” Είναι ωραίο το φως
να βλέπεις τα δέντρα και τα πουλιά
εκεί πλάι στο λόφο…
Ξημερώνει,
τα τελευταία σκοτάδια υποχωρούν
ήσκιοι διαγράφονται αόριστα
σε λίγο παίρνουν μορφή
είναι τα βράχια τα πεύκα τα κυπαρίσσια
Τα πουλιά ξυπνούν
σχηματίζουν κορδέλλες απο δέντρο σε δέντρο
το γκρίζο γίνεται λευκό
χρυσίζει σε λίγο
είναι ωραίο το φώς
είναι ωραίο να βλέπεις τη χάρη του Θεού…”
Μηνάς Δημάκης (Ηράκλειο 1913-Αθήνα 1980)
Στη μνήμη του Μηνά Δημάκη, του ξεχασμένου ποιητή, συγγραφέα, δοκιμιογράφου και μεταφραστή της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς, που τίμησε με την παρουσία του την πνευματική ζωή του τόπου, πολέμησε στην Μάχη της Κρήτης, εργάστηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος, έλαβε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης το 1961 και αυτοκτόνησε στην Αθήνα στα 67 του χρόνια!
