“Μήδεια Έξοδος ΙΙΙ”: Ο Ευριπίδης συναντά τον Γιαννούλη Χαλεπά στην Εθνική Γλυπτοθήκη
Ακολουθώντας τον αυτούσιο λόγο του Ευριπίδη, το έργο του Κωνσταντίνου Χατζή εστιάζει στη διαδρομή μιας γυναίκας πρόσφυγα, αναδεικνύοντας τη Μήδεια ως διαχρονικό σύμβολο ξεριζωμού.
Μια ξεχωριστή θεατρική εμπειρία φιλοξενείται στην Εθνική Γλυπτοθήκη στο Γουδή, εκεί όπου η αρχαία τραγωδία συναντά τη νεοελληνική γλυπτική και ο μύθος αποκτά μια σύγχρονη, πολιτική και βαθιά υπαρξιακή διάσταση. Η παράσταση “Μήδεια Έξοδος ΙΙΙ”, που κάνει πρεμιέρα σήμερα, Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου, και παρουσιάζεται έως τις 15 Μαρτίου, προτείνει μια σκηνική ανάγνωση της Μήδειας ως διαχρονικού συμβόλου ξεριζωμού.
Ακολουθώντας τον αυτούσιο λόγο του Ευριπίδης, η σκηνοθεσία και η συρραφή κειμένων του Κωνσταντίνου Χατζή εστιάζουν στη διαδρομή μιας γυναίκας πρόσφυγα. Ξεριζωμένη από την Κολχίδα, η Μήδεια φτάνει στην Κόρινθο χωρίς πολιτικά δικαιώματα, βιώνοντας τον κοινωνικό αποκλεισμό ως “ξένη” και μια βαθιά εσωτερική εξορία. Προδομένη από τον Ιάσονα, δεν αποτελεί μόνο μια τραγική ηρωίδα, αλλά μια μορφή που ενσαρκώνει τη σύγκρουση με την ταυτότητα, τη βία της απόρριψης και την αγωνιώδη ανάγκη για αναγνώριση και αξιοπρέπεια.
Την ιστορία της αφηγούνται επί σκηνής οι Τζίνα Θλιβέρη, Θάνος Στασινός και Κωνσταντίνος Χατζής, ενσωματώνοντας στο δραματουργικό σώμα θραύσματα λέξεων από τα έργα “Μήδεια” και “Ιοκάστη” του Γιάννης Κοντραφούρης. Ο αρχαίος λόγος διασταυρώνεται με σύγχρονες ηχητικές και σκηνικές παρεμβάσεις, δημιουργώντας μια πολυφωνική σύνθεση, ένα υβριδικό πεδίο μνήμης και αναστοχασμού, όπου το παρελθόν συνομιλεί ανοιχτά με το παρόν.
Καθοριστικό ρόλο στην ταυτότητα της παράστασης παίζει ο ίδιος ο χώρος παρουσίασής της. Η δράση εκτυλίσσεται μέσα στην Εθνική Γλυπτοθήκη και συνομιλεί άμεσα με το γλυπτό έργο “Μήδεια ΙΙΙ” (γύψος, 72 × 44 × 26 εκ.) του Γιαννούλη Χαλεπά. Οι φωτιστικές παρεμβάσεις και οι αντανακλάσεις της γυάλινης προθήκης δημιουργούν διαρκώς μεταβαλλόμενες οπτικές γωνίες, μετατρέποντας τον θεατή σε ενεργό συμμέτοχο της εμπειρίας. Η σκηνική πράξη δεν περιορίζεται στο να πλαισιώσει το γλυπτό, αλλά το ενεργοποιεί, αναδεικνύοντας τη σιωπηλή ένταση και τη συμπυκνωμένη δραματικότητα της μορφής.
Με φωτισμούς και κοστούμια από την Ομάδα Χρώμα και στοιχεία Butoh από την Ιωάννα Γκαραγκούνη, η “Μήδεια Έξοδος ΙΙΙ” φωτίζει τη φιλοσοφική διάσταση του ξεριζωμού και τον αέναο εκτοπισμό γυναικείων πληθυσμών, θίγοντας ζητήματα ταυτότητας, ένταξης και κοινωνικού αποκλεισμού. Σε μια εποχή όπου οι μετακινήσεις πληθυσμών και οι έννοιες της πατρίδας και της “ξενότητας” επαναδιαπραγματεύονται διαρκώς, η Μήδεια επιστρέφει όχι ως μυθολογικό απολίθωμα, αλλά ως ζωντανό, πολιτικό σώμα.
Προπώληση εισιτηρίων: εδώ
ΠΗΓΗ ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ
