Σαξονία – ‘Ανχαλτ: Το 43,8% του AfD δεν δίχασε μόνο τη Γερμανία — δίχασε την Ευρώπη
Πριν από τέσσερις ημέρες γράφαμε ότι η κάλπη στη Σαξονία-Άνχαλτ δεν ήταν απλώς ακόμη μία περιφερειακή εκλογική αναμέτρηση στη Γερμανία. Το αποτέλεσμα της Κυριακής το επιβεβαίωσε με τρόπο που ίσως ξεπέρασε και τις προβλέψεις.
Το AfD δεν κέρδισε απλώς. Με 43,8% άλλαξε την κλίμακα της συζήτησης — και οι αντιδράσεις που προκάλεσε από τη Βαρσοβία μέχρι τη Ρώμη, τη Μαδρίτη και τη Λισαβόνα δείχνουν ότι η συζήτηση αυτή δεν αφορά πλέον μόνο τη Γερμανία.
Το AfD έχει 39 από τις 83 έδρες. Άρα είναι πρώτο με τεράστια διαφορά, αλλά απέχει από την απόλυτη πλειοψηφία. CDU, SPD και Πράσινοι μαζί έχουν μόλις 31 έδρες, η Αριστερά 8 και το BSW 5.
Και εδώ γίνεται πραγματικά περίεργο: ο Ulrich Siegmund δήλωσε σήμερα ότι θα επιδιώξει να γίνει πρωθυπουργός, αλλά μόνο εφόσον μπορέσει να εξασφαλίσει μια «σταθερή πλειοψηφία». Ήδη αναζητά στήριξη είτε από άλλες κοινοβουλευτικές ομάδες είτε ακόμη και από μεμονωμένους βουλευτές.
Το BSW μπορεί να γίνει ο ρυθμιστής. Δηλώνει ότι δεν θέλει να ψηφίσει ούτε Siegmund ούτε τον CDU υποψήφιο, αλλά σήμερα άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να απέχει στον τρίτο γύρο. Και στον τρίτο γύρο αρκεί απλή πλειοψηφία των ψήφων που θα δοθούν. Αυτό σημαίνει ότι οι 39 έδρες του AfD αποκτούν τελείως διαφορετικό βάρος.
Η Alice Weidel λέει πλέον καθαρά ότι το κόμμα έλαβε εντολή να κυβερνήσει και συνδέει το αποτέλεσμα με μια πολιτική «πρώτα τα συμφέροντα της Γερμανίας, όχι της Ουκρανίας», με κλείσιμο συνόρων, απελάσεις και —ακόμη πιο εντυπωσιακό— πρόβλεψη ότι ο Μερτς μπορεί να έχει αντικατασταθεί πριν από τα Χριστούγεννα.
Αν τελικά το AfD καταφέρει να βγάλει πρωθυπουργό, τότε δεν έχουμε απλώς «ιστορικό 43,8%». Έχουμε κάτι πολύ μεγαλύτερο: την πρώτη πραγματική δοκιμασία του γερμανικού “τείχους προστασίας” απέναντι στο AfD και ενδεχομένως μια πολιτική αλλαγή με επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Κι αν δεν σχηματίσει κυβέρνηση με 43,8%, πάλι έχουμε εξαιρετικό θέμα: πώς κυβερνάται ένα κρατίδιο όταν σχεδόν ο ένας στους δύο ψηφίζει ένα κόμμα με το οποίο όλοι οι υπόλοιποι αρνούνται να συνεργαστούν;
Διχασμένη η Ευρώπη;
Μήπως αρχίζουν να διαμορφώνονται δύο πολιτικές Ευρώπες; Όχι γεωγραφικά Ανατολή–Δύση, γιατί αυτό πλέον δεν λειτουργεί: ο Τουσκ βρίσκεται στη μία πλευρά και δεξιοί/ακροδεξιοί της Ιταλίας, Ισπανίας, Πορτογαλίας και Πολωνίας στην άλλη. Η νέα διαχωριστική γραμμή περνά από μετανάστευση, Ουκρανία, εθνική κυριαρχία και την ίδια την αντίληψη για την ΕΕ.
Ο Ντόναλντ Τουσκ στην Πολωνία έγραψε ότι «μόνο ηλίθιοι ή προδότες μπορούν να χαίρονται με τον θρίαμβο του AfD», στρέφοντας μάλιστα τα πυρά του και προς Πολωνούς πολιτικούς που πανηγύρισαν.
Από την άλλη πλευρά, ο Ματέο Σαλβίνι μίλησε για απόδειξη ότι «μια άλλη Ευρώπη είναι δυνατή», ο Santiago Abascal του Vox για «μεγάλη ελπίδα για τη Γερμανία και την Ευρώπη» και ο André Ventura στην Πορτογαλία για ιστορική νίκη.
