Αίθουσα Τέχνης Τεχνοχώρος / Pοst Tenebras Lux
Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος παρουσιάζει την ομαδική έκθεση νέων καλλιτεχνών με τίτλο Pοst Tenebras Lux. Την έκθεση επιμελείται και μας συστήνει η εξίσου νέα Ιστορικός Tέχνης Καλυψώ Γιαννακοπούλου. Συμμετέχουν οι εικαστικοί Denisa Koci, Γιώργος Κουρσουμπάς, Aλέξης Μαγιάρ-Αγγελόπουλος, Δημήτρης Παπαδάτος, Χ. Παπαδημητρίου, Krizia Rodriguez και Στέφανος Τσιαμούλης. Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες, κατά κύριο λόγο, κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην τέχνη ενώ κάποιοι από αυτούς έχουν ήδη στο ενεργητικό τους εκθέσεις εντός και εκτός συνόρων καθώς υπάρχουν και αυτοί που συνεχίζουν τις σπουδές τους στην τέχνη.
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 17:00-21:30 και η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 28 Φεβρουαρίου.
Η Post Tenebras Lux συγκροτείται ως μια συλλογική πράξη εισόδου νέων καλλιτεχνών στο πεδίο της σύγχρονης εικαστικής παραγωγής. Πρόκειται για μια συνειδητή απόφαση ομαδικής παρουσίας, η οποία υπερβαίνει την απλή παράθεση ατομικών έργων και λειτουργεί ως δήλωση θέσης απέναντι στη σύγχρονη καλλιτεχνική και κοινωνική συνθήκη.
Η Ιστορικός Τέχνης Καλυψώ Γιαννακοπούλου που επιμελείται την έκθεση αναφέρει στο κείμενο τεκμηρίωσης της έκθεσης: «Παρότι τα έργα προέρχονται από διαφορετικές αφετηρίες και χρησιμοποιούν ποικίλα μέσα όπως ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία και μεικτές τεχνικές, συγκλίνουν σε μια έντονα δραματική εικαστική γλώσσα. Το σκοτεινό στοιχείο λειτουργεί ως κοινός τόπος αναφοράς, όχι ως επιφανειακή αισθητική επιλογή, αλλά ως αναγκαίο εκφραστικό εργαλείο. Η έκθεση προτείνει το σκοτάδι ως χώρο νοηματοδότησης, ως πεδίο μέσα στο οποίο η σύγχρονη εμπειρία αποκτά ορατότητα. Στο πλαίσιο αυτό, η Post Tenebras Lux συνομιλεί με την ιστορική παράδοση του Ρομαντισμού και του Συμβολισμού, όπου το συναίσθημα, το υπαρξιακό άγχος και το υπαινικτικό στοιχείο υπερβαίνουν την πιστή αναπαράσταση. Η εικόνα δεν περιγράφει αλλά υποδηλώνει· η μορφή δεν λειτουργεί ως αναγνωρίσιμο σώμα, αλλά ως φορέας μνήμης, φόβου και εσωτερικής έντασης. Παράλληλα, η έκθεση ενσωματώνει στοιχεία εξπρεσιονιστικής και υπερρεαλιστικής σκέψης, όπου το υποκειμενικό και το ασυνείδητο διαμορφώνουν την εικαστική αφήγηση.» ενώ συνεχίζει γράφοντας «Κεντρικό ρόλο κατέχει η ένταση μεταξύ οικείου και ανοίκειου, έννοια που διατρέχει μεγάλο μέρος της σύγχρονης καλλιτεχνικής πρακτικής. Το γνώριμο μετασχηματίζεται σε απειλητικό, ενώ το ρεαλιστικό συνυπάρχει με το υπερρεαλιστικό. Η πραγματικότητα και η φαντασία δεν λειτουργούν ως αντίθετοι πόλοι, αλλά ως συγκοινωνούντα δοχεία μιας εμπειρίας που χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα και ρευστότητα. Ο τίτλος της έκθεσης, δεν λειτουργεί ως υπόσχεση λύτρωσης, αλλά ως αλληγορική διαδρομή. Το φως δεν αναιρεί το σκοτάδι· το ακολουθεί.»
