“‘Ιων” του Ευριπίδη στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου. Μια εξαιρετική παράσταση
‘Οσοι βρέθηκαν χθες βράδυ στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου μόνο καλά λόγια έχουν να πουν για την παράσταση της τραγωδίας του Ευριπίδη “Ιων” σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου και παραγωγή του θεατρικού οργανισμού Κύπρου. Ιδιαίτερες οι ερμηνείες των συντελεστών ηθοποιών, εντυπωσιακά τα κοστούμια και το σκηνικό.
Πρόκειται για ένα από τα λιγότερο παιγμένα αλλά γοητευτικότερα ευριπίδεια δράματα. Δεν είναι μια “καθαρόαιμη” τραγωδία, καθώς έχει ευτυχισμένο τέλος, ενώ τα χαρακτηριστικά της γραφής του Ευριπίδη, η ειρωνεία και ο σκεπτικισμός, βρίσκονται σε υπερθετικό βαθμό. Στον πυρήνα της ιστορίας βρίσκεται το ζήτημα της ταυτότητας και της ανάγκης του ανθρώπου να γνωρίζει πού ανήκει, επιβεβαιώνοντας πως ο Ευριπίδης είναι ο ποιητής που συγχρονίζεται και ταυτίζεται περισσότερο με τα υπαρξιακής φύσης αιτήματα του νεότερου και του σύγχρονου θεάτρου.
Ο «Ίων» του Ευριπίδη πατάει με την ίδια άνεση στα τραγικά μεγέθη και σε μια ελαφράδα που προσιδιάζει στον χαρακτήρα ενός σατυρικού δράματος. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο το γεγονός ότι το κεντρικό μοτίβο του χαμένου παιδιού που αναζητά τους γονείς του θα μεταγγιστεί αργότερα στη θεματολογία της Νέας Κωμωδίας, στον Πλαύτο, στον Τερέντιο και ακόμα παραπέρα. Για μια ακόμη φορά, αλλά και με έναν ιδιαίτερο τρόπο, ο ποιητής τολμά με παρρησία να αρθρώσει ένα αφήγημα αν όχι αμιγώς ανθρωποκεντρικό, τουλάχιστον ένα αφήγημα ίσων αποστάσεων μεταξύ θείων και ανθρώπινων, στον βαθμό που εμπλέκει τόσο τα μεν όσο και τα δε μέσα στις δαιδαλώδεις και απρόβλεπτες διαδρομές της Τύχης.
Η ιστορία διαδραματίζεται στο ιερό μαντείο του Απόλλωνα στους Δελφούς, έναν χώρο όπου συναντιούνται ο πραγματικός και ο μυστικιστικός κόσμος, το θεϊκό και το ανθρώπινο στοιχείο. Εκεί μεγαλώνει ο ΄Ίων, ένας νεαρός άνδρας που δεν γνωρίζει την πραγματική του καταγωγή και προσπαθεί να ανακαλύψει την ταυτότητά του. Στο μαντείο θα καταφτάσουν η Κρέουσα και ο Ξούθος, προκειμένου να συμβουλευτούν τον Απόλλωνα για το γεγονός της ατεκνίας τους, και τότε η μοίρα και οι τύχες τους θα ενωθούν σε ένα κοινό νήμα, που θα αποκαλύψει σκοτεινά γεγονότα του παρελθόντος.
Με τη σκηνοθεσία του στον “Ίωνα”, ο Θωμάς Μοσχόπουλος ανέδειξε το παιγνιώδες και αμφίσημο πνεύμα του, μετατρέποντας τη σκηνή σε έναν χώρο αναστοχασμού και συνεχούς αντανάκλασης, φανέρωσης & απόκρυψης της αλήθειας και του ψεύδους,
Στο ρόλο της Κρέουσας, η Στέλλα Φυρογένη με περγαμηνές στον θεατρικό οργανισμό της Κύπρου και όχι μόνο.
Η μετάφραση, η σκηνοθεσία και η δραματουργική επεξεργασία είναι του Θωμά Μοσχόπουλου, τα σκηνικά και τα κοστούμια του Βασίλη Παπατσαρούχα, η μουσική & η μουσική διδασκαλία της Αναστασίας Δημητριάδου (nama dama), η κίνηση & η χορογραφία του Φώτη Νικολάου, οι φωτισμοί του Γεώργιου Κουκουμά.
Παίζουν: Γιάννης Τσουμαράκης (΄Ίων), Στέλα Φυρογένη (Κρέουσα), Νεοκλής Νεοκλέους (Ξούθος), Βαλεντίνος Κόκκινος (Παιδαγωγός), Ανδρέας Κουτσόφτας-Βασίλης Χαραλάμπους (Ερμής), Μαργαρίτα Ζαχαρίου (Αθηνά), Ιωάννης Βαρβαρέσος (Πυθία), Δημήτρης Αντωνίου (Δούλος). Χορός: Βασίλης Αθανασόπουλος, Γρηγόρης Γεωργίου, Νικόλας Γραμματικόπουλος, Μαρία Δράκου, Ιωάννα Κορδάτου, Θεοφάνης Κοσμάς, Μάριαν Κυπριανού, Δημήτρης Λαγούτης, Πέλλα Μακροδημήτρη, Θεόφιλος Μανόλογλου, Αθηνά Μουστάκα, Χρήστος Παπαδόπουλος, Χριστίνα Παπαδοπούλου, Ιωάννα Παπαμιχαλοπούλου, Κρις Σπύρου, Μαρία Τσιάκκα. Μουσικός επί σκηνής: Αναστασία Δημητριάδου.
Στέλλα Φυρογένη
Η Στέλλα Φυρογένη, αριστούχος απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, με μακρά και πολυσχιδή διαδρομή κυρίως στη σκηνή και στον ΘΟΚ, έγινε τα τελευταία χρόνια ευρύτερα γνωστή από το σίριαλ «Γη της Ελιάς». Έχει περάσει από κορυφαίους ρόλους του αρχαίου και νεότερου ρεπερτορίου, από την Ιφιγένεια και την Ιοκάστη μέχρι τη Λιούμπα του «Βυσσινόκηπου», ενώ έχει σκηνοθετήσει για τον ΘΟΚ το «Ινκόγκνιτο» και «Το παλάτι του τέλους». Ωστόσο, η Κρέουσα την επαναφέρει στον σκληρό πυρήνα της θεατρικής της δουλειάς: την αμφιβολία, την έρευνα και τη διακινδύνευση.
φωτ. Αιμ. Κ.
