«Δεν μου αρέσουν οι Δευτέρες. Αυτό ζωντανεύει τη μέρα». Αυτή ήταν η κυνική απάντηση που έδωσε η 16χρονη Μπρέντα Σπένσερ όταν μια Δευτέρα πρωί – 29 Ιανουαρίου 1979- ξύπνησε, άρπαξε το όπλο του πατέρα της και άνοιξε πυρ προς την αυλή του δημοτικού σχολείου που βρισκόταν ακριβώς απέναντι από το σπίτι στης στο Σαν Ντιέγκο σκοτώνοντας και τραυματίζοντας μαθητές, φύλακες και αστυνομικούς.Η Σπένσερ καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και ως το τέλος του 2025 βρισκόταν στη φυλακή.
«I Don’t Like Mondays» είναι ένα τραγούδι του ιρλανδικού new wave συγκροτήματος The Boomtown Rats και αναφέρεται στους πυροβολισμούς στο Δημοτικό Σχολείο Cleveland στο Σαν Ντιέγκο.
Κυκλοφόρησε το 1979 ως το βασικό single από το τρίτο άλμπουμ τους, The Fine Art of Surfacing.
Το τραγούδι έφτασε στο νούμερο ένα στο βρετανικό Singles Chart για τέσσερις εβδομάδες το καλοκαίρι του 1979 και κατατάσσεται ως η έκτη μεγαλύτερη επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο εκείνης της χρονιάς.
Bob Geldof και Johnnie Fingers ήταν οι δημιουργοί αυτής της μπαλάντας για πιάνο.
Σύμφωνα με τον Geldof, έγραψε το τραγούδι αφού διάβασε μια αναφορά στο φοιτητικό ραδιοφωνικό σταθμό WRAS του Πανεπιστημίου της Τζόρτζια, σχετικά με το μακελειό που προκάλεσε η 16χρονη Μπρέντα Σπένσερ.
Η έφηβη Σπένσερ πυροβόλησε από το παράθυρο του υπνοδωματίου της παιδιά που βρίσκονταν στην αυλή του Δημοτικού Σχολείου Grover Cleveland στο Σαν Ντιέγκο στις 29 Ιανουαρίου 1979, σκοτώνοντας δύο ενήλικες και τραυματίζοντας οκτώ παιδιά και έναν αστυνομικό. Η Σπένσερ δεν έδειξε καμία μεταμέλεια για το έγκλημά της και η εξήγησή της ήταν: «Δεν μου αρέσουν οι Δευτέρες. Αυτό ζωντανεύει τη μέρα». Η επιπόλαιη αυτή απάντηση τράβηξε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης και ενέπνευσε το τραγούδι.
Ο Geldof εξήγησε πώς έγραψε το τραγούδι:
«Έκανα μια ραδιοφωνική συνέντευξη στην Ατλάντα με τον Johnnie Fingers και δίπλα μου υπήρχε ένα telex. Το διάβαζα καθώς τυπωνόταν. Το να μη σου αρέσουν οι Δευτέρες ως λόγος για να σκοτώσεις κάποιον είναι κάπως παράξενο. Το σκεφτόμουν στον δρόμο για το ξενοδοχείο και είπα απλώς: “ένα τσιπάκι σιλικόνης – «Silicon chip inside her head»* – μέσα στο κεφάλι της είχε υπερφορτωθεί”. Το σημείωσα αυτό. Και οι δημοσιογράφοι που της έπαιρναν συνέντευξη τη ρωτούσαν: “Πες μου γιατί;”. Ήταν μια τόσο παράλογη πράξη. Ήταν η τέλεια παράλογη πράξη και ο τέλειος παράλογος λόγος για να γίνει. Ίσως λοιπόν έγραψα το τέλειο παράλογο τραγούδι για να το απεικονίσω. Δεν ήταν προσπάθεια εκμετάλλευσης μιας τραγωδίας.»
Η οικογένεια της Σπένσερ προσπάθησε να εμποδίσει την κυκλοφορία του single στις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς επιτυχία. Σε μεταγενέστερα χρόνια, ο Geldof δήλωσε ότι μετάνιωσε που έγραψε το τραγούδι, επειδή «έκανε διάσημη τη Μπρέντα Σπένσερ».
Το 2019, ο Geldof και ο Fingers κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με τη διαφωνία τους για το ποιος έγραψε το τραγούδι, το οποίο μέχρι τότε ήταν πιστωμένο αποκλειστικά στον Geldof. Ο Fingers έλαβε οικονομική αποζημίωση…
Το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 13 Ιουλίου 1979 και έφτασε στο νούμερο ένα σε Βρετανία, Ιρλανδία, Αυστραλία και Νότια Αφρική, καθώς και στο top 10 σε αρκετές άλλες χώρες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το τραγούδι κέρδισε τα βραβεία Best Pop Song και Outstanding British Lyric στα Ivor Novello Awards.
- Ο Bob Geldof προσκλήθηκε από τον Steve Jobs να εμφανιστεί σε εκδήλωση της Apple στα τέλη της δεκαετίας του 1970, μια συνάντηση που ενέπνευσε άμεσα τον εναρκτήριο στίχο («Silicon chip inside her head») της επιτυχίας των The Boomtown Rats το 1979, “I Don’t Like Mondays”. Αυτή η σύνδεση αναδεικνύει μια σύντομη αλλά ενδιαφέρουσα τομή ανάμεσα στην πρώιμη εποχή των προσωπικών υπολογιστών και τη σκηνή της punk rock / new wave μουσικής.
