Από το 1934, το κόμμα του εκάστοτε προέδρου χάνει κατά μέσο όρο 27 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων στις ενδιάμεσες εκλογές. Μόνο σε τρεις από τις 23 εκλογικές αναμετρήσεις της περιόδου κατέγραψε κέρδη.
Του Mike Hills BBC
Οι ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου στις ΗΠΑ θα καθορίσουν τις πολιτικές ισορροπίες κατά τα δύο τελευταία χρόνια της προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ. Οι Ρεπουμπλικανοί ελέγχουν σήμερα και τα δύο σώματα του Κογκρέσου, αλλά η χαμηλή δημοτικότητα του προέδρου δημιουργεί ευκαιρίες για τους Δημοκρατικούς, οι οποίοι ελπίζουν να ανακτήσουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων και ενδεχομένως τη Γερουσία.
Η δημοτικότητα του Τραμπ έχει υποχωρήσει περίπου στο 37%, από λίγο πάνω από 50% στην αρχή της δεύτερης θητείας του. Τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν ξεκίνησαν οι αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις κατά του Ιράν, βρισκόταν κοντά στο 42%, αλλά στη συνέχεια έπεσε κάτω από το 40%.
Η ιστορική εμπειρία δεν είναι υπέρ του κυβερνώντος κόμματος. Από το 1934, το κόμμα του εκάστοτε προέδρου χάνει κατά μέσο όρο 27 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων στις ενδιάμεσες εκλογές. Μόνο σε τρεις από τις 23 εκλογικές αναμετρήσεις της περιόδου κατέγραψε κέρδη.
Στη Βουλή των Αντιπροσώπων, όπου ανανεώνονται και οι 435 έδρες, η ρεπουμπλικανική πλειοψηφία είναι οριακή: 218 βουλευτές, όσοι ακριβώς απαιτούνται για τον έλεγχο του σώματος, και ένας ανεξάρτητος που συνήθως τους υποστηρίζει.
Σύμφωνα με το Cook Political Report, μόλις 21 εκλογικές περιφέρειες θεωρούνται πραγματικά αμφίρροπες. Από αυτές, 15 ελέγχονται σήμερα από Ρεπουμπλικανούς και έξι από Δημοκρατικούς. Εφόσον οι Δημοκρατικοί εξασφαλίσουν τις 28 έδρες που θεωρούνται πιθανές ή ευνοϊκές γι’ αυτούς και κερδίσουν άλλες πέντε αμφίρροπες περιφέρειες, θα αποκτήσουν την πλειοψηφία.
Στη Γερουσία η ανατροπή είναι δυσκολότερη. Οι Ρεπουμπλικανοί διαθέτουν 53 από τις 100 έδρες, έναντι 45 των Δημοκρατικών και δύο ανεξάρτητων που συντάσσονται μαζί τους. Από τις 35 έδρες που κρίνονται τον Νοέμβριο, επτά θεωρούνται αμφίρροπες: έξι ρεπουμπλικανικές και μία δημοκρατική.
Οι Δημοκρατικοί χρειάζεται να κερδίσουν τέσσερις από αυτές, διατηρώντας παράλληλα τις υπόλοιπες έδρες στις οποίες προηγούνται, ώστε να φτάσουν τις 51.
Κρίσιμη είναι η αναμέτρηση στο Μίσιγκαν, μεταξύ του προοδευτικού Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ και του Ρεπουμπλικανού Μάικ Ρότζερς. Οι Δημοκρατικοί επιδιώκουν επίσης νίκες στην Αλάσκα, στην Αϊόβα και στο Οχάιο, πολιτείες όπου ο Τραμπ είχε επικρατήσει με διψήφια διαφορά το 2024. Στο Τέξας, ο Τζέιμς Ταλαρίκο επιχειρεί να γίνει ο πρώτος Δημοκρατικός γερουσιαστής της πολιτείας από το 1988, αντιμετωπίζοντας τον Κεν Πάξτον.
Κεντρικό ζήτημα των εκλογών είναι το κόστος ζωής. Η υπόσχεση του Τραμπ να περιορίσει τον πληθωρισμό δοκιμάστηκε από τον πόλεμο στο Ιράν, που διατάραξε τον ενεργειακό εφοδιασμό και οδήγησε την τιμή της βενζίνης στις ΗΠΑ στα 4 δολάρια το γαλόνι. Δημοσκόπηση του Αυγούστου έδειξε ότι το 63% αποδοκίμαζε τους χειρισμούς του προέδρου στον πόλεμο.
Η υγειονομική περίθαλψη και η μετανάστευση αποτελούν επίσης σημαντικά εκλογικά θέματα. Οι Ρεπουμπλικανοί προβάλλουν τη μείωση των παράτυπων διελεύσεων στα σύνορα, ενώ οι Δημοκρατικοί επικεντρώνονται στο υψηλό κόστος ασφάλισης υγείας και στις συνέπειες της κυβερνητικής νομοθεσίας για την πρόσβαση στις υπηρεσίες περίθαλψης.
Το σημαντικότερο πλεονέκτημα των Ρεπουμπλικανών είναι τα λεφτά. Στα τέλη Αυγούστου διέθεταν περισσότερα από 600 εκατ. δολάρια, έναντι λιγότερων από 400 εκατ. των Δημοκρατικών, ενώ άλλα 400 εκατ. βρίσκονταν στα ταμεία της οργάνωσης MAGA Inc. Τον Σεπτέμβριο δαπανήθηκαν πάνω από 1 δισ. δολάρια σε πολιτικές διαφημίσεις, με τους Ρεπουμπλικανούς να ξοδεύουν 200 εκατ. περισσότερα από τους αντιπάλους τους.
Η οικονομική υπεροχή μπορεί να περιορίσει τις απώλειες των Ρεπουμπλικανών, αλλά οι δημοσκοπήσεις και η ιστορική εμπειρία ευνοούν τους Δημοκρατικούς. Μετά τις εκλογές, το ενδιαφέρον θα στραφεί στο 2028, όταν ο Τραμπ δεν θα μπορεί να διεκδικήσει τρίτη θητεία και οι Δημοκρατικοί θα χρειαστεί να πείσουν όχι μόνο για όσα απορρίπτουν, αλλά και για όσα προτείνουν.
Δημοσιεύθηκε στο Kreport.gr