H έκθεση αυτή αποτυπώνει την υπαρξιακή κρίση που βιώνει η σύγχρονη γενιά τόσο καλλιτεχνικά όσο και προσωπικά. Το σκοτεινό στοιχείο ενώνει τα έργα μεταξύ τους παρουσιάζοντας διαφορετικές ιστορίες ανθρώπων.
Χορηγοί Επικοινωνίας Art22, Art views, Art point view
Χορηγός οίνου Κτήμα Παλυβού
Εγκαίνια έκθεσης: Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου, 17:00-21:30
Ημέρες και ώρες λειτουργίας:
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 12:00 – 20:00
Τετάρτη, Σάββατο 10:00-18:00
Κυριακή, Δευτέρα κλειστά
Αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος
Λεμπέση 12, Αθήνα | metro Ακρόπολη
Τηλέφωνο 211 182 38 18
www.technohoros.org | info@technohoros.org
Η έκθεση Post Tenebras Lux συγκροτείται ως μια συλλογική πράξη εισόδου νέων καλλιτεχνών στο πεδίο της σύγχρονης εικαστικής παραγωγής. Πρόκειται για μια συνειδητή απόφαση ομαδικής παρουσίας, η οποία υπερβαίνει την απλή παράθεση ατομικών έργων και λειτουργεί ως δήλωση θέσης απέναντι στη σύγχρονη καλλιτεχνική και κοινωνική συνθήκη. Τα έργα της έκθεσης, τα περισσότερα εκ των οποίων αποτελούν διπλωματικές εργασίες αποφοίτων του ΑΚΤΟ, δεν ενοποιούνται από ένα ρητά διατυπωμένο θεματικό πλαίσιο, ωστόσο παρουσιάζουν μια εντυπωσιακή εννοιολογική και αισθητική σύγκλιση.
Παρότι τα έργα προέρχονται από διαφορετικές αφετηρίες και χρησιμοποιούν ποικίλα μέσα -ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία και μεικτές τεχνικές- συγκλίνουν σε μια έντονα δραματική εικαστική γλώσσα. Το σκοτεινό στοιχείο λειτουργεί ως κοινός τόπος αναφοράς, όχι ως επιφανειακή αισθητική επιλογή, αλλά ως αναγκαίο εκφραστικό εργαλείο. Η έκθεση προτείνει το σκοτάδι ως χώρο νοηματοδότησης, ως πεδίο μέσα στο οποίο η σύγχρονη εμπειρία αποκτά ορατότητα.
Στο πλαίσιο αυτό, η Post Tenebras Lux συνομιλεί με την ιστορική παράδοση του Ρομαντισμού και του Συμβολισμού, όπου το συναίσθημα, το υπαρξιακό άγχος και το υπαινικτικό στοιχείο υπερβαίνουν την πιστή αναπαράσταση. Η εικόνα δεν περιγράφει αλλά υποδηλώνει· η μορφή δεν λειτουργεί ως αναγνωρίσιμο σώμα, αλλά ως φορέας μνήμης, φόβου και εσωτερικής έντασης. Παράλληλα, η έκθεση ενσωματώνει στοιχεία εξπρεσιονιστικής και υπερρεαλιστικής σκέψης, όπου το υποκειμενικό και το ασυνείδητο διαμορφώνουν την εικαστική αφήγηση.
Η έννοια της μορφής επανέρχεται με έμφαση, συχνά σε αντιδιαστολή με τον χώρο. Οι χώροι που παρουσιάζονται -τόποι εγκλήματος, πεδία σύγκρουσης, εσωτερικά τοπία- λειτουργούν ως φορείς απουσίας και τραύματος. Ακόμη και όταν η ανθρώπινη παρουσία δεν είναι ορατή, η μορφή υπονοείται μέσα από τα ίχνη της. Η επιστροφή αυτή στη μορφή σηματοδοτεί μια απομάκρυνση από την απόλυτη αφαίρεση και ταυτόχρονα μια ανάγκη άμεσης αναμέτρησης του θεατή με το ανοίκειο.
Κεντρικό ρόλο κατέχει η ένταση μεταξύ οικείου και ανοίκειου, έννοια που διατρέχει μεγάλο μέρος της σύγχρονης καλλιτεχνικής πρακτικής. Το γνώριμο μετασχηματίζεται σε απειλητικό, ενώ το ρεαλιστικό συνυπάρχει με το υπερρεαλιστικό. Η πραγματικότητα και η φαντασία δεν λειτουργούν ως αντίθετοι πόλοι, αλλά ως συγκοινωνούντα δοχεία μιας εμπειρίας που χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα και ρευστότητα.
Ο τίτλος της έκθεσης, δεν λειτουργεί ως υπόσχεση λύτρωσης, αλλά ως αλληγορική διαδρομή. Το φως δεν αναιρεί το σκοτάδι· το ακολουθεί. Η παρουσία των μαρμάρινων γλυπτών στον εκθεσιακό χώρο λειτουργεί ως συμβολικό σημείο μετάβασης, παραπέμποντας τόσο στην κλασική παράδοση όσο και στη διαχρονική ανθρώπινη ανάγκη για νόημα και σταθερότητα. Το φως εδώ εμφανίζεται ως δυνατότητα, όχι ως βεβαιότητα.
Η έντονη σκοτεινή αισθητική της έκθεσης συνδέεται άμεσα με τη γενιά των δημιουργών της —μια γενιά που διαμορφώθηκε μέσα σε κοινωνικές, οικονομικές και υπαρξιακές κρίσεις. Το σκοτάδι δεν αποτελεί φυγή, αλλά συνειδητή στάση.
Αν η έκθεση μπορούσε να αποδοθεί χρωματικά, το γκρι θα αποτελούσε την κυρίαρχη τονικότητα. Ένα χρώμα ενδιάμεσο, αμφίσημο, που ενσαρκώνει τη συνύπαρξη αντιθέσεων και τη ρευστότητα των βεβαιοτήτων στη σύγχρονη εποχή. Η αντοχή στο σκοτάδι μετατρέπεται σε ανοχή, και η τέχνη λειτουργεί ως πεδίο κριτικής και αναστοχασμού αυτής της συνθήκης.
Η Post Tenebras Lux φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως ένας χώρος συνάντησης ανάμεσα στα έργα και τον θεατή, ως ένας διάδρομος συναισθηματικής και εννοιολογικής εμπλοκής. Μέσα από τη συλλογική αυτή πράξη, η έκθεση προτείνει τη σκοτεινή αισθητική όχι ως ένδειξη παραίτησης ή μελαγχολίας, αλλά ως ένα σύγχρονο καλλιτεχνικό ρεύμα, βαθιά συνδεδεμένο με την εποχή του και με την ανάγκη του ανθρώπου να αναζητήσει το φως μέσα από το σκοτάδι.
«Σκοτάδι σε όλους τους τομείς είναι ο ορισμός της σύγχρονης κοινωνίας.
Παντού υπάρχει μια νότα θλίψης.
Τα χρώματα είναι μουντά.
Πώς θα μπορούσαν να μην είναι άλλωστε;
Ως ύπαρξη νιώθεις θύμα, ως θεατής ανήμπορος, ως καλλιτέχνης εξουθενωμένος.
Είναι παντού. Είναι γύρω μας. Είναι η πραγματικότητά μας.
Οι καλλιτέχνες της έκθεσης αποτυπώνουν αυτό το σκοτάδι, στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον.
Μέσα από πορτρέτα, αφαίρεση, φωτογραφία,
Σουρεαλισμό, φωβισμό, συμβολισμό, μάρμαρο.
Ξεπερνούν τα όρια του συνειδητού.
Με όλα τα μέσα βρίσκονται εκεί για να μας δώσουν το ίδιο μήνυμα:
Δεν είσαι ο μόνος που το νιώθει, ούτε συνδέεται με τον χώρο που βρίσκεσαι.
Είναι εκεί αέναα.
Δεν θα μπορούσε να είναι άλλος, ο απόηχος της έκθεσης με τίτλο POST TENEBRAS LUX ακούγεται σαν μια «μελωδική» σάλπιγγα πολέμου.
Μας προμηνύει. Μας ανασυντάσσει.
Το σκοτάδι έχει μεγαλώσει πολύ.
Μπορούμε να δούμε τις αναφορές του στα έργα, να το κοιτάξουμε μέσα από αυτά.
Οφείλουμε να μην το φοβηθούμε.
Εάν το διασχίσουμε θα το νικήσουμε.
Όσο το αγνοούμε εκείνο καταπίνει τα πάντα στο πέρασμά του.
Μετά το σκοτάδι όμως, έρχεται το φως.
Δεν υπάρχουν πάντα διέξοδοι, μερικές φορές πρέπει να τις δημιουργήσουμε.»
Καλυψώ Γιαννακοπούλου
Ιστορικός Τέχνης
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ
Denisa Koci
Η Denisa Koci γεννήθηκε στην Μεγαλόπολη, Αρκαδίας το 2004. Την περίοδο 2019-2022 φοίτησε στο Καλλιτεχνικό Λύκειο Jordan Misja στα Τίρανα, στο Τμήμα Μνημειακής Γλυπτικής με πιστοποίηση στην Καλλιτεχνική Ανατομία το 2021. Την περίοδο 2022-2025 σπούδασε στον AKTO – Art & Design College στην Αθήνα, με πτυχίο στις Καλές Τέχνες και τα Νέα Μέσα.
Η δουλειά της επικεντρώνεται στο ανθρώπινο σώμα, την παραμόρφωση, τη μορφή και το χώρο, χρησιμοποιώντας μια ποικιλία υλικών όπως πηλός, γύψος, μάρμαρο, ξύλο, μέταλλο, παπιέ-μασέ και, πιο πρόσφατα, λάδι. Έχει παρουσιάσει έργα της σε εκθέσεις και καλλιτεχνικούς χώρους σε πολλές χώρες, αποσπώντας διακρίσεις και βραβεία για τη συμβολή της στη σύγχρονη τέχνη.
Έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ενδεικτικά αναφέρονται, έκθεση κατά της έμφυλης βίας στο πλαίσιο του προγράμματος Reac Traghat στα Τίρανα, 2020, Διεθνής Διαγωνισμός Tirana Talent, 2022, “Saliha Kazimeti”, 2023 με επιβλέποντα καθηγητή τον εικαστικό Driant Zeneli που παρουσιάστηκε σε Αλβανία, Ιταλία, Βουλγαρία και Ελλάδα. Επιπλέον το 2022, συμμετείχε σε workshop του γλύπτη Deni Bianco, στο εργαστήριο του στην Πούλια της Ιταλίας, αφού επιλέχθηκε από το Καλλιτεχνικό Λύκειο Jordan Misja, συμμετέχοντας στο έργο του εικαστικού Driant Zeneli.
Έχει τιμηθεί με το βραβείο “Ibrahim Kodra”, 2020, ενώ έχει λάβει διακρίσεις σε διάφορες καλλιτεχνικές εκθέσεις και διαγωνισμούς. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Γιώργος Κουρσουμπάς
Ο Γιώργος Κουρσουμπάς γεννήθηκε στην Λευκωσία της Κύπρου το 2004. Την περίοδο 2019-2022 φοίτησε σε τεχνική σχολή με κατεύθυνση τις γραφικές τέχνες. Την περίοδο 2022-2025 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του στον AKTO – Art & Design College στην Αθήνα.
