Art Project Space / ‘Ελλη Ε. Εμπεδοκλή
«Η απίθανη ιστορία των 100.000 κουμπιών»
Η τέχνη σε μια πράξη αγάπης σε συνεργασία με τους Φίλους της Μέριμνας
Εγκαίνια: Τρίτη 24 Νοεμβρίου 19:30
Το Art Project Space, σε συνεργασία με τους Φίλους της Μέριμνας παρουσιάζει την ατομική έκθεση της εικαστικού Έλλης Ε. Εμπεδοκλή με τίτλο «Η απίθανη ιστορία των 100.000 κουμπιών».

Μέσα από αμέτρητες ώρες δημιουργίας, η καλλιτέχνιδα μετέτρεψε 100.000 κουμπιά σε μικρά έργα τέχνης γεμάτα χρώμα, φαντασία και συναίσθημα. Σήμερα, αυτά τα ξεχωριστά δημιουργήματα αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη αξία, καθώς έσοδα από την έκθεση θα διατεθούν για τη στήριξη παιδιών που πάσχουν από απειλητική για τη ζωή τους ασθένεια. Κάθε κουμπί αφηγείται μια ιστορία υπομονής.
Κάθε ζωάκι μεταφέρει ένα μήνυμα αγάπης.
Κάθε προσφορά γίνεται δύναμη για ένα παιδί που τη χρειάζεται.
Η έκθεση δεν περιορίζεται μόνο στην καλλιτεχνική της διάσταση. Συνδέεται άμεσα με την υποστήριξη του έργου της Μέριμνας και των Φίλων της Μέριμνας, οργανισμών που προσφέρουν δωρεάν υπηρεσίες φροντίδας και ψυχοκοινωνικής στήριξης σε παιδιά και οικογένειες που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες.
Με αυτόν τον τρόπο, η καλλιτεχνική δημιουργία μετατρέπεται σε πράξη αγάπης, αναδεικνύοντας τον κοινωνικό ρόλο της τέχνης και τη δυνατότητά της να συμβάλλει ουσιαστικά στην ενίσχυση ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.
Ένα τραύμα ή μια απώλεια…
Project Μιχάλης
Αυτή η ενότητα έργων ξεκίνησε ως μια βαθιά προσωπική και σχεδόν θεραπευτική διαδικασία. Στον πυρήνα της βρίσκεται η ανάγκη για προστασία — η επιθυμία να “ντυθεί” κάτι εύθραυστο και αθώο με ένα περίβλημα που να το θωρακίζει απέναντι σε ό,τι μπορεί να το τραυματίσει.
Κεντρικό έργο αποτελεί ένας μεγάλων διαστάσεων λούτρινος αρκούδος, επενδυμένος με περίπου 45.000 κουμπιά. Γύρω του παρουσιάζονται μικρότερα λούτρινα πλάσματα, τα “παιδιά” του, τα οποία φέρουν την ίδια μεταμόρφωση: τα σώματά τους καλύπτονται από κουμπιά που θυμίζουν πέρλες, δημιουργώντας μια επιφάνεια ταυτόχρονα προστατευτική και εύθραυστη.
Το λούτρινο παιχνίδι, σύμβολο της παιδικής ηλικίας και της αθωότητας, μετατρέπεται εδώ σε φορέα μιας εσωτερικής ανάγκης: την κατασκευή μιας ασπίδας. Η παιδική ψυχή —όπως την αντιλαμβάνομαι— ντύνεται με ένα νέο “δέρμα”, ένα στρώμα που λειτουργεί ως φίλτρο απέναντι στην ένταση, την απειλή και την “κακή ενέργεια” του κόσμου.
Η διαδικασία κατασκευής είναι εξίσου σημαντική με το τελικό αποτέλεσμα. Χιλιάδες κουμπιά επιλέγονται, βάφονται χειροποίητα σε διαφορετικές αποχρώσεις και ράβονται ένα προς ένα πάνω στο ύφασμα, ακολουθώντας μια επίπονη, σχεδόν τελετουργική επανάληψη. Η πράξη αυτή αποκτά χαρακτήρα εμμονικό αλλά και φροντιστικό — μια χειρονομία επιμονής, προστασίας και μεταμόρφωσης.
Το έργο κινείται ανάμεσα στο οικείο και το ανοίκειο: το μαλακό γίνεται σκληρό, το παιχνίδι γίνεται πανοπλία, η αθωότητα συναντά την ανάγκη άμυνας. Μέσα από αυτή τη μετάβαση, η έκθεση επιχειρεί να αγγίξει ζητήματα ευαλωτότητας, προστασίας και της διαρκούς προσπάθειας να δημιουργήσουμε ασφαλείς χώρους — τόσο έξω όσο και μέσα μας.
Κάθε λούτρινο πλάσμα φέρει ένα όνομα. Άλλοτε προέρχεται από προσωπικές αναφορές, άλλοτε λειτουργεί ως ανοιχτή πρόσκληση ταύτισης — ως ένα σώμα στο οποίο μπορεί να προβληθεί οποιαδήποτε παιδική εμπειρία.
Έλλη Ε. Εμπεδοκλή

Η Έλλη Ε. Εμπεδοκλή γεννήθηκε στην Κύπρο και αποφοίτησε με άριστα από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών στο Α΄ εργαστήριο ζωγραφικής με καθηγητή τον Άγγελο Αντωνόπουλο, σκηνογραφία με την Λιλή Πεζάνου και φωτογραφία με τον Μανώλη Μπαμπούση.
Ως ζωγράφος, επιδόθηκε ιδιαίτερα στην τεχνική της φώτο -μεταφοράς σε δαντέλα και ύφασμα με κέντημα και κατά την διάρκεια των σπουδών της διακρίθηκε με βράβευση για την συμμετοχή της στην ομαδική έκθεση τελειόφοιτων της Σχολής Καλών Τεχνών με την Εθνική Ασφαλιστική στην γκαλερί ΣΤΟΑΡΤ.
Το 2018 πραγματοποίησε την πρώτη της ατομική έκθεση στην Αθηνά, στις «Εικαστικές Αναζητήσεις», με τίτλο «Μνήμη» και το 2022 τη δεύτερη ατομική με τίτλο «Ευγνωμοσύνη» στην γκαλερί Evripides. Έχει συμμετοχές σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα, Κύπρο και άλλες ευρωπαϊκές χώρες και έργα της υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως εικαστικός και σκηνογράφος- ενδυματολόγος.



Art Project Space «Κάποιες ιστορίες με παράξενο τέλος» Ομαδική έκθεση