Le Point: «Προοδευτικοί» ή επικίνδυνοι δημαγωγοί; Η συζήτηση που διχάζει τους Δημοκρατικούς στις ΗΠΑ
Η συζήτηση γύρω από τη νέα γενιά των Δημοκρατικών στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν φαίνεται να εξαντλείται σε εύκολες ταμπέλες. Για ορισμένους, πρόκειται για πολιτικούς που εκφράζουν μια διαφορετική κοινωνική ατζέντα. Για άλλους, εκπροσωπούν μια ιδεολογική μετατόπιση που προκαλεί ανησυχία. Το βέβαιο είναι ότι πρόσωπα όπως ο Abdul El-Sayed και ο Zohran Mamdani έχουν ήδη μετατραπεί σε κεντρικά σημεία αναφοράς της αμερικανικής πολιτικής συζήτησης.
Le Point (γαλλικό πολιτικό περιοδικό της κεντροδεξιάς).
Το γαλλικό πολιτικό περιοδικό Le Point υποστηρίζει ότι η αμερικανική Αριστερά παρουσιάζει ως «προοδευτικούς» πολιτικούς όπως ο Zohran Mamdani και ο Abdul El-Sayed που κέρδισε πρόσφατα το χρίσμα των Δημοκρατικών στο Μίσιγκαν. Την ίδια στιγμή, ισλαμιστικοί κύκλοι γιορτάζουν τις εκλογικές τους επιτυχίες ως νίκες του «Κατακλυσμού του Αλ-Άκσα» (όπως ονομάζουν οι ισλαμιστές το πογκρόμ της 7ης Οκτωβρίου εις βάρος άοπλων γυναικόπαιδων στο Ισραήλ)
Στη νέα αμερικανική Αριστερά, η λέξη «προοδευτικός» έχει αποκτήσει μια παράξενη ελαστικότητα. Αρκεί να ενταχθεί ένας πολιτικός σε μια συγκεκριμένη συμμαχία μειονοτήτων, να μιλήσει για κοινωνικές ανισότητες, μετανάστευση, φυλή ή διακρίσεις και αμέσως τοποθετείται στην πλευρά εκείνων που υποτίθεται ότι «προοδεύουν». Απέναντί τους βρίσκονται, σχεδόν αυτομάτως, οι “κακοί” αντιδραστικοί «συντηρητικοί» που αντιστέκονται, καθυστερούν και φοβούνται την αλλαγή.
Το σχήμα είναι βολικό αλλά αποκρύπτει περισσότερα απ’ όσα εξηγεί. Η νέα αμερικανική Αριστερά δεν είναι η κλασική σοσιαλδημοκρατική ή εργατική Αριστερά. Ένα σημαντικό τμήμα της οργανώνεται πλέον γύρω από τα identity politics. Η κοινωνική θέση, η φυλή, το φύλο, η θρησκευτική ταυτότητα ή η καταγωγή λειτουργούν ως βασικά πολιτικά κριτήρια. Φτάνουν λοιπόν να εκπροσωπούν και ανθρώπους που πανηγύριζαν με το πογκρόμ της 7ης Οκτωβρίου.
Στο λεξιλόγιο του Διαφωτισμού αυτοί αποκαλούνται θρησκόληπτοι φανατικοί σκοταδιστές. Επίσης στο λεξιλόγιο του Διαφωτισμού αυτοί που κάνουν ότι δεν βλέπουν ποιους πραγματικά εκπροσωπούν αποκαλούνται δημαγωγοί, κοινοί ψεύτες, λαϊκιστές, επίδοξοι δικτάτορες. (Απόδοση από τα γαλλικά Babis George petrakis facebook)
Στον αντίποδα των θέσεων του γαλλικού πολιτικού περιοδικού, διαβάσαμε στο facebook τις θέσεις του νεοεκλεγέντος των Δημοκρατικών στο Μίσιγκαν, όπως αυτές αναρτήθηκαν από τον δημοσιογράφο και μόνιμο κάτοικο στην Ουάσιγκτον Στράτο Σαφιολέα.