Ως καλλιτέχνης επιδίδεται στην φωτογραφία αλλά αγαπάει εξίσου τον μοντελισμό και την τρισδιάστατη ζωγραφική. Με την φωτογραφική του ματιά αποτυπώνει συχνά μέρη και στιγμές με ιδιαίτερο περιεχόμενο. Ζει και εργάζεται στην Κύπρο.
Αλέξης Μαγιαρ – Αγγελόπουλος
Ο Αλέξης Μαγιάρ – Αγγελόπουλος γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου, το 1999. Την περίοδο 2016-2019 σπούδασε Κινηματογράφο (film studies) στο New York Collage University of Greenwich. Την περίοδο 2021-2025 σπούδασε στο ΑΚΤΟ – Art & Design College στην Αθήνα ,με πτυχίο στις Καλές Τέχνες και τα Νέα Μέσα.
Έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ενδεικτικά αναφέρονται: “Sο Far…so good”, 2020, γκαλερί Espace Démart, Λωζάνη, Ελβετία, Art Number 23 galleries, 2020, 2021, 2022, 2025, Θησείο Αθήνα, γκαλερί Tag Project Space, 2022, Ψυρρή, Αθήνα «Νόστος», 2025, γκαλερί Espace Démart, Λωζάνη, Ελβετία. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Δημήτρης Παπαδάτος
Ο Δημήτρης Παπαδάτος γεννήθηκε στην Αθήνα το 2002. Την περίοδο 2021-2024, σπούδασε στον AKTO – Art & Design College στην Αθήνα με πτυχίο στις Καλές Τέχνες και τα Νέα Μέσα.
Δημιουργεί έργα με τη χρήση ραπιδογράφου. Τα θέματα που προτιμά να απεικονίζει κυμαίνονται από οργανική ύλη, παραμορφωμένα σώματα και σπασμένες μορφές, έως ουράνια αντικείμενα, περίπλοκα μηχανικά συστήματα ή συνδυασμούς όλων αυτών, συχνά αιωρούμενα σε ψυχρούς και αφιλόξενους χώρους. Αντλεί έμπνευση από καλλιτέχνες όπως οι Peter Deligdisch, H.R. Giger, Zdzislaw Beksinski και Kentaro Miura, ενσωματώνοντας στοιχεία από τα έργα τους στην προσπάθειά του να διαμορφώσει τον δικό του καλλιτεχνικό χαρακτήρα.
Η επιρροή των κόμικ είναι εμφανής στα πρώιμα έργα του, τα οποία συχνά περιέχουν φράσεις από ποιήματα, ταινίες ή βιβλία. Από τα τέλη του 2021 και μετά, τερατοειδείς μορφές ενσωματώνονται στις συνθέσεις του, σε ορισμένες περιπτώσεις καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος του χώρου. Παράλληλα, επιχειρεί συνειδητά να αντικαταστήσει, ως ένα βαθμό, τον ελεύθερο και αυτοσχέδιο τρόπο σκέψης, δίνοντας μορφή στο χάος και δημιουργώντας πιο μελετημένες και οργανωμένες συνθέσεις.
Το 2023 συμμετείχε στην ομαδική έκθεση με τίτλο «Μελάνι σε χαρτί 8: Οι γραφές της τέχνης». Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Χ. Παπαδημητρίου
Ο Χ. Παπαδημητρίου γεννήθηκε στην Αθήνα, το 2003. Την περίοδο 2015-2021 φοίτησε στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο και Λύκειο Γέρακα, όπου έθεσε τις πρώτες του βάσεις και έμαθε να αντιλαμβάνεται τον κόσμο μέσα από το σχέδιο και τη δημιουργία. Την περίοδο 2021-2025 σπούδασε στον ΑΚΤΟ – Art& Design College στην Αθήνα, με πτυχίο στις Καλές Τέχνες και τα Νέα Μέσα. Από το 2025 μέχρι σήμερα συνεχίζει τις σπουδές του στο ΑΚΤΟ κάνοντας μεταπτυχιακό στο Graphic Design.
