Οι αυξήσεις του σακχάρου δεν είναι απαραίτητα επικίνδυνες

16/11/2026

Οι αυξήσεις του σακχάρου δεν είναι απαραίτητα επικίνδυνες

Η υγιεινή διατροφή δεν απαιτεί συνεχή παρακολούθηση κάθε μεταβολικής διακύμανσης ούτε πλήρη αποκλεισμό των υδατανθράκων. Αυτή και η σωματική δραστηριότητα έχουν μεγαλύτερη σημασία από την αποφυγή κάθε πρόσκαιρης αύξησης του σακχάρου. 

Της Melissa Hogenboom

Η ανησυχία για τις απότομες αυξήσεις του σακχάρου στο αίμα έχει εξελιχθεί σε νέα τάση στον χώρο της υγείας και της διατροφής. Όλο και περισσότεροι υγιείς άνθρωποι χρησιμοποιούν συσκευές συνεχούς παρακολούθησης της γλυκόζης, αποφεύγουν το λευκό ψωμί, τα ζυμαρικά και άλλους υδατάνθρακες και προσπαθούν να διατηρούν σταθερές τις τιμές του σακχάρου τους. Ωστόσο, η επιστημονική πραγματικότητα είναι διαφορετική από την εικόνα που προβάλλουν πολλοί παράγοντες της βιομηχανίας ευεξίας: Οι προσωρινές αυξήσεις της γλυκόζης αποτελούν φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού και δεν είναι από μόνες τους επικίνδυνες.

Όταν καταναλώνουμε υδατάνθρακες ή τρόφιμα που περιέχουν σάκχαρα, ο οργανισμός τα διασπά σε γλυκόζη, η οποία απορροφάται στο αίμα. Το πάγκρεας ανταποκρίνεται εκκρίνοντας ινσουλίνη, την ορμόνη που επιτρέπει στη γλυκόζη να εισέλθει στα κύτταρα και να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ενέργειας.

Η αύξηση της γλυκόζης δεν προκαλείται μόνο από τη διατροφή. Κατά τη διάρκεια έντονης σωματικής άσκησης, η αδρεναλίνη ενεργοποιεί την απελευθέρωση γλυκόζης από το ήπαρ, ώστε οι μύες να διαθέτουν περισσότερη ενέργεια.

Στους υγιείς ανθρώπους, το σάκχαρο συνήθως φτάνει στο υψηλότερο επίπεδό του περίπου μία ώρα μετά το γεύμα και επιστρέφει κοντά στις αρχικές τιμές μέσα στις επόμενες δύο ώρες. Αυτή η παροδική μεταβολή δεν αποτελεί ένδειξη ασθένειας.

Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν η γλυκόζη παραμένει αυξημένη για μεγαλύτερο διάστημα, γεγονός που μπορεί να υποδηλώνει διαταραχή του μεταβολισμού ή αντίσταση στην ινσουλίνη. Η επίμονη υπεργλυκαιμία, ιδιαίτερα σε ανθρώπους με διαβήτη, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, όπως βλάβες στα νεύρα και στα μάτια, καρδιαγγειακά νοσήματα και εγκεφαλικά επεισόδια.

Ωστόσο, δεν υπάρχει πλήρης επιστημονική συμφωνία ότι οι επαναλαμβανόμενες αυξήσεις της γλυκόζης προκαλούν άμεσα αντίσταση στην ινσουλίνη. Μια εναλλακτική εξήγηση συνδέεται με την υπερβολική πρόσληψη θερμίδων, τη συσσώρευση σωματικού λίπους και την αύξηση του βάρους, που αποτελούν παράγοντες κινδύνου για διαβήτη τύπου 2.

Η διάδοση των συσκευών συνεχούς παρακολούθησης της γλυκόζης έχει ενισχύσει την ανησυχία. Οι συσκευές αυτές είναι ιδιαίτερα χρήσιμες για τους ανθρώπους με διαβήτη, καθώς επιτρέπουν την αποτελεσματικότερη διαχείριση της νόσου.

Για τους υγιείς ανθρώπους, όμως, η χρησιμότητά τους παραμένει αμφίβολη. Σε μελέτη ατόμων χωρίς διαβήτη, οι τιμές της γλυκόζης βρίσκονταν εντός φυσιολογικών ορίων στο 96% του χρόνου.

Επιπλέον, οι συσκευές μπορεί να υπερεκτιμούν τις τιμές του σακχάρου, να προκαλούν αδικαιολόγητη ανησυχία και να οδηγούν σε υπερβολικούς διατροφικούς περιορισμούς.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι διατροφικές επιλογές είναι αδιάφορες. Οι απότομες πτώσεις της γλυκόζης μετά από ένα γεύμα μπορούν να αυξήσουν το αίσθημα πείνας και να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη κατανάλωση τροφής.

Τα δημητριακά ολικής άλεσης και οι τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες συμβάλλουν σε πιο σταθερά επίπεδα σακχάρου και μεγαλύτερη διάρκεια κορεσμού. Αντίθετα, οι επεξεργασμένοι υδατάνθρακες, όπως το λευκό ψωμί και το λευκό ρύζι, απορροφώνται ταχύτερα.

Σημασία μπορεί να έχει ακόμη και η σειρά κατανάλωσης των τροφίμων. Η πρόσληψη λαχανικών και πρωτεϊνών πριν από τους υδατάνθρακες έχει διαπιστωθεί ότι περιορίζει την επακόλουθη αύξηση της γλυκόζης.

BBC/kreport.gr

«Κάθε φορά που ανεβαίνει το σάκχαρό μας δεν σημαίνει ότι κάτι πάει στραβά».

Υπόθεση 12χρονης στον Κολωνό: Στο Εφετείο ο Ηλίας Μίχος και οι συγκατηγορούμενοι του
Previous Story

Υπόθεση 12χρονης στον Κολωνό: Στο Εφετείο ο Ηλίας Μίχος και οι συγκατηγορούμενοι του

Next Story

Ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) δεν αρκεί για να βγάλουμε συμπεράσματα

Don't Miss