“Επειδή δεν είμαι σοσιαλιστής”. “Είμαι καπιταλιστής.” Αυτή την απάντηση έδωσε ο Abdul El-Sayed, ο υποψήφιος των Δημοκρατικών για τη θέση του Γερουσιαστή της Πολιτείας του Michigan, στις επερχόμενες κρίσιμες εκλογές του Νοεμβρίου, στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η ερώτηση ήταν γιατί δεν έχει προσχωρήσει στο κίνημα των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών μιαζι με την Alexandria Ocasio-Cortez, τον Bernie Sanders, και τον Zohran Mamdani, με πολιτικούς με τους οποίους φέρεται να έχει συγγένεια στην ρητορική του.
Για όσες και όσους δεν παρακολουθούν από κοντά την Αμερικανική πολιτική σκηνή, ο 41-χρονος El-Sayed επικράτησε της συνυποψήφιας του congresswoman Haley Stevens, στις πρόσφατες προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών.
Και αυτό παρά το γεγονός ότι η Haley είχε την πλήρη ποστήριξη της δημοφιλούς Δημοκρατικής κυβερνήτη του Michigan, Gretchen Whitmer και του επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Γερουσία, Chuck Schumer.
Εκτός από την ηγεσία του κόμματός του, ο El-Sayed είχε να αντιμετωπίσει και το επίσημο Ισραηλινό λόμπυ στην Αμερική, το περίφημο AIPAC, το οποίο ξόδεψε εξήντα εκατομμύρια δολλάρια σε διαφημίσεις εναντίον του, προσπαθώντας να τον παρουσιάσει ως αντισημίτη.
Η προσπάθεια να παρουσιαστεί ο El-Sayed σαν καρικατούρα απέτυχε στα προκριματικά, αλλά αναμένεται να ενταθεί στο διάστημα μέχρι τις εκλογές.
Παιδί Αιγύπτιων μεταναστών (αν και μεγάλωσε με την μητριά του όταν ο πατέρας του χώρισε), ο El-Sayed έχει εντυπωσιακό βιογραφικό: πρώτο πτυχίο με διάκριση, από το University of Michigan σε βιολογία και πολιτικές επιστήμες – μάλιστα ήταν αυτός που έβγαλε το λόγο εκ’ μέρους των φοιτητών στη χρονιά που αποφοίτησε, παρόντος του προέδρου Bill Clinton, o οποίος μετά την τελετή του πρότεινε να μπει στην πολιτική!
Ο El-Sayed συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία (Rhodes scholar) στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου πήρε το διδακτορικό του στη Δημόσια Υγεία. Κατόπιν συνέχισε τις σπουδές του στην ιατρική, στο πανεπιστήμιο Columbia. Στο Columbia δίδαξε ως assistant professor στο τμήμα της επιδημιολογίας, και μετά επέστρεψε στην πολιτεία της καταγωγής του και εργάστηκε στο Detroit ως ένας από τους νεότερους επίτροπους σε οποιαδήποτε μεγάλη αμερικανική πόλη, σε θέματα Δημόσιας Υγείας.
Άκουσα τον El-Sayed να δίνει συνέντευξη στον David Remnick, του New Yorker πριν λίγες ώρες. Είναι εντυπωσιακός. Επιβεβαιώνει αυτό που υπέθετα όταν διάβαζα στα ρεπορτάζ, τους λόγους για τους οποίους κέρδισε. Ο Al-Sayed εξηγεί με πειστικότητα και αυθεντικότητα πως ειδικά η περίοδος των σπουδών του στην ιατρική τον εξόργισαν καθώς έβλεπα πως μια πλούσια χώρα σαν την Αμερική, στην πρωτοπορία της επιστήμης, εξαιρεί ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου που δεν έχει τα χρήματα, από την πρόσβαση στις θεραπείες. Αυτό τον ώθησε να μπει στην πολιτική.
Ο El-Sayed είναι ξεκάθαρος στο θέμα της καταδίκης του αντισημιτισμού, και ταυτόχρονα ξεκάθαρος στην καταδίκη της πολιτικής του Netanyahou στη Γάζα. Είναι ξεκάθαρος στη καταδίκη της τρομοκρατικής επίθεσης της Hamas στις 7 Οκτωβρίου του 2023. Όταν κινήθηκε εναντίον του το επίσημο Ισραηλινό λόμπυ, χρησιμοποίησε μια διάσημη Εβραϊκή αφήγηση για να περιγράψει την κατάσταση: όταν επιτίθεται ένας Γολιάθ εναντίον μου, με κάνει έναν Δαβίδ. Το αποτέλεσμα των προκριματικών εκλογών τον δικαίωσε.
Δεν είναι καθόλου περίεργο που ο El-Sayed κέρδισε. Ήταν αναμενόμενο. Και ήταν και σωστό. Ο Rahm Emmanuel, ένας διάσημος πολιτικός των Δημοκρατικών – επίσης Εβραίος, επίσης κάποιος που διαρκώς καταδικάζει δημόσια τη σημερινή πολιτική του Ισραήλ – έχει εξηγήσει την κατάσταση: ο κόσμος προσέχει δύο συσκευές στο σπίτι του, λέει ο Emmanuel: η πρώτη είναι η τηλεόραση, η άλλη είναι το ψυγείο. Η τηλεόραση του πουλάει παραμύθι στις αμέτρητες πληρωμένες πολιτικές διαφημίσεις. Μετά όμως, σηκώνεται από τον καναπέ και ανοίγει το ψυγείο. Το άδειο από την ακρίβεια ψυγείο, του δείχνει την αλήθεια.
Κάθε πολιτεία είναι διαφορετική. Υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ Mamdani και El-Sayed. Και οι δύο νέοι, και οι δύο χαρισματικοί, και οι δύο μουσουλμάνοι, και οι δύο βρέθηκαν αντιμέτωποι και με το κατεστημένο του κόμματος τους, και με το μηχανισμό του αντίπαλου κόμματος.
Όμως λέει, ο El-Sayed είπε στον Remnick:
“Είμαι καπιταλιστής και διαβάζω για τον καπιταλισμό. Και όταν μελετά κανείς τον καπιταλισμό, γίνεται απολύτως σαφές —ακόμη και από τους ίδιους τους θεμελιωτές της ιδέας— ότι η μεγαλύτερη απειλή για τον καπιταλισμό δεν ήταν ποτέ η κρατική ρύθμιση, όσο κι αν οι μεγάλες επιχειρήσεις θέλουν να μας πείσουν για το αντίθετο. Η απειλή ήταν πάντοτε τα μονοπώλια.
Γνωρίζουμε επίσης ότι ο ανεξέλεγκτος καπιταλισμός έχει την τάση να οδηγείται στη δημιουργία μονοπωλίων. Και κατανοούμε πως αυτό συμβαίνει, εν μέρει, επειδή όταν μια εταιρεία αποκτήσει αρκετό μέγεθος και ισχύ, αποκτά και τη δυνατότητα να επιδίδεται σε αυτό που οι οικονομολόγοι αποκαλούν rent seeking — δηλαδή να επηρεάζει τις αποφάσεις της κυβέρνησης ώστε να προστατεύει τα δικά της συμφέροντα.”
Η συζήτηση γύρω από τη νέα γενιά των Δημοκρατικών στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν φαίνεται να εξαντλείται σε εύκολες ταμπέλες. Για ορισμένους, πρόκειται για πολιτικούς που εκφράζουν μια διαφορετική κοινωνική ατζέντα. Για άλλους, εκπροσωπούν μια ιδεολογική μετατόπιση που προκαλεί ανησυχία. Το βέβαιο είναι ότι πρόσωπα όπως ο Abdul El-Sayed και ο Zohran Mamdani έχουν ήδη μετατραπεί σε κεντρικά σημεία αναφοράς της αμερικανικής πολιτικής συζήτησης και το θερμόμετρο θα αρχίσει να ανεβαίνει εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.
