Από τη Μελβούρνη στην Ελλάδα: Μικρές κινήσεις ελπίδας σε αμήχανους καιρούς
Δύο φωτεινές ειδήσεις από την ελληνική ομογένεια της Αυστραλίας γίνονται η αφορμή για να στρέψουμε το βλέμμα μακριά από τα αβαθή της καθημερινότητας, αναζητώντας τις ρίζες και την ιστορική μας μνήμη.
Γράφει η δημοσιογράφος ΕΛΕΝΗ ΚΑΛΟΓΕΡΙΝΗ
Με όλα τούτα που συμβαίνουν καθημερινά, καταλήγω πως όλοι εν τέλει δικαιούμαστε μια ιστορία. Ένα καλωσόρισμα, έναν αποχαιρετισμό, μια ξενάγηση στις ζωές των άλλων, στην δική μας έστω. Ή μήπως η δική μας δεν αφήνει περιθώρια στο σχολιασμό μεταξύ δράματος, δράσης και παθημάτων;
Ένα απλό scroll στην εδώ καθημερινότητα ροής και μετρώ απίστευτα σεμινάρια, ξεναγήσεις σε -όπου γης πατρίς: εκδρομές, ταξίδια, μνημεία, περιπατητικά, γαστρονομικά, γκουρμέ πιάτα για κυρίες ελεύθερες, παντρεμένες και διάφοροι απίθανοι συνδυασμοί που αδυνατώ να συγκρατήσω. «Ανεξέλεγκτες οι παράνομες ξεναγήσεις», «πλήρης απουσία ελέγχων» διαβάζω στον Τύπο και σταματώ. Αφήνω τα κολάζ της κατανάλωσης να επιμένουν και φορτίζω τις εικόνες μου με μικρές-μεγάλες κινήσεις που δίνουν την δυνατότητα μικρής ελπίδας.
Ας πούμε, φέτος τον Σεπτέμβρη εξήντα μαθητές του Alphington Grammar School (σχολείο της Βικτώριας στην Αυστραλία, ιδρύθηκε από την Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα της Μελβούρνης το 1988), ταξίδεψαν από την Αυστραλία και ξεναγήθηκαν έναν ολόκληρο μήνα σε Ελλάδα και Ιταλία κάνοντας πράξη τη βιωματική μάθηση, αυτή που «δίνει ζωή στην εκπαίδευση με τρόπους που κανένα σχολικό βιβλίο δεν μπορεί να αναπαράγει» όπως λέει ο πρόεδρος του School Council, Michael Karamitos.
Λίγο αργότερα, στις 9 Οκτωβρίου, περισσότερες από εκατό γυναίκες συγκεντρώθηκαν στο ιστορικό Hotel Windsor συμμετέχοντας σε εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης του προγράμματος ψηφιοποίησης του ιστορικού αρχείου της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτώριας.
«Δεν διατηρούμε απλώς παλιά βιβλία. Διασώζουμε τον γραφικό χαρακτήρα, τα ονόματα, τις αποφάσεις, τις οικογενειακές ιστορίες και τα ίχνη που άφησαν πίσω τους οι άνθρωποι που προηγήθηκαν από εμάς» λέει η η ιστορικός και αρχειονόμος της Κοινότητας Τζουλιάνα Χαρπαντίδου. Τα πέντε μέλη-γυναίκες της εθελοντικής οργανωτικής επιτροπής ανέλαβαν την προετοιμασία της εκδήλωσης, εξασφάλισαν την προσκεκλημένη ομιλήτρια, συγκέντρωσαν τα δώρα για την λαχειοφόρο ενώ παρασκεύασαν περισσότερα από 400 μπισκότα τα οποία προσφέρθηκαν ως δώρα στις καλεσμένες.
Ωστόσο στο δικό μας τώρα, μονοπωλεί το ενδιαφέρον σε ό,τι και όσα λαμπυρίζουν χρυσόσκονη και χρήμα, η τέχνη της πλαστικοποιημένης λατρείας, το εύκολο, το τεράστιο. Ναι, ξέρω τι σκέφτεστε. Δεν το συνεχίζω όμως. Προσπερνώ τα αβαθή. Και αμήχανοι και αδιέξοδοι οι καιροί.
C Στις φωτογραφίες στιγμιότυπα από την εκδήλωση & την εκδρομή/neoskosmoslife