Στόχος του είναι να συνδυάσει την καλλιτεχνική ελευθερία των Καλών Τεχνών με τη λειτουργικότητα του design, εξελίσσοντας διαρκώς τη δουλειά του και πειραματιζόμενος με νέες ιδέες. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Krizia Rodriguez
Η Krizia Marie Rodriguez γεννήθηκε στην Αθήνα, το 2005 Την περίοδο 2022-2025 σπούδασε στον AKTO – Art & Design College στην Αθήνα College με πτυχίο στις Καλές Τέχνες και τα Νέα Μέσα. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Στέφανος Τσιαμούλης
Ο Στέφανος Τσιαμούλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 2000. Την περίοδο 2020-2023 σπούδασε στον AKTO – Art & Design College στην Αθήνα με πτυχίο στις Καλές τέχνες και τα Νέα Μέσα.
Από το 2025 μέχρι σήμερα φοιτεί στην École des Beaux-Arts de Paris συνεχίζοντας τις καλλιτεχνικές σπουδές του στην Γαλλία ενώ σκοπεύει να ακολουθήσει και το μεταπτυχιακό τμήμα της σχολής μέσα στο 2026.
Είναι ζωγράφος ενώ ασχολείται και με άλλα μέσα, όπως η ξυλογλυπτική, η οποία ήταν και η πρώτη του τυπική εκπαίδευση. Το έργο του εξερευνά θέματα της μνήμης, της φθοράς, της παρουσίας και των ιχνών που αφήνουν οι άνθρωποι σε χώρους και αντικείμενα. Μέσα από την εικονική απεικόνιση, την παραμόρφωση και την ένταση μεταξύ ρεαλισμού και αφαίρεσης, ο καλλιτέχνης ενδιαφέρεται για το πως η ζωγραφική και η τέχνη γενικότερα μπορούν να λειτουργήσουν ως χώρος ψυχολογικών και ιστορικών καταθέσεων – όπου η προσωπική παρατήρηση συναντά ευρύτερα ερωτήματα σχετικά με την ορατότητα, το χρόνο και την ανθρώπινη ευθραυστότητα. Ζει και εργάζεται στο Παρίσι.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΤΕΧΝΗΣ
Καλυψώ Γιαννακοπούλου
Η Καλυψώ Γιαννακοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1997. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με την τέχνη και υπήρξε ενεργό μέλος του κινηματογραφικού ομίλου του 2ου Πρότυπου Πειραματικού Λυκείου Αθηνών. Έχει απέσπασει τρεις φορές βραβεία στο εφηβικό φεστιβάλ μικρού μήκους της Λάρισας, τα έτη 2012-2014. Πιο συγκεκριμένα, το 1ο βραβείο καλύτερου σεναρίου το 2012, το 2ο βραβείο καλύτερου πρωταγωνιστικού ρόλου το 2013, και ειδική διάκριση το 2014.
Κατά τα έτη 2015-2021, σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, στο τμήμα Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης. Το 2016 συμμετείχε εθελοντικά στην έκθεση Break the Chains στην Τεχνόπολη στο Γκάζι. Το 2019 άσκησε την πρακτική της άσκηση στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ) όπου συμμετείχε στο στήσιμο της μόνιμης συλλογής του Μουσείου. Το 2023 παρακολούθησε το σεμινάριο «Εγκληματολογία στην τέχνη», στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), καθώς και το 2024 το σεμινάριο «Εγκληματολογία στην αρχαιολογία», ΕΚΠΑ. Το 2026 σκοπεύει να συνεχίσει της σπουδές της στο Μεταπτυχιακό του τμήματος Ιστορίας και Θεωρίας της τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.
Συνολικά έχει διοργανώσει τρεις εκθέσεις. Η Post Tenebras lux είναι η πρώτη ομαδική έκθεση που επιμελείται. Από το 2019 συνεργάζεται τακτικά με τον γλύπτη Μπάμπη Γεωργίου. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
