συγγραφείς της Beat Generation δεν αποτέλεσαν εξαίρεση σε αυτό το παράδοξο φαινόμενο, όπως θα δούμε παρακάτω:
Για τον αντισυμβατικό Τζακ Κέρουακ, η γάτα είναι “το μωρό που κοιμάται απλά στην παλάμη του χεριού μου”
«Συνήθως ο θάνατος μιας γάτας σημαίνει λίγα για τους περισσότερους άντρες, πολλά για λιγότερους· αλλά για μένα —και για εκείνη τη γάτα— ήταν ακριβώς, χωρίς υπερβολή και με απόλυτη ειλικρίνεια, σαν τον θάνατο του μικρού μου αδελφού.»
Ο Τζακ Κέρουακ συμπεριέλαβε το παραπάνω απόσπασμα στο μυθιστόρημά του Big Sur, αναφερόμενος στον θάνατο του αγαπημένου του γάτου, του Τάικ. Το σημείο στο οποίο θρηνεί την απώλειά του είναι σπαρακτικό και αποκαλύπτει την αυθεντική αγάπη που έτρεφε για το ζώο.
«…ήταν το μωρό μου· ως γατάκι κοιμόταν απλώς στην παλάμη του χεριού μου, με το μικρό του κεφάλι να κρέμεται, ή απλώς γουργούριζε για ώρες… Ήταν σαν ένα μαλακό γούνινο περιτύλιγμα γύρω από τον καρπό μου· τον τύλιγα γύρω από το χέρι μου ή τον άφηνα να κρέμεται και εκείνος απλώς γουργούριζε, και ακόμη κι όταν μεγάλωσε, συνέχιζα να τον κρατώ έτσι. Μπορούσα να κρατήσω αυτόν τον μεγάλο γάτο με τα δύο μου χέρια, με τα χέρια τεντωμένα ψηλά πάνω από το κεφάλι μου, και εκείνος απλώς γουργούριζε — είχε απόλυτη εμπιστοσύνη σε μένα…»
Όταν ο Κέρουακ ταξίδεψε στην Ευρώπη, οι γάτες που συνάντησε φαίνεται πως του άφησαν έντονη εντύπωση:
«Αυτό που με εντυπωσίασε όσο τίποτε άλλο ήταν οι χοντρές, ήρεμες τιγρέ γάτες του Λονδίνου, μερικές από τις οποίες κοιμούνταν γαλήνια ακριβώς στις εισόδους των κρεοπωλείων, ενώ οι άνθρωποι περνούσαν προσεκτικά από πάνω τους — εκεί, μέσα στο πριονίδι και στο φως του ήλιου, μια ανάσα μακριά από τον εκκωφαντικό θόρυβο των τραμ, των λεωφορείων και των αυτοκινήτων. Η Αγγλία πρέπει να είναι η χώρα των γατών· ζουν ειρηνικά παντού, πάνω στους πίσω φράχτες του Σεντ Τζονς Γουντ. Ηλικιωμένες κυρίες τις ταΐζουν με αγάπη, όπως ακριβώς η Μαΐν τρέφει τις γάτες μου. Στην Ταγγέρη ή στο Μεξικό Σίτι δύσκολα βλέπεις γάτα — κι αν δεις, συνήθως αργά τη νύχτα, γιατί οι φτωχοί συχνά τις πιάνουν και τις τρώνε. Ένιωσα πως το Λονδίνο ήταν ευλογημένο από την καλοσύνη με την οποία αντιμετωπίζει τις γάτες.»
Για τον “σκοτεινό” Γ. Μπάροουζ οι γάτες ήταν πνευματικοί σύντροφοι!
Ο Γουίλιαμ Σ. Μπάροουζ, παρά τη φήμη του ως συγγραφέα σκοτεινής και πειραματικής λογοτεχνίας, έτρεφε μια βαθιά και τρυφερή αγάπη για τις γάτες, την οποία εξερεύνησε στο βιβλίο του The Cat Inside (1986). Δεν τις αντιμετώπιζε ως απλά κατοικίδια, αλλά ως πνευματικούς, «ψυχικούς συντρόφους».
Ο Μπάροουζ εξέφρασε τη στοργή του για τις γάτες μέσα από πλήθος χαρακτηριστικών αποφθεγμάτων, αναδεικνύοντας την ανεξάρτητη φύση τους, τον πρακτικό τρόπο με τον οποίο βλέπουν τον κόσμο και τη μοναδική τους σχέση με τον άνθρωπο.
Πίστευε ότι οι γάτες δεν προσφέρουν υπηρεσίες, αλλά προσφέρουν τον ίδιο τους τον εαυτό, και θεωρούσε τη σχέση του μαζί τους μια μορφή σωτηρίας από την άγνοια. Προτιμούσε τις γάτες από τους περισσότερους ανθρώπους, βρίσκοντάς τες πιο ελκυστικές και σταθερές στον χαρακτήρα τους.
Υποστήριζε τη θεωρία ότι οι γάτες δεν εμφανίστηκαν πρωτίστως ως κυνηγοί ποντικών, αλλά ως «ψυχικοί σύντροφοι» και «οικείες πνευματικές παρουσίες», έναν ρόλο που, κατά τη γνώμη του, διατηρούν σε όλη την ιστορία.
Στην τελευταία καταχώριση του ημερολογίου του, ο Μπάροουζ στοχάζεται πάνω στην αγάπη, εξισώνοντας την καθαρή αγάπη που ένιωθε για τις γάτες του με το πιο φυσικό παυσίπονο. Τις έβλεπε ως «αρχαία δοχεία ψυχικής λειτουργίας», ικανά να αντιλαμβάνονται πράγματα πέρα από την ανθρώπινη όραση. Παράλληλα, υποστήριζε ότι η αντιπάθεια προς τις γάτες αποτελεί ένδειξη αρνητικής και στενόμυαλης στάσης απέναντι στη ζωή.
