«Ξέρεις, εκείνη την πέτρα που τη βάζεις µπροστά σου και οδύρεσαι για όλες τις συµφορές σου, όλα τα βάσανά σου, όλους τους πόνους και τις δυσκολίες σου, της εµπιστεύεσαι όλα όσα έχεις στην καρδιά και δεν τολµάς να τα αποκαλύψεις στους άλλους… Της µιλάς, της µιλάς. Και η πέτρα σε ακούει, ρουφάει τις λέξεις σου, τα µυστικά σου. Μέχρι που µια ωραία µέρα σπάει. Γίνεται θρύψαλα. Και εκείνη τη µέρα, λυτρώνεσαι απ’ όλα τα βάσανά σου, απ’ όλους τους καηµούς σου… Αυτή η πέτρα είναι η σενγκέ σαµπούρ, η πέτρα της υποµονής».
Μια γυναίκα, στο Αφγανιστάν αλλά και αλλού, ίσως, παραµένει στο πλευρό του πληγωµένου άντρα της. Κατά βάθος οι δυο αυτοί άνθρωποι δε γνωρίζονται. Οι ώρες, οι µέρες περνούν, ο πόλεµος πλησιάζει απειλητικά, η γλώσσα της γυναίκας λύνεται και αρχίζει να αφηγείται µια ζωή γεµάτη ταπεινώσεις, µε την ελπίδα µιας πιθανής λύτρωσης.
Σ’ αυτό το µοναδικό, αλληγορικό και υπέροχο βιβλίο, που τιµήθηκε µε το κορυφαίο γαλλικό βραβείο Γκονκούρ, µεταφράστηκε µε εξαιρετική απήχηση σε περισσότερες από 25 γλώσσες και έγινε, από τον ίδιο τον συγγραφέα, συγκλονιστική ταινία, ο Ατίκ Ραχίµι δίνει φωνή αλλά και πρόσωπο σε µια αξέχαστη γυναικεία µορφή και, µέσω αυτής, σε µια πλειάδα εκατοµµυρίων γυναικών που καταδικάζονται στη σιωπή.
«Αναµφισβήτητα ένα πολύ σηµαντικό και θαρραλέο βιβλίο». Khaled Hosseini, συγγραφέας του Χαρταετοί πάνω απ’ την πόλη
«Η πέτρα της υποµονής είναι τέλεια: ακριβής, κοφτερή, µε µια µόνιµη ηχώ, σαν απορία, που επαναλαµβάνεται ξανά και ξανά στο διηνεκές». Los Angeles News
Το μυθιστόρημα «Η πέτρα της υπομονής», που χάρισε στον Ατίκ Ραχίμι το βραβείο Γκονκούρ, μεταφέρθηκε το 2012 στην οθόνη, σε σκηνοθεσία του ίδιου. Στην ομότιτλη ταινία, που γυρίστηκε στο Αφγανιστάν, τη Γαλλία, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρωταγωνιστούν οι Γκολσιφτέ Φαραχανί, Χαμίντ Ντζαβαντάν και Μασί Μροουάτ.
———————————–
«Φωνάξτε: “Κάτω η ύπουλη αγάπη, κάτω η απλήρωτη εργασία, κάτω η Σταχτοπούτα”.
Φτιάξτε άλλο παραμύθι, ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένα κορίτσι που ήθελε να γίνει κομμώτρια ή γιατρίνα, έκλεψε το στηθοσκόπιο ενός πλούσιου γιατρού που είχε πολλά, αυτό κάνουν οι πλούσιοι, συλλογές, το έκλεψε λοιπόν κι άρχισε να εξετάζει τα αδέσποτα γατιά και τους κύκνους στη λίμνη, κι όταν κατάλαβε πώς λειτουργεί η καρδιά – τι περιμένετε; Να σας πουν οι αδερφοί Γκριμ; Εμπρός, τι έκανε το κορίτσι με το κλεμμένο στηθοσκόπιο; Το πέρασε στον λαιμό της και μετά; Πού πήγε; Ποιες συνάντησε;
Και μετά;
Μια μέρα τα καφέ με τους παστέλ τοίχους όπου συχνάζετε, τα καφέ που μυρίζουν γάλα, πούδρα και απόγνωση, θα ξεριζωθούν και θα πετάξουν στον ουρανό, κι από τα παράθυρα θα πέφτουν πάνες και κουδουνίστρες και μαρκαδόροι και μαξιλάρια θηλασμού και καπουτσίνο και οι πάστες που μπουκωθήκατε για να μπει ζάχαρη στο αίμα και να το βουλώσετε. Κι η ασθένεια των ξεριζωμένων κτιρίων θα βγει από το όνειρό μου και θα χτυπήσει το σπίτι σας, που θ’ ανέβει στον ουρανό σαν ρουκέτα κι από μέσα θα πέσουν τα κλαδιά των χριστουγεννιάτικων δέντρων που στολίζετε και οι φάτνες με το βαμβάκι και τα ζώα και όλη η Αγία Οικογένεια. Και οι πολυκατοικίες θα χαθούν στον ουρανό και δεν θα έχετε πια σπίτι να γυρίσετε, μόνο ένα στηθοσκόπιο».
Απόσπασμα από το μυθιστόρημα της Αμάντας Μιχαλοπούλου
Το μακρύ ταξίδι της μιας μέσα στην άλλη, Εκδόσεις Πατάκη, 2025.
Στις 8 Μαρτίου 1857, εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη διαδηλώνουν ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, ίσες αμοιβές με τους άντρες συναδέλφους τους και δικαίωμα ψήφου.
Το 1977, ο ΟΗΕ ορίζει την 8η Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της γυναίκας και τη διεθνή ειρήνη.
Σήμερα η ισότητα παραμένει ενεργό αίτημα, ίσως πιο επίκαιρο από ποτέ στη σύγχρονη εποχή, καθώς η έμφυλη βία και οι διακρίσεις στην αμοιβή και στην εκπροσώπηση παραμένουν εμφανείς ακόμη και στις κατά τα άλλα εξελιγμένες χώρες.
Με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας ξεχωρίσαμε βιβλία που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων και απευθύνονται σε κάθε ηλικία.